VII SAB/Wa 37/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Jolanta Zdanowicz po rozpoznaniu w dniu 15 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: odmówić T. G. przyznania prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wyrokiem z dnia 13 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do wydania aktu administracyjnego lub dokonania czynności w wyniku rozpoznania pisma T. G. z dnia 22 sierpnia 2007 r. w terminie dwóch miesięcy. Postanowieniem z dnia 1 marca 2010 r. sygn. akt II OSK 478/09 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego od powyższego wyroku, uchylił zaskarżony wyroki i odrzucił skargę. W dniu 22 czerwca 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. - prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek o przyznanie prawa pomocy strona może zatem wnieść przed wszczęciem postępowania lub w jego toku, aż do zakończenia postępowania prawomocnym orzeczeniem. Skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 marca 2010 r., zatem przedmiotowy wniosek skarżącego nie mógł zostać uwzględniony. Jednocześnie wskazać należy, iż postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 sierpnia 2008 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie dotyczącym ustanowienia adwokata z urzędu. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.