VII SAB/Wa 1904/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA– Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2026r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W w sprawie rozpoznania wniosku postanawia: odrzucić skargę Pismem z 20 maja 2025r. Ł. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w zakresie braku podjęcia działań wynikających z wniosku złożonego do organu w dniu 14 czerwca 2021r., tj. w zakresie zalewania nieruchomości skarżącego. Skarżący wniósł w skardze o zobowiązanie organu do realizacji działań prawem przewidzianych w tym wyeliminowania zalewania jego nieruchomości, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności prowadzonego postępowania w zakresie zalewania nieruchomości, nałożenie na organ kary administracyjnej, zasądzenie od organu na rzecz skarżącego 10 000 złotych w związku z zaniedbaniami i zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wniósł o oddalenie skargi i umorzenie postępowania. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ przedstawił przebieg spraw kierowanych z wniosków skarżącego z podziałem na poszczególne przedmioty postępowań tj. - postępowanie znak: [...] w sprawie prowadzonych prac remontowych budynku zlokalizowanego na dz. ew. nr [...] obręb [...] przy ul. [...] w Z.; - postępowanie znak: [...] w sprawie legalności obiektu budowlanego zlokalizowanego na dz.ew. nr [...] obręb [...] przy ul. [...] w Z.; - postępowanie znak: [...] w sprawie legalności obiektu budowlanego zlokalizowanego na dz. nr [...] i [...] (obecnie [...] i [...]) obręb [...] przy ul. [...] w Z. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zw. dalej "p.p.s.a.". Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19 podjął uchwałę, w której wskazał, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny zaznaczył, że zasadniczym celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności. Stąd też za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Zauważyć należy, że niniejsza skarga została wniesiona w sprawie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w sprawie znak: [...]. Jak wynika z udzielonej przez organ odpowiedzi na skargę, a także przedłożonych akt sprawy skarżący Ł. W. pismem z 14 czerwca 2021r. wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z wnioskiem o kontrolę i wszczęcie postępowania celem usunięcia naruszenia związanego z remontem budynku stolarni przy ul. [...] w Z. ( dz. ew. nr [...] obr. [...]). Po rozpatrzeniu skargi Ł. W. wniesionej na bezczynność PINB w W. w postępowaniu znak: [...] dotyczącym ww. wniosku – wyrokiem z 7 lutego 2023r. sygn. akt VII SAB/Wa 151/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że PINB w W. dopuścił się bezczynności w postępowaniu prowadzonym pod ww. znakiem, bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa i umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu, oddalił skargę w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu ww. orzeczenia Sąd wskazał, że w związku z wydaniem przez PINB postanowienia nr [...] po wniesieniu skargi ewentualne orzeczenie w sprawie zobowiązania organu do wydania aktu byłoby bezprzedmiotowe. Postanowieniem z [...] czerwca 2023r. M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił postanowienie organu I instancji z [...] września 2022r nr [...] w całości i przekazał sprawę do ponownego rozparzenia organowi I instancji. Pismem z dnia 8 stycznia 2024r. skarżący wniósł do Sądu kolejną skargę na bezczynność w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 13 czerwca 2024r. sygn. akt VII SAB/Wa 14/24 stwierdził, że PINB w W. dopuścił się bezczynności w postępowaniu w sprawie znak: [...], bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa i umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu. W uzasadnieniu ww. wyroku Sąd wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. decyzją z [...] stycznia 2024r. nr [...] umorzył w całości postępowanie administracyjne wszczęte z urzędu w sprawie prowadzonych prac remontowych budynku zlokalizowanego na dz. ew. nr [...] obręb. [...] przy ul. [...] w Z. Z akt sprawy wynika również, że decyzją z [...] kwietnia 2024r. Nr [...] M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu powiatowego z [...] stycznia 2024r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 12 grudnia 2024r. sygn. akt VII SA/Wa 1637/24 oddalił skargę Ł. W. na ww. decyzję. Z powyższego wynika, że skarga na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w przedmiocie braku działań wynikających z wniosku z 14 czerwca 2021r. została wniesiona po ostatecznym załatwieniu sprawy ww. decyzją, co w świetle powołanej wyżej uchwały NSA czyni ją, w zakresie zarzucanej bezczynności niedopuszczalną. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.