VII SAB/Wa 65/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku w sprawie VII SA/Wa 1021/12 postanawia: odrzucić skargę. Skarżący K. G. pismem z dnia 13 maja 2013 r. wniósł skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku w sprawie VII SA/Wa 1021/12. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej odrzucenie ze względu na nie wyczerpanie trybu wskazanego w art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W orzecznictwie oraz w doktrynie nie budzi wątpliwości pogląd, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy również rozumieć wyczerpanie trybu przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 z późn. zm.), dalej "k.p.a.". Przepis ten stanowi, iż na nie załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zażalenie, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a., jest środkiem zaskarżenia przewidzianym w art. 52 § 2 p.p.s.a., który skarżący musi wyczerpać, by móc skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego, pod warunkiem że, jak stanowi art. 52 § 1 omawianej ustawy, środek ten przysługiwał stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Art. 37 § 1 k.p.a. przewiduje taki środek zaskarżenia w przypadku bezczynności organu, ale tylko wówczas, gdy nad organem pozostającym w bezczynności jest organ administracji publicznej wyższego stopnia w rozumieniu k.p.a. (Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2006 r., sygn. akt I OSK 480/06, LEX nr 188512). W niniejszym sprawie organem wyższego stopnia w stosunku do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego. Wniesienie przez skarżącego skargi do Sądu nie zostało poprzedzone złożeniem zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. W konsekwencji, wobec nie wyczerpania środków zaskarżenia nie została spełniona przesłanka dopuszczalności skargi. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.