VII SA/Wa 984/08
PostanowienieWSA w Warszawie2010-05-14
Skład orzekający: Sędzia WSA Tadeusz Nowak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny może przyznać wynagrodzenie pełnomocnikowi z urzędu za nieopłaconą pomoc prawną w sytuacji, gdy skarga kasacyjna została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny?Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu za nieopłaconą pomoc prawną, nawet jeśli skarga kasacyjna została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny. Podstawę prawną stanowi art. 250 PPSA oraz przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie, które regulują zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi I. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od wyroku WSA. Pełnomocnik strony z urzędu wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata J. K. kwotę 120 zł oraz kwotę 26,40 zł tytułem podatku VAT, łącznie 146,40 zł, jako nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2008 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata J. K., kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) oraz kwotę 26,40 zł (dwadzieścia sześć złotych i czterdzieści groszy) stanowiącą 22 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, łącznie kwotę 146,40 zł (sto czterdzieści sześć złotych i czterdzieści groszy).
Wyrokiem z dnia 25 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi I. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2008 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, skargę oddalił.
I. D. reprezentowana przez adwokata J. K. złożyła skargę kasacyjną od w/w wyroku z dnia 25 listopada 2008 r. Do skargi kasacyjnej dołączone zostało pełnomocnictwo. Pełnomocnik w skardze kasacyjnej wniósł m.in. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu w/w skargi kasacyjnej, wyrokiem z dnia 26 lutego 2010 r., wydanym w sprawie sygn. akt II OSK 431/09, oddalił skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej p.p.s.a.- wyznaczony przez właściwe organy samorządu zawodowego pełnomocnik w ramach uzyskanego przez stronę prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio do zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz.1348 z późn. zm.).
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w pierwszej instancji 240 (dwieście czterdzieści) złotych. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło