VII SAB/Wa 109/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2010 r. sprawy ze skargi J. W. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego I. zobowiązuje Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do rozpoznania wniosku J. W. z dnia 3 marca 2010 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. - i wydania aktu administracyjnego w terminie jednego miesiąca od dnia zwrotu przez sąd akt organowi. II. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz J. W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. J. W. wniósł skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wskazując, iż organ ten w terminie określonym art. 35 k.p.a. nie wydał rozstrzygnięcia związanego z jego wnioskiem o stwierdzenia nieważności ostatecznego postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009r. w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2009r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę autostrady płatnej [...] [...] odcinek [...] od m. [...] do m. [...] od km 66+000 do km 75+500. Domagał się wyznaczenia Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego terminu do załatwienia sprawy. W uzasadnieniu skargi podniósł, że w dniu 3 marca 2010r. złożył do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosek o stwierdzenie nieważności ostatecznego postanowienia Wojewody [...] znak: [...], z dnia [...] czerwca 2009r. w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2009r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę autostrady [...] [...] odcinek [...] od m. [...] do m. [...] od km 66+000 do km 75+500. Z uwagi na fakt, że sprawa nie została załatwiona w terminie określonym w kodeksie postępowania administracyjnego, pismem z dnia 26 kwietnia 2010r. wezwał Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do załatwienia wniosku z dnia 3 marca 2010r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w piśmie z dnia [...] maja 2010r. poinformował skarżącego, że Wojewoda [...] nie posiada oryginału kwestionowanego postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009r., zaś akta sprawy znajdują się w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie i dopóki sąd nie wypożyczy organowi akt przedmiotowej sprawy, to nie będzie możliwe rozpatrzenie jego wniosku z dnia 3 marca 2010r. Zdaniem skarżącego takie uzasadnienie wskazuje, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego celowo odwleka załatwienie sprawy. Tymczasem postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009r. to dokument składający się z dwóch kartek i wystarczyło aby organ zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o sporządzenie uwiarygodnionego odpisu tego dokumentu zamiast czekać aż sąd będzie mógł wypożyczyć mu akta sprawy. Postępowanie w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2009r. było samodzielnym postępowaniem administracyjnym (mimo, że miało charakter wpadkowy), nie toczyło się dotąd żadne postępowanie sądowe a komplet akt sprawy jest w [...] Urzędzie Wojewódzkim. Zdaniem skarżącego nieprawdziwa jest informacja organu, iż w aktach sprawy o sygn. VII SA/Wa 1932/09, znajduje się oryginał postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009r. Z aktami sprawy o sygn. VII SA/Wa 1932/09 skarżący zapoznał się i znajduje się tam tylko egzemplarz doręczony Wojewódzkiemu Inspektoratowi Nadzoru Budowlanego w [...] a nie oryginał postanowienia. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odpowiadając na skargę J. W. wnioskował o jej oddalenie. W uzasadnieniu podniósł, że J. W. wnioskiem z dnia 3 marca 2010r. (data wpływu 4 marca 2010r.) zwrócił się o stwierdzenie nieważności postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009r., nadającego rygor natychmiastowej wykonalności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009r., Nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] S.A. pozwolenia na budowę odcinka autostrady płatnej [...] [...]. Wobec wniosku o stwierdzenie nieważności ww. postanowienia, Główny Urząd Nadzoru Budowlanego (GUNB) pismem z dnia [...] kwietnia 2010r., zwrócił się do [...] Urzędu Wojewódzkiego o przesłanie oryginału bądź potwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. W odpowiedzi z dnia 14 kwietnia 2010r., [...] Urząd Wojewódzki przekazał nie potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię wskazanego postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009r. informując jednocześnie, że oryginał został przekazany do GUNB przy piśmie [...] Urzędu Wojewódzkiego z dnia [...] lipca 2009r. Natomiast akta przesłane przy powyższym piśmie z dnia [...] lipca 2009r. zostały przekazane do WSA w Warszawie przy piśmie GINB z dnia [...] października 2009r., stanowiącym odpowiedź na skargę J. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2009r., znak: [...]. W związku z powyższym, GUNB pismem z dnia [...] maja 2010r., zwrócił się do WSA w Warszawie o wypożyczenie akt tej sprawy na okres 7 dni. W odpowiedzi, WSA w Warszawie pismem z dnia 13 maja 2010r., sygn akt: VII SA/Wa 1932/09 zawiadomiło, że "z uwagi na trwające postępowanie międzyinstancyjne w chwili obecnej akta administracyjne dotyczące skargi J. W. nie mogą zostać wypożyczone". GUNB pismem z dnia 18 czerwca 2010r., ponownie zwrócił się do WSA w Warszawie o wypożyczenie o akt. sprawy ( bez projektu budowlanego) na okres 7 dni. W odpowiedzi, WSA w Warszawie pismem z dnia 23 czerwca 2010r. zawiadomiło, że "akta sprawy VII SA/Wa 1932/09 wraz z aktami administracyjnymi zostały przekazane do Naczelnego Sądu Administracyjnego wraz ze skargą J. W.". W tej sytuacji GUNB pismem z dnia 5 lipca 2010r., zwrócił się do NSA w Warszawie o wypożyczenie o akt sprawy ( bez projektu budowlanego) na okres 7 dni. Jednocześnie, strony postępowania zostały poinformowane, stosownie do art. 36 § 2 k.p.a., że załatwienie sprawy nastąpi niezwłocznie po otrzymaniu akt sprawy. Wobec powyższego zdaniem organu zarzut skarżącego, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego pozostaje w bezczynności jest bezpodstawny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., w skrócie p.p.s.a. ), stanowi, ze kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Zgodnie z art. 12 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Wyrażona w tym przepisie zasada szybkości postępowania została skonkretyzowana w art. 35 k.p.a., którego § 1 stanowi, że organy administracji publicznej zobowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, a § 3 określa terminy załatwiania spraw: załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy, przy czym obowiązek ten istnieje również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 k.p.a.). Naruszenie powyższych przepisów regulujących terminy rozstrzygania spraw w postępowaniu administracyjnym może stać się przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Aby jednak skarga na bezczynność mogła zostać przez sąd administracyjny merytorycznie rozpoznana, zgodnie z art. 52 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi musi być ona poprzedzona wyczerpaniem środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. W przedmiotowym przypadku, biorąc pod uwagę pozycję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w hierarchii organów administracji, wyczerpaniem środka zaskarżenia było wezwanie skarżącego z dnia 26 kwietnia 2010r. do rozpatrzenia jego wniosku z dnia 3 marca 2010r. W sprawie tej organ pozostaje w bezczynności. Nie ma znaczenia, z jakich powodów sprawa pozostaje niezałatwiona w sposób określony przepisami k.p.a. W szczególności nie mają znaczenia okoliczności związane z dotychczasowymi działaniami organu skoro były one nieskuteczne, a istnieją realne możliwości uzyskania dostępu do akt i podjęcia działań skutecznych. Bierne oczekiwanie na załatwienie sprawy przez sąd i zwrot akt stanowi bezczynność organu administracji (por. wyrok WSA z dnia 25.10.2007 r., II SAB/Bk 28/07, Lex nr 340473). Należy wskazać, że dla oceny zasadności skargi nie mają znaczenia przyczyny, z jakich określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności nie ma znaczenia, czy bezczynność organu jest przez niego zawiniona, czy też spowodowania okolicznościami niezależnymi od organu administracji. Między innymi w wyroku z dnia 12 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie sygn. akt II SAB/Kr 117/07, LEX nr 509831- wskazał, że bezczynności organu nie uzasadnia wyczekiwanie na zwrot akt znajdujących się w sądzie administracyjnym, w takim przypadku organ winien podjąć czynności zmierzające do pozyskania wymaganej do rozpoznania dokumentacji. Bezsporny w sprawie jest zarówno upływ terminów przewidzianych w art. 35 jak i fakt niewydania aktu administracyjnego przed dniem wyrokowania. Okoliczności te są wystarczające, by uwzględnić skargę na bezczynność wniesioną w niniejszej sprawie. A poinformowanie skarżącego o przyczynach zwłoki ( w ocenie organu obiektywnych) nie ma wpływu na istnienie faktu bezczynności. Zgodnie z art. 149 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązał organ do wydania w określonym terminie aktu wynikającego z przepisów prawa. Biorąc pod uwagę zarówno czas, który upłynął od daty złożenia wniosku oraz charakter postępowania związanego z żądaniem opisanym we wniosku z dnia 3 marca 2010r., Sąd uznał, że wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy będzie okres 1 miesiąca. Zgodnie z art. 286 § 2 p.p.s.a. termin ten liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Wobec powyższego orzeczono jak w pkt I wyroku na podstawie art. 149 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.