VII SAB/Wa 218/12

WyrokWSA w Warszawie2013-02-14

Skład orzekający: Mirosława Kowalska, Elżbieta Zielińska – Śpiewak, Krystyna Tomaszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezydent prowadził postępowanie w sprawie wniosku o wznowienie postępowania w sposób przewlekły z rażącym naruszeniem prawa, uzasadniającym wymierzenie grzywny?
Ratio decidendi
Sąd stwierdził przewlekłość postępowania, uznając, że organ nie podjął żadnych czynności przez ponad rok od zwrotu akt sprawy, co stanowiło rażące naruszenie prawa. W związku z tym, sąd uwzględnił skargę, stwierdził przewlekłość postępowania z rażącym naruszeniem prawa i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 2000 zł.
Stan faktyczny
Skarżący S. K. złożył skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta w sprawie wniosku o wznowienie postępowania. Postępowanie to trwało siedemnaście miesięcy, a organ wydał decyzję umarzającą postępowanie dopiero po ponad roku od zwrotu akt sprawy przez sąd. Skarżący zakwestionował również postanowienie Wojewody odmawiające wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy. Prezydent wniósł o oddalenie skargi.
Rozstrzygnięcie
Sąd stwierdził przewlekłość postępowania, stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, i wymierzył Prezydentowi grzywnę w wysokości 2000 złotych.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant st. ref. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2013 r. sprawy ze skargi S. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] w sprawie dotyczącej wniosku o wznowienie postępowania I. stwierdza przewlekłość postępowania; II. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; III. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 2000 (dwa tysiące) złotych. S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] w sprawie rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę hali usługowo-biurowo-socjalnej na działce nr ew. [...] przy ul. A.w W.. Jednocześnie wniósł o stwierdzenie, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa co uzasadnia wymierzenie organowi grzywny. W uzasadnieniu skargi wskazał, że sprawa wniosku o wznowienie postępowania została rozpatrzona po siedemnastu miesiącach oczekiwania decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] września 2012 r., nr [...], umarzającą postępowanie wznowieniowe jako bezprzedmiotowe. Skarżący zakwestionował także postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2012r, nr [...], odmawiające wyznaczenia Prezydentowi [...] terminu do załatwienia sprawy wniosku o wznowienie postępowania. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona. Możliwość wniesienia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania jest nowym rozwiązaniem prawnym wprowadzonym w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na mocy ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r., nr 6, poz. 18), która weszła w życie dnia 11 kwietnia 2011 r. Zgodnie ze znowelizowanym przepisem art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W rozpoznawanej sprawie skarżący wywiązał się z obowiązku wynikającego z 52 § 1 p.p.s.a. bowiem wniesienie skargi poprzedził zażaleniem, wniesionym do Wojewody [...] pismem z dnia [...] lipca 2012 r., uzupełnionym pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. W związku z zażaleniem skarżącego Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] września 2012 r., nr [...], odmówił wyznaczenia Prezydentowi [...] terminu do załatwienia sprawy wniosku o wznowienie postępowania. Wojewoda [...] analizując akta sprawy stwierdził, iż postępowanie w przedmiotowej sprawie było prowadzone w sposób rażąco przewlekły, jednakże ostatecznie Prezydent [...] wydał w dniu [...] września 2012 r. rozstrzygnięcie w sprawie usuwając stan naruszenia prawa i dlatego nie ma podstaw do podejmowania działań dyscyplinujących wobec organu I instancji. Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela tezę wywiedzioną w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2012 r., sygn. akt. II OSK 1953/12, a także w postanowieniu z dnia 26 lipca 2012, sygn. akt. II OSK 1360/12 (LEX nr 1219576), iż wydanie przez organ decyzji nie zwalnia wojewódzkiego sądu administracyjnego z obowiązku rozpoznania skargi w zakresie orzekania w przedmiocie stwierdzenia, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz w zakresie wymierzenia organowi grzywny z tego tytułu. Rozpoznając wniesioną skargę sąd uznał, iż skarga nie tylko jest dopuszczalna ale także jest zasadna. Z analizy akt sprawy wynika, że akta sprawy wraz z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa uchylającym obie decyzje organów odmawiające wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] zostały przekazane Prezydentowi [...] w dniu [...] sierpnia 2011 r. Od tego dnia Prezydent [...] z naruszeniem terminów określonych w art. 35 k.p.a. nie podjął w sprawie żadnych czynności i nie załatwił sprawy oraz nie zawiadomił strony skarżącej o przyczynach zwłoki wskazując nowy termin załatwienia sprawy stosownie do art. 36 § 1 k.p.a. Dopiero w dniu [...] września 2012 r. Prezydent [...] wydał decyzję nr [...], którą umorzył wszczęte na wniosek skarżącego postępowanie wznowieniowe jako bezprzedmiotowe. Pomimo, że przepisy prawa nie zawierają definicji "przewlekłości postępowania" to niewątpliwie pojęcie to ma inny zakres znaczeniowy niż "bezczynność". Przewlekłość w prowadzeniu postępowania występuje wówczas gdy organ nie załatwia sprawy w terminie nie pozostając jednocześnie w bezczynności, a podejmowane przez ten organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją niezbędną w świetle art. 12 k.p.a. względnie mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. W niniejszej sprawie Prezydent [...] prowadził postępowanie w sposób przewlekły, nie podejmując przez okres ponad roku żadnych czynności zmierzających do załatwienia sprawy. Rozstrzygnięcie w sprawie rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania nastąpiło dopiero w dniu [...] września 2012 r. decyzją nr [...] o umorzeniu postępowania. Wydanie rozstrzygnięcia po 12 miesiącach trwania postępowania administracyjnego licząc od dnia 12 sierpnia 2011 r. (zwrot akt sprawy wraz z wyrokiem sądowym) bez zawiadomienia strony o przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie rażąco narusza prawo. Przedstawiony wyżej stan oraz okoliczności sprawy upoważniają do stwierdzenia, że Prezydent [...] prowadził przedmiotowe postępowanie nie tylko w sposób przewlekły ale także, że przewlekłość ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd uwzględnił wniosek o wymierzenie organowi grzywny. Ustalając wysokość grzywny sąd stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. nie był związany wnioskiem skarżącego o wymierzenie grzywny w maksymalnej wysokości. W ocenie sądu grzywna w wysokości 2.000 zł będzie na tyle dolegliwa, że spełni swoje zadanie jako środek dyscyplinujący.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło