VII SAB/Wa 116/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 14 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. F. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania postanawia: odrzucić skargę Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie do art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku bezczynności organu administracji strona winna przed wniesieniem skargi skorzystać z regulacji przewidzianej w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej: k.p.a.), zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Przedmiotem skargi W. F., wniesionej w dniu 12 sierpnia 2015 r., jest bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania jego wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] września 2013 r. Z akt sądowych i administracyjnych nie wynika, aby skarżący przed złożeniem skargi składał zażalenie na bezczynność organu w trybie art. 37 k.p.a. do organu wyższego stopnia, którym jest Wojewoda [...]. Wobec tego pismem z dnia 17 września 2015 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez nadesłanie odpisu zażalenia złożonego w trybie art. 37 k.p.a. do organu wyższego stopnia. Skarżący w terminie udzielił odpowiedzi, wskazując, że nie złożył zażalenia do Wojewody [...] na przewlekłość postępowania organu pierwszej instancji w trybie art. 37 k.p.a., natomiast w dniu 22 czerwca 2015 r. wezwał organ administracji do usunięcia naruszenia prawa poprzez nadanie sprawie dalszego biegu. Znajdujące się w aktach administracyjnych pismo skarżącego, datowane na 19 czerwca 2015 r. (data wpływu do organu 22 czerwca 2015 r.), skierowane jest do Urzędu [...]. Zawiera ono stanowisko skarżącego, że skutecznie uzupełnił braki formalne wniosku o wznowienie postępowania, w związku z czym cyt. "wzywam organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez nadanie sprawie dalszego biegu pod rygorem złożenia skargi do sądu administracyjnego". Takiego pisma, skierowanego do urzędu, a nie do organu wyższego stopnia nad Prezydentem [...], tj. Wojewody [...], i wzywające do dalszego prowadzenia postępowania nie można uznać za zażalenie na bezczynność organu. Wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a. Uprzednie złożenie zażalenia lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (tak: Naczelny Sąd Administracyjny, postanowienie z dnia 19 lipca 2013 r., sygn. akt II OSK 1449/13). W orzecznictwie podkreśla się, że środek wyczerpujący tryb przed wniesieniem skargi na bezczynność organu powinien być wniesiony do organu właściwego. I tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 5 września 2007 r., sygn. akt II SAB/Kr 61/07 odrzucił skargę na bezczynność, ponieważ skarżący skierował w toku postępowania jedynie pismo będące wyłącznie wezwaniem organu pierwszej instancji do wydania decyzji administracyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 grudnia 2007 r., sygn. akt II OSK 1808/07 oddalił skargę kasacyjną, wniesioną na to rozstrzygnięcie, uznając, że skarżąca powinna przed wniesieniem skargi na bezczynność wnieść zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Ponadto w postanowieniu z dnia 13 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2678/11 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że zażalenie winno być wniesione do organu wyższego stopnia, nie zaś do urzędu obsługującego organ pierwszej instancji. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Stosownie do treści art. 58 § 3 p.p.s.a. skargę odrzuca się postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Wniesienie skargi przed złożeniem środka zaskarżenia skutkować musi stwierdzeniem jej niedopuszczalności, a w konsekwencji odrzuceniem skargi. Z powyższych względów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.