VII SA/Wa 987/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2012 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych zmian i przeróbek w budynku I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata H. K. Sz. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy). Zaskarżoną przez A. M. decyzją z dnia [...] lutego 2012r. Nr [...],[...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. IJ. z 2000r.. Nr 98. poz. 1071 z późn. zm.) zwanego dalej K.p.a po rozpatrzeniu odwołania T. i M. M. (przedstawicieli ustawowych małoletniej O. M.) od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2011r., nakazującej T. i M. M. wykonanie określonych w w/w decyzji zmian i przeróbek w budynku uslugowo- mieszkalnym (stanowiącym własność małoletniej O. M.), zlokalizowali) na działce nr ew. [...] przy ul. [...] 19 w [...], w celu doprowadzenia przedmiotowego obiektu do stanu zgodnego z przepisami prawa - uchylił zaskarżona decyzję w całości i na podstawie art. 40 ustawy Prano budowlane z dnia 24.10.1974r. w związku z art. 103 ust. 2 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994r. (tekst jednolity Dz. U. z 2010r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.) zwanej dalej Prawem budowlanym nakazał małoletniej O. M. - właścicielce działki o nr ew. [...] w [...] reprezentowanej przez przedstawicieli ustawowych T. i M. M. w zakresie robót budowlanych obejmujących zmiany w budynku usługowo- mieszkalnym (stanowiącym własność małoletniej O. M.), zlokalizowanym na działce nr ew. [...] przy ul. [...] 19 w [...]: w elewacji północnej (ścianie przygranicznej z działką nr [...]) -przylegającej do bndynkn technicznego kotłowni gazowej na działce nr ew. [...]— zamurować otwór drzwiowy w parterze spornego budynku (stanowiący połączenie z wspominanym budynkiem sąsiadów) oraz zamurować lub wypełnić luxferami otwór drzwi balkonowych na piętrze; w elewacji wschodniej (ściany w odległości 0d 1,5 do 3 m od granicy z działką nr [...]– zamurować lub wypełnić luxferami otwór okienny na piętrze znajdujący sie najbliżej sąsiedniego budynku na działce nr ew. [...]oraz obudować istniejące schody zewnętrzne wraz z gankiem wejściowym częsci mieszkalnej budynku – wykonując w przygranicznej ścianie pożarowej otwory wypełnione luxsferami w celu naświetlenia nowopowstałej części spornego budynku – doprowadzając przy tym ściany elewacji zachodniej i półnoćnej do wymogów ścian przeciwpożarowych, poprzez usunięcie części połaci i dachu wysyniętych poza lico tych ścian. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w/w decyzją nakazał również opracowanie (po wykonaniu w/w robót naprawczych) i przedłożenie dokumentacji powykonawczej budynku usługowo-mieszkalnego (z wewnętrznymi instalacjami) — wraz z niezbędnymi uzgodnieniami (opiniami rzeczoznawców ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych) oraz opinią techniczną wykonanych robót. Zaskarżona decyzja została wydana w następujących okolicznaściach faktych i prawnych. W dniu [...] lutego 1992r. właściciel nieruchomości położonej w [...] nr hip. [...]. W. M. uzyskał pozwolenie Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...].02.1992r.. na budowę pawilonu handlowego na tej nieruchomości. W dniu [...] kwietnia 2011r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] podczas oględzin w.w obiektu ustalił, że przedmiotowy pawilon usługowo-handlowy został dobudowany w 1992r. do istniejącego na działce o nr ew. [...]piętrowego budynku mieszkalnego (o powierzchni użytkowej 150 m 2). W/w pawilon według projektu miał posiadać powierzchnię zabudowy wynoszącą 52 m2. powierzchnię użytkową o 40.82 m2 i kubaturę wynoszącą 145,60 m3. Omawiany budynek jest aktualnie usytuowany na działce o nr ew. [...] (powstałej w wyniku podziału działki o nr ew. [...]) bezpośrednio przy granicy z działką o nr ew. [...]stanowiącej własność A. M. i od [...]stycznia 2007r. budynek mieszkalno-usługowy stanowi własność małoletniej O. M. Oględziny wkazały, ze w/w budynek odbiega w sposób istotny od zatwierdzonego projektu pawilonu handlowego, obecnie powierzchnia użytkowa budynku wynosi 150 m2 (w tym 50 m2 powierzchnia użytkowa lokalu usługowego na parterze i 100 m2 na piętrze budynku), podczas gdy projekt budowlany budynku przewidywał powierzchnię użytkową budynku wynoszącą 41 m2 a zmian dokonano w roku 1992. Decyzją z dnia [...] grudnia 2011r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nakazał T. i M. M. wykonanie określonych w w/w decyzji zmian i przeróbek w budynku uslugowo- mieszkalnym (stanowiącym własność małoletniej O. M.), zlokalizowali) na działce nr ew. [...]przy ul. [...] 19 w [...], w celu doprowadzenia przedmiotowego obiektu do stanu zgodnego z przepisami prawa tj: I. w zakresie robót budowlanych, obejmujących zmiany w w/w budynku: w elewacji zachodniej budynku (ścianie przygranicznej z działka nr [...]) - zamurować otwory lub wypełnić je pustakiem szklanym typu "luksfer" (przy zachowaniu ustaleń przepisu § 232 ust. 6 obowiązujących warunków technicznych, Zgodnie z którym powierzchnia tak wypełnionych otworów nie może przekraczać 10% powierzchni ściany); w elewacji północnej (ścianie przygranicznej z działką nr [...]- przylegającej do budynku technicznego kotłowni gazowej na działce nr ewid. [...]) — zamurować otwór drzwiowy w parterze spornego budynku (stanowiący połączenie z wspomnianym budynkiem sąsiadów) oraz zamurować łub wypełnić luxferami otwór drzwi balkonowych na piętrze; w elewacji wschodniej (ścianie usytuowanej w odległości od 1,5-3 m od granicy z działką nr ewid [...]): zamurować lub wypełnić Iuxferami otwór okienny na piętrze znajdujący się najbliżej sąsiedniego budynku na działce nr ewid. [...] ; obudować istniejące schody zewnętrzne wraz z gankiem wejściowym części mieszkalnej budynku — wykonując w przygranicznej ścianie pożarowej otwory wypełnione luxferami w celu naświetlenia nowopowstałej części spornego budynku, - doprowadzając przy tym ściany elewacji zachodniej i północnej do wymogów ścian przeciwpożarowych, poprzez usunięcie części połaci dachu, wysuniętych poza lico tych ścian; w zakresie czynności dot. w/w budynku; a) opracowanie (po wykonaniu w/w robót naprawczych) i przedłożenie dokumentacji powykonawczej budynku usługowo-mieszkalnego (wraz Z wewnętrznymi instalacjami) - oraz niezbędnymi uzgodnieniami (opiniami rzeczoznawców ds. sanitarno —higienicznych, ds. bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych); - w celu doprowadzenia w/w obiektu do stanu zgodnego z przepisami prawa. Faktem niekwestionowanym przez strony postępowania jest. iż przedmiotowy pawilon handlowy dobudowany do budynku mieszkalnego, zlokalizowany na działce nr ew. [...]przy ul. [...] 19 w [...] wybudowano w I992r. /, materiału dowodowego zebranego w przedmiotowej sprawie wynika również, iż obiekt ten wybudowano niezgodnie z ostateczną decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...].02.1992r.. znak[...]o pozwoleniu na budowę pawilonu handlowego na działce o nr hip. [...] w [...]. Jednocześnie strony - tj. poprzedni właściciele Państwo L. i W. M., jak obecni - tj. Państwo T. i M. M. przedstawiciele ustawowi małoletniej O. M.) nie dysponują dokumentami, które mogłyby potwierdzać legalność wzniesienia spornego budynku w obecnym kształcie. Organ odwoławczy stwierdził, że powstały obiekt nie jest obiektem, na który została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę, a więc powstał w warunkach samowoli budowlanej. Ponadto ustalono, iż całość nadbudowy (część mieszkalna) powstała w trakcie realizacji całej inwestycji wobec czego należ) uznać, iż na powstały obiekt jako całość nie była wydana decyzja zezwalająca na jego budowę. Trudno jest także twierdzić, w oparciu o zakres wykonywanych robót. tj. zmiany parametrów i lokalizacji parteru jak i wykonania nadbudowy części mieszkalnej, iż przedmiotowy obiekt powstał z odstępstwami istotnymi od wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę, skoro jak już wcześniej wykazano powstał nowy obiekt budowlany, na budowę którego wymagane jest uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę. W tej sytuacji uznał za prawidłowe wszczęcie i prowadzenie postępowania na gruncie przepisów Prawa budowlanego z 1974r. skoro obiekt wybudowany został w warunkach samowoli budowlanej w roku 1992. Organ I instancji ustalając istnienie przesłanek, które mogłyby skutkować wydaniem decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu zbadał czy budynek usługowo - mieszkalny znajduje się na terenie, który zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jest przeznaczony pod lego rodzaju zabudowę. Organ nadzoru budowlanego ustalił, iż działka nr ew. [...]. stanowiąca własność małoletniej O. M., zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] dla części miejscowości [...], uchwalonym uchwałą Rady Gminy [...]nr [...]z dnia [...].05.2()06r" ogłoszonym w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] nr 151. poz. 5034 z dnia [...].06.2006r., znajduje się na terenie przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, gdzie dopuszcza się lokalizację usług nieuciążliwych w budynku mieszkalnym lub zabudowie towarzyszącej. Mając na uwadze, iż zabudowa okazała się zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, wykluczona została przesłanka do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu, przewidziana w art. 37 ust. 1 pkl 1. Odnosząc się zaś do drugiej przesłanki, określonej w pkt 2 w/w przepisu prawa, należy stwierdzić, iż w toku postępowania nie stwierdzono, aby sporny budynek stwarzał niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia. Z opisu technicznego do inwentaryzacji budowlanej wynika także, iż w/w budynek jest w stanie dobrym. Zatem w związku z tym organ I i II instancji stwierdził, że możliwe jest dokonanie w budynku uslugowo- mieszkalnym, będącym przedmiotem sprawy, przeróbek koniecznych do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Mając na uwadze ustalenia organu I instancji organ odwoławczy również stwierdził, że nie zachodzi żadna z przesłanek określonych w art. 37 ustawy Prawo budowlane z 1974r., zatem zasadnym było zastosowanie przez organ powiatowy art. 40 w/w ustawy. Zgodnie z tym przepisem, w wypadku wybudowania obiektu budowlanego niezgodnie z przepisami, jeśli nie zachodzą okoliczności określone w art. 37. właściwy organ wydaje decyzję nakazującą wykonanie w oznaczonym terminie zmian lub przeróbek niezbędnych do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami. Biorąc pod uwagę fakt, iż z opisu technicznego dołączonego do inwentaryzacji budowlanej obiektu budowlanego, zlokalizowanego na działce nr [...]przy ul. [...] 19 w [...], wynika, iż stan techniczny budynku jest dobry oraz budynek będzie nadawał się do dalszego użytkowania po wykonaniu wszystkich robót, które zalecono w' w/w opisie, należało, zdaniem organu odwoławczego stwierdzić, iż zasadnym było nałożenie na inwestorów obowiązku wykonania zmian i przeróbek. Jednakże,zdaniem organu odwoławczego PINB w [...]nakładając na inwestorów wykonanie określonych obowiązków, nie wziął pod uwagę, iż sąsiednia działka będąca własnością A. i W. M. o nr ew. [...]jest działką rolną (oznaczona symbolem R VI). co wynika m.in. z wypisu z rejestru gruntów oraz z projektu zagospodarowania terenu. Mając zatem na uwadze, iż działka sąsiednia jest działką rolną, w niniejszej sprawie nie mają zastosowania przepisy dotyczące warunków technicznych, bowiem zarówno rozporządzenie Ministra Administracji. Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 03.07.1980r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki oraz rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12.04.2002r. stosuje się do działek przeznaczonych pod zabudowę. W związku z powyższym nałożenie na inwestorów w pkt 1 ust. 1 sentencji decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego obowiązków wynikających z naruszenia przepisów o warunkach technicznych było zdaniem organu odwoławczego nieuzasadnione, w związku z czym należało stwierdzić, że przedmiotowa decyzja w części dotyczącej zamurowania otworów okiennych w elewacji zachodniej nie ma racji bytu. Dodatkowo organ odwoławczy zauważył, ze decyzję należało skierować go do właścicielki nieruchomości - małoletniej O. M., która wykonuje swoje prawo własności poprzez swoich ustawowych przedstawicieli — rodziców T. i M.M.. Decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dni [...] lutego 2012r. zaskarżył A. M. zarzucając jej naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię przepisów Prawa Budowlanego z dnia 24 października 1974 r. / Dz.U. z 1974 nr 38 poz. 229 / w art. 4; art. 5 ust. 1 pkt 6; art. 10 ust. 1; art. 21 ust. 1; art. 32 ust. 2 ; art. 35 i art. 36 ust. 1 pkt.3 ; art. 37 ust. 1 i 2 ; art. 40 ; art. 41 lub ich niewłaściwe zastosowanie oraz przepisów Rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. Nr 17, poz. 62). Zarzucił też naruszenie prawa materialnego , określonego w przepisach Kodeks Cywilny art. art. 140 i 143 . Zdaniem skarżącego w sprawie brak jest koniecznych ustaleń i rozważań organu, co prowadzi do wniosku, że nastąpiło naruszenie przepisów postępowania administracyjnego - art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 kpa, nakładających na organ administracji obowiązek wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia iprawy. Braki postępowania wyjaśniającego spowodowały, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie zawiera pełnego uzasadnienia faktycznego i prawnego. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W rozpatrywanej sprawie wystąpiły tego rodzaju wady i uchybienia. Sąd kontrolował decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012r. uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...]z dnia [...] grudnia 2011r., nakazującej T. i M. M. wykonanie określonych w w/w decyzji zmian i przeróbek w budynku usługowo- mieszkalnym (stanowiącym własność małoletniej O. M.), zlokalizowali) na działce nr ew. [...]przy ul. [...] 19 w [...], w celu doprowadzenia przedmiotowego obiektu do stanu zgodnego z przepisami prawa w części dot. adresata nałożonych obowiązków oraz nałożonych obowiązków w pkt 1 ust. 1 sentencji decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z wynikających z naruszenia przepisów o warunkach technicznych , które zdaniem organu odwoławczego były nieuzasadnione. W związku z czym organ odwoławczy stwierdził, że przedmiotowa decyzja w części dotyczącej zamurowania otworów okiennych w elewacji zachodniej nie ma racji bytu. Na wstępie należy podkreślić, że za prawidłowe Sąd uznał ustalenia organu obu instancji, iż wybudowany obiekt został zrealizowany przed dniem 1 stycznia 1995 r., a zatem dla likwidacji zaistniałej samowoli budowlanej zastosowanie mają zastosowanie w związku z treścią art. 103 ust. 2 ustawy Prawo budowlane 1994 r. uprzednio obowiązujące przepisy ustawy Prawo budowlane 1974 r. W ocenie Sądu orzekającego w niniejszym postępowaniu, organy obu instancji prawidłowo przyjęły, iż w sprawie nie zachodzą przesłanki z art. 37 ustawy Prawo budowlane z 1974 r. i zastosowanie ma art. 40 tej ustawy. Jednakże zastosowanie przepisów ustawy Prawo budowlane z 1974 r. winno obejmować także przepisy wykonawcze do tej ustawy. Zauważyć przy tym należy, że stwierdzenie organu odwoławczego ,że sąsiednia działka będąca własnością A. i W. M. o nr ew. [...]jest działką rolną (oznaczona symbolem R VI). co wynika m.in. z wypisu z rejestru gruntów oraz z projektu zagospodarowania terenu przesądza jej przeznaczenie i definiuje ją nie jako działka budowlaną a działką rolną było conajmniej przedwczesne, bowiem poza powołaniem się na w/w wypis z rejstru gruntów organ odwoławczy nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego, ktore wykluczyłoby zastosowania przepisy dotyczące warunków technicznych z racji tej, że zarówno rozporządzenie Ministra Administracji. Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 03.07.1980r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki oraz rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12.04.2002r. stosuje się do działek przeznaczonych pod zabudowę. Oczywiście, przepis § 12 ust. 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690) jednoznacznie stanowi, iż w przypadku braku odrębnych uregulowań budynek na działce budowlanej należy sytuować w określonej tym przepisem odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną. Wskazuje zatem, że odległość od granicy dotyczy jedynie sytuacji graniczenia z działką budowlaną i to jest jednoznaczne i nie budzi wątpliwości. Ocena natomiast tego, czy działka sąsiednia jest działką budowlaną jest kwestią ustaleń faktycznych. Wskazać jednak trzeba, że rozporządzenie to nie zawiera definicji legalnej użytego w § 12 pojęcia "działka budowlana", podobnie zresztą jak ustawa Prawo budowlane. Pojęcie to zdefiniowane zostało w art. 2 pkt 12 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) oraz w art. 4 pkt 3a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 z późn. zm.). Mając jednak na uwadze przyjęty na gruncie tych aktów prawnych zakres znaczenia tego pojęcia, przyjąć można, że "działka budowlana" w rozumieniu § 12 ust. 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. to każda działka gruntu, na której możliwa jest realizacja obiektu budowlanego, zgodnie z wymogami wynikającymi z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego. Jednakże, dokonanie oceny zgodności usytuowania budynku z wymogami określonymi w tym przepisie wymaga w każdym przypadku indywidualnych ustaleń faktycznych. Jednakże już zapis § 12 ust.1 rozporządzenia Ministra Administracji. Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 03.07.1980r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki ( Dz. U. z 1980r. Nr 17 poz.62) brzmi inaczej i powinien być przez to inaczej interpretowany. W tej sytuacji koniecznym było jednoznaczne ustalenie które przepisy w/w rozporządzeń powinno mieć zastosowanie w niniejszej sprawie przy czym podkreślenia wymaga to, że rozporządzenie jako akt podstawowy wydany może być wyłącznie na podstawie i w granicach delegacji zawartej w ustawie. Zobowiązując inwestorów do wykonania określonych robót budowlanych organ II instancji przywołał zarówno rozporządzenie Ministra infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690) jak i rozporządzenie Ministra Administracji. Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 03.07.1980r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki ( Dz. U. z 1980r. Nr 17 poz.62) mimo wynikającego z ustawy obowiązku rozpatrzenia sprawy w trybie przepisów art. 37 i art. 40 ustawy Prawo budowlane z 1974 r. organ II instancji dokonały oceny stanu sprawy stosując przepisy wykonawcze do ustawy Prawo budowlane z 1994 r. Takie działanie organu orzekających w sprawie jest nieprawidłowe, niezbędnym więc jest uchylenie zaskarżonej decyzji skoro w konkretnym stanie prawnym w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy uprzednio obowiązującej ustawy to tym samym zastosowanie winny mieć przepisy podwykonawcze do tejże ustawy, nie zaś rozporządzenie Ministra infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie które wydane zostało na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. (wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2011r. II OSK 1749/10, ). Z tych przyczyn, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd uchylił zaskarżoną decyzję.