VII SAB/Wa 16/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Antas po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A P o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2020 r. sygn. akt IV SPP/Wa 412/19 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 9 stycznia 2020 r. sygn. IV SPP/Wa 412/19 utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31 października 2019 r. sygn. IV SPP/Wa 412/19 o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi A P o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 marca 2019 r. sygn. IV SAB/Wa 362/18. Pismem z 20 stycznia 2020 r. skarżąca wniosła o wznowienie postępowania sądowego zakończonego ww. postanowieniem z 9 stycznia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej: p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w dziale VII powołanej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Powyższe oznacza, że dopuszczalne jest wznowienie postępowania zakończonego zarówno prawomocnym wyrokiem, jak i postanowieniem wydanym przez sąd. Warunek zakończenia postępowania prawomocnym orzeczeniem nie jest spełniony zarówno w przypadku, kiedy orzeczenie, które ma zostać podważone w drodze wniesienia skargi o wznowienie, nie jest prawomocne, jak i w sytuacji, kiedy orzeczenie to jest co prawda prawomocne, ale nie kończy postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej. Wymóg zakończenia postępowania prawomocnym orzeczeniem sądu odnosi się do warunku, zgodnie z którym skargą o wznowienie może zostać objęte wyłącznie orzeczenie kończące postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej. Instytucja wznowienia postępowania nie ma zatem zastosowania do postanowień o charakterze procesowym, które nie kończą postępowania i są wydawane w postępowaniach incydentalnych (por. postanowienie NSA z 23 października 2018 r. sygn. I OZ 942/18; postanowienie NSA z 19 stycznia 2016 r. sygn. I OZ 1735/15). W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem z 9 stycznia 2020 r. utrzymującym w mocy postanowienie referendarza sądowego z 31 października 2019 r. o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy, co determinuje uznanie, że złożona skarga jest niedopuszczalna, gdyż nie spełnia przywołanego wyżej warunku skierowania jej względem orzeczenia kończącego postępowanie w rozumieniu art. 270 p.p.s.a. Wydane przez Sąd postanowienie odnoszące się do kwestii wywołanej zgłoszonym przez stronę wnioskiem o przyznanie prawa pomocy nie kończy postępowania sądowego, a zatem niezależnie, jakie wadliwości dostrzega skarżąca w kwestionowaniu orzeczeniu, nie jest możliwe wznowienie postępowania zakończonego tym orzeczeniem rozstrzygającym kwestię wpadkową wynikłą w toku rozpatrywania złożonej przez skarżącą skargi. W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 276 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.