VII SA/Wa 975/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), , Sędzia WSA Sławomir Fularski, Asesor WSA Karolina Kisielewicz, Protokolant sekr. sąd. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2018 r. sprawy ze skargi Firmy Handlowo - Usługowo - Produkcyjnej A. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] lutego 2017 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2017 r. Państwowy Wojewódzki Inspekektor Sanitarny w W. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1,w związku z art. 154 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm. dalej: k.p.a.), a także na podstawie art. 12 ust 2 pkt 1 i art. 37 ust 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jednolity Dz. U. z 2015 r., poz. 1412 z późn. zm. dalej: ustawa o PIS) Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W., po rozpatrzeniu odwołania z dnia 30.12.2016 r. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. nr [...] z dnia [...].12.2016 r. odmawiającej zmiany decyzji nr [...] z dnia [...].03.2016 r. wniesionego przez F. Sp. z o.o., ul. M.T. - Oddział P. ul. K.[...] – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy przestawił stan faktyczny sprawy wskazując, że pracownicy upoważnieni przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. w dniu [...].02.2016 r. przeprowadzili kontrolę w zakładzie F.Sp. z o.o., ul. M. [...], [...] T.- Oddział w P., ul. K. [...] (protokół kontroli Nr [...]). Protokół został podpisany przez stronę, strona nie wniosła uwag do protokołu. Na podstawie ustaleń opisanych w protokole kontroli Nr [...] dnia [...].02.2016 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. w dniu [...].03.2016 r. wydał decyzję Nr [...], nakazującą w terminie do dnia 31.08.2016 r.: 1) Sporządzić i wprowadzić w życie program działań organizacyjno - technicznych zmierzający do ograniczenia narażenia na hałas na stanowisku pracy stolarza. 2) Sporządzić rejestr prac których wykonywanie powoduje konieczność pozostawania pracowników zatrudnionych na stanowisku pracy stolarz, w narażeniu na pyły drewna mieszane zawierające pył drewna twardego - proces technologiczny o działaniu rakotwórczym lub mutagennym. 3) Przekazać informacje właściwemu państwowemu wojewódzkiemu inspektorowi sanitarnemu o prowadzeniu prac, których wykonywaniu powoduje konieczność pozostawania pracowników zatrudnionych na stanowisku pracy stolarz, w narażeniu na pyły drewna mieszane zawierające pył drewna twardego - proces technologiczny o działaniu rakotwórczym lub mutagennym, na druku według wzoru stanowiącego załącznik nr 2 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 24 lipca 2012 r. w sprawie substancji chemicznych lub mieszanin, czynników lub procesów technologicznych o działaniu rakotwórczym lub mutagennym w środowisku pracy. 4) Sporządzić rejestr pracowników zatrudnionych na stanowisku pracy stolarz, narażonych na pyły drewna mieszane zawierające pył drewna twardego - proces technologiczny o działaniu rakotwórczym lub mutagennym. W dniu 31.08.2016 r. do siedziby Powiatowej Stacji Sanitarno - Epidemiologicznej w P. wpłynęło pismo strony z dnia 26.08.2016 r., w którym poinformowano, że w korespondencji kierowanej do Ministra Pracy i Polityki Socjalnej przez Izbę Gospodarczą Przemysłu Drzewnego wskazano na brak naukowych podstaw do umieszczenia w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 06 czerwca 2014 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz. U. z 2014 r., poz. 817 z póżn. zm.) gatunków drewna, których pyły miałyby być szkodliwe dla zdrowia (w tym rakotwórcze i mutagenne). Na skutek zmiany najwyższych dopuszczalnych stężeń dla pyłów drewna, które zostały wprowadzone rozporządzeniem Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 czerwca 2016 r. (Dz.U. z 2016 r. poz. 944) poprzez wycofanie błędnych zapisów ograniczeń dotyczących gatunków drewna nie szkodzących zdrowiu jak również doprecyzowaniu określeń dotyczących terminologii drewna twardego i drewna mieszanego, strona na nie przystąpiła do realizacji punktów 2, 3, 4 decyzji Nr [...] z dnia [...].03.2016 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. w odpowiedzi z dnia 12.09.201 r. (pismo znak: [...]) wyjaśnił, że nowe rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 czerwca 2016 r. (Dz.U. z 2016 r. poz. 944.) zmieniające rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 6 czerwca 2014 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń I natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz.U. z 2014 r, poz. 817 z późn, zm.) weszło w życie 15 lipca 2016 r. i będzie miało zastosowanie do spraw wszczętych po tej dacie, w związku z powyższym strona jest zobowiązana do wykonania przedmiotowej decyzji w całości. Następnie pismem z dnia 30.09.2016 r., strona zwróciła się o zmianę decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...].03.2016 r. Nr [...], poprzez wykreślenie pkt 2, 3 i 4 decyzji, uzasadniając swoje stanowisko argumentami, które podnoszone były we wcześniejszym piśmie z dnia 26.08.2016 r. oraz informacją, że w działalności zawodowej firmy nigdy podczas pracy w trakcie procesów technologicznych pracownicy nie byli narażeni na działanie czynników rakotwórczych i mutagennych, gdyż w stosowanych w produkcji zakładu płytach wiórowych i płytach MDF nie występuje takie drewno jak buk i dąb. W załączeniu do pisma strona przesłała nowe wyniki badań i pomiarów środowiska pracy (hałasu oraz stężenia pyłu) z dnia 01.08.2016 r. oraz informacje z K. Sp. z o.o., ul. S., [...] Ż. dotyczące technologii produkcji płyt wiórowych i płyt MDF. Pismem z dnia 02.11.2016 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. wezwał stronę do usunięcia braków formalnych pisma poprzez sprecyzowanie podstawy prawnej wniosku strony o zmianę ww. decyzji. Strona w piśmie z dnia 28.11.2016 r. poinformowała Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P., że wniosek o zmianę decyzji poprzez wykreślenie pkt 2, 3 i 4 należy traktować w oparciu o art. 154 k.p.a. W dniu 14.12.2016 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. wydał decyzje Nr [...] r., w której odmówił zmiany decyzji nakazującej wykonanie obowiązków wynikających z § 4, § 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 24 lipca 2012 r. w sprawie substancji chemicznych, ich mieszanin, czynników lub procesów o działaniu rakotwórczym lub mutagennym w środowisku pracy. F. Sp. z o.o. ul. M. [...], [...] T. - Oddział w P., ul. K. [...] wniosła odwołanie z dnia [...].12.2016 r. od ww. decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. nr [...] z dnia [...]12.2016 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W., rozpoznając sprawę w postępowaniu odwoławczym wskazał, że zgodnie z art. 154 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, decyzja ostateczna, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Zmiana lub uchylenie decyzji na podstawie art. 154 k.p.a. jest możliwa przy spełnieniu łącznie trzech przesłanek: - sprawa dotyczy ostatecznej decyzji, - na mocy decyzji żadna ze stron nie nabyła prawa, - za zmianą lub uchyleniem decyzji przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony - przy czym ww. przesłanki muszą wystąpić łącznie, żeby można było wzruszyć decyzję ostateczną. Organ odwoławczy wskazał, że decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. nr [...] z dnia [...]03.2016 r. należy uznać jako ostateczną. Jednak decyzja nakazująca wykonanie obowiązków nie jest decyzją, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa w rozumieniu art. 154 § 1 k.p.a. Strona na podstawie ww. decyzji nabyła prawo do wykonania obowiązków określonych w decyzji, bowiem jak wielokrotnie wskazywano w orzecznictwie sądów administracyjnych, nabycie praw może nastąpić również w decyzji nakładającej obowiązek. Oznacza to, że w trybie określonym tym przepisem nie jest dopuszczalne uchylenie ani zmiana decyzji ostatecznej nakazującej spełnienie wymagań wynikających z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 24 lipca 2012 r. w sprawie substancji chemicznych lub mieszanin, czynników lub procesów technologicznych o działaniu rakotwórczym lub mutagennym w środowisku pracy. W przedmiotowym postępowaniu, to strona wskazała tryb, w jakim ma być ono prowadzone tj. na podstawie art. 154 § 1 k.p.a., a jak wskazano w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 04.11.2016 r. sygn. akt II OSK 2532/15 cyt. "takie precyzyjne i jednoznaczne oznaczenie przedmiotu sprawy przez samą stronę z powołaniem się na konkretny przepis prawa przesądziło kwestię przedmiotu sprawy, a w konsekwencji również trybu prowadzonego postępowania. Jak podkreślano wielokrotnie w orzecznictwie, w przypadku wszczęcia postępowania na wniosek strony, tylko i wyłącznie ta strona określa przedmiot swego żądania, przy czym w razie wątpliwości co do zakresu, czy przedmiotu żądania, jego uszczegółowienie należy do strony, nie zaś do sfery ocennej organu administracji." Trybu określonego w art. 154 k.p.a. nie można traktować jako służącego do ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej już decyzją ostateczną. Istota tego postępowania sprowadza się do zbadania, czy interes społeczny lub słuszny interes strony przemawiają za zmianą lub uchyleniem dotychczasowej decyzji. Jest to możliwe tylko w przypadku decyzji uznaniowych, natomiast możliwość zmiany w powyższym trybie decyzji związanych jest niemożliwa. Wzruszenie decyzji w trybie art. 154 k.p.a. może dotyczyć tylko decyzji, które mają charakter uznaniowy lub przy wydaniu których organ administracji ma do wyboru pewną gamę rozstrzygnięć, z których każde jest zgodne z prawem, (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 236/16). Decyzja nakazująca wypełnienie obowiązków wynikających z przepisów prawa nie jest decyzją uznaniową. Państwowa Inspekcja Sanitarna powołana jest do realizacji zadań z zakresu zdrowia publicznego, w szczególności poprzez sprawowanie nadzoru nad warunkami pracy w zakładach pracy realizowanego poprzez kontrolę przestrzegania przepisów określających wymagania higieniczne i zdrowotne m.in. dotyczących warunków zdrowotnych środowiska pracy, a zwłaszcza zapobiegania powstawaniu chorób zawodowych i innych chorób związanych z warunkami pracy. Tym samym decyzja nakazująca wykonanie obowiązków wynikających z przepisów prawa jest decyzją związaną, bo organ musi nakazać usunięcie uchybień stwierdzonych podczas kontroli. Niezależnie od powyższego, pojęcie słusznego interesu strony nie może być rozumiane jako orzekanie zgodnie z wolą strony w sposób sprzeczny z przepisami prawa. Uwzględnienie interesu strony i wydanie dla niej korzystniejszego rozstrzygnięcia może mieć miejsce tylko wtedy, gdy nie będzie ono kolidowało z obowiązującym porządkiem prawnym. Odnosząc się do kwestii podniesionej w odwołaniu, jakoby wejście w życie nowego rozporządzenie Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 27 czerwca 2016 r. (Dz.U. z 2016 r. poz . 944) zmieniającego rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 06 czerwca 2014 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz. U. z 2014 r., poz. 817 z późn. zm.), które nie precyzuje już definicji pyłu drewna twardego, zwalniało pracodawcę z obowiązku wykonania obowiązków nałożonych decyzją, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. wyjaśnił, że decyzja organu I instancji Nr [...] z dnia [...].03.2016 r. została wydana w oparciu o obowiązujący stan prawny (na datę jej wydania). Przedmiotem decyzji nr [...] z dnia [...].03.2016 r., której zmiany odmówił Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. nie było jednak ustalenie, czy nie zostały przekroczone normatywy higieniczne określone w rozporządzeniu w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy, lecz spełnienie wymagań wynikających z przepisów prawa określających obowiązki pracodawcy w przypadku występowania w środowisku pracy procesu technologicznego, w którym dochodzi do uwalniania substancji chemicznych, ich mieszanin lub czynników o działaniu rakotwórczym lub mutagennym tj. prac związanych z narażeniem na pył drewna twardego. Zgodnie z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 24 lipca 2012 r. w sprawie substancji chemicznych, ich mieszanin, czynników lub procesów o działaniu rakotwórczym lub mutagennym w środowisku pracy, prace związane z narażeniem na pył drewna twardego znajdują się w wykazie czynników lub procesów technologicznych o działaniu rakotwórczym lub mutagennym. Wobec powyższego obowiązkiem pracodawcy jest wypełnienie obowiązków wynikających z ww. rozporządzenia. Przepisy ww. rozporządzenia wdrażają postanowienia dyrektywy 2004/37/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie ochrony pracowników przed zagrożeniem dotyczącym narażenia na działanie czynników rakotwórczych lub mutagenów podczas pracy (szósta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy Rady 89/391/EWG, Dz.Urz. UE L 158 z 30.04.2004, str. 50: Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 5, str. 35). Załącznik I ww. dyrektywy podaje spis procesów, w których są uwalniane substancje rakotwórcze, m.in. prace związane z narażeniem na pyły drewna twardego, przy których jest odesłanie do wykazu pewnych drewien twardych, zawartego w tomie 62 Monografii w sprawie oceny zagrożeń rakotwórczych dla ludzi "Pyl drzewny i formaldehyd" opublikowanej przez Międzynarodową Agencję Badań nad Rakiem, Lyon, 1995. Wskazany wykaz zawiera podział gatunków drewna na drewno miękkie i drewno twarde. Kierując się odesłaniem ww. dyrektywy do wykazu klasyfikacji twardości drewna według Międzynarodowej Agencji Badań nad Rakiem (IARC) z 1995 r. należy uznać, że realizowanie obowiązków wynikających z § 4 i § 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 24 lipca 2012 r. w sprawie substancji chemicznych, ich mieszanin, czynników lub procesów technologicznych o działaniu rakotwórczym lub mutagennym w środowisku pracy w odniesieniu do pyłów drewna twardego wymaga stosowania wskazanej powyżej klasyfikacji poszczególnych gatunków drewna w odniesieniu do ich twardości. Z informacji przekazanej przez K. Sp. z o.o., ul. S., [...] Ż., wynika, że płyty wiórowe i płyty MDF zawierają drewno liściaste m.in. brzozę, osikę i klon, które są wymienione w wykazie klasyfikacji twardości drewna według IARC z 1995 r. jako gatunki drewna twardego. Biorąc powyższe pod uwagę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. orzekł jak w sentencji. Skargę na tę decyzję złożyło F. Sp. z o.o. Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu w W.zarzucono naruszenie: 1. art. 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm., dalej jako: "KPA"), poprzez jego niezastosowanie w niniejszej sprawie i utrzymanie w mocy decyzji nakładającej na Skarżącego obowiązki wynikające z przepisów prawa nieobowiązujących w chwili wydawania zaskarżanej decyzji administracyjnej, 2. art. 162 § 1 pkt. 1) KPA poprzez jego niezastosowanie w niniejszej sprawie i utrzymanie w mocy decyzji nakładającej na Skarżącego obowiązki wynikające z przepisów prawa nieobowiązujących w chwili wydawania zaskarżanej decyzji administracyjnej, co powoduje, iż utrzymana w mocy decyzja administracyjna stała się decyzją bezprzedmiotową. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie i podtrzymał argumentacje zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi przez Sąd następuje jedynie w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły dlatego skarga podlegała oddaleniu. Na wstępie nie można nie zauważyć, że treść skargi świadczy o podstawowym braku wiedzy na temat fundamentalnych zasad procedury administracyjnej. Przede wszystkim wskazać należy, że skarżący w podaniu o wszczęcie postępowania wprost podał tryb, w jakim ma być ono prowadzone ("na podstawie art. 154 § 1 k.p.a."). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że do decyzji ostatecznych, o których mowa w art. 154 § 1 k.p.a., nie należą jednak decyzje nakładające na stronę obowiązek, bowiem nawet te decyzje "są decyzjami, na mocy których pewne osoby nabywają prawo do wykonania tylko obowiązków wskazanych w decyzji, a nie innych", a zatem są to decyzje, na mocy których strona nabyła prawo (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 12 maja 2011 r., sygn. akt IV SA/Po 788/10 Lex nr 1132945). Z kolei w wyroku z dnia 24 lutego 2005 r. (sygn. akt OSK 1188/04, Lex nr 164973) Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że przez pojęcie nabycia prawa z decyzji ostatecznej, o jakim stanowi art. 154 § 1 k.p.a. należy rozumieć każde przysporzenie w sferze prawnej. Uzasadnienie tego poglądu znajduje swoje uzasadnienie w doktrynie, w której przyjmuje się, że do decyzji ostatecznych, na mocy, których strona nie nabyła prawa, należy zaliczyć decyzje, w których treścią rozstrzygnięcia jest pozbawienie strony posiadanych przez nią uprawnień. Do decyzji ostatecznych, o których mowa w art. 154 § 1 k.p.a., nie należą jednak decyzje nakładające na stronę obowiązek, bowiem nawet te decyzje są decyzjami, na mocy których pewne osoby nabywają prawo do wykonania tylko obowiązków wskazanych w decyzji, a nie innych, a zatem są to decyzje, na mocy których strona nabyła prawo (zob.: J. Borkowski, (w:) A. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz, 2009, str. 561 i 576, podobnie wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 stycznia 2012 r. sygn. akt VII SA/Wa 996/11, Lex nr 1695260 oraz wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 marca 2012 r. sygn. akt VII SA/Wa 2321/11, Lex nr 1155957). W tej sytuacji należało podzielić pogląd organów, co do tego, że decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...].03.2016 r. nakładająca na stronę skarżącą określone obowiązki nie mogła być zmieniona w trybie określonym w art. 154 k.p.a. Podkreślić przy tym należy, że w przedmiotowy postepowaniu organy orzekały właśnie na podstawie art. 154 k.p.a. niezrozumiałym jest zatem zarzut dotyczący orzekania na podstawie nieobowiązujących przepisów. Poza tym system weryfikacji decyzji administracyjnej na drodze administracyjnej oparty jest na zasadzie niekonkurencyjności, co oznacza, że poszczególne tryby nadzwyczajne mają na celu usunięcie tylko określonego rodzaju wadliwości decyzji i nie mogą być stosowane zamiennie. W związku z tym domaganie się przez autora skargi zastosowania art. 162 k.p.a. z oczywistych względów nie mogło być uwzględnione. Już tylko z tych powodów należało uznać skargę za nieuzasadnioną. Jedynie na marginesie Sąd pragnie wskazać, że podziela w całości argumentację organu II instancji dotyczącą braku wpływu wejścia w życie rozporządzenie Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 27 czerwca 2016 r. (Dz.U. z 2016 r. poz . 944) zmieniającego rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 06 czerwca 2014 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz. U. z 2014 r., poz. 817 z późn. zm.). Jak prawidłowo wskazano w zaskarżonym rozstrzygnięciu podstawą decyzji nakładającej obowiązki w kwestionowanym zakresie było rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 24 lipca 2012 r. w sprawie substancji chemicznych, ich mieszanin, czynników lub procesów o działaniu rakotwórczym lub mutagennym w środowisku pracy. W związku z tym nowelizacja zapisów rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy, nie miało bezpośredniego wpływu na ocenę zasadności obowiązków określonych w decyzji z dnia [...].03.2016 r. W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).