VII SAB/Wa 48/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w sprawie ze skargi J. J. na bezczynność Sądu Dyscyplinarnego Izby Adwokackiej w [...] postanawia: 1. przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz r. pr. M. M. kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) oraz kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, łącznie kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy), za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, 2. oddalić wniosek o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii w przedmiocie niecelowości wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia wraz z wniesieniem zażalenia. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2013 r. przyznano J. J. prawo pomocy w zakresie całkowity poprzez zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Pismem z dnia 25 stycznia 2013 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] poinformowała Sąd o wyznaczeniu dla J. J. pełnomocnika z urzędu w osobie r. pr. M. M. W dniu 11 lutego 2013 r. wpłynęło do Sądu pismo pełnomocnika skarżącego, z wnioskiem o przyznanie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej. Do ww. pisma została załączona opinia prawna w przedmiocie niecelowości wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na postanowienie z dnia 25 września 2012 r. oraz braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jak również opinia prawna w przedmiocie niecelowości wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 8 stycznia 2013 r. wraz z wniesieniem zażalenia. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej p.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna w tego typu sprawach wynosi zgodnie z pkt 1 ww. Rozporządzenia – 240 zł. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, przyznał r. pr. M. M. kwotę wskazaną w punkcie I. postanowienia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Odnośnie punktu II. postanowienia, wskazać należy, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego zdecydowanie przeważa stanowisko, że katalog czynności radcy prawnego w postępowaniu przed sądem drugiej instancji, za które przysługuje wynagrodzenie, o którym mowa w § 14 ust. 2 wskazanego rozporządzenia ma charakter zamknięty. Zatem wynagrodzenie radcy prawnego za czynności, które nie zostały wymienione w § 14 ust. 2 pkt 2 tego rozporządzenia, nie stanowi niezbędnych kosztów postępowania, o których mowa w art. 204 oraz w art. 205 § 2 p.p.s.a. (vide: wyrok NSA z dnia 19 listopada 2010 r. I OSK 112/10 LEX nr 741505; postanowienie NSA w z dnia 16 czerwca 2004 r. sygn. akt FSK 93/04, LEX 132243, z dnia 17 września 2010 r., sygn. akt II OSK 854/09, z dnia 6 października 2010 r., sygn. akt II OSK 1900/10, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W sprawie niniejszej ustanowiony pełnomocnik z urzędu przedłożył dokumenty potwierdzające sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia zażalenia. Niemniej jednak mając na uwadze ww. orzeczenia NSA należy podkreślić, że wśród czynności wymienionych w § 14 ust. 2 pkt 2 omawianego rozporządzenia nie ma czynności prawnej polegającej na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia. Wprawdzie ustawodawca w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d cytowanego rozporządzenia wskazuje ogólnie na postępowanie zażaleniowe, jednak należy przyjąć, iż zarówno wykładnia literowa jak i celowościowa tego przepisu nakazuje uznać, iż postępowanie zażaleniowe wszczęte jest dopiero w momencie wniesienia zażalenia. Powyższe skutkuje tym, iż wynagrodzenie może być przyznane w postępowaniu zażaleniowym za wniesienie zażalenia, a taka sytuacja nie miała tu miejsca. Nadto przepis ten we wcześniejszych podpunktach odnosi się do tego, za jaką opinię może być przyznane wynagrodzenie, a nie jest to opinia wskazana we wniosku (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 8 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Bk 821/10).