VII SA/Wa 984/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka (spr.), , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Tomasz Stawecki, Protokolant sekr. sąd. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2017 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania wznowieniowego I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz J. K. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r., Nr [...], znak: [...], na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2013 r., poz. 267, ze zm., dalej "k.p.a.") oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm., dalej: "Prawo budowlane") uchylił własną decyzję z dnia [...] kwietnia 2015 r. i orzekł o uchyleniu decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: PINB w [...]) z dnia [...] marca 2015 r., Nr [...], znak: [...] oraz na podstawie art. 105 k.p.a. umorzył postępowanie przed organem I instancji w przedmiocie wydania decyzji z dnia [...] marca 2015 r., nakazującej wykonanie zmian i przeróbek w budynku. W uzasadnieniu Organ wskazał, że w toku postępowania odwoławczego decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r., Nr [...], znak: [...], utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2015 r., Nr [...], znak: [...] w przedmiocie nakazania J. K. wykonania określonych zmian i przeróbek w celu doprowadzenia budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr ew. [...] położonej w miejscowości [...] do stanu zgodnego z prawem. W dniu [...] listopada 2015 r. do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wpłynął wniosek J. K. z dnia [...] października 2015 r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r. W treści wniosku z dnia [...] października 2015 r. wskazano, że przedmiotowa decyzja została wydana z naruszeniem art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Jako przesłankę wznowienia postępowania administracyjnego, wnioskodawca wskazał otrzymanie dokumentacji w postaci decyzji z dnia [...] listopada 1976 r. Naczelnika Gminy [...] o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego na ww. działce, o której dowiedział się w dniu [...] września 2015 r., to jest datę otrzymania kopii dokumentów. Mając tak ustalony stan faktyczny umożliwiający merytoryczne rozpatrzenie sprawy we wznowionym postępowaniu [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł, że nie posiadał wiedzy o istnieniu decyzji Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] listopada 1976 r. o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego na działce nr ew. [...] położonej w miejscowości [...], a zatem uznano, iż jest ona nowym dowodem istniejącym w dniu wydania decyzji, nieznanym organowi, który wydał decyzję. Organ podniósł również, że w realiach niniejszej sprawy istnienie decyzji o pozwoleniu na budowę mieszkalnego na ww. działce wskazuje, że przedmiotowy obiekt w zakresie objętym projektem budowlanym stanowiącym załącznik do tej decyzji nie powstał w warunkach samowoli budowlanej. Osobnym zagadnieniem pozostaje jednak sprawa dokonania jego rozbudowy, bowiem jak ustalił Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] sporny budynek w obecnym kształcie powstał w latach 1978-1993 i na podstawie materiału dowodowego jest bezsporne, że budynek objęty pozwoleniem na budowę nie odpowiada gabarytami aktualnemu stanowi faktycznemu. Powyższe [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wywiódł z porównania dokumentacji stanowiącej załącznik do pozwolenia na budowę, a opisem technicznym obiektu wskazanym w ocenie technicznej sporządzonej w dniu [...] sierpnia 2014 r. i złożonej przez wnioskodawcę w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w [...]. Ponadto nie wyjaśniona pozostaje kwestia, czy stwierdzona rozbudowa budynku została dokonana w trakcie budowy obiektu objętego pozwoleniem z dnia [...] listopada 1976 r., czy też została zrealizowana już po zakończeniu inwestycji o jakiej mowa w tym pozwoleniu. Okoliczność ta ma znaczenie dla zastosowania art. 51 Prawa budowlanego albo art. 48 w zw. z art. 103 Prawa Budowlanego. Powyższe w ocenie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uzasadniało wydanie rozstrzygnięcia jak w sentencji decyzji. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła K. S. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2016 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania K. S. uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r. i umorzył postępowanie pierwszej instancji w całości. W uzasadnieniu wskazał, że w przedmiotowej sprawie okolicznością stanowiącą podstawę wznowienia jest fakt wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Inwestor T. S. złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę. Decyzją Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] listopada 1976 r., uzyskał pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego. Organ podniósł, że właściciel nieruchomości jako następca prawny – wstępuje w prawa inwestora. Termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania nie może być liczony od dnia, w którym obecny właściciel nieruchomości otrzymał kopie pozwolenia na budowę z Urzędu Gminy [...]. Wiedzę o wydaniu takiej decyzji posiadał on bowiem co najmniej od momentu nabycia własności nieruchomości. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego dodał, że fakt tego potwierdza pismo z dnia [...] lipca 2015 r., którym J. K. wystąpił do Urzędu Gminy [...] "o odszukanie w archiwum gminnym i udostępnienie kopii dokumentacji związanej z budową budynku mieszkalnego, którego jest właścicielem położonej w [...] przy ul. [...]. Wydanej na ówczesnego właściciela T. S. w roku 1977 r. Dokumentacja taka istniała, ale została zagubiona przez kolejnych właścicieli (...)". Organ odwoławczy stwierdził, że wniosek o wznowienie postępowania z dnia [...] października 2015 r. został złożony przez J. K. z uchybieniem terminu do jego złożenia przewidzianego w przepisie art. 148 § 1 k.p.a. Uchybienie terminu do złożenia wniosku o wznowienie skutkuje odmową wznowienia postępowania. Z tych względów Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że jako organ odwoławczy był obowiązany uchylić decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r. i umorzyć postępowanie pierwszej instancji w całości. Skargę na powyższą decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył J.K. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie prawa: - art. 107 § 1 k.p.a., wskazując, że w jego ocenie otrzymana przez niego w dniu 14 marca 2016 r., korespondencja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, z uwagi na wadliwość w postaci braku podpisu, nie jest decyzją administracyjną, lecz stanowi jedynie jej projekt, - art. 148 § 1 w zw. z art. 7, art. 77 i art. 107 k.p.a., poprzez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, kwestionując prawidłowość prowadzonego postępowania wyjaśniającego, a w szczególności nieuzasadnione stwierdzenie o posiadaniu wiedzy o decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] listopada 1976 r. przez skarżącego od co najmniej momentu nabycia własności nieruchomości, podczas gdy skarżący dowiedział się o istnieniu przedmiotowej decyzji dopiero w dniu [...] września 2015 r., a więc miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a., został dochowany, - art. 6, 8, 9 i 11 k.p.a. – zasad ogólnych k.p.a. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości z uwagi na zaistnienie przyczyn określonych w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., a w przypadku braku uznania podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji, z ostrożności procesowej wniósł o jej uchylenie w całości. Ponadto skarżący wniósł o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu zarzutu naruszenia art. 148 § 1 w zw. z art. 7, art. 77 i art. 107 k.p.a. skarżący wskazał, że w latach 2001-2015 czynił starania o uzyskanie dokumentacji związanych z zabudową na działce nr ew. [...] z Urzędu Gminy [...]i dopiero wskutek złożonego wniosku z dnia [...] lipca 2015 r. odnaleziono tę dokumentację i przekazano mu jej kopię w dniu [...] września 2015 r. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r. poz. 1647) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie wbrew twierdzeniom skarżącego nie wystąpiła wada kwalifikowana skutkująca stwierdzeniem nieważności wydanej decyzji, lecz należało podzielić zarzut skarżącego o naruszeniu przepisów postępowania administracyjnego, a tym samym złożona skarga podlegała uwzględnieniu. W pierwszej kolejności należy odnieść się do najdalej idącego zarzutu naruszenia art. 107 § 1 k.p.a., który w ocenie skarżącego powinien skutkować stwierdzeniem nieważności decyzji. Stosownie do treści art. 107 § 1 k.p.a. decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji lub, jeżeli decyzja wydana została w formie dokumentu elektronicznego, powinna być opatrzona kwalifikowanym podpisem elektronicznym. Decyzja, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, powinna zawierać ponadto pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa lub skargi. W judykaturze wskazuje się, że pisma zawierające rozstrzygnięcia w sprawie załatwianej w drodze decyzji są decyzjami, pomimo nieposiadania w pełni formy przewidzianej w art. 107 § 1 k.p.a., jeśli tylko zawierają minimum elementów niezbędnych dla zakwalifikowania ich jako decyzji. Do takich elementów należy zaliczyć: oznaczenie organu administracji państwowej wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lipca 1981 r., sygn. akt SA 1163/81, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Brak podpisu osoby reprezentującej organ administracji stanowi rażące naruszenie przepisów prawa określone w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. i prowadzi do stwierdzenia nieważności decyzji dotkniętej tą wadą kwalifikowaną. Niemniej jednak stwierdzenie nieważności decyzji ze względu na brak podpisu będzie uzasadnione w wypadku, gdy żaden z egzemplarzy decyzji nie został podpisany przez osobę piastującą funkcję organu administracji publicznej albo osobę upoważnioną przez niego do wydawania decyzji w jego imieniu. W niniejszej sprawie skarżący załączył do akt sprawy kopię zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2016 r., na której nie widnieje podpis piastuna organu administracji albo osoby upoważnionej do wydania tej decyzji. Jednakże w aktach postępowania odwoławczego toczącego się przed Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego znajduje się egzemplarz tej decyzji, który został podpisany z upoważnienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego przez Zastępcę Dyrektora Departamentu Orzecznictwa Nadzoru Budowlanego. Okoliczność, że jeden egzemplarz decyzji nie został podpisany przez upoważnioną osobę, podczas gdy z odpowiedzi na skargę oraz akt postępowania administracyjnego wynika, że pozostałe egzemplarze zawierają taki podpis, nie może prowadzić do wniosku, iż decyzja ta stanowi jedynie projekt i rażąco narusza prawo, a tym samym dotknięta jest sankcją nieważności ze względu na zaistnienie przyczyny z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Brak tego rodzaju stanowi jedynie naruszenie przepisów postępowania, bowiem wszystkie egzemplarze wydanej decyzji powinny zawierać podpis osoby reprezentującej organ, lecz naruszenie to nie ma istotnego wpływu na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zarzut naruszenia art. 148 § 1 w zw. z art. 7, art. 77 i art. 107 k.p.a. okazał się natomiast trafny i co do zasady uzasadniony, oprócz zbędnie powołanego art. 107 k.p.a. w podstawie prawnej zarzutu. Stopień naruszenia przepisów postępowania ma zaś wpływ wynik sprawy. Zaskarżona decyzja została wydana w ramach nadzwyczajnego postępowania o wznowienie postępowania administracyjnego, w którym dokonuje się oceny podstawy do wzruszenia decyzji ostatecznych w wypadku zaistnienia przesłanek z art. 145 § 1 k.p.a., art. 145a § 1 k.p.a. i art. 145b § 1 k.p.a. W postępowaniu o wznowienie postępowania administracyjnego można wyróżnić dwie fazy – wstępną i wyjaśniająco-rozpoznawczą. W pierwszej fazie wstępnej organ administracji publicznej ocenia złożone podanie, czy zostało wniesione przez osobą uprawnioną, w podstawie wskazano ustawową przesłankę wznowienia postępowania administracyjnego, jak również dochowanie terminów ustawowych do złożenia takiego wniosku określonych w art. 148 § 1 k.p.a., 145a § 2 k.p.a. i art. 145b § 2 k.p.a. W wypadku złożenia podania o wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie przesłanek określonych w art. 145 § 1 k.p.a. ma zastosowanie art. 148 § 1 k.p.a. w świetle którego podanie to powinno zostać wniesione w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Warto zwrócić uwagę na pogląd prezentowany w orzecznictwie sądów administracyjnych, że jeżeli podstawą wznowienia postępowania ma być sytuacja opisana w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., a więc ujawnienie istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję, to nie ulega wątpliwości, że termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania należy liczyć od dnia, w którym strona postępowania dowiedziała się o tych okolicznościach faktycznych lub dowodach. Przepis ten nie daje żadnych podstaw do tego, aby termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania liczyć od dnia, w którym strona postępowania dowiedziała się, że organ administracji nie uwzględnił tych okoliczności lub dowodów (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt II OSK 2083/11, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Celem zaś drugiej fazy, a więc wyjaśniająco-rozpoznawczej, jest ustalenie istnienia podstaw wznowienia postępowania oraz w razie pozytywnego wyniku tych czynności przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w celu rozstrzygnięcia istoty sprawy, będącej przedmiotem weryfikacji decyzji ostatecznej. W wypadku dokonania oceny w fazie wyjaśniająco-rozpoznawczej, że brak było podstaw do wznowienia postępowania, jest konieczne wydanie decyzji o umorzeniu postępowania wznowieniowego. Jednakże wydanie tego rodzaju aktu w wypadku braku podstaw winno skutkować jej uchyleniem w toku postępowania odwoławczego albo przez sąd administracyjny. W dniu [...] października 2015 r. skarżący J. K. złożył podanie o wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., wskazując, że o istnieniu decyzji Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] listopada 1976 r. dowiedział się dopiero w dniu [...] września 2015 r. z chwilą doręczenia odpisu tej decyzji przez Urząd Gminy [...]. W jego ocenie decyzja ta stanowi dowód nieznany wcześniej organom nadzoru budowlanego, który istniał w chwili wydania decyzji. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał argumentację skarżącego za zasadną oraz wydał postanowienie o wznowienie postępowania administracyjnego, a następnie, uznając decyzję Naczelnika Gminy [...] za wcześniej nieznany organowi dowód, merytorycznie rozstrzygnął sprawę. Natomiast Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że skarżący posiadał wiedzę o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę co najmniej od chwili nabycia własności nieruchomości, a tym samym podanie zostało złożone po terminie, co prowadziło do uchylenia decyzji [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego i umorzenia postępowania w pierwszej instancji w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela stanowisko skarżącego, jak i [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o zachowaniu terminu oraz wartości decyzji Naczelnika Gminy [...] z [...] listopada 1976 r. jako dowodu nieznanego organowi w chwili wydawania decyzji dla zainicjowania i rozstrzygnięcia postępowania o wznowienie postępowania administracyjnego, a stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego należy uznać za nieuzasadnione. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzja o pozwoleniu na budowę wydana przez Naczelnika Gminy [...]z dnia [...] listopada 1976 r. dla T. S. stanowi niewątpliwie nowy dowód nieznany organom Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego i [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, którzy wydawali decyzje w trybie art. 40 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 1974 r., Nr 38, poz. 229). Dopiero bowiem posiadając ten dowód organy te mogą dokonać wszechstronnej oceny materiału dowodowego i rozstrzygnąć w przedmiocie prowadzenia rozbudowy budynku mieszkalnego w warunkach samowoli budowlanej. Decyzja ta stanowi zatem dowód, o którym mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Ponadto stwierdzenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o tym, że skarżący posiadał wiedzę o decyzji Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] listopada 1976 r., a tym samym podanie o wznowienie postępowania administracyjnego zostało złożone z uchybieniem ustawowego terminu jest dowolne i nie znajduje oparcia w materiale dowodowym, co jak zasadnie podnosi skarżący stanowi również naruszenie art. 7 i 77 k.p.a. Z pism sporządzanych przez skarżącego, jak i innych znajdujących się w aktach postępowania administracyjnego wynika, że skarżącemu znany był fakt wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, lecz nieznana mu była treść decyzji i innej dokumentacji znajdującej się w Urzędzie Gminy [...]. Jednakże wbrew stanowisku Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie można domniemywać posiadania wiedzy o istnieniu nowego dowodu, który nie był wcześniej znany organowi wydającemu decyzję i mogącego stanowić podstawę wznowienia postępowania administracyjnego, gdy stronie jest znane jedynie jego istnienie, lecz nie jest znana treść takiego dowodu. Odmienne rozumowanie prowadzi do wniosków, że strona postępowania administracyjnego powinna wnosić podanie o wznowienie postępowania administracyjnego, posiadając samą wiedzę o istnieniu dowodu w postaci dokumentu, który nie był znany organowi, bez oceny tego, czy treści w nim zawarte mogą skutecznie doprowadzić do wzruszenia ostatecznej decyzji. Podobne stanowiska o konieczności znajomości treści decyzji dla otwarcia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania administracyjnego były prezentowane na gruncie wykładni art. 148 § 2 k.p.a. przez sądy administracyjne (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 1266/11, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W wypadku zatem wniesienia podania o wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. termin, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a., należy liczyć od dnia dowiedzenia się o istnieniu i treści dowodu nieznanego organowi w chwili wydania decyzji. Skoro skarżący uzyskał wiedzę o treści decyzji Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] listopada 1976 r. dopiero w dniu [...] września 2015 r., to termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania administracyjnego upływał w dniu [...] października 2015 r., a tym samym podanie skarżącego z dnia [...] października 2015 r. zostało złożone z dochowaniem terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a. Decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego podlega zaś uchyleniu z uwagi na naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Jeśli zaś chodzi o zarzut naruszenia zasad ogólnych określonych w art. 6, art. 8, art. 9 i art. 11 k.p.a., to brak jakiegokolwiek rozwinięcia i uzasadnienia zarzutu w zasadzie uniemożliwia merytoryczną ocenę jego zasadności, gdy skarżący nie wskazuje z jakimi uchybieniami organu administracji publicznej wiąże naruszenie tych zasad ogólnych. Niemniej jednak Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszenia tych zasad w toku rozpoznania sprawy w graniach określonych w art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na marginesie należy zauważyć, że umorzenie postępowania administracyjnego, co zostało dokonane przez organ I instancji, może nastąpić, gdy postępowanie jest bezprzedmiotowe, a więc w wypadku braku przedmiotu postępowania. Natomiast w tej sprawie przedmiot istnieje, a jest nim rozbudowa budynku mieszkalnego. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.