VII SA/Wa 93/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2014 r. sprawy ze skargi L. K. i S. S. na czynność Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w przedmiocie oznakowania znakami informacyjnymi postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. L. K. i S. S. złożyli skargę na pismo Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...]listopada 2013 r., dotyczące niewyrażenia zgody na oznakowanie stacji paliw znakami D-[...] i D-[...] w pasie drogi krajowej nr [...]. Wskazali, że pismem z dnia [...] października 2013 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad odmówił im dokonania zmian organizacji ruchu na drodze krajowej nr [...] w sposób przez nich wnioskowany w piśmie z dnia [...] września 2013 r., bowiem uznał za dopuszczalne ustawienie znaków drogowych informujących o prowadzonej działalności w postaci gastronomii i sklepu, ale wykluczył dopuszczalność ustawienia znaku informacyjnego o stacji paliw. W związku z tym pismem z dnia [...] października 2013 r. wystąpili do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad podtrzymał stanowisko przedstawione w piśmie z dnia [...] października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne zostały powołane do sprawowania kontroli nad działalnością administracji publicznej, która obejmować ma orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. L. K. i S. S. wnosząc skargę na pismo Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] listopada 2013 r. podnieśli, że stanowi ono czynność materialno-techniczną, odmawiającą im zatwierdzenia zmiany organizacji ruchu na odcinku drogi krajowej nr [...] w sposób przez nich wnioskowany. Wobec tego wskazać trzeba, że stosownie do art. 10 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 1137) Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad zarządza ruchem na drogach krajowych. Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz. U. Nr 177, poz. 1729) działania w zakresie zarządzania ruchem realizowane są m.in. przez: 1) podejmowanie czynności organizacyjno-technicznych, w szczególności: a) sporządzanie projektów organizacji ruchu, b) przedstawianie projektów organizacji ruchu do zatwierdzenia, c) rozpatrywanie projektów organizacji ruchu, d) zatwierdzanie organizacji ruchu. Z § 3 ust. 1 rozporządzenia wynika natomiast, że organ zarządzający ruchem w szczególności rozpatruje projekty organizacji ruchu oraz wnioski dotyczące zmian organizacji ruchu (pkt 1), zatwierdza organizacje ruchu na podstawie złożonych projektów (pkt 3). Zgodnie z § 6 organizację ruchu zatwierdza, na podstawie projektu organizacji ruchu, organ zarządzający ruchem właściwy dla danej drogi. W myśl § 11 rozporządzenia organizację ruchu, w szczególności zadania techniczne polegające na umieszczaniu i utrzymaniu znaków drogowych, urządzeń sygnalizacji świetlnej, urządzeń sygnalizacji dźwiękowej oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu, realizuje na własny koszt zarząd drogi. Nie dotyczy to umieszczania i utrzymania: (...) pkt 3) znaków informacyjnych oznaczających obiekty mające charakter obiektów usługowych, w których jest prowadzona działalność gospodarcza, umieszczanych na wniosek zainteresowanych przedsiębiorców - zadania te realizują przedsiębiorcy prowadzący tę działalność. Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia podstawą do wprowadzenia organizacji ruchu na nowo wybudowanej drodze lub jej zmiany na drodze istniejącej jest zatwierdzenie organizacji ruchu przez organ zarządzający ruchem. Projekt organizacji ruchu może przedstawić do zatwierdzenia inwestor lub jednostka, o której mowa w § 11 pkt 1-6 (§ 4 ust. 3). L. K. i S.S. w skardze z dnia [...] grudnia 2013 r. wskazali, że jej przedmiotem jest czynność materialno-techniczna Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, wynikająca z pism z dnia [...] października 2013 r. i z [...] listopada 2013 r., odmawiająca im zatwierdzenia zmiany organizacji ruchu. Powołali się przy tym na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 sierpnia 2013 r. I OSK 492/12, w którym Sąd uznał, że zatwierdzenie organizacji ruchu jest czynnością materialno-techniczną w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W ocenie Sądu nie można jednak zgodzić się ze skarżącymi, że zaskarżone pismo jest taką właśnie czynnością. Jak wynika z powołanych przepisów rozporządzenia, zatwierdzenie organizacji ruchu jest możliwe na podstawie przedłożonego projektu organizacji ruchu. Skarżący takiego projektu nie przedłożyli, zaskarżonego pisma organu nie można więc potraktować jako wydanego w przedmiocie zatwierdzenia czy odmowy zatwierdzenia organizacji ruchu. Warto też zwrócić uwagę na treść pisma Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] października 2013 r., w którym organ wprawdzie stwierdził, że wyraża zgodę na czasowe oznakowanie obiektu usługowego znakami informacyjnymi D-[...], D-[...], D-[...] i D-[...], ale jednocześnie wskazał, że "warunkiem umieszczenia tych znaków na drodze jest wykonanie i zatwierdzenie Projektu Organizacji Ruchu dla tego oznakowania". Również to potwierdza, iż zaskarżonego pisma organu i poprzedzającego go pisma z dnia [...] października 2013 r. nie można potraktować jako czynności materialno-technicznej podjętej w przedmiocie zatwierdzenia organizacji ruchu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.