VII SA/Wa 945/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Jarecka, Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla, sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant spec. Agnieszka Wrzodak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2015 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę Postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. po rozpatrzeniu wniosku A. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: A.), na podstawie art. 97 § 1 oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., dalej: k.p.a.) odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego, dotyczącego budowy parkingu powyżej 10 stanowisk, zlokalizowanego na działce nr ew. [...] obręb [...] w Z., będącej własnością A. Postanowienie zawierało pouczenie, że przysługuje na nie zażalenie, wraz ze wskazaniem terminu i trybu jego wniesienia. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] lutego 2015 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 134 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) stwierdził niedopuszczalność zażalenia A. na wyżej opisane postanowienie. W uzasadnieniu orzeczenia organ wskazał, że wniesienie zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego jest niedopuszczalne, bowiem z art. 141 § 1 k.p.a. wynika, iż na wydane w toku postępowania administracyjnego postanowienia służy stronie zażalenie tylko wówczas, gdy kodeks tak stanowi. Przypadki, kiedy dopuszczalne jest wniesienie zażalenia, zostały przez ustawodawcę enumeratywnie wymienione w ustawie. Powołując się na treść art. 101 § 3 k.p.a. organ stanął na stanowisku, że na postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania nie przysługuje zażalenie. Wskazał, że w zaskarżonym postanowieniu organ pierwszej instancji nieprawidłowo pouczył strony, że przysługuje na nie zażalenie, jednak błędne pouczenie w tym zakresie nie może przesądzać o dopuszczalności takiego środka zaskarżenia. Skargę na opisane wyżej rozstrzygnięcie w dniu 9 kwietnia 2015 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie spółka A., zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy: 1. art. 101 § 3 k.p.a. poprzez błędne uznanie, że spółce nie przysługiwało zażalenie na postanowienie organu pierwszej instancji, odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego, 2. art. 134 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. poprzez stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia w sytuacji, gdy organ miał obowiązek rozpatrzeć sprawę co do jej istoty, 3. naruszenie zasady dwuinstancyjności poprzez ograniczenie prawa strony do dochodzenia swoich racji w postępowaniu administracyjnym przed organem odwoławczym z uwagi na brak rozpatrzenia zażalenia strony na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia [...] stycznia 2015 r. i ograniczenie się do wydania postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skargę należało oddalić. Przedmiotem skargi jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] lutego 2015 r., stwierdzające niedopuszczalność wniesienia zażalenia na postanowienie organu pierwszej instancji, którego przedmiotem była odmowa zawieszenia postępowania administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Stosownie do art. 101 § 3 k.p.a. na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, iż należy rozumieć ten przepis tak, że zażalenie przysługuje jedynie na postanowienie o zawieszeniu postępowania i na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Przy rozważaniach w tej kwestii należy przede wszystkim wziąć pod uwagę fakt nowelizacji § 3 art. 101 k.p.a., jego poprzednie i obecne brzmienie. Zmiana przepisów k.p.a., która weszła w życie z dniem 11 kwietnia 2011 r., polegająca na dodaniu w § 3 art. 101 k.p.a., że zażalenie służy również na postanowienie w sprawie "odmowy podjęcia zawieszonego postępowania", musiała być spowodowana jakąś racjonalną przesłanką, mieć coś na celu. Nie można więc obecnie wykładać tego przepisu, tak jak przed zmianą przyjmując, że zwrot "na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania" oznacza: - postanowienie o zawieszeniu postępowania, - postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania, - postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania, - postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Takie rozumienie tego przepisu było uzasadnione w poprzednim jego brzmieniu, ale nie obecnie. W aktualnym brzmieniu § 3 art. 101 k.p.a. zwrot "w sprawie zawieszenia postępowania", należy rozumieć w węższym znaczeniu, tzn. że obejmuje on jedynie zawieszenie postępowania i odmowę podjęcia zawieszonego postępowania. Inne rozumienie tego przepisu byłoby sprzeczne z jego ratio legis i zamiarem ustawodawcy, który miał między innymi na celu wprowadzając zmiany, uproszczenie i zdynamizowanie (przyśpieszenie) postępowania administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lipca 2014 r., sygn. akt II OSK II OSK 340/13). Podkreślić należy, że błędne pouczenie organu o tym, że przysługuje stronie środek zaskarżenia nie może być źródłem praw podmiotowych strony, a w szczególności nie kreuje prawa do owego środka zaskarżenia. Wobec powyższego żaden z zarzutów skarżącej nie może być uznany za zasadny. Zaskarżone postanowienie nie jest również dotknięte żadną z wad, która powodowałaby jego nieważność. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.[pic]