VII SAB/Wa 147/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Montowski po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2019 r. o sygn. akt IV SA/Wa 356/17 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. A.P. ("skarżąca") pismem z dnia 6 kwietnia 2019 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 356/17. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 stycznia 2019 r. utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 24 października 2018 r. o umorzeniu postępowania w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – zwanej dalej "p.p.s.a."), w przypadkach przewidzianych w dziale VII powołanej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Oznacza to, że na podstawie art. 270 p.p.s.a. dopuszczalne jest wznowienie postępowania zakończonego zarówno prawomocnym wyrokiem, jak i postanowieniem. Warunek zakończenia postępowania prawomocnym orzeczeniem nie jest spełniony, zarówno w przypadku, kiedy orzeczenie nie jest prawomocne, jak i w sytuacji, kiedy orzeczenie jest co prawda prawomocne, ale nie kończy postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 22 czerwca 2006 r., sygn. akt I GZ 2/06, chodzi o zakończenie sprawy sądowoadministracyjnej, a więc o prawomocne orzeczenie kończące postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej w rozumieniu art. 1 i 134 § 1 p.p.s.a. Do takich orzeczeń należą wyroki, to jest takie orzeczenia, które rozstrzygają sprawę (art. 132 p.p.s.a.), a więc orzekają merytorycznie co do istoty sprawy sądowoadministracyjnej oraz postanowienia, które w inny sposób kończą postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej (art. 160 – 165, art. 173 § 1 p.p.s.a.). Z powyższego wynika, że przepis art. 270 p.p.s.a. nie obejmuje możliwości wznowienia postępowania incydentalnego, wpadkowego, zakończonego prawomocnym postanowieniem niekończącym postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej. W niniejszej sprawie A.P. wniosła o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 stycznia 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 356/17, utrzymującego w mocy postanowienie referendarza sądowego z 24 października 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 356/17 umarzające postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika. Postanowienie to jest prawomocne, jednak nie kończy ono postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 356/17. Postanowienie w przedmiocie umarzenia postępowanie w zakresie prawa pomocy jest postanowieniem dotyczącym postępowania wpadkowego w zakresie prawa pomocy, ale nie kończy sprawy postępowania przed sądem administracyjnym. Wobec powyższego, na podstawie art. 270 p.p.s.a., nie jest dopuszczalna skarga o wznowienie tego postępowania, zakończonego prawomocnym orzeczeniem, niekończącym postępowania przed tut. Sądem. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 270 i art. 276 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.