VII SAB/Wa 218/12
WyrokWSA w Warszawie2013-02-14
Skład orzekający: Mirosława Kowalska, Elżbieta Zielińska – Śpiewak, Krystyna Tomaszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Prezydent prowadził postępowanie w sprawie wniosku o wznowienie postępowania w sposób przewlekły z rażącym naruszeniem prawa, uzasadniającym wymierzenie grzywny?Ratio decidendi
Sąd stwierdził przewlekłość postępowania, uznając, że organ nie podjął żadnych czynności przez ponad rok od zwrotu akt sprawy, co stanowiło rażące naruszenie prawa. W związku z tym, sąd uwzględnił skargę, stwierdził przewlekłość postępowania z rażącym naruszeniem prawa i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 2000 zł.Stan faktyczny
Skarżący S. K. złożył skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta w sprawie wniosku o wznowienie postępowania. Postępowanie to trwało siedemnaście miesięcy, a organ wydał decyzję umarzającą postępowanie dopiero po ponad roku od zwrotu akt sprawy przez sąd. Skarżący zakwestionował również postanowienie Wojewody odmawiające wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy. Prezydent wniósł o oddalenie skargi.Rozstrzygnięcie
Sąd stwierdził przewlekłość postępowania, stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, i wymierzył Prezydentowi grzywnę w wysokości 2000 złotych.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant st. ref. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2013 r. sprawy ze skargi S. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] w sprawie dotyczącej wniosku o wznowienie postępowania I. stwierdza przewlekłość postępowania; II. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; III. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 2000 (dwa tysiące) złotych.
S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] w sprawie rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę hali usługowo-biurowo-socjalnej na działce nr ew. [...] przy ul. A.w W..
Jednocześnie wniósł o stwierdzenie, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa co uzasadnia wymierzenie organowi grzywny.
W uzasadnieniu skargi wskazał, że sprawa wniosku o wznowienie postępowania została rozpatrzona po siedemnastu miesiącach oczekiwania decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] września 2012 r., nr [...], umarzającą postępowanie wznowieniowe jako bezprzedmiotowe.
Skarżący zakwestionował także postanowienie Wojewody [...] z dnia
[...] września 2012r, nr [...], odmawiające wyznaczenia Prezydentowi [...] terminu do załatwienia sprawy wniosku o wznowienie postępowania.
W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga jest uzasadniona.
Możliwość wniesienia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania jest nowym rozwiązaniem prawnym wprowadzonym w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na mocy ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r., nr 6, poz. 18), która weszła w życie dnia 11 kwietnia 2011 r.
Zgodnie ze znowelizowanym przepisem art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Sąd może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
W rozpoznawanej sprawie skarżący wywiązał się z obowiązku wynikającego z 52 § 1 p.p.s.a. bowiem wniesienie skargi poprzedził zażaleniem, wniesionym do Wojewody [...] pismem z dnia [...] lipca 2012 r., uzupełnionym pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r.
W związku z zażaleniem skarżącego Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] września 2012 r., nr [...], odmówił wyznaczenia Prezydentowi [...] terminu do załatwienia sprawy wniosku o wznowienie postępowania.
Wojewoda [...] analizując akta sprawy stwierdził, iż postępowanie w przedmiotowej sprawie było prowadzone w sposób rażąco przewlekły, jednakże ostatecznie Prezydent [...] wydał w dniu [...] września 2012 r. rozstrzygnięcie w sprawie usuwając stan naruszenia prawa i dlatego nie ma podstaw do podejmowania działań dyscyplinujących wobec organu I instancji.
Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela tezę wywiedzioną w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2012 r., sygn. akt. II OSK 1953/12, a także w postanowieniu z dnia 26 lipca 2012, sygn. akt. II OSK 1360/12 (LEX nr 1219576), iż wydanie przez organ decyzji nie zwalnia wojewódzkiego sądu administracyjnego z obowiązku rozpoznania skargi w zakresie orzekania w przedmiocie stwierdzenia, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz w zakresie wymierzenia organowi grzywny z tego tytułu.
Rozpoznając wniesioną skargę sąd uznał, iż skarga nie tylko jest dopuszczalna ale także jest zasadna.
Z analizy akt sprawy wynika, że akta sprawy wraz z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa uchylającym obie decyzje organów odmawiające wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] zostały przekazane Prezydentowi [...] w dniu [...] sierpnia 2011 r.
Od tego dnia Prezydent [...] z naruszeniem terminów określonych w art. 35 k.p.a. nie podjął w sprawie żadnych czynności i nie załatwił sprawy oraz nie zawiadomił strony skarżącej o przyczynach zwłoki wskazując nowy termin załatwienia sprawy stosownie do art. 36 § 1 k.p.a.
Dopiero w dniu [...] września 2012 r. Prezydent [...] wydał decyzję nr [...], którą umorzył wszczęte na wniosek skarżącego postępowanie wznowieniowe jako bezprzedmiotowe.
Pomimo, że przepisy prawa nie zawierają definicji "przewlekłości postępowania" to niewątpliwie pojęcie to ma inny zakres znaczeniowy niż "bezczynność".
Przewlekłość w prowadzeniu postępowania występuje wówczas gdy organ nie załatwia sprawy w terminie nie pozostając jednocześnie w bezczynności, a podejmowane przez ten organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją niezbędną w świetle art. 12 k.p.a. względnie mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy.
W niniejszej sprawie Prezydent [...] prowadził postępowanie w sposób przewlekły, nie podejmując przez okres ponad roku żadnych czynności zmierzających do załatwienia sprawy.
Rozstrzygnięcie w sprawie rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania nastąpiło dopiero w dniu [...] września 2012 r. decyzją nr [...] o umorzeniu postępowania.
Wydanie rozstrzygnięcia po 12 miesiącach trwania postępowania administracyjnego licząc od dnia 12 sierpnia 2011 r. (zwrot akt sprawy wraz z wyrokiem sądowym) bez zawiadomienia strony o przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie rażąco narusza prawo.
Przedstawiony wyżej stan oraz okoliczności sprawy upoważniają do stwierdzenia, że Prezydent [...] prowadził przedmiotowe postępowanie nie tylko w sposób przewlekły ale także, że przewlekłość ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Sąd uwzględnił wniosek o wymierzenie organowi grzywny.
Ustalając wysokość grzywny sąd stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. nie był związany wnioskiem skarżącego o wymierzenie grzywny w maksymalnej wysokości.
W ocenie sądu grzywna w wysokości 2.000 zł będzie na tyle dolegliwa, że spełni swoje zadanie jako środek dyscyplinujący.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło