VII SAB/Wa 225/19
PostanowienieWSA w Warszawie2020-01-15
Skład orzekający: Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania może zostać odrzucona z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w postaci nieprawidłowo poświadczonych odpisów dokumentów procesowych oraz braku interesu prawnego po stronie skarżącej?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych, polegających na nieprawidłowym poświadczeniu odpisów dokumentów procesowych (pełnomocnictwa i odpisu z KRS). Ponadto, sąd wskazał na brak interesu prawnego skarżącej do wniesienia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, gdyż nie była ona stroną postępowania administracyjnego, które nie dotyczyło jej interesu prawnego.Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego. Sąd wezwał skarżącą do złożenia pełnomocnictwa procesowego oraz odpisu z KRS. Skarżąca nadesłała dokumenty, jednakże nie zostały one prawidłowo poświadczone. Dodatkowo, sąd powziął wątpliwości co do interesu prawnego skarżącej oraz umocowania jej pełnomocnika.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na przewlekłe prowadzenie przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego sprawy o znaku [...] postanawia: odrzucić skargę.
F.sp. z o.o. z siedzibą w B. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika – pracownika spółki J. K., wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego sprawy o znaku [...].
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII z 27 listopada 2019 r. wezwano skarżącą do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w jej imieniu oraz dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej w postaci odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego.
Wezwanie wraz z pouczeniem o sposobie wykonania i konsekwencjach jego niewykonania doręczono pełnomocnikowi skarżącej 16 grudnia 2019 r., zatem termin do jego wykonania upływał 23 grudnia 2019 r.
W zakreślonym terminie skarżąca nadesłała pismo przewodnie, do którego załączony był odpis z KRS oraz potwierdzone za zgodność z oryginałem przez nieustaloną osobę pełnomocnictwo dla byłego pracownika spółki – J.K. – i pełnomocnictwo udzielone przez pasażerów K. W. i M. W. skarżącej oraz J. K..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym, doradcą podatkowym lub radcą Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej.
Z dokumentów nadesłanych przez skarżącą nie wynika, aby były one odpisami w rozumieniu powyższych przepisów.
Art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Na marginesie należy zauważyć nie tylko, że skarżąca ani jej pracownik nie mogą reprezentować osób fizycznych przed sądami administracyjnymi z uwagi na treść art. 35 § 1 p.p.s.a., ale także, że skarżąca nie ma interesu prawnego do wniesienia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, albowiem nie była stroną postępowania administracyjnego, które w sposób oczywisty nie dotyczy jej interesu prawnego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło