VII SAB/Wa 4/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia "[...]" z/s w [...] na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w sprawie niezałatwienia w terminie zażalenia na bezczynność [...]Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków postanawia I. odrzucić skargę II. nakazać Skarbowi Państwa - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wypłacić na rzecz Stowarzyszenia "[...]" z/s w [...]kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Stowarzyszenie "[...]" z/s w [...]wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w sprawie niezałatwienia w terminie - wniesionego w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej: k.p.a.) - zażalenia na bezczynność [...]Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w przedmiocie niezałatwienia w terminie wniosku o wydanie nakazu konserwatorskiego w stosunku do zespołu budowlanego dawnych Zakładów Mięsnych w [...]i dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w tym postępowaniu.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a. – aktualnym na dzień wniesienia skargi), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 6. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w tych przypadkach. Bezczynność organu występuje wówczas, gdy organ zobowiązany do wydania aktu lub podjęcia czynności nie czyni tego w przewidzianym prawem terminie. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w zakresie wydania aktów, podjęcia czynności lub wydania pisemnej interpretacji prawa podatkowego, o których mowa wyżej w pkt 1-5, a zawartych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Rozpatrzenie zażalenia wniesionego w trybie art. 37 § 1 k.p.a. nie mieści się w zakresie żadnego z tych punktów. Wprawdzie zażalenie na bezczynność, o którym mowa w art. 37 k.p.a. rozstrzygane jest w drodze postanowienia, jednakże nie jest to postanowienie, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a. Postępowanie zainicjowane zażaleniem z art. 37 § 1 k.p.a. nie jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym, a wydane w jego toku postanowienie ma charakter wpadkowy i nie kończy jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt I OSK 1356/11 – publ: www.orzeczenia.nsa.gov.pl w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Konkludując, niedopuszczalna jest więc skarga na niezałatwienie w terminie zażalenia na bezczynność organu wyższego stopnia w wydaniu postanowienia w trybie art. 37 § 2 k.p.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy, czyli jak w punkcie II postanowienia.