VII SAB/Wa 52/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak, Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Banaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2015 r. sprawy ze skargi B. W. i Z. W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] oddala skargę B. W. i Z. W. pismem z dnia [...] marca 2015 r. złożyły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w sprawie dotyczącej drewnianego garażu usytuowanego na nieruchomości przy ul. [...] w [...], stanowiącej własność skarżących. Jak podkreśliły skarżące, postępowanie w tej sprawie toczy się od 2001 roku. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] wniósł o jej oddalenie. Zauważył, że postanowieniem Nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał zażalenie B. W. i Z. W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] za niezasadne i odmówił wyznaczenia dodatkowego terminu organowi powiatowemu na załatwienie przedmiotowej sprawy. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] w odniesieniu do zarzutu, iż postepowanie trwa od wielu lat wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 czerwca 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 609/11 uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r., którą nałożono na B. W. i Z. W. obowiązek dokonania rozbiórki drewnianego garażu usytuowanego na nieruchomości przy ul. [...] w [...]. W związku z powyższym, w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego [...] ponownie prowadzone było postępowanie administracyjne w sprawie spornego garażu. W ramach postępowania, zawiadomieniem z dnia [...] marca 2012 r. poinformowano strony o zaplanowanej na dzień [...] kwietnia 2012 r. kontroli w przedmiotowej sprawie. Z uwagi na nieudostępnienie posesji przez skarżące, przeprowadzone w dniu [...] kwietnia 2012 r. czynności zostały ograniczone jedynie do zewnętrznych oględzin. Skuteczna kontrola, po poinformowaniu stron, została przeprowadzona dopiero w dniu [...] września 2012 r., w obecności B. W.. Organ podkreślił, iż niebagatelny wpływ na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy miał fakt dokonania przez wykonawcę poprawek w przedłożonej do akt sprawy inwentaryzacji budowlanej. Jak bowiem wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu powołanego wyroku sygn. akt. VII SA/Wa 609/11, rozpatrując przedmiotową sprawę koniecznym było poczynić jednoznaczne i precyzyjne ustalenia dotyczące znajdującej się w aktach postępowania inwentaryzacji. Organ wyjaśnił, że postanowieniem Nr [...] z dnia [...] czerwca 2002 r. nałożono na B. W. i Z. W. obowiązek dostarczenia dokumentacji inwentaryzacyjnej drewnianego garażu, zawierającej ocenę w zakresie zgodności wykonanych robót z obowiązującymi przepisami i Polskimi Normami, sporządzonej przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia. W związku z tym, że dokumentacja taka nie została złożona, postanowieniem Nr [...] z dnia [...] marca 2004 r. zobowiązano Z. W. oraz B.W. do wpłacenia zaliczki na pokrycie kosztów postępowania, tj. zlecenia osobie posiadającej odpowiednie uprawnienia budowlane wykonania wymaganej dokumentacji inwentaryzacyjnej. Po otrzymaniu wpłaty na pokrycie kosztów wykonania dokumentacji, Inspektorat zlecił jej wykonanie Zakładowi Usług Technicznych Rady [...] Naczelnej Organizacji Technicznej Sp. z o.o. Dokumentacja została złożona w dniu [...] lipca 2010 r. Organ wskazał, że mając na uwadze zalecenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, kolejnymi pismami zwracano się do wykonawcy o dokonanie poprawek w przedłożonym dokumencie. Zważywszy na przedłużający się termin załatwienia sprawy, postanowieniem Nr [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. zawiadomiono o zaistnieniu zwłoki i wyznaczono nowy termin załatwienia sprawy. Po ocenie całości zgromadzonego materiału dowodowego, decyzją Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. nakazano B.W. i Z.W. rozbiórkę garażu drewnianego o wymiarach 6,80x3,40m usytuowanego na nieruchomości przy ul. [...] w [...][...]. W świetle tych wyjaśnień, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] wniósł o oddalenie skargi B. W. i Z.W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skarga nie jest zasadna. Analiza toku postępowania dowodzi, że organ powiatowy prowadził je długo, niemniej jednak zapadały już w tej sprawie decyzje merytorycznie kończące postepowanie, które były następnie uchylane w toku postępowania odwoławczego, czy też w toku postępowania przez Sądem Administracyjnym. Ostatnim istotnym rozstrzygnięciem był wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 609/11 - uchylający decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r., którą nałożono na B. W. i Z.W. obowiązek dokonania rozbiórki drewnianego garażu usytuowanego na nieruchomości przy ul. [...] w [...]. Po tym wyroku oraz po przekazaniu akt przez organ wojewódzki - Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wyznaczył oględziny na dzień [...] kwietnia 2012 r. Z uwagi na nieudostępnienie posesji przez skarżące, czynności zostały ograniczone jedynie do zewnętrznych oględzin. Skuteczna kontrola, po poinformowaniu stron, została przeprowadzona dopiero w dniu [...] września 2012 r., w obecności B. W.. Także dalsze działania orangu powiatowego wskazują, że postępowanie przedłużało się z przyczyn obiektywnych (poprawki w dokumentacji inwentaryzacyjnej). Organ wskazał, że mając na uwadze zalecenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, kolejnymi pismami zwracano się do wykonawcy o dokonanie poprawek w przedłożonym dokumencie. W ocenie Sądu, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie dopuścił się bezczynności w swoim działaniu, choć uchybił obowiązkowi zawiadamiania skarżących o przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie i poinformowania o nowym terminie jej zakończenia. Zważywszy na przedłużający się termin załatwienia sprawy, dopiero postanowieniem Nr [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. zawiadomił o zwłoce i wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy. Wreszcie po zgromadzeniu całości materiału dowodowego, decyzją Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał B. W. i Z.W. rozbiórkę garażu drewnianego o wymiarach 6,80x3,40m usytuowanego na nieruchomości przy ul. [...] w [...]. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, organ nie wykazał się lekceważeniem skarżących, ani też nie działał w opóźnieniu w sposób celowy. Zarzutu takiego nie można postawić jeśli zważyć, iż postępowanie prowadzone było w kierunku wydania nakazu rozbiórki. Okoliczności te, niedostrzegane najwyraźniej przez skarżące, uzasadniają stanowisko o braku bezczynności. Końcowo należy także zauważyć, iż rozstrzygnięcie niniejszej sprawy administracyjnej wymagało szczególnej współpracy stron postępowania z organem w wyjaśnieniu istotnych elementów stanu faktycznego, które mają wpływ na rozstrzygnięcie. WSA dostrzega przy tym brak takiej współpracy zarówno ze strony skarżących jak i trudności obiektywnych. Mając powyższe na uwadze – działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.