VII SAB/Wa 140/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. P. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w sprawie wybudowanego ogrodzenia postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokat A. S. kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) oraz kwotę 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług, łącznie kwotę 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia gorszy) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy skarżącemu L. P. przed sądem pierwszej instancji. Postanowieniem z dnia 29 października 2013 r. sygn. akt VII SO/Wa 22/13 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał L. P. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 28 listopada 2013 r. Okręgowa Rada Adwokacka Rada w W. poinformowała, że wyznaczyła adwokat A. S. jako pełnomocnika z urzędu dla skarżącego. Postanowieniem z dnia 11 lutego 2014 r. sygn. akt VII SAB/Wa 140/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę L. P. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w sprawie wybudowanego ogrodzenia. W dniu 27 lutego 2014 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego, w którym wnosi o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu przez pełnomocnika jako adwokata z urzędu. Jednocześnie pełnomocnik oświadczył, że pomoc prawna nie została opłacona w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 461) stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innych sprawach, niż wymienione w pkt a i b, wynosi 240 zł. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, o czym stanowi § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia. Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23 %. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego adwokat A. S. złożyła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części. W rozpoznawanej sprawie wynagrodzenie pełnomocnika za udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji wynosi w związku z tym 240 zł. Wynagrodzenie to, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, podwyższono o wartość podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. o kwotę 55,20 zł. Z tych przyczyn, na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji postanowienia.