VII SAB/Wa 68/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Jarecka (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Bogusław Cieśla Sędzia WSA Marta Kołtun Kulik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 1 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi małoletniej G. U., w imieniu której działa przedstawiciel ustawowy A. B. na bezczynność Miejskiego Zespołu do Spaw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie orzeczenia o niepełnosprawności 1. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu administracji do wydania aktu; 2. stwierdza, że Miejski Zespół do Spaw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku G. U., działającej przez przedstawiciela ustawowego A. B., z dnia [...] listopada 2019 r. o wydanie orzeczenia o niepełnosprawności; 3. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. w pozostałym zakresie oddala skargę; 5. oddala wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego. I. [...] listopada 2019 r. do Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] wpłynął wniosek A. B., działającej jako przedstawiciel ustawowy (matka) małoletniej G. U., o wydanie orzeczenia o niepełnosprawności. II. Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] w piśmie z [...] listopada 2019 r. zawiadomił A. B. o konieczności uzupełnienia dokumentacji medycznej, wyznaczając stronie termin do [...] grudnia 2019 r. III. Ponadto [...] listopada 2019 r. Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] zwrócił się do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] o pilny zwrot akt G. U., przekazanych do Zespołu Wojewódzkiego [...] grudnia 2017 r., albo o przekazanie informacji na temat toczącego się postępowania odwoławczego, wraz z dokładnym oznaczeniem sądu i sygnatury akt. IV. [...] listopada 2019 r. do organu administracji wpłynęło pismo A. B. (z załącznikami) stanowiące odpowiedź na zawiadomienie z [...] listopada 2019 r. V. [...] stycznia 2020 r. Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W[...] ponownie zwrócił się do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] o pilny zwrot akt G. U., przekazanych do Zespołu Wojewódzkiego [...] grudnia 2017 r., albo o przekazanie informacji na temat toczącego się postępowania odwoławczego, wraz z dokładnym oznaczeniem sądu i sygnatury akt. VI. [...] lutego 2020 r. A. B. wniosła ponaglenie do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...], podnosząc, że od [...] listopada 2019 r. nie otrzymała rozstrzygnięcia w sprawie. VII. [...] marca 2020 r. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności poinformował Miejski Zespół, że uzyskał z Sądu Rejonowego dla [...] - [...] telefoniczną informację, zgodnie z którą sprawa małoletniej G.U. nadal toczy się przed tym sądem, a akta sprawy pozostają obecnie w dyspozycji biegłego sądowego, który do [...] marca 2020 r. ma sporządzić opinię. Termin rozprawy nie został jeszcze wyznaczony. VIII. Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2020 r. znak: [...] zawiesił postępowanie w sprawie wydania orzeczenia o niepełnosprawności, stwierdzając, że jego podjęcie będzie możliwe po zakończeniu postępowania odwoławczego, a co za tym idzie – uzyskaniu rozstrzygnięcia w przedmiocie ustalenia niepełnosprawności oraz uzyskaniu od Zespołu Wojewódzkiego całości akt sprawy. IX. Postanowieniem z [...] marca 2020 r. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...], na podstawie art. 37 § 6 K.p.a. uznał, że Miejski Zespół dopuścił się bezczynności w prowadzonym postępowaniu. X. [...] marca 2020 r. A. B., działając jako przedstawiciel ustawowy małoletniej G. U., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] w wydaniu orzeczenia o niepełnosprawności G.U.. Strona podniosła, że [...] listopada 2019 r. złożyła wniosek o wydanie orzeczenia o niepełnosprawności, [...] listopada 2019 r. uzupełniła dokumentację na wezwanie organu, który wyznaczył termin załatwienia sprawy na grudzień 2019 r., tymczasem Miejski Zespół jak dotąd nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie. Skarżąca wniosła o nałożenie na jej rzecz "grzywny w wysokości 1000 zł", stwierdzając, że ma prawo do tego, by postępowanie w jej sprawie było prowadzone terminowo. XI. Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w odpowiedzi z [...] kwietnia 2020 r. na skargę wniósł o oddalenie skargi. Organ administracji wyjaśnił, że [...] listopada 2017 r. wydał małoletniej G. U. orzeczenie o niepełnosprawności na okres do [...] listopada 2019 r. [...] grudnia 2017 r. złożono odwołanie od tego orzeczenia do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...], który uchylił zaskarżone orzeczenie w części dotyczącej daty powstania niepełnosprawności, natomiast w pozostałym zakresie utrzymał orzeczenie w mocy. Z kolei od orzeczenia Zespołu Wojewódzkiego A. B., działając jako przedstawiciel ustawowy małoletniej, wniosła [...] marca 2018 r. odwołanie do Sądu Rejonowego dla [...] - [...]. Dalej Miejski Zespół wskazał, że [...] listopada 2019 r. wpłynął kolejny wniosek o orzeczenie niepełnosprawności G. U. Po dokonaniu [...] listopada 2019 r. wstępnej weryfikacji złożonej dokumentacji, zgodnie z § 33 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności, [...] listopada 2019 r. organ zawiadomił stronę o konieczności uzupełnienia dokumentacji medycznej. Dokumentacja ta została uzupełniona przez skarżącą [...] listopada 2019 r. [...] listopada 2019 r. została także wysłana, za pośrednictwem Elektronicznego Krajowego Systemu Monitoringu Orzekania o Niepełnosprawności (SI EKSMOoN), prośba do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności o zwrot akt G.U. (przekazanych [...] grudnia 2017 r. wraz z odwołaniem od orzeczenia wydanego [...] listopada 2017 r.), bądź o przekazanie informacji, wraz z dokładnym oznaczeniem sądu i sygnatury akt sprawy, na temat toczącego się postępowania odwoławczego przed sądem. Jak skonstatował organ administracji, powyższe stało się konieczne do podjęcia kolejnych czynności w toku postępowania, gdyż w zależności od uzyskanych informacji, Miejski Zespół zobowiązany był wyznaczyć termin posiedzenia składu orzekającego, bądź wydać postanowienie o zawieszeniu z urzędu postępowania zainicjowanego wnioskiem z dnia [...] listopada 2019 r. Nie był bowiem w posiadaniu informacji, na jakim etapie znajduje się postępowanie odwoławcze w sprawie G. U.. Dlatego też nie mógł podjąć czynności w celu rozpatrzenia wniosku. Organ administracji podkreślił przy tym, że nie jest stroną postępowania cywilnego prowadzonego przez sąd rejonowy rozpatrujący odwołanie skarżącej. Ponowna prośba o udzielenie informacji została wysłana do Wojewódzkiego Zespołu [...] stycznia 2020 r. Ten natomiast, w odpowiedzi udzielonej [...] marca 2020 r. za pośrednictwem SI EKSMOoN wskazał, iż postępowanie odwoławcze nadal toczy się przed Sądem Rejonowym dla [...]–[...] VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Miejski Zespół zrekapitulował powyższe stwierdzeniem, że musiał w opisanych okolicznościach zawiesić postępowanie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., co też uczynił postanowieniem z [...] marca 2020 r., a następnie przedstawił obszerne uzasadnienie zasadności zawieszenia postępowania. Następnie organ administracji wyjaśnił, jak w jego ocenie należy rozumieć stan bezczynności, powołując się przy tym na wybrane orzeczenia sądów administracyjnych i poglądy przedstawicieli doktryny postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego. Uwzględniwszy przyjęty zakres przedmiotowego pojęcia, Miejski Zespół stwierdził, że podejmował wszelkie niezbędne czynności zmierzające do załatwienia sprawy, jednakże konieczność uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Sąd Rejonowy dla [...] - [...] spowodowała, że niezbędne stało się wydanie postanowienia o zawieszeniu postępowania. Reasumując, Miejski Zespół stwierdził, że skarga G. U., reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego A. B., jest niezasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej powoływana jako P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 (m.in. w sprawach rozstrzyganych w formie decyzji administracyjnych – przyp. Sądu). Jak stwierdzono w uzasadnieniu uchwały z 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19 (dostępna: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), skarga na bezczynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., jest skargą na bezczynność w rozumieniu art. 37 § 1 pkt 1) K.p.a., zaś skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania jest skargą na przewlekłość, o której mowa w art. 37 § 1 pkt 2) K.p.a. Trzeba więc zauważyć, że w świetle art. 37 § 1 K.p.a. przez bezczynność organu administracji należy rozumieć sytuację, w której nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (art. 37 § 1 pkt 1). Z przewlekłością postępowania mamy natomiast do czynienia, jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (art. 37 § 1 pkt 2 K.p.a.). Stosownie do treści art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych - Dz. U. z 2020 r. poz. 426 ze zm.) w sprawach nieunormowanych przepisami tej ustawy stosuje się Kodeks postępowania administracyjnego, Kodeks cywilny oraz Kodeks pracy. Powołana ustawa nie normuje kwestii terminu załatwienia spraw w przedmiocie wydania orzeczenia o niepełnosprawności, dlatego znajdują tu zastosowanie przepisy artykułów od 35 do 38 K.p.a. Należy zatem wskazać, że zgodnie z art. 35 § 1 K.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie do treści art. 35 § 2 K.p.a. niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Wedle natomiast art. 35 § 3 K.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. W myśl zaś art. 36 § 1 K.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia. W kontekście okoliczności faktycznych przedmiotowej sprawy konieczne jest także przywołanie treści art. 35 § 5 K.p.a. i art. 103 K.p.a. Zgodnie z pierwszym z wymienionych przepisów, do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania, okresu trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu. Stosownie do treści art. 103 K.p.a., zawieszenie postępowania wstrzymuje bieg terminów przewidzianych w kodeksie. Uwzględniając powyższe, dalsze rozważania należy poprzedzić zastrzeżeniem, że bez znaczenia dla oceny zasadności skargi jest – obszernie umotywowana w odpowiedzi na skargę – prawidłowość zawieszenia postępowania w sprawie wszczętej wnioskiem, działającej za skarżącą A. B., z [...] listopada 2019 r. Jak bowiem wprost wynika z obu przywołanych wyżej przepisów okres zawieszenia postępowania nie wlicza się do terminu przewidzianego na załatwienie sprawy oraz wstrzymuje bieg terminów przewidzianych w kodeksie. Strona może kwestionować prawidłowość zawieszenia w zażaleniu na postanowienie o zawieszeniu postępowania. Może też żądać podjęcia zawieszonego postępowania, a w przypadku odmowy podjęcia postępowania również przysługiwać jej będzie zażalenie do organu wyższego stopnia (art. 101 § 3 K.p.a.). Ocenie postępowania wszczętego wnioskiem z [...] września 2019 r. pod kątem dochowania terminów określonych w art. 35, bądź terminu wskazanego zgodnie z art. 36 § 1 K.p.a., mógł zatem podlegać jedynie okres od [...] listopada 2019 r. (data wszczęcia postępowania – art. 61 § 3 K.p.a.) do [...] marca 2020 r. (data wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania). W dalszej kolejności, mając na względzie treść art. 35 § 5 K.p.a., należało ustalić, czy w toku postępowania wszczętego ww. wnioskiem wystąpiły okresy, w których dla dokonania określonych czynności przewidziano w terminy w przepisach prawa, bądź, czy wystąpiły okresy opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Jeśli chodzi o pierwszy ze wskazanych okresów wyłączeń z terminu załatwienia sprawy, należy stwierdzić, że w toku przedmiotowego postępowania nie podejmowano czynności, dla których w przepisach prawa przewidziano terminy. Z pewnością nie mogą być za takie uznane typowe czynności podejmowane przez organ w każdym postępowaniu administracyjnym w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, a także czynności związane z zawiadamianiem stron o podejmowanych czynnościach, czy o obowiązku uzupełnienia dokumentacji niezbędnej do rozstrzygnięcia sprawy. Są to czynności poodejmowane w każdym postępowaniu prowadzonym w oparciu o przepisy K.p.a. i "mieszczą się" w terminach określonych w art. 35 §§ 1 – 4 tej ustawy. Sąd nie stwierdził również, że w toku przedmiotowego postępowania wystąpiły okresy "przestoju" spowodowane z winy strony. Działająca za skarżącą A. B. odpowiedziała na zawiadomienie z [...] listopada 2019 r. o konieczności uzupełniania dokumentacji [...] listopada 2019 r., zatem przed upływem wyznaczonego terminu – [...] grudnia 2019 r. Nie znaleziono także podstaw by uznać, że w sprawie wystąpiły opóźnienia spowodowane przyczynami niezależnymi od organu. Za tego typu opóźnienie nie można z pewnością uznać czasu, w którym Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności oczekiwał na zwrot akt przekazanych do Wojewódzkiego Zespołu razem z odwołaniem od orzeczenia z [...] listopada 2017 r., ewentualnie na przekazanie informacji o toczącym się postępowaniu odwoławczym (z oznaczeniem sądu i sygnatury akt sprawy). Jak bowiem trafnie dostrzegł Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] we wzmiankowanym wyżej postanowieniu z [...] marca 2020 r. (str. 2-3) dane dotyczące przekazania sprawy małoletniej G. U. do Sądu Rejonowego dla [...] – [...] były dostępne organowi administracji za pośrednictwem Elektronicznego Krajowego Systemu Monitoringu Orzekania o Niepełnosprawności. Rzeczony system został utworzony w celu usprawnienia i podniesienia jakości orzekania o niepełnosprawności oraz realizacji zadań przez zespoły orzekające o niepełnosprawności (art. 6d ust. 1 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych). Warunki jego prowadzenia określają przepisy rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 listopada 2007 r. w sprawie warunków, sposobu oraz trybu gromadzenia i usuwania danych w ramach Elektronicznego Krajowego Systemu Monitoringu Orzekania o Niepełnosprawności (Dz. U. Nr 228, poz. 1681). Zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia w systemie użytkuje się 17 baz danych, w tym jedna przeznaczona jest dla Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych i 16 dla wojewódzkich zespołów do spraw orzekania o niepełnosprawności. Każda baza wojewódzkiego zespołu zawiera wydzielone logicznie bazy powiatowych zespołów do spraw orzekania o niepełnosprawności. Stosownie do treści § 3 ust. 3 pkt 2 i pkt 3 rozporządzenia w zakresie funkcjonalności system zapewnia: wojewódzkim zespołom - prowadzenie m.in. rejestrów odwołań i orzeczeń (pkt 2), powiatowym zespołom - prowadzenie m.in. rejestrów wniosków, orzeczeń i odwołań. Przywołane regulacje, dotyczące celu przetwarzania danych w Krajowym Systemie Monitoringu, funkcjonalnego połączenia baz danych tworzących ten system oraz zakresu funkcjonalności niezbędnych do prowadzenia rejestrów zawierających wymagane dane, potwierdzają, że oczekiwanie Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] na zwrot akt przekazanych z odwołaniem od orzeczenia z [...] listopada 2017 r., bądź na informację o toczącym się postępowaniu odwoławczym, nie było okresem opóźnienia z przyczyny niezależnej od organu. Miał on bowiem możliwość uzyskania tych danych z właściwej bazy. Rekapitulując tę część rozważań, należy stwierdzić, że w czasie od wszczęcia postępowania w sprawie wydania orzeczenia o niepełnosprawności G. U. ([...] listopada 2019 r.) do wydania postanowienia o zawieszeniu tego postępowania ([...] marca 2020 r.) nie wystąpiły okresy, które nie podlegałyby wliczeniu do określonych w art. 35 §§ 1 – 4 K.p.a. terminów załatwienia sprawy. W ocenie Sądu załatwienie przedmiotowej sprawy powinno nastąpić – zgodnie z art. 35 § 3 K.p.a. – nie później niż w ciągu miesiąca, ponieważ wymaga ona przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, jednakże nie ma podstaw, by przyjąć, że jest sprawą szczególnie skomplikowaną. Tak ustalony termin upłynął [...] grudnia 2019 r., zatem do czasu wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania został przekroczony o niespełna trzy miesiące. Organ administracji nie wskazał także terminu załatwienia sprawy, zgodnie z powołanym wyżej art. 36 § 1 K.p.a. W aktach sprawy nie ma zawiadomienia skierowanego do strony w trybie tego przepisu. Z pewnością za wypełnienie jego dyspozycji nie można uznać określonego w zawiadomieniu z [...] listopada 2019 r. terminu do uzupełnienia dokumentacji medycznej. W tak przyjętym stanie faktycznym sprawy, Sąd stwierdził, że Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku G.U. (reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego A. G.) z [...] listopada 2019 r. Stwierdzona bezczynność trwała od [...] grudnia 2019 r. do [...] marca 2020 r. Ponieważ postępowanie wszczęte rzeczonym wnioskiem jest zawieszone, Sąd nie miał podstawy prawnej do orzeczenia na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a. o zobowiązaniu organu do wydania aktu w określonym terminie. Stosownie do powołanego wyżej art. 103 K.p.a. zawieszenie postępowania wstrzymało bieg terminów przewidzianych w kodeksie, zatem także bieg terminu do załatwienia sprawy. Jak już nadmieniono, skarżąca może "chronić się" przed nieuzasadnionym jej zdaniem zawieszeniem postępowania, składając zażalenie (oczywiście z zachowaniem przewidzianego na to terminu) na postanowienie z [...] marca 2020 r., ewentualnie wnioskując o podjęcie zawieszonego postępowania, a w razie nieuwzględnienia tego wniosku, korzystając z przysługujących w tym przypadku środków prawnych. Sąd uznał również, realizując obowiązek wynikający z art. 149 § 1a P.p.s.a., że stwierdzona bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Do takiej konkluzji doprowadziły łącznie trzy ustalenia: 1) relatywnie niedługi okres bezczynności (niespełna trzy miesiące); 2) podjęcie w tym czasie działań przez organ administracji, jakkolwiek cechujących się niedostatecznym stopniem efektywności i koncentracji; innymi słowy – brak intencjonalnego przedłużania postępowania, bądź całkowitego "milczenia" organu po złożeniu wniosku (zob. zawiadomienie z [...] listopada 2019 r. oraz "prośby" z [...] listopada 2019 r. i z [...] stycznia 2020 r.); 3) brak bezpośredniego "przełożenia" stwierdzonej bezczynności na realizację prawa strony do uzyskania rozstrzygnięcia w sprawie wszczętej wnioskiem z [...] listopada 2019 r., wynikający z tego, że postępowanie zostało i pozostaje zawieszone w związku z toczącym się postępowaniem przed sądem powszechnym. Sąd nie uwzględnił skargi w zakresie wniosku o "nałożenie na organ grzywny w wysokości 1000 zł na rzecz skarżącej". Odnosząc się do tego wniosku, w pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że P.p.s.a. nie dopuszcza wymierzenia "grzywny (...) na rzecz skarżącej". Jak wynika z art. 149 § 2 P.p.s.a. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Ustawa przewiduje zatem możliwość orzeczenia dwóch środków: 1) grzywny lub 2) sumy pieniężnej na rzecz skarżącego. Redakcja powołanego przepisu nie pozostawia wątpliwości co do tego, że sąd nie jest związany wnioskiem strony, ani co do potrzeby, ani co do rodzaju zastosowanego środka, ani co do wysokości wnioskowanej kwoty. Jego obowiązkiem jest natomiast rozważenie, czy, a jeśli tak, to który z ww. środków, a może oba razem, a także w jakiej wysokości, w największym stopniu zrealizuje cel skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Wziąwszy to pod uwagę, Sąd stwierdził, że jakkolwiek Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] dopuścił się bezczynności, to nie ma potrzeby nakładania nań środka represyjnego, czy dyscyplinującego, mającego na celu zapobieżenie podobnym naruszeniom w przyszłości. Okres stwierdzonej bezczynności nie był rażąco długi, natomiast możliwości uzyskiwania informacji z baz danych Elektronicznego Krajowego Systemu Monitoringu Orzekania o Niepełnosprawności wynikają z powołanego wyżej rozporządzenia i zostały trafnie zasygnalizowane organowi administracji w postanowieniu organu wyższego stopnia z [...] marca 2020 r. Nie ma więc w tym wypadku mowy o wielokrotnym naruszaniu prawa, wynikającym z systemowo błędnego działania organów. Sąd nie znalazł też podstaw do przyznania na rzecz skarżącej sumy pieniężnej. Sąd wziął tu pod uwagę charakter tego środka prawnego, który jakkolwiek ma charakter kompensacyjny, to jednak nie pełni funkcji naprawienia szkody. Przyznanie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej ma przede wszystkim na celu danie stronie swoistego zadośćuczynienia za ignorowanie jej uzasadnionego interesu w terminowym załatwieniu sprawy oraz wszelkiego rodzaju niedogodności, jakich strona doznała na skutek bezczynności organu administracji. W realiach rozpoznanej sprawy nie można stwierdzić, by żądanie strony zostało zignorowane, natomiast opóźnienie organu administracji w załatwieniu sprawy było przede wszystkim skutkiem nieefektywnego, niewystarczająco "skoncentrowanego" działania, spowodowanego niedostatecznym rozeznaniem możliwości uzyskania informacji, na które organ oczekiwał. Bezczynność organu – ze względu na późniejsze zawieszenie postępowania z uwagi na toczące się już postępowanie odwoławcze w sprawie orzeczenia wydanego [...] listopada 2017 r. – nie wywołała też sama przez się niedogodności dla strony, skutkującej nieuzyskaniem rozstrzygnięcia w sprawie wszczętej wnioskiem z [...] listopada 2019 r. W tym stanie rzeczy, Sąd: 1. na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji; 2. na podstawie art. 149 § pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 2 sentencji; 3. na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a., orzekł jak w pkt 3 sentencji; 4. na podstawie art. 151 P.p.s.a, orzekł jak w pkt 4 sentencji; 5. na podstawie art. 209 w zw. z art. 200 w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a. oddalił wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, ponieważ skarżąca nie poniosła kosztów postępowania.