VII SAB/Wa 122/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant ref. staż. Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi M. Spółka Komandytowo - Akcyjna z siedzibą K. na bezczynność Prezydenta [...] zobowiązuje Prezydenta [...] do wydania aktu administracyjnego w sprawie wszczętej postanowieniem Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] - w terminie miesiąca od uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Spółka komandytowo- akcyjna z siedzibą w K. M. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, wniosła w dniu 22 czerwca 2010r. skargę na bezczynność Prezydenta [...], zarzucając organowi niezałatwienie w terminie przewidzianym w art. 35 k.p.a. wszczętej z urzędu, postanowieniem Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2010 roku, nr [...], sprawy o wznowieniu postępowania administracyjnego, zakończonego wydaniem ostatecznej decyzji Prezydenta [...], nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 roku, zmieniającej decyzję Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2008 roku, mocą której zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę budynku wielorodzinnego z instalacjami wewnętrznymi, podpiwniczeniem, garażem podziemnym i zagospodarowania terenu oraz wjazdem na terenie działek nr ew. [...] i cz. [...] przy ul. [...] [...] w W., przeniesioną decyzją Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2008 roku na rzecz skarżącego. W konkluzji skargi Spółka domagała się wyznaczenia Prezydentowi [...] terminu do załatwienia sprawy. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 roku Prezydent [...] wznowił postępowanie zakończone ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 roku. Do dnia wniesienia skargi (22 czerwca 2010r.) sprawa wszczęta wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania nie została jednak załatwiona przez organ administracji publicznej, tym samym zostały przekroczone wynikające z art. 35 k.p.a. terminy do jej załatwienia. Strona podniosła, że nie została również poinformowana w trybie art. 36 k.p.a. o ewentualnym przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy, wszczętej postanowieniem o wznowieniu postępowania. Ponadto zdaniem strony, sprawa zainicjowana wydanym postanowieniem o wznowieniu postępowania nie należy do spraw szczególnie skomplikowanych. Strona wskazała również na brak podstaw faktycznych i prawnych do wznowienia postępowania, w oparciu o 145 § 1 pkt 8 k.p.a. Pismem z dnia 1 kwietnia 2010 roku. wniosła do organu I instancji o niezwłoczne rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej wszczętej postanowieniem o wznowieniu postępowania i wydanie decyzji w trybie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji Prezydenta [...], nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 roku, względnie o wydanie decyzji o umorzeniu postępowania wznowieniowego. Wskazała na groźbę wyrządzenia jej niepowetowanej szkody wskutek przedłużającego się postępowania administracyjnego. W dniu 14.05.2010 r., zgodnie z dyspozycją art. 37 § 1 k.p.a., strona złożyła do Wojewody [...] zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...].05.2010 r. Wojewoda [...] odmówił wyznaczenia Prezydentowi [...] terminu do załatwienia sprawy, uzasadniając odmowę tym, że termin załatwienia sprawy określony w art. 35 k.p.a., winien być liczony od dnia zwrotu kompletnej dokumentacji organowi pierwszej instancji. Wojewoda [...] nie uwzględnił także zażalenia na postanowienie o wznowieniu postępowania zakończonego wydaniem decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r., wskazując, iż postanowienie o wznowieniu postępowania jest niezaskarżalne w administracyjnym toku instancji. W odpowiedź na skargę Prezydent [...] wskazał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie i wniósł o jej oddalenie. Zdaniem organu nie pozostaje on w bezczynności po wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej decyzją Prezydenta [...] z dnia [...].04.2009r. nr [...] zmieniającą zatwierdzony projekt budowlany i pozwolenie na budowę inwestycji przy ul. [...] [...] w W. Podniósł, że wydanie decyzji kończącej postępowanie, nie jest możliwe z uwagi na treść dwóch wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z 16.07.2009r.sygn.akt VII SA/Wa 2124/08 uchylił bowiem decyzję Wojewody [...] umarzającą postępowanie odwoławcze od decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...].01.2008r., natomiast wyrokiem z dnia 9.10.2009r. sygn.akt IV SA/Wa 760/09, uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego o ustaleniu warunków zabudowy oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...].11.2005r. nr [...]. W tych okolicznościach w ocenie organu nie jest możliwe ani umorzenie postępowania wznowieniowego, ani wydanie decyzji merytorycznej odmawiającej uchylenia decyzji bądź uchylenie jej i rozstrzygnięcie sprawy. Wskazane wyroki zawierają stwierdzenie, że zaskarżone decyzje nie podlegają wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroków. Zamieszczenie w wyroku takiego rozstrzygnięcia nie oznacza wprawdzie, że decyzja w dacie orzeczenia została już wyeliminowana z obrotu prawnego, ale nie wywołuje ona (od chwili wydania takiego orzeczenia) skutków prawnych wynikających z jej rozstrzygnięcia, do czasu uprawomocnienia się wyroku. Brak pewności co do bytu prawnego decyzji ustalającej warunki zabudowy nie pozwala na rozstrzygnięcie w sprawie pozwolenia na budowę. Wyroki uchylające wskazane decyzje stwarzają stan prawny sprzed ich wydania i nie jest możliwe rozpoznanie sprawy w trybie wznowienia do czasu rozpoznania skarg kasacyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. (dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadku dotyczącym: 1. decyzji administracyjnych, 2. postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, 3. postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a. pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności proceduralnych, przewidzianych w obowiązujących przepisach prawa, nie wykonuje ich w terminie określonym przez te przepisy. W konsekwencji zarzut bezczynności może pojawić się wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania np. decyzji lub innego aktu administracyjnego pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu i rozstrzygnięcia określonej sprawy administracyjnej. Rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej, co do zasady, powinno nastąpić niezwłocznie, najpóźniej w granicach terminów zakreślonych w art. 35 § 3 kpa, zgodnie z którym załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, w postępowaniu odwoławczym zaś w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w terminach określonych w powołanym art. 35 k.p.a. organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył postępowania wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego, do którego wydania był prawnie zobowiązany. Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Bezsporne jest, że postępowanie administracyjne zostało wszczęte z urzędu w dniu 25 lutego 2010 roku, postanowieniem Prezydenta [...], nr [...], o wznowieniu postępowania administracyjnego, zakończonego wydaniem ostatecznej decyzji Prezydenta [...], nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 roku. Organ administracyjny prowadzący postępowanie twierdzi, iż nie jest możliwe wydanie żadnego rozstrzygnięcia w sprawie – ani merytorycznego ani formalnego, albowiem konieczne jest oczekiwanie na rozpoznanie przez Naczelny Sąd Administracyjny skarg kasacyjnych od wyroków Sądu Wojewódzkiego sygn. akt IV SA/Wa 760/09 oraz sygn. akt VII SA/Wa 2124/08, uchylających decyzję o warunkach zabudowy jak i decyzję wydaną w przedmiocie pozwolenia na budowę. Niezależnie od prawidłowości takiego twierdzenia, wskazuje ono jednoznacznie na zależność postępowania w sprawie wszczętej postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 roku, o wznowienie postępowania administracyjnego, zakończonego decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2009 roku. od zakończenia postępowania sądowoadministarcyjnego prowadzonego w innej sprawie. Należy zatem przyjąć, iż stanowisko organu wskazuje na to, iż w jego ocenie zaistniała przesłanka z art. 97 § 1 ust. 4 k.p.a. Zagadnieniem wstępnym w rozumieniu powyższego przepisu jest zagadnienie prawne, którego rozstrzygnięcie należy do właściwości sądu. Takie rozumienie przeszkód prawnych do prowadzenia postępowania wznowieniowego zobowiązywało organ do zawieszenia postępowania, natomiast to rozstrzygniecie może być już poddane kontroli instancyjnej, a następnie kontroli sądowoadministracyjnej, jeśli strona miałaby odmienne zapatrywania co do zasadności zawieszenia postępowania. Jednocześnie podkreślić należy, iż wbrew twierdzeniom Wojewody [...] wyrażonym w postanowieniu Nr [...] z dnia [...].05.2010 r. o odmowie wyznaczenia Prezydentowi [...] terminu do załatwienia sprawy, że termin załatwienia przedmiotowej sprawy określony w art. 35 k.p.a., powinien być liczony od dnia zwrotu kompletnej dokumentacji organowi pierwszej instancji, okoliczność pozostawania akt w sądzie nie stanowi przeszkody do jej rozpoznania. Można bowiem podjąć czynności zmierzające do pozyskania wymaganej do rozpoznania sprawy dokumentacji, na przykład poprzez wystąpienie o wypożyczenie akt, względnie sporządzenie odpisów niezbędnych dokumentów. Bierne oczekiwanie na załatwienie sprawy przez sąd administracyjny i zwrot akt może być oceniane tylko jako bezczynność organu. Nie budzi wątpliwości, że w przedmiotowej sprawie przewidziany w art. 35 § 3 termin do jej załatwienia nie został zachowany, skoro od chwili wydania postanowienia z dnia [...] lutego 2010 r. o wznowieniu postępowania, do dnia rozprawy tj. do 1 grudnia 2010 r. - Prezydenta [...] nie wydał żadnego aktu przewidzianego przepisami prawa. W związku z powyższym, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), należało orzec jak w sentencji.