VII SAB/Wa 23/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na bezczynność [...] Fundacji [...] postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego K. P. kwotę 300 zł (słownie: trzysta złotych) oraz kwotę 69 zł (słownie: sześćdziesiąt dziewięć złotych) stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług, łącznie kwotę 369 zł (słownie: trzysta sześćdziesiąt dziewięć złotych) z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 28 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. C. Postanowieniem z dnia 10 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną J. C. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 2 czerwca 2011 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 4 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie J. C. na ww. postanowienie z dnia 10 maja 2011 r. Pismem z dnia 6 lipca 2011 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych poinformowała, że pełnomocnikiem z urzędu dla J. C. został wyznaczony radca prawny K. P. Pismem z dnia 15 lipca 2011 r. pełnomocnik strony skarżącej poinformował o braku podstaw do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 4 lipca 2011 r. oraz o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 28 marca 2011 r., załączając stosowną opinię. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b i d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu administracyjnym w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, natomiast w postępowaniu zażaleniowym - 120 zł. Stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji określona w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia wynosi 240 zł. Ponieważ w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego z urzędu nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 28 marca 2011 r. przysługuje mu wynagrodzenie w wysokości 75 % stawki minimalnej, które stanowi 180 zł. Ponadto, w związku ze stwierdzeniem braku podstaw do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 4 lipca 2011 r., pełnomocnikowi skarżącego przysługuje również wynagrodzenie w kwocie 120 zł, przewidzianej w drugiej instancji w postępowaniu zażaleniowym. Stosownie do § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. A zatem, przysługujące pełnomocnikowi z urzędu w niniejszej sprawie wynagrodzenie za dokonane czynności wynosi 300 zł, co po podwyższeniu o 23 % stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 369 zł. Z tych przyczyn, na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b i d cytowanego rozporządzenia orzeczono, jak w sentencji postanowienia.