VII SAB/Wa 114/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Komitetu [...] w S. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów postanawia odrzucić skargę Komitetu [...] w S. W skardze datowanej na dzień 4 maja 2011 r., skierowanej do wojewódzkiego sądu administracyjnego, skarżące Stowarzyszenie wskazało m.in., iż skarży bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpatrzenia wniosku "organizacji społecznej z dnia 15 października 2010 roku o powołanie na stanowisko Komendanta Głównego Policji niejakiego "H. P.". Uzasadniając skargę Stowarzyszenie wskazało, że dnia 15 października 2010 r. działając na podstawie art. 31 § 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 221 i art. 241 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm. – zwanej dalej k.p.a.) złożyło do Prezesa Rady Ministrów wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego w przedmiocie powołania na stanowisko Komendanta Głównego Policji niejakiego "H. P.". Wskazało również, że do dnia wniesienia skargi organ nie rozpoznał tego wniosku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie i wskazał, iż sprawa dotyczy skargi na bezczynność polegającej na braku rozpatrzenia wniosku o powołanie na stanowisko Komendanta Głównego Policji "niejakiego H. P." będącego drewnianą kukłą. Wskazał także, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Na podstawie tego przepisu skarga przysługuje zatem tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt 1-3), oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 oraz dotyczących pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach. Zdaniem organu osadzenie na jakimkolwiek stanowisku kukły drewnianej, które to żądanie ma stanowić formę happeningu mającego zwrócić uwagę na sytuację kierownictwa polskiej policji nie należy do żadnej z wyżej podanych kategorii. W związku z powyższym wniosek o odrzucenie skargi jest w pełni uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 z późn. zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. W myśl art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi: § 1. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. § 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w przepisach (art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a.). Stosownie do powyższego sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości orzekają m.in. w sprawach skarg na bezczynność organów administracji (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a.) oceniając postępowanie organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Wskazać należy, iż z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. Zaznaczyć przy tym należy, iż skarga na bezczynność organu dopuszczalna jest tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Tym samym nie każda sprawa dotycząca bezczynności organu administracji publicznej podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny. W niniejszej sprawie, skarżące Stowarzyszenie wniosło skargę na bezczynność Prezesa Rady Ministrów na nie rozpatrzeniu wniosku "organizacji społecznej z dnia 15 października 2010 roku o powołanie na stanowisko Komendanta Głównego Policji niejakiego "H. P.". Stwierdzić trzeba, że skarga złożona w niniejszej sprawie dotyczy pisma strony skarżącej z dnia 15 października 2010 r., które nosi znamiona skargi lub wniosku, o których mowa w art. 227 oraz w art. 241 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg i wniosków w rozumieniu działu VIII k.p.a., a więc skarg i wniosków związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, ponieważ sprawy te nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie art. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych, czyli w tym przypadku Kodeksu postępowania administracyjnego, będącego podstawą prawną do wskazanego wyżej sposobu załatwienia skargi lub wniosku (zob. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 3 marca 2005 r., sygn. akt I SA/Wa 18/05, niepubl., postanowienie WSA w Warszawie z dnia 7 grudnia 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 1785/06, Lex 320599, postanowienie NSA z dnia 9 lutego 2005r., sygn. akt OSK 1110/04, Lex 171200). Zgodzić należy się ze stanowiskiem organu, iż osadzenie na jakimkolwiek stanowisku kukły drewnianej, które to żądanie ma stanowić formę happeningu mającego zwrócić uwagę na sytuację kierownictwa polskiej policji nie należy do żadnej z kategorii spraw określonych w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że wniesiona w sprawie niniejszej skarga na bezczynność nie mieści się w żadnej z kategorii aktów wymienionych w art. 3 § 1 pkt 1 -8 p.p.s.a. Nie podlega zatem ona kognicji sądów administracyjnych. Z tego też względu przedmiotowa skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.