VII SAB/Wa 53/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa umarza postępowanie sądowe W dniu 27 września 2007r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga M. S. na bezczynność Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa (dalej Krajowa Komisja) polegającą na nierozpoznaniu wniosku o stwierdzenie nieważności [...] Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] ([...]). Powyższy wniosek nie został rozpatrzony, pomimo upływu ponad roku. Skarżący podniósł, że 29 sierpnia 2006r. wystąpił ponownie z ww. żądaniem, na które organ nie zareagował w jakikolwiek sposób, a następnie w dniu 16 lipca 2007r. złożył zażalenie, na podstawie art. 37 kpa, które również nie zostało rozpatrzone. Skarżący podkreślił, że nigdy nie był informowany o przyczynach zwłoki jak i o wskazaniu nowego terminu załatwienia sprawy na podstawie art. 36 §1 kpa. W odpowiedzi na skargę Krajowa Komisja wniosła o jej odrzucenie bądź ewentualnie umorzenie postępowania podnosząc, że wniosek M. S. został rozpatrzony, gdyż organ wydał decyzję stwierdzającą nieważność decyzji [...] Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] ([...] ) odmawiającej nadania M. S. uprawnień budowlanych do kierowania robotami budowlanym w ograniczonym zakresie, w specjalności konstrukcyjno - budowlanej. W związku z powyższym organ nie pozostaje w bezczynności, a skarga jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej ppsa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył co następuje. Na wstępie podkreślić trzeba, że niewątpliwie w okresie od dnia 4 lipca 2006r tj. złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności przedmiotowej decyzji do momentu wydania decyzji stwierdzającej jej nieważność w dniu 3 lipca 2007r., Krajowa Komisja pozostawała w bezczynności, gdyż organ pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 k.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji ( zob. wyrok NSA z 20 lipca 1999 r., I SAB 60/99 (OSP 2000, nr 6, poz. 87). Jednak skarga nie mogła zostać uwzględniona, bowiem w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem wydania orzeczenia w niniejszej sprawie Krajowa Komisja wydała żądaną decyzję, co oznacza, że organ ten nie pozostaje w bezczynności, a Sąd nie może uwzględnić skargi stosownie do uprawnień, jakie ma na podstawie art. 149 ppsa. Nie może bowiem zobowiązać organu do wydania określonego aktu lub podjęcia czynności, które przed dniem orzekania zostały wydane lub podjęte. W świetle powyższego, postępowanie sadowoadministracyjne staje się więc bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3.ppsa, bowiem z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu wyżej powołanego artykułu mamy do czynienia w każdym przypadku, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia, a taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie (por. wyrok NSA W-wa z 25 października 2005r., II OSK 85/05, LEX nr 188791). Z przedstawionych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.