VII SAB/Wa 14/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. R. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2014 r. sygn. akt VII SAB/Wa 69/14 p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego; 2. zwrócić skarżącemu – T. R. kwotę 100 złotych (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Prawomocnym wyrokiem z dnia 17 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt VII SAB/Wa 69/14 oddalił skargę T. R. na przewlekłe prowadzenia postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. Pismem z dnia [...] lutego 2015 r. skarżący – T. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wznowienie ww. postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że wznowienie postępowania w sprawie jest "bezwzględną koniecznością, gdyż organ celowo z premedytacją wprowadził w błąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie i wskazał na inny przedmiot postępowania niż wskazany w skardze T. R. z dnia [...] lipca 2014 r.". Zarządzeniem z dnia 15 maja 2015 r. skarżący został wezwany do sprecyzowania podstaw wznowieniowych postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt VII SAB/Wa 69/14 oraz wskazania daty w której dowiedział się o podstawie wznowienia postępowania sądowego o sygn. akt VII SAB/Wa 69/14, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym przez Sąd terminie, skarżący złożył pismo z dnia [...] maja 2015 r. w którym wskazał, że na rozprawie w dniu 17 grudnia 2014 r. był jego znajomy, który zrelacjonował skarżącemu miesiąc później na jakiej podstawie i jak nieprawdziwe ustalenia podane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego legły u podstaw wydanego rozstrzygnięcia. Podniósł, że orzeczenie zostało wydane na podstawie nieprawdziwych informacji podanych przez organ. To jest popełnione przestępstwo poświadczenia nieprawy w Sądzie, po to by uzyskać korzystne dla organu rozstrzygnięcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", w przypadkach przewidzianych w dziale dotyczącym wznowienia postępowania - Dział VII ustawy - można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Znaczenie instytucji wznowienia postępowania sprowadza się do stworzenia możliwości ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej już prawomocnym orzeczeniem sądu, o ile zachodzą enumeratywnie wyliczone w ustawie przyczyny wznowienia postępowania. Warunkiem możliwości rozpatrywania skargi o wznowienie postępowania sądowego, co wyraźnie wynika z art. 280 § 1 p.p.s.a. jest wniesienie skargi w terminie i oparcie jej na ustawowej podstawie wznowienia. Brak jednego z tych warunków powoduje, że rozpatrywanie skargi o wznowienie jest niemożliwe i skutkuje jej odrzuceniem. Badanie dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania nie jest badaniem zasadności skargi, lecz jedynie badaniem warunków umożliwiających rozpatrywanie samej skargi. Oceny dokonuje się na podstawie twierdzeń zawartych w skardze. Na tym etapie sąd nie bada trafności powołanych podstaw wznowienia postępowania, a tylko fakt ich powołania. Stosownie do art. 271 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania. Ustawodawca wskazał również inne przesłanki obligujące sąd do wznowienia postępowania, a to: 1) gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 p.p.s.a.); 2) jeżeli orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a.); 3) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) 4) w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 p.p.s.a.). Wskazać należy, iż w piśmie z dnia [...] maja 2015 r. skarżący wskazał, że wyrok z dnia 17 grudnia 2014 r. został wydany na podstawie nieprawdziwych informacji podanych przez organ, tj. popełnione przestępstwo poświadczenia nieprawy w Sądzie. Tym samym uznać należy, iż w skarżący wywodzi podstawę do wznowienia postępowania w sprawie VII SAB/Wa 61/14 z art. 273 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Natomiast w myśl art. 274 p.p.s.a z powodu przestępstwa, o którym ustawodawca stanowi w ww. art., można żądać wznowienia postępowania sądowego jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów. Na potwierdzenie przestępstwa, o którym wywodzi się w skardze o wznowienie postępowania sądowego, skarżący nie wskazał na żaden prawomocny wyrok skazujący lub na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania karnego czy też postanowienie o umorzeniu postępowania karnego, których art. 274 p.p.s.a. wymaga. W tym miejscu wyjaśnić należy, że skarżący otrzymał wezwanie na rozprawę, która odbyła się w dniu 17 grudnia 2014 r. i na której Sąd ogłosił wyrok oraz podał ustne motywy rozstrzygnięcia. Skarżący nie złożył również wniosku o pisemne uzasadnienie wyroku, aby móc poznać przesłanki, którymi Sąd kierował się przy oddaleniu skargi w sprawie VII SAB/Wa 69/14. Tym samym skarżący, jedynie z zasłyszanej opinii osoby postronnej, która w miesiąc po ogłoszeniu wyroku miała zrelacjonować skarżącemu przebieg rozprawy, wywnioskował w oparciu o jaki stan faktyczny Sąd wydał wyrok w sprawie, której wznowienia skarżący się domaga. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż mimo, że skarżący w odpowiedzi na zarządzenie sądu, jakkolwiek formalnie powołał okoliczności mogące świadczyć o tym, iż mogłyby one stanowić ustawowe podstawy wznowienia postępowania sądowego (art. 273 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), to jednak w rzeczywistości podstawa ta, już w świetle uzasadnienia skargi oczywiście nie występuje. W tym stanie, skarga o wznowienie postępowania nie jest oparta na żadnej z ustawowych podstaw wznowienia i podlega odrzuceniu na mocy art. 280 § 1 p.p.s.a. bez badania zasadności skargi. O kosztach Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.