VII SA/Wa 993/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Wojciech Mazur po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 lipca 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2006 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Sygnatura akt VII SA/Wa 993/06 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. Nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. na podstawie art. 104 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 z późn zm.; dalej Kpa) i art. 5 pkt 4a i art. 37 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 1998r. Nr 90, poz. 575 z późn. zm.) po rozpoznaniu zgłoszenia choroby zawodowej u B. G. nie stwierdził choroby zawodowej "nowotwór układu krwiotwórczego - przewlekła białaczka limfatyczna". W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzja została wydana w oparciu o orzeczenie lekarskie Instytutu Medycyny Pracy w [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2006r. stwierdzające brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej oraz w oparciu o przeprowadzoną ocenę narażenia zawodowego opracowaną przez Kierownika Oddz. H.P., St. Asystenta Oddz. H.P. PIS. Odwołanie od w/w orzeczenia lekarskiego z dnia [...] stycznia 2006r. złożył B. G. Skarżący twierdzi, że podczas nadzoru procesów barwienia był narażony na "kancerogenne działanie barwników stężonych kwasów, ługu sodowego, siarczku sodu, dwuchromianu sodu, zaprawy chromowej oraz detergentów", co było przyczyna jego choroby - białaczki limfatycznej. Podsumowując odwołanie B. G. stwierdził, że "przedstawione problemy miały wystarczające przyczyny aby omawiane orzeczenia lekarskie było korzystne na moją rzecz". Decyzją z dnia [...] kwietnia 2006r. Nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz § 8 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. Nr 132, poz. 1115), po rozpatrzeniu odwołania B. G. utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...] lutego 2006r. Skargę na powyższą decyzję złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie B. G. W uzasadnieniu skarżący twierdzi, że przyczyną jego choroby są opary benzenu i jego pochodnych. Na działanie tych czynników skarżący był narażony w okresie 25-letniej nieprzerwanej pracy na farbiarniach, przy barwieniu przemysłowym. B. G. podnosi także, że w jego rodzinie nikt nie chorował na tę chorobę i że to "długoletnie narażenie zawodowe na wiele czynników rakotwórczych" doprowadziło go do tej choroby. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 134, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne kontrolują legalność zaskarżonych decyzji i postanowień, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa w stopniu mającym wpływ na rozstrzygniecie - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Mając powyższe na uwadze uznać należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie aczkolwiek z innych przyczyn niż w niej podniesione. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji sąd może uwzględnić skargę także ze względu na inne uchybienia niż te, które podniosła w skardze strona. Sytuacja taka ma miejsce w tej sprawie, gdyż skarga zasługuje na uwzględnienie ze względu na błędne rozstrzygnięcie organu II instancji. Sąd orzekł o nieważności zaskarżonej decyzji biorąc pod uwagę uchybienia, które stwierdził z urzędu. Mianowicie, w przedłożonych sądowi, wraz ze skargą B. G., aktach administracyjnych przedmiotowej sprawy znajduje się pismo skarżącego z dnia 2 lutego 2006r. zatytułowane: "Moje uwagi do orzeczenia lekarskiego Nr KP [...] Przychodnia Chorób Zawodowych w [...]". W ocenie Sądu powyższe pismo zostało bezpodstawnie potraktowane jako odwołanie od decyzji z dnia [...] lutego 2006r. Nr [...] Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P., bowiem zarówno tytuł pisma, jak i jego treść wskazują, że jest to odwołanie od orzeczenia lekarskiego Instytutu Medycyny Pracy w [...] nr KP [...] z dnia [...] stycznia 2006r. stwierdzającego brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Tak więc decyzja zaskarżona została z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ wydał ją organ II instancji mimo braku odwołania strony od decyzji organu I instancji. Należy dodać, że organ odwoławczy nie może działać z urzędu, charakter organu odwoławczego w danej sprawie uzyskuje on w wyniku prawidłowo złożonego odwołania. Skoro w niniejszej sprawie nie było prawidłowo wniesionego odwołania od decyzji organu I instancji, to uznanie za odwołanie pisma skarżącego z dnia 2 lutego 2006r. powoduje, że Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] bez podstawy prawnej wystąpił w charakterze organu odwoławczego i utrzymał w mocy decyzję, która nie była zaskarżona. W tej sytuacji decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] jest dotknięta wadą nieważności (art. 156 § 1 pkt 2 Kpa). Zdaniem Sądu organ administracyjny, do którego skierowano odwołanie od orzeczenia lekarskiego Instytutu Medycyny Pracy w [...] nr KP [...] z dnia [...] stycznia 2006r., na które nie przysługuje żaden środek odwoławczy, powinien pozostawić to pismo bez rozpoznania, zawiadamiając o tym skarżącego. Obowiązujące prawo bowiem nie przewiduje możliwości rozpatrzenia takiego odwołania. Biorąc powyższe pod uwagę, ze względu na ujawnione naruszenia przepisów prawa stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji organu II instancji z mocy art. 145 § 1 pkt 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na mocy art. 152 w/w ustawy orzeczono jak w pkt 2 wyroku.