VII SA/Wa 950/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Janeczko, , sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik (spr.), sędzia WSA Mirosław Montowski, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 listopada 2021 r. sprawy ze skargi P.M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych oraz nałożenia obowiązku I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej P.M. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z [...] lutego 2021 r., nr [...],[...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "[...]WINB, "organ odwoławczy") działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: "k.p.a.") oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia P M-W, utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: "PINB") z [...] września 2020 r., nr [...], wstrzymujące M M oraz P M – W prowadzenie robót budowlanych polegających na budowie kontenera budowlanego o wymiarach 6,50 m x 2,35 m użytkowanego jako pomieszczenie socjalne, usytuowanego na działce nr ew. [...] położonej w miejscowości [...], gmina [...], bez wymaganego pozwolenia na budowę. Z akt sprawy wynika poniższy stan faktyczny i prawny. Dnia 19 marca 2019 r. do PINB w [...] wpłynął wniosek A N oraz P B, o przeprowadzenie kontroli zgodności z przepisami prawa oraz zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zabudowań zlokalizowanych na działce nr ew. [...] w m. [...], gmina [...]. Dnia 10 maja 2019 r. w siedzibie PINB w [...] stawiła się M M, która poinformowała, że "nie jest właścicielką działki nr ew. [...] położonej w miejscowości [...] i nie jest upoważniona do wypowiadania się w sprawie. Ponadto oświadczyła, że jako firma, dzierżawi 536 m2 tej działki. Następnie, pismem z dnia 13 czerwca 2019 r., PINB w [...] wezwał A N oraz P B do wykazania interesu prawnego w ww. sprawie. W dniu 8 lipca 2019 r. wpłynęła do organu odpowiedź na powyższe wezwanie. Do stycznia 2020 r. PINB w [...] podejmował próby przeprowadzenia czynności sprawdzających, które kończyły się niepowodzeniem. W toku czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu 17 stycznia 2020 r. ustalono m. in., że: "Na działce nr ew. [...] wykonano utwardzenie z kostki betonowej o wym. ok. 1030 m2; ustawiono kontener budowlany blaszany - użytkowany jako pomieszczenie socjalne, o wym. 6,5 m x 2,35 m, w odległości od ogrodzenia z działką sąsiadującą ok. 40 cm. (...). Wg. oświadczenia P. M nie dokonano zgłoszenia ustawienia kontenera (...)." Zawiadomieniem z 28 lutego 2020 r. PINB w [...] poinformował o wszczęciu - na wniosek A N i P B - postępowania administracyjnego w sprawie kontenera budowlanego, użytkowanego jako pomieszczenie socjalne o wym. 6,5 m x 2,35 m, usytuowanego na terenie działki nr ew. [...], położonej w miejscowości [...], gmina[...]. Następnie, postanowieniem z [...] września 2020 r., Nr [...]PINB w [...] wstrzymał M M i P M - W prowadzenie robót budowlanych polegających na budowie kontenera budowlanego o wymiarach 6,50 m x 2,35 m, użytkowanego jako pomieszczenie socjalne, usytuowanego na działce nr ew. [...] w miejscowości [...], gm. [...], wykonanych bez wymaganego pozwolenia na budowę oraz nakazał zabezpieczenie ww. obiektu i materiałów przed niszczącym działaniem czynników atmosferycznych. Ponadto, PINB nałożył obowiązek przedstawienia, w terminie 6 miesięcy od dnia w którym postanowienie stanie się ostateczne: 1) zaświadczenia Burmistrza Miasta i Gminy [...] o zgodności przedmiotowej budowy z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 2) oświadczenia, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, 3) egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczenia z izby, z określonym terminem ważności, świadczące o wpisie projektanta na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. Zażalenie na powyższe postanowienie, z zachowaniem ustawowego terminu, wniosła P M-W. Pismem z 23 listopada 2020 r., na podstawie art. 9 i 10 § 1 k.p.a., [...]WINB poinformował strony postępowania o prowadzonym postępowaniu zażaleniowym oraz możliwości, w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego pisma, złożenia wyjaśnień oraz zapoznania się z materiałem dowodowym, w tym protokołem kontroli przeprowadzonej w dniu 17 stycznia 2020 r. Powołanym na wstępie postanowieniem z [... lutego 2021 r., [...] WINB utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Zdaniem organu odwoławczego PINB w [...] dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego przedmiotowej sprawy, dlatego też zaskarżone rozstrzygnięcie powinno zostać utrzymane w mocy. [...] WINB stwierdził, że wprawdzie uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie odpowiada wymogom k.p.a., niemniej jego braki nie stanowią podstawy do wydania w sprawie rozstrzygnięcia kasatoryjnego, zaś zostają uzupełnione w niniejszym rozstrzygnięciu. Organ odwoławczy podzielił argumentację organu powiatowego, zgodnie z którą przed przystąpieniem do ww. inwestycji należało uzyskać pozwolenie na budowę od organu administracji architektoniczno-budowlanej. Zgodnie bowiem z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego, w brzmieniu obowiązującym w dacie wszczęcia postępowania: "Roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31." Przepisy art. 29-31 Prawa budowlanego określają budowy i roboty budowlane, odnośnie których nie ma konieczności uzyskania pozwolenia na budowę. Ustawodawca wskazał zatem, że poza wyjątkami określonymi w ww. przepisach, uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę jest obligatoryjnym elementem procesu budowlanego. Organ odwoławczy podniósł, że stosowanie wykładni rozszerzającej w zakresie obiektów zwolnionych z obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę wskazanych w art. 29 Prawa budowlanego jest w tym zakresie niedopuszczalne. [...]WINB wyjaśnił, że przedmiotowy obiekt budowlany o wymiarach 6,50 m x 2,35 m pełni - jak ustalił organ powiatowy podczas kontroli przeprowadzonej dnia 17 stycznia 2020 r. - funkcję socjalną. Jednocześnie, w protokole ww. kontroli wskazano, że: "Wg. oświadczenia P. M nie dokonano zgłoszenia ustawienia kontenera (...)." Zdaniem organu odwoławczego przedmiotowy obiekt - kontener o funkcji socjalnej - nie jest zwolniony z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę i podlega ogólnej zasadzie wyrażonej w art. 28 Prawa budowlanego. Roboty budowlane polegające na budowie obiektu budowlanego można rozpocząć jedynie w oparciu o ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę (art. 28 Prawa budowlanego). Z kolei, budowa takiego obiektu budowlanego z naruszeniem ww. art. 28 obliguje organ nadzoru budowlanego do wszczęcia postępowania legalizacyjnego. Z powyższych przyczyn, zdaniem [...]WINB, stanowisko skarżącej zawarte w odwołaniu (niepoparte żadną argumentacją), jakoby budowa spornego obiektu nie wymagała pozwolenia na budowę ani zgłoszenia nie zasługuje na uwzględnienie. Z uwagi na powyższe okoliczności, w ocenie [...]WINB, zasadne było zastosowanie w sprawie trybu określonego w art. 48 Prawa budowlanego. W kontekście skierowania postanowienia wydanego w oparciu o art. 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego zarówno do właściciela działki, jak i inwestora robót budowlanych na niej przeprowadzonych, organ odwoławczy wskazał na stanowisko zaprezentowane w wyroku NSA z dnia 9 kwietnia 2019 r., sygn. akt: II OSK 1313/17, gdzie wskazano: "W świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego nakaz rozbiórki powinien być skierowany w pierwszej kolejności do inwestora, ale nie wyklucza to skierowania takiego nakazu rozbiórki samowoli budowlanej także do właściciela nieruchomości (...)." Zdaniem [...]WINB wyrok odnosi się do nakazu rozbiórki, jednakże - znajduje również zastosowanie na etapie wydawania postanowienia w trybie art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w zażaleniu P M- W, organ odwoławczy wyjaśnił, że zmiana art. 48 Prawa budowlanego, dokonana art. 1 pkt 31 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. (Dz. U. z 2020 r., poz. 471) zmieniającej ustawę Prawo budowlane nastąpiła z dniem 19 września 2020 r., a więc po dacie wszczęcia postępowania w sprawie spornego obiektu budowlanego, dlatego w niniejszym postępowaniu zastosowanie mają przepisy w brzmieniu aktualnym w dniu wszczęcia przez PINB w [...]postępowania (tj. W dniu [...] stycznia 2020 r.). W kontekście zarzutu naruszenia art 10 k.p.a. organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym w orzecznictwie sądowo-administracyjnym: "(...) zarzut naruszenia przepisu art. 10 § 1 KPA przez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków może odnieść skutek jedynie wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. To do strony stawiającej wskazany zarzut należy wykazanie istnienia związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania a wynikiem sprawy (np. wyrok NSA z dnia 18 maja 2006 r. Sygn. II OSK 831/05). Zatem, to strona powinna wykazać, że niezawiadomienie jej przed wydaniem decyzji o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków dowodowych uniemożliwiło jej dokonanie w danym postępowaniu konkretnej czynności procesowej (np. złożenia dokumentu). Nie każde bowiem naruszenie przepisów prawa procesowego skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnej poddanej kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego, a tylko takie, które realnie mogło mieć wpływ na wynik sprawy." Na podstawie powyższych ustaleń, zdaniem [...]WINB, realizacja przedmiotowego obiektu powinna zostać poprzedzona uzyskaniem pozwolenia na budowę. Wszczęcie postępowania legalizacyjnego w trybie art. 48 Prawa budowlanego było zatem zasadne. Skargę na ww. postanowienie z [...] lutego 2021 r., nr [...], wniosła - do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - P M-W, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła: I. Naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. w zw. z art. 15 k.p.a. poprzez brak odniesienia się przez Organ II instancji do wszystkich zarzutów wskazanych w zażaleniu; 2) naruszenie art. 107 § 1 pkt 5 k.p.a. poprzez brak wskazania w sentencji postanowienia jak i w samych uzasadnieniu tego, na kogo nałożono obowiązek przedstawienia dokumentów wskazanych w postanowieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które to postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego zostało utrzymane w mocy przez Organ II instancji; 3) naruszenie art. 7 k.p.a., 77 § 1 k.p.a. i 80 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszystkich niezbędnych czynności celem ustalenia okoliczności istotnych dla przedmiotowej sprawy oraz brak dokonania jakiejkolwiek oceny dowodów i niewskazania, na jakich dowodach Organ się oparł; 4) naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. i art. 124 § 1 i 2 k.p.a. poprzez brak należytego uzasadnienia faktycznego postanowienia, nie wskazano w nim bowiem faktów, które Organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówi! wiarygodności i mocy dowodowej, nie można także przyjąć, że wyjaśniono podstawę prawną postanowienia, z przytoczeniem przepisów, zaś Organ II instancji błędnie przyjął, że braki uzasadnienia nie stanowią podstawy do wydania w sprawie rozstrzygnięcia kasatoryjnego i zostały uzupełnione w rozstrzygnięciu przed Organem II instancji; II. Naruszenie przepisów prawa materialnego, mające wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) naruszenie art. 48 ust. 2 ustawy Prawo budowlane poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy przedmiotowy przepis odnosi się do sytuacji, gdy w wyniku budowy występuje stan zagrożenia życia lub zdrowia ludzi, co w stanie faktycznym niniejszej sprawy7 nie ma miejsca; 2) naruszenie art. 28 ust. 1 i 2 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 3 ustawy Prawo budowlane poprzez ich błędne zastosowanie, gdyż w przedmiotowym stanie faktycznym obiektu zlokalizowanego na działce [...] (obecnie [...]) położonej w miejscowości [...] gm. [...] nie można zakwalifikować jako obiektu, co do którego należy uzyskać decyzję o pozwoleniu na budowę; 3) naruszenie art. 3 pkt 5) ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 7) i 14) ustawy Prawo budowlane, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w przedmiotowym stanie faktycznym, 4) naruszenie art. 49 ustawy Prawo budowlane poprzez błędne ustalenie, że w przedmiotowym stanie faktycznym mają zastosowanie przepisy dotyczące legalizacji samowoli budowlanych, w tym dotyczące ustalenia opłaty legalizacyjnej, w sytuacji, gdy w przedmiotowym stanie faktycznym nie mamy do czynienia z samowolą budowlaną, a co za tym idzie ww. przepisy nie znajdują zastosowania do obiektu zlokalizowanego na działce [...] położonej w miejscowości [...] gm. [...]. Na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a., skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentu, tj. decyzji Starosty [...] z dnia [...] lutego 2021 r., nr [...], na podstawie której zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę dla K M obejmującej budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego z garażem trójstanowiskowym na terenie części działek nr ew. [...] w miejscowości [...], gmina [...], celem wykazania czasowego użytkowania obiektu objętego przedmiotem niniejszego postępowania, tj. przez czas budowy, co do której uzyskano ww. decyzję nr[...]. Potwierdza to, że przedmiotowy obiekt będzie użytkowany czasowo. W uzasadnieniu skargi skarżąca przedstawiła stanowisko na poparcie podniesionych zarzutów. Mając na względzie powyższe zarzuty, skarżąca wniosła o uchylenie postanowień organów obu instancji a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę [...]WINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Skargę (o tożsamej treści) na powyższe postanowienie [...]WINB z [...] lutego 2021 r., nr [...], wniosła - do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie również M M-W, prowadząca działalność gospodarczą pod firmą P.H.U. [...], reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, domagając się uchylenia postanowień organów obu instancji a także zasądzenia zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę [...]WINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Postanowieniem z [...] października 2021 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2019 r. poz. 2325 ze zm.) - postanowił połączyć sprawę o sygn. akt VII SA/Wa 951/21 (ze skargi M M) ze sprawą o sygn. akt VII SA/Wa 950/21 (ze skargi P M –W) do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, oraz prowadzić dalej sprawę pod sygn. akt VII SA/Wa 950/21. Pismem z 26 listopada 2021 r. skarżąca M M-W uzupełniła stanowisko zawarte w ww. skardze. Zarządzeniem z 29 listopada 2021 r. Sąd oddalił zgłoszony wniosek dowodowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) dalej: "p.p.s.a" sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57 a. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria kontroli, w ocenie Sądu, skarga jest uzasadniona, aczkolwiek nie ze wszystkich przyczyn w niej podniesionych. Na wstępie należy podnieść, że przedmiotowe postępowanie (jak wynika z akt sprawy) zostało wszczęte nie z urzędu, lecz na wniosek A N i P B. W orzecznictwie występuje rozbieżność stanowisk co do możliwości wszczęcia postępowania legalizacyjnego na wniosek. Sąd w niniejszej sprawie przychyla się do poglądu dopuszczającego oba tryby, opierając swój pogląd na ogólnej regule zawartej w art. 61 § 1 k.p.a., która w braku regulacji szczególnej w przepisach obowiązujących do dnia 19 września 2020 r. znajduje zastosowanie. Obecnie przepis art. 53a ust. 1 Prawa budowlanego, obowiązujący od dnia 19 września 2020 r. wprost stanowi, że postępowanie uregulowane w rozdziale 5a (w sprawie rozpoczęcia i prowadzenia robót budowlanych z naruszeniem ustawy) wszczyna się z urzędu. W konsekwencji, organy prowadzące postępowanie powinny były ocenić czy przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte na wniosek legitymowanych podmiotów. Organ I instancji w uzasadnieniu postanowienia nie odniósł się w ogóle do tej kwestii, analogicznie także organ odwoławczy, który zaznaczył jedynie, że wezwał A N oraz P B do wykazania interesu prawnego w ww. sprawie i w dniu 8 lipca 2019 r. wpłynęła do PINB w [...] odpowiedź od wnioskodawców. Dalej należy wskazać, że postępowanie legalizacyjne w tej sprawie było prowadzone na podstawie przepisów Prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym przed dniem 19 września 2020 r. Organy obu instancji uznały, że sporny kontener budowlany o wymiarach 6,50 m x 2,35 m (15,27 m2) wymagał uzyskania pozwolenia na budowę. Przy czym organ I instancji stwierdził jedynie, że zakwalifikował ten kontener do obiektów wymagających pozwolenia na budowę (stąd żądanie wymaganych dokumentów do legalizacji, wobec ich braku) z zastrzeżeniem, że o możliwości legalizacji organ wypowie się dopiero po przedłożeniu koniecznych dokumentów. Organ odwoławczy również nie dokonał jednoznacznej kwalifikacji prawnej tego obiektu, wskazując jedynie, że kontener budowlany użytkowany jako pomieszczenie socjalne nie jest zwolniony z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, co wynika (zdaniem [...]WINB) z ogólnej zasady wyrażonej w art. 28 Prawa budowlanego. W konsekwencji, w ocenie Sądu, zasadny jest zarzut skargi dotyczący naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, gdyż organy obu instancji poza powołaniem się na wymiary kontenera, nie odniosły się się do materiału dokumentacyjnego (w tym dokumentacji fotograficznej), nie opisały sposobu połączenia tego obiektu z gruntem jak również nie ustalono daty jego budowy. Dopiero po tak poczynionych ustaleniach należało (z odniesieniem się do konkretnych przepisów Prawa budowlanego) zakwalifikować sporny obiekt i w zależności od tego ustalić tryb postępowania. Zgodnie z art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W myśl art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Z przepisów tych wynika, że obowiązkiem organu jest zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego w sprawie oraz dokonanie na jego podstawie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Rozpatrując ponownie przedmiotową sprawę, organ odwoławczy powinien uwzględnić powyższe uwagi zawarte w uzasadnieniu wyroku, tj. odnośnie ustalenia stanu faktycznego i prawnego tej sprawy. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. w zw. z art. 28 k.p.a., art. 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego a także w zw. z art. 7, art. 77 § 1, 80 k.p.a. uchylił zaskarżone postanowienie. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Sprawa rozpoznana została w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.