VII SAB/Wa 186/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Jolanta Augustyniak –Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. U. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z dnia 27 września 2011 r. B. U., dalej skarżąca, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nie przeprowadzenia czynności kontrolnych mających na celu sprostowanie nierzetelnej, niezgodnej ze stanem faktycznym opinii, wydanej przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w wyniku kontroli budowy domu mieszkalnego z pokojami na wynajem posadowionego w C. przy ul. [...], przeprowadzonej w dniu 9 maja 2007 r. w związku ze zgłoszonym przez skarżącą stanem zagrożenia bezpieczeństwa, potwierdzonym ekspertyzą techniczną z sierpnia 2006 r. Skarżąca wniosła o zobowiązanie GINB do przeprowadzenia czynności kontrolnych wskazanego obiektu budowlanego polegających na ustaleniu, czy jego stan techniczny stwarza zagrożenie bezpieczeństwa i czy obiekt nadaje się do odbioru, a w następstwie ww. czynności skorygowanie nieprawdziwych opinii Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2007 r., znak: [...] oraz znak: [...]. Skarżąca opisała dotychczasowy przebieg postępowania i korespondencji prowadzonej między nią, a organami nadzoru budowlanego wszystkich szczebli w sprawie spornego budynku mieszkalnego. Zakwestionowała dotychczasowe ustalenia i opinie dokonane przez nadzór budowlany, w szczególności nie zgodziła się z pismami z dnia [...] czerwca 2007 r., w którymi upoważnieni pracownicy GUNB ustalili, w wyniku kontroli spornego budynku, że stwierdzone tam usterki mają charakter estetyczny i są możliwe do usunięcia. Poza błędnym wykonaniem instalacji wentylacji grawitacyjnej, kontrolujący nie stwierdzili wad stwarzających zagrożenie bezpieczeństwa użytkowania obiektu. W treści ww. opinii pracownicy GUNB wskazali także na nieprawidłowości w działaniach Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w A. w zakresie dokonania czynności kontrolnych przedmiotowego budynku pod kątem potencjonalnego zagrożenia bezpieczeństwa użytkowania budynku, o co wnosiła skarżąca. Skarżąca wskazała, że pismami z dnia 24 lutego 2011 r., oraz z dnia 13 kwietnia 2011 r., zwróciła się do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z wezwaniami do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę z dnia 18 października 2011 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej odrzucenie. Organ administracji wskazał, że przedmiot skargi B. U. dotyczy postępowania skargowego, prowadzonego na podstawie przepisów działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej jako k.p.a. Jest to samodzielne, jednoinstancyjne postępowanie o charakterze uproszczonym, w którym nie wydaje się aktów administracyjnych dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skarga wniesiona na podstawie art. 227 k.p.a. podlega załatwieniu w drodze pisma, nie mającego charakteru decyzji ani postanowienia w rozumieniu przepisów k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że Sąd administracyjny sprawuje kontrolę rozstrzygnięć (decyzji, postanowień i innych aktów oraz czynności z zakresu administracji publicznej) organów administracji publicznej według kryterium legalności, tj. zgodności rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej z przepisami prawa materialnego i procesowego, przy zastosowaniu, których je wydano. Stąd dla oceny dopuszczalności złożonej skargi koniecznym stało się ustalenie czy odpowiada ona wymogom określonym w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), w myśl którego kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Przedmiotem skargi B. U. jest bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, którą skarżąca upatruje w nie dokonaniu kolejnej kontroli spornego budynku mieszkalnego przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego i braku zmiany opinii z dnia [...] czerwca 2007 r. Zdaniem skarżącej ww. opinie są nierzetelne, wadliwe i nie odzwierciedlają stanu faktycznego, czyli istniejącego stanu zagrożenia bezpieczeństwa użytkowania budynku, potwierdzonego ekspertyzą techniczną z sierpnia 2006 r. Skarżąca w piśmie z dnia 14 czerwca 2007 r. skierowanym do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wykazała, że główne elementy konstrukcyjne dachu są przeciążone i stwarzają stan zagrożenia dla bezpieczeństwa budynku, tym samym opinie z dnia [...] czerwca 2007 r. wydane przez pracowników GUNB są nierzetelne i wadliwe. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w piśmie z dnia 29 czerwca 2007 r., znak: [...] podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Z korespondencji prowadzonej na przestrzeni lat 2007 - 2011 między skarżącą, a organami nadzoru budowlanego wynika, że kwestionuje ona ustalenia dokonane przez ww. organy administracji i de facto żąda potwierdzenia przez nadzór budowlany istnienia stanu zagrożenia bezpieczeństwa spornego budynku mieszkalnego wynikającego m.in. z przeciążeń elementów konstrukcyjnych dachu. Zarzucając Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego bezczynność w ww. kwestii skarżąca zażądała zmiany opinii z dnia [...] czerwca 2007 r. wydanych przez pracowników GUNB po dokonaniu kontroli budynku. Jak wynika z treści przytoczonego art. 3 § 2 p.p.s.a sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność organów jedynie w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4 p.p.s.a. Oznacza to, że dopuszczalność skargi na bezczynność organu administracji organu administracji publicznej występuje wówczas, gdy organ zwleka z wydaniem decyzji, postanowienia albo aktu lub dokonaniem czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a sprawa ma charakter sprawy z zakresu administracji publicznej. Zatem warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony, zaś kontrola sądu sprowadza się do sprawdzenia czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze aktu administracyjnego lub czynności z zakresu administracji publicznej ( por. wyrok WSA z dnia 5 maja 2006 r. VI SAB/Wa 1/06, Lex nr 276779, wyrok WSA z dnia 9 grudnia 2005 r. VI SAB/Wa 24/05, Lex nr 190899, wyrok NSA z dnia 5 lutego 1999 r., I SAB 90/98 LEX nr 48016). Zdaniem Sądu, żaden z wyżej wymienionych przypadków nie zachodzi w niniejszej sprawie. Skarżąca upatruje bezczynność GINB w braku zmiany opinii z dnia [...] czerwca 2007 r. i nie dokonaniu kolejnej kontroli budynku, którego stan techniczny skarżąca uważa za zagrażający bezpieczeństwu. Skarżąca de facto kwestionuje więc ustalenia faktyczne dokonane przez pracowników GUNB o stanie technicznym obiektu budowlanego, żąda zmiany niekorzystnej dla niej opinii i dokonania kolejnej kontroli budynku. Z art. 88a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623, z późn. zm.) wynika, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wykonuje zadania określone przepisami prawa budowlanego, a w szczególności kontroluje działanie organów administracji architektoniczno - budowlanej i nadzoru budowlanego. Uprawnienie do dokonywania kontroli działalności organów administracji architektoniczno - budowlanej, zostało skonkretyzowane w przepisie art. 84b, w zw. z art. 84 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego oraz w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 9 października 2002 r. w sprawie szczegółowego trybu przeprowadzania kontroli działania organów administracji architektoniczno-budowlanej oraz wzoru protokołu kontroli i sposobu jego sporządzania (Dz. U. Nr 179, poz. 1494). Powołane przepisy nie określają przesłanek, od których uzależnione jest podjęcie czynności kontrolnych, nie wskazują też okoliczności, w jakich ewentualna kontrola jest obowiązkowa. Prawo budowlane nie zawiera, poza art. 88a ust. 1 pkt 2 - przepisów, które normowałyby w sposób szczegółowy warunki oraz tryb podejmowania czynności kontrolnych działalności terenowych organów nadzoru budowlanego. Podjęcie czynności kontrolnych względem organu niższego stopnia zostało pozostawione przez ustawodawcę wyłącznemu uznaniu uprawnionego organu. Kontrola ta przeprowadzana jest przez właściwy organ nadrzędny z urzędu, a organ ten nie jest związany wysuwanymi w tym przedmiocie wnioskami skarżących. Ponadto kontrole te nie mogą być i nie są prowadzone na wniosek strony jako dodatkowy, nieprzewidziany w k.p.a. tryb kontroli legalności rozstrzygnięć administracyjnych. Opinia techniczna Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2007 r. nie stanowi decyzji, ani postanowienia podlegającego kontroli sądu administracyjnego. Powyższa opinia stanowi dokument wydany w oparciu o przepisy działu VIII k.p.a. i jest informacją o sposobie załatwienia skargi, która nie jest aktem z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, gdyż nie rodzi żadnych uprawnień, ani obowiązków po którejś ze stron postępowania skargowego. Zgodnie z art. 227 k.p.a przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem stronie niezadowolonej z załatwienia skargi opartej na podstawie art. 227 k.p.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII k.p.a, a więc skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne k.p.a), ponieważ sprawy te nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie art. 3 p.p.s.a.. Z tych względów skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.