VII SAB/Wa 231/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na bezczynność Wojewody [...] postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 28 września 2012 r. S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody [...] w sprawie z wniosku skarżącego o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą K. W. i M. W. pozwolenia na budowę hali usługowo-biurowo-socjalnej przy ul. [...] w [...] na działce nr [...] z obrębu [...]. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 18 grudnia 2012 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie odpisu zażalenia złożonego w trybie art. 37 § 1 k.p.a. do organu wyższego stopnia przed wniesieniem skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy wynika, że wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 7 stycznia 2013 r. Skarżący w zakreślonym terminie nadesłał liczne dokumenty, wśród których jednak brak jest odpisu zażalenia skierowanego do organu wyższego stopnia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, niż wymienione w pkt 1-5, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, warunkiem skutecznego jej wniesienia do sądu administracyjnego jest wyczerpanie trybu, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Wojewody [...] w sprawie dotyczącej wniosku skarżącego o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zatem, stosownie do art. 88a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623) organem wyższego stopnia, do którego skarżący powinien skierować zażalenie w powyższym trybie, jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego. Ustalony stan faktyczny wskazuje, że skarżący nie wyczerpał przed wniesieniem skargi trybu określonego w art. 37 § 1 k.p.a., co czyni skargę niedopuszczalną. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.