VII SA/Wa 983/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, Protokolant st. ref. Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2014 r. sprawy ze skargi P.S. w Polsce S.A. w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę Przedmiotem zaskarżenia do Sądu jest decyzja M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014r. Nr [...], który na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej kpa oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. –Prawo budowlane (Dz. U. z 2013r., poz.1409) po rozpatrzeniu odwołania spółki Przemysł S. w P. S.A. z siedzibą w W. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] stycznia 2014r. Nr [...] nakazującej Przemysłowi S. w P. S.A. z siedzibą w W. rozbiórkę nieużytkowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego usytuowanego na działce nr [...] położonej w miejscowości T., gm. P. i uporządkowanie terenu po rozbiórce w terminie przystąpienia do rozbiórki nie krótszym niż 6 tygodni, licząc od dnia otrzymania decyzji do dnia [...] marca 2014r. z zachowaniem wymienionych w tej decyzji warunków – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na wstępie uzasadnienia decyzji organ powiatowy przedstawił stan faktyczny i prawny w sprawie, który przedstawiał się następująco: W związku z informacją telefoniczną Komendy Państwowej Straży Pożarnej w G. w dniu 24 marca 2013r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego| w G. przeprowadził oględziny po pożarze budynku mieszkalnego wielorodzinnego usytuowanego na działce nr [...] położonej w miejscowości T., gm. P. W dniu 16 kwietnia 2013r. sporządzono protokół z rozprawy administracyjnej w sprawie ustalenia dalszego bytu ww. budynku. W związku z rozbieżnościami pomiędzy Spółką Przemysł S. w P. S.A. z siedzibą w W., a H. S. C. S.A. z siedzibą w T. w kwestii prawa własności Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. zobowiązał do złożenia wyjaśnień w ww. przedmiocie. W dniu 23 kwietnia 2013r. H. S. C. S.A. z siedzibą w T. złożyła pismo w sprawie prawa własności ww. budynku. Natomiast w dniu 4 maja 2013r. Spółka Przemysł S. w P. S.A. z siedzibą w W. złożyła pismo w sprawie prawa własności ww. budynku. Urząd Miasta i Gminy P.w piśmie z dnia 6 czerwca 2013r. poinformował, że "Przedmiotowy budynek nie jest objęty ochroną konserwatorską i nie znajduje się w gminnej ewidencji zabytków. W chwili obecnej miejscowość T. nie posiada miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W planie, który utracił ważność w dniu 1 stycznia 2004r. działka, na której usytuowany jest przedmiotowy budynek, znajdowała się w granicach układu zabytkowego. Natomiast w obowiązującym stadium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy P. uchwalonego uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia [...] czerwca 1997 r. przedmiotowa działka znajduje się w strefie "A" - pełnej ochrony historycznej struktury przestrzennej". Zawiadomieniem z dnia 12 czerwca 2013r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. poinformował, że z urzędu zostało wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego nieużytkowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego usytuowanego na działce nr [...] położonej w miejscowości T., gm. P. W dniu 26 czerwca 2013r. przedstawiciele organu powiatowego dokonali czynności kontrolnych stanu technicznego ww. budynku podczas których stwierdzono, że ww. budynek znajduje się w nieodpowiednim stanie technicznym. Częściowo zerwane jest poszycie dachowe, częściowo zawalony strop, ugięte belki stropu parteru, zdewastowana stolarka okienna i drzwiowa. Podłogi drewniane spróchniałe z licznymi ubytkami. Podczas oględzin stwierdzono, że budynek nie nadaje się do użytku i remontu, co oznacza, że budynek nadaje się do rozbiórki. Budynek jest obiektem po pożarze mającym miejsce w dniu 24 marca 2013r. Z informacji uzyskanych przez organ powiatowy od przedstawiciela Miasta i Gminy P. wynika, że budynek składa się z czternastu lokali, mieszkańcy zostali ewakuowani. Do ww. protokołu kontroli załączono dokumentację fotograficzną. Pismem z dnia 16 lipca 2013 r. Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w W. poinformował, że "Przedmiotowy budynek nie kwalifikuje się do objęcia go ochroną konserwatorską poprzez wpisanie do rejestru zabytków. Niemniej jednak z uwagi na bliskie sąsiedztwo z zespołem fabryczno- mieszkalnym H. s. "C." w T. wpisanego do rejestru zabytków i bardzo zły stan techniczny Wojewódzki Konserwator Zabytków mając na względzie wpływ zniszczonego pożarem budynku na estetykę otoczenia i strefę widokową na zespół fabryczno- mieszkalny H. s. "C." w T. wpisanego do rejestru zabytków, nie stawia przeszkód do wykonania rozbiórki". Na podstawie powyższych ustaleń Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. w dniu [...] sierpnia 2013r. podjął decyzję Nr [...], którą nakazał Przemysłowi S. w P. S.A. z siedzibą w W. rozbiórkę nieużytkowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego usytuowanego na działce nr [...] położonej w miejscowości T., gm. P. i uporządkowanie terenu po rozbiórce w terminie przystąpienia do rozbiórki nie krótszym niż 6 tygodni, licząc od dnia otrzymania decyzji do dnia [...] listopada 2013r. Następnie M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2013r. Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W dniu 4 listopada 2013r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. nie przeprowadził rozprawy administracyjnej w sprawie rozbiórki ww. budynku z uwagi na niestawiennictwo przedstawiciela Spółki Przemysł S. w P. S.A. z siedzibą w W. W dniu 2 grudnia 2013r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. sporządził protokół z rozprawy administracyjnej w sprawie ustalenia dalszego bytu (remontu, rozbiórki) ww. budynku. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. decyzją z dnia [...] stycznia 2014r. Nr [...] nakazał Przemysłowi S. w P. S.A. z siedzibą w W. rozbiórkę nieużytkowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego usytuowanego na działce nr [...] położonej w miejscowości T., gm. P. i uporządkowanie terenu po rozbiórce w terminie przystąpienia do rozbiórki nie krótszym niż 6 tygodni, licząc od dnia otrzymania decyzji do dnia [...] marca 2014r. z zachowaniem następujących warunków zgodnie z art. 42 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane: - inwestor zobowiązany jest zapewnić objęcie kierownika rozbiórki przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane odpowiedniej specjalności, - kierownik rozbiórki jest obowiązany prowadzić dziennik rozbiórki oraz umieścić w widocznym miejscu tablicę informacyjną oraz ogłoszenie zawierające dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia, odpowiednio zabezpieczyć teren rozbiórki budowy. Odwołanie w ustawowym terminie od ww. decyzji złożyła spółka Przemysł S. w P. S.A. z siedzibą w W. M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpoznaniu ww. odwołania powołaną na wstępie uzasadnienia decyzją z dnia [...] marca 2014r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Zdaniem organu odwoławczego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego niniejszej sprawy. Właściwie wydał swoje rozstrzygnięcie na podstawie art. 67 ust. 1 Prawa budowlanego. Organ II instancji ocenił, że organ powiatowy rozpoznając ponownie sprawę uwzględnił wytyczne zawarte w decyzji MWINB z dnia [...] października 2013 r. Nr [...] i zastosował przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 30 sierpnia 2004r. w sprawie warunków i trybu postępowania w sprawach rozbiórek nieużytkowanych lub niewykończonych obiektów budowlanych (Dz. U. z dnia 10 września 2004r. Nr 198, poz. 2043), które określa tryb postępowania w sprawie rozbiórki nieużytkowanego lub niewykończonego obiektu budowlanego, czynności właściwego organu prowadzącego postępowanie w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego, a także obowiązki nakładane na właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego oraz warunki ich wykonania. Następnie organ odwoławczy powołał przepis § 2 ww. rozporządzenia i wskazał, że przed przystąpieniem przez organ nadzoru budowlanego do wydania nakazu rozbiórki nieużytkowanego lub niewykończonego obiektu budowlanego w dniu 2 grudnia 2013r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G.sporządził protokół z rozprawy administracyjnej w sprawie ustalenia dalszego bytu ( remontu, rozbiórki) ww. budynku. Wyjaśnił, że zwrot "nie nadaje się do remontu, odbudowy lub wykończenia" o którym mowa w art. 67 ust. 1 Prawo budowlane odnosi się nie tylko do obiektywnej niemożności przeprowadzenia remontu, odbudowy lub wykończenia, ale również do braku zamiaru właściciela doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem. Podał, że z ww. protokołu rozprawy administracyjnej wynika, że "P. S.S. w obecnym stanie ze względów prawnych nie deklaruje rozbiórki nieużytkowanego budynku". Dalej, M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego powołał § 3 ww. rozporządzenia i podkreślił, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. we właściwy sposób przeprowadził obowiązkową rozprawę administracyjną na podstawie przepisów rozdziału V działu II kpa. Ponadto dokonując w dniu 2 grudnia 2013r. oględzin stanu technicznego ww. budynku organ powiatowy określił stan zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz zagrożenia dla środowiska i zdrowia ludzi, o których mowa w § 3 pkt 3 ww. rozporządzenia stwierdzając, że "stan techniczny budynku stwarza zagrożenie, następuje jego degradacja co potwierdza dokumentacja zdjęciowa". Organ odwoławczy uznał, że organ powiatowy w ramach postępowania wyjaśniającego stwierdził nieodwracalnie zły stan techniczny budynku mieszkalnego wielorodzinnego usytuowanego na działce nr [...] położonej w miejscowości T., gm. P. Zaznaczył, że z protokołu rozprawy administracyjnej z dnia 2 grudnia 2013 r. wynika, że podmiot skarżący ze względów prawnych nie planuje rozbiórki przedmiotowego obiektu. Pomimo powyższego skarżąca spółka nie zadeklarowała remontu obiektu, tak aby wyeliminować zły stan techniczny obiektu po pożarze. Na koniec w uzasadnieniu podjętej decyzji, organ odwoławczy ustosunkował się do podnoszonych w odwołaniu zarzutów. Wyjaśnił, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowo-administracyjnym unormowania zawarte w Prawie budowlanym nie uzależniają możliwości orzeczenia rozbiórki na podstawie art. 67 Prawa budowlanego od tego czy właściciel jest odpowiedzialny za doprowadzenie do złego stanu technicznego obiektu, ale jedynie od tego czy dany obiekt jest w stanie nie nadającym się do remontu, odbudowy lub wykończenia, niezależnie od tego czy właściciel miał jakikolwiek wpływ na zaistniały stan obiektu. Powołał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt II SA/Wr 510/11. Wskazał, że jeżeli zły stan techniczny został spowodowany przez osoby trzecie, właściciel może korzystając z przysługujących mu uprawnień na drodze postępowania cywilnego dochodzić od nich stosownych roszczeń, co jednak nie zwalnia go z obowiązków wynikających z Prawa budowlanego. Organ wojewódzki uznał, że skarżący jest właściwym adresatem decyzji wydanej na podstawie art. 67 ust. 1 Prawa budowlanego. W ocenie M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego organ powiatowy w ramach prowadzonego postępowania w niniejszej sprawie wyczerpująco zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy jak również dokonał oceny zebranego materiału dowodowego zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami zawartymi w kpa. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną wyżej decyzję wniósł Przemysł S. w P. S.A. w W. wnosząc o jej uchylenie. Zdaniem strony skarżącej zaskarżona decyzja została wydana niezgodnie z przepisami kpa tj. art. 138 kpa oraz niewłaściwe zastosowanie przepisów prawa materialnego tj. art. 67, 73, 74, 75, 76,77,78,81c, 84 ust. 1 pkt 4, art. 84 a Prawa budowlanego. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca wskazała, że M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ograniczył się do oceny decyzji organu I instancji, który wydał decyzję odwołując się do art. 67 Prawa budowlanego przyjmując, że był to obiekt nieużytkowany. Zaznaczyła, że bezsporne było to, że była to katastrofa budowlana i sytuacja ta jej zdaniem wymagała zastosowania innej procedury, a przede wszystkim zgodnie z art. 74 Prawa budowlanego powinno być przeprowadzone postępowanie wyjaśniające w sprawie przyczyn katastrofy budowlanej prowadzone przez właściwy organ nadzoru budowlanego (pożar budynku). Skarżąca podniosła, że zarówno decyzja organu I instancji, jak i organu odwoławczego dotyczyły stanu budynku oraz sytuacji po katastrofie. Organ nadzoru budowlanego nie zażądał od inwestora H. S. "C." dokumentacji dotyczącej przedmiotowego obiektu budowlanego. Zdaniem skarżącej właściwy organ nadzoru budowlanego był zobowiązany natychmiast zawiadomić o katastrofie właściwe organy (art. 75 Prawa budowlanego), niezwłocznie powołać komisję, do której powinni być, w przedmiotowej sprawie, powołani: H. S. "C." S.A. w T., jako inwestor i zarządca oraz mieszkańcy, jako użytkownicy oraz projektant i osoby odpowiedzialne za nadzór nad wykonywanymi robotami budowlanymi. Skarżąca podała, że niedopuszczalna była zastosowana technologia i konstrukcja budowlana tego budynku, w części dobudowanej przez H. Drewniany strop i dach, ściany i dach pokryte eternitem. Spółka nadmieniła, że takiego budynku, niezależnie od sytuacji prawnej nie mogłaby przyjąć. Dalej w skardze skarżąca Spółka poinformowała, że w sprawie, pomiędzy nią a H. S. "C." w T., toczą się od 2002 roku sprawy dotyczące własności tego budynku. Skarżąca Spółka poinformowała, że nigdy nie przyjęła tego budynku, nie miała żadnych uprawnień do rozbiórki nieswojego budynku. Skarżąca wskazała, że w sprawie przedmiotowego budynku, H. S. "C." powołuje się na swoje uprawnienia właścicielskie i w 2002r. zgłosiła z tego tytułu roszczenia pieniężne do Sądu Okręgowego w W. (sygn. akt [...]) obecnie sprawa zawisła w Sądzie Apelacyjnym w W.pod sygn. akt [...]. Następnie zaznaczyła, że z akt przedmiotowej sprawy wynika, że nigdy H. S. "C." S.A. nie przekazała skarżącej Spółce przedmiotowej nieruchomości. Zdaniem strony skarżącej jak wynika z przepisów Prawa budowlanego nie tylko właściciel może być obciążony określonymi czynności i obowiązkami, mogą one objąć również podmiot zarządzający. W odpowiedzi na skargę M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko wyrażone w odpowiedzi na skargę i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie została uwzględniona. Zaskarżona do Sądu decyzja M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymała w mocy decyzje organu I instancji wydana na podstawie art. 67 ust 1 Prawa budowlanego i nakazującą Przemysłowi S. w P. S.A. z siedzibą w W. rozbiórkę nieużytkowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego usytuowanego na działce nr [...] położonej w miejscowości T., gm. P. i uporządkowanie terenu po rozbiórce w terminie przystąpienia do rozbiórki nie krótszym niż 6 tygodni, licząc od dnia otrzymania decyzji do dnia [...] marca 2014r. Podstawą materialnoprawną decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] stycznia 2014 r., Nr [...] jest art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.), który stanowi, że jeżeli nieużytkowany lub niewykończony obiekt budowlany nie nadaje się do remontu, odbudowy lub wykończenia, właściwy organ wydaje decyzją nakazującą właścicielowi lub zarządcy rozbiórkę tego obiektu i uporządkowanie terenu oraz określającą terminy przystąpienia do tych robót i ich zakończenia. Stan faktyczny w sprawie niniejszej został ustalony przede wszystkim w oparciu o czynności kontrolne dokonane przez PINB w dniu 26 czerwca 2013r. ,podczas których stwierdzono, że ww. budynek znajduje się w nieodpowiednim stanie technicznym. Częściowo zerwane jest poszycie dachowe, częściowo zawalony strop, ugięte belki stropu parteru, zdewastowana stolarka okienna i drzwiowa. Podłogi drewniane spróchniałe z licznymi ubytkami. Podczas oględzin stwierdzono, że budynek nie nadaje się do użytku i remontu, co oznacza, że winien podlegać rozbiórce. Budynek jest obiektem po pożarze mającym miejsce w dniu 24 marca 2013r. Z informacji uzyskanych przez organ powiatowy od przedstawiciela Miasta i Gminy P. wynika, że składa się z czternastu lokali, z tym, że mieszkańcy zostali ewakuowani. W literaturze przedmiotu oraz w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, iż przed wydaniem decyzji nakazującej, w trybie art. 67 ust. 1 ustawy Prawo budowlane rozbiórkę obiektu budowlanego i uporządkowanie terenu organ nadzoru budowlanego jest zobowiązany do przeprowadzenia stosownego postępowania wyjaśniającego, w toku którego powinien ustalić, czy właściciel lub zarządca obiektu budowlanego planuje - poprzez remont, odbudowę lub wykończenie - przywrócić dany obiekt do stanu technicznego zgodnego z przepisami Prawa budowlanego i innych odpowiednich regulacji. Szczegółowe przepisy w tej materii zawierają akty prawne rangi podustawowej wydane na podstawie art. 72 Prawo budowlane, m.in. rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 czerwca 2003 r. w sprawie warunków i trybu postępowania dotyczącego rozbiórek oraz zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Na mocy § 3 tego rozporządzenia organ nadzoru budowlanego - przed wydaniem decyzji o rozbiórce - jest zobligowany do ustalenia przyczyny niewykonania przez właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego obowiązku wyremontowania, odbudowy lub wykończenia obiektu budowlanego, do dokonania oględzin i oceny stanu technicznego (włącznie ze sporządzeniem ekspertyzy technicznej obiektu budowlanego) oraz do przeprowadzenia rozprawy administracyjnej. Brzmienie tego przepisu wskazuje, iż decyzja o nakazie rozbiórki może być wydana dopiero w sytuacji, gdy właściciel lub zarządca obiektu budowlanego nie zamierza podjąć się jego remontu, odbudowy lub wykończenia pomimo istnienia możliwości technicznych z tym zakresie. W przeciwnym razie organ nadzoru budowlanego powinien wydać decyzję na podstawie art. 66 ustawy Prawo budowlane, nakazując usuniecie stwierdzonych nieprawidłowości w określonym terminie. Dopiero brak wypełnienia tego obowiązku, przy równoczesnym spełnieniu przesłanek art. 67 ustawy Prawo budowlane (co będzie stanowić regułę), uzasadnia podjęcie decyzji o nakazie rozbiórki danego obiektu budowlanego. We wszystkich ww. przypadkach organ nadzoru budowlanego jest zobligowany do przeprowadzenia rozprawy administracyjnej na podstawie przepisów rozdziału V działu II k.p.a. bez względu na to, czy w danej sytuacji faktycznej zostały spełnione przesłanki art. 89 k.p.a. (zob. S. Szuster w: Z. Cieślik, S. Szuster, Komentarz do art. 67 ustawy Prawo budowlane, system informacji prawnej LEX/el., 2003; wyrok NSA z dnia 8 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OSK 515/08, LEX nr 558403). Mając powyższe na uwadze organ I instancji w dniu 2 grudnia 2013r przeprowadził rozprawę administracyjną przy udziale miedzy innymi przedstawiciela właściciela budynku Przemysłu S. w P. S.A. z siedzibą w W., który nie zadeklarował ani remontu budynku ani jego rozbiórki, ze względu na toczące się pomiędzy spółką a H. S. " C." w T. spory prawne głownie finansowe. Zawarty w art. 67 ust 1 zwrot "nie nadaje się do remontu, odbudowy lub wykończenia", odnosi się nie tylko do obiektywnej niemożności przeprowadzenia remontu, odbudowy lub wykończenia, ale również do braku zamiaru właściciela doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem ( vide wyrok NSA z dnia 8.04.2009r., II OSK 515/08). Organ nadzoru budowlanego orzekł o potrzebie rozbiórki przedmiotowego obiektu budowlanego, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, którego celem było ustalenie, czy i w jaki sposób właściciel obiektu budowlanego ma zamiar usunąć istniejące naruszenia porządku prawnego w budownictwie. Wobec stanowiska właściciela prawidłowo organ nałożył na właściciela obowiązek rozbiórki. Zasadne jest także stanowisko o nałożeniu obowiązku rozbiórki na Przemysł S. w P. S.A. z siedzibą w W. jako obiektu. Znajdujące się w aktach sprawy dokumenty dotyczące działki nr ew. [...] położonej w miejscowości T. gmina P. tj. wypis z Księgi Wieczystej [...] oraz wypis z rejestru gruntów w sposób nie budzący wątpliwości jako właściciela wskazują Przemysł S. w P. S.A. z siedzibą w W., a jak stanowi art. 48 Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, . Artykuł 48 K.c. odnosi się do nieruchomości gruntowych. W przepisie tym ustawodawca wyraża klasyczną regułę superficies solo cedit (wszystko, co znajduje się na powierzchni gruntu, przypada nieruchomości gruntowej). Obowiązki związane z obiektem budowlanym powinny obciążać w pierwszej kolejności właściciela obiektu budowlanego, bądź jego następcę prawnego. A zatem adresatem nakazu rozbiórki wydanego na podstawie art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) powinien być właściciel danego obiektu budowlanego (lub zarządca tego obiektu). Jednocześnie jak słusznie podnoszą organy, bez znaczenia dla zastosowania normy art. 67 Prawa budowlanego wobec właściciela, pozostaje okoliczność, czy to właściciel jest odpowiedzialny za doprowadzenie do złego stanu technicznego obiektu budowlanego. Odnosząc się do zarzutów skarżącego, iż nie przejął on budynku od H. S. " C." w T., Sąd wskazuje , iż w aktach sprawy znajduje się prawomocny wyrok Sądu Okręgowego w S. z dnia [...] października 2008r, w sprawie sygn.akt [...], w którym Sąd ten przesądził, iż działka nr ew. [...] od 2002r.( wygaśnięcie umowy dzierżawy) nie znajduje się w posiadaniu H. S. " C." w T., a podmiot ten nie jest także zarządcą posadowionego na niej obiektu budowlanego. Poza przedmiotem zaskarżonej decyzji znajduje się zarzut skarżącej spółki o nie przeprowadzeniu postępowania w oparciu o procedurę związaną z zaistnieniem katastrofy budowlanej ( art. 73 i następne Prawa budowlanego). Po pierwsze brak jakichkolwiek podstaw do badania okoliczności zaistnienia katastrofy budowlanej na etapie wydania decyzji w trybie art. 67 Prawa budowlanego po drugie to do kompetencji organów nadzoru budowlanego należy zakwalifikowanie danego zdarzenia do katastrofy budowlanej. Jak wynika z akt postępowania pożar w przedmiotowym budynku , który miał miejsce w marcu 2013r., a także następne trzy podpalenia pustostanu nie nosiły cech katastrofy budowlanej. W tym stanie rzeczy, na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji wyroku.