VII SA/Wa 941/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. F. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi M. F. na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] marca 2017 r. nr [....] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedłożenia oceny technicznej wykonanych robót budowlanych postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżąca – M. F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] marca 2017 r. nr [....] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedłożenia oceny technicznej wykonanych robót budowlanych. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 kwietnia 2017 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. postanowienie w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych), w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącej w dniu 10 maja 2017 r., zatem termin do dokonania powyższej czynności upłynął w dniu 17 maja 2017 r. Skarżąca w dniu 24 maja 2017 r. złożyła do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu wniosku podała, że przesyłkę zawierającą zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, odebrała od listonosza w momencie gdy wychodziła do pracy. Zamkniętą kopertę skarżąca zabrała do pracy i odnalazła ją w pracy w dniu 24 maja 2017 r., podłączoną do innych dokumentów. Zdaniem skarżącej, uchybienie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nastąpiło bez jej winy. Skarżąca w dniu 24 maja 2017 r. uiściła wpis od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r ., poz. 718) - dalej jako p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy, biorąc pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem, przy uwzględnieniu wymogów przewidzianych w art. 87 § 1 p.p.s.a., przywrócenie terminu może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku oraz gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy (por.: postanowienie NSA z dnia 16 września 2011 r., sygn. akt II OZ 882/11; postanowienie NSA z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt I OZ 996/09; postanowienie NSA z dnia 23 października 2009 r., sygn. akt I OZ 989/09; postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2007 r., sygn. akt I OZ 738/09). W pierwszej kolejności wskazać należy, że wniosek został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. Skarżąca w dniu 10 maja 2017 r. otrzymała przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, natomiast wniosek o przywrócenie terminu złożyła w dniu 24 maja 2017 r., bowiem w tym dniu odnalazła ww. przesyłkę. Nie ulega też wątpliwości, że przywrócenie terminu jest w niniejszej sprawie dopuszczalne na gruncie art. 86 § 2 p.p.s.a., albowiem uchybienie terminu powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Dodać należy, że skarżąca wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uchybionej czynności uiściła wpis od skargi. Ocena okoliczności faktycznych wskazanych we wniosku doprowadziła jednak Sąd do przekonania, że żądanie przywrócenia terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła bowiem, że uchybienie terminu do uiszczenia wpisu od skargi było niezawinione. W przypadku przesłanki braku winy, o której mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a., zbadać należy, czy strona mogła dopełnić obowiązku zachowania szczególnej staranności w dokonywaniu czynności procesowych. W ocenie Sądu w zaistniałym w niniejszej sprawie stanie faktycznym skarżąca nie wykazała się należytą starannością przy prowadzeniu swoich spraw. Skarżąca we wniosku o przywrócenie terminu powołała okoliczność, że przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi odebrała w dniu 10 maja 2017 r., jednak przesyłkę otworzyła dopiero w dniu 24 maja 2017 r., gdy ją odnalazła w pracy, podłączoną do innych dokumentów. Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że skutki procesowe wywołuje samo doręczenie pisma, natomiast z punktu widzenia procesowego obojętne jest to, czy adresat pisma zapoznał się z jego treścią. Dla zaistnienia skutków procesowych czynności doręczenia istotne jest wyłącznie stworzenie adresatowi możliwości zapoznania się z pismem procesowym (por. M. Jagielska [w:] R. Hauser, M. Wierzbicki, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, 2011 r. str. 352). Zdaniem Sądu, niezapoznanie się przez skarżącą z korespondencją z Sądu po jej odebraniu, z uwagi na zabranie przesyłki do pracy i odnalezieniu jej podłączonej do innych dokumentów nie może stanowić przesłanki do uznania, że uchybienie terminu do uiszczenia wpisu od skargi powstało wskutek okoliczności niezawinionych przez stronę. Działanie takie należy bowiem ocenić jako wynik niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw. Z całą pewnością od osoby dbającej o swoje interesy, wymagać można zapoznania się z treścią korespondencji kierowanej do niej z Sądu. Skarżąca nie dołożyła należytej staranności, bo po odbiorze przesyłki nie zapoznała się z treścią odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżąca nie uprawdopodobniła więc, że spóźnienie w dokonaniu uchybionej czynności było przez nią niezawinione. Na marginesie Sąd zauważa, że ze znajdującego się w aktach sądowych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi (karta 18) wynika, że skarżąca wpisała błędną datę odbioru przesyłki podając datę 10 kwietnia 2017 r. Z podpisu listonosza wynika jednak, że przesyłka została wydana w dniu 10 maja 2017 r. Również skarżąca we wniosku o przywrócenie terminu potwierdziła, że w dniu 10 maja 2017 r. odebrała ww. przesyłkę. Ponadto z akt sprawy wynika, że przy piśmie Sądu z dnia 8 maja 2017 r. załączono przedmiotowy odpis zarządzenia. Z powyższego wynika, że skarżąca nie mogła odebrać ww. przesyłki w dniu 10 kwietnia 2017 r. i omyłkowo wpisała taką datę przy odbiorze przesyłki. Z tej przyczyny, wobec braku przesłanek do przywrócenia terminu, na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało skarżącej odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi.