VII SAB/Wa 222/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. W. na bezczynność Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 1 lutego 2011 r. nadesłanym drogą elektroniczną P. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Skarżący zaznaczył, że wszelkiej korespondencji w sprawie oczekuje w takiej formie lub za pośrednictwem faksu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 9 lutego 2011 r. sygn. akt III SAB/Łd 5/11 stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania skargi i przekazał skargę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Akta sprawy zostały przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przy piśmie z dnia 12 grudnia 2011 r. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 23 stycznia 2012 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie - w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono w dniu 25 stycznia 2012 r., o czym świadczy znajdujący się w aktach sprawy raport transmisji danych (vide k. 119). Pomimo upływu terminu skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 p.p.s.a., które w niniejszej sprawie nie występują. Podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującej oraz zbadanie autentyczności podpisu (Hanna Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Warszawa 2005, str. 204-205). Z powyższej definicji jednoznacznie wynika, że podpis musi być własnoręczny. W sytuacji braku własnoręcznego podpisu, Sąd wzywa stronę do usunięcia braku formalnego pisma przez jego podpisanie. W rozpatrywanej sprawie uznać należy, iż dla skuteczności pisma wniesionego przez stronę drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnia wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 13 maja 2011r., I OZ 341/11 publ. w Internecie; postanowienie NSA z dnia 27 maja 2011r. I OZ 379/11 publ. w Internecie). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W związku z powyższym skargę należało uznać za obarczoną brakiem formalnym, skutkującym jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.