VII SAB/Wa 1336/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 3 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Uczelni [...] w W. w sprawie wydania karty przebiegu studiów postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącej A. K. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. A. K. pismem z 5 kwietnia 2025 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Uczelni [...] w W. w sprawie dotyczącej wydania skarżącej karty przebiegu studiów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej - p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Przepis art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi zaś, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z kolei w myśl art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm., dalej: "k.p.a.") stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność) (pkt 1) lub postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość) (pkt 2). Ponaglenie wnosi się: do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie bądź do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 k.p.a.). Jak wynika z uchwały składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, pojęcia bezczynności i przewlekłości zdefiniowane zostały w art. 37 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.p.a. dopiero po zmianach tej ustawy dokonanych nowelą kwietniową z 2017 r., uzyskując odmienny znaczeniowo sens. NSA wskazał wprost, że objęte kognicją sądu administracyjnego bezczynność i przewlekłość postępowania stanowią poddane kontroli sądu stany bezczynności lub przewlekłości, zdefiniowane w art. 37 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.p.a., których zaistnienie w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w indywidualnej sprawie zostały zakwestionowane przez stronę w drodze ponaglenia, w wyniku czego spełniony został określony w p.p.s.a. warunek dopuszczalności wniesienia skargi. Oznacza to, że a contrario w braku ponaglenia w toku rozpoznawanej sprawy administracyjnej, niedopuszczalne staje się wniesienie skargi w tym przedmiocie. Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Brak złożenia ponaglenia do właściwego organu czyni skargę niedopuszczalną. W niniejszej sprawie skarga na bezczynność organu nie została poprzedzona przez skarżącą ponagleniem. Z przepisów k.p.a. wynika, że ponaglenie można wnieść wyłącznie w sposób właściwy dla podania, a więc korzystając z przewidzianych przepisami prawa możliwości, tak co do formy, jak i sposobu złożenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2020 r., sygn. I OSK 443/20). Zgodnie więc z art. 63 § 1 k.p.a. podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia) wnosi się na piśmie, za pomocą telefaksu lub ustnie do protokołu. Podania utrwalone w postaci elektronicznej wnosi się na adres do doręczeń elektronicznych lub za pośrednictwem konta w systemie teleinformatycznym organu administracji publicznej. Jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej, podania wniesione na adres poczty elektronicznej organu administracji publicznej pozostawia się bez rozpoznania. Powyższe w sposób jednoznaczny pozwala przyjąć, że podanie, w tym ponaglenie, złożone drogą e-mailową na adres poczty elektronicznej organu administracji publicznej nie może zostać uznane za skutecznie wniesione. W niniejszej zaś sprawie skarżąca pismem z 10 lutego 2025 r. wniosła do organu ponaglenie drogą e-mailową. Ponadto zauważenia wymaga, że w dniu 5 kwietnia 2025 r. (tj. w tym samym dniu, w którym wniesiono skargę do Sądu) skarżąca przesłała Ministrowi Nauki i Szkolnictwa Wyższego za pośrednictwem platformy elektronicznej ePUAP skargę o tożsamej treści, co rozpoznawana przez Sąd. Korespondencja skarżącej została następnie przekazana przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego do Uczelni w dniu 10 kwietnia 2025 r. Nie jest więc możliwe uznanie tego pisma (a wniesionego do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego) jako ponaglenia wniesionego przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Zaakcentowania również wymaga, że ani przepisy ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, ani przepisy rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 27 września 2018 r. w sprawie studiów, nie przewidują, by w toku rozpoznawania wniosku studenta o wydanie karty przebiegu studiów (a szerzej – wydawania zaświadczenia, o którym mowa w dziale VII k.p.a.) dopuszczalne było wnoszenie podań na adres poczty elektronicznej uczelni. Z tych wszystkich przyczyn nie można więc uznać, że skarga na bezczynność Uczelni została poprzedzona ponagleniem. Nie sposób bowiem przyjąć, by pismo skarżącej z 10 lutego 2025 r. (oraz pozostałe wnioski składane do Uczelni drogą e-mailową, a zawierające żądania szybszego załatwienia sprawy) zostało skutecznie wniesione. Nie jest możliwe również uznanie, że skarga została poprzedzona ponagleniem, z uwagi na skierowanie przez skarżącą za pośrednictwem platformy elektronicznej ePUAP w dniu 5 kwietnia 2025 r. do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego korespondencji. Wobec powyższego, Sąd stwierdził, że skarga jest niedopuszczalna. W konsekwencji, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w pkt I sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.