VII SAB/Wa 7/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły, Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, Protokolant spec. Sylwia Kruszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2014 r. sprawy ze skargi Z. S. w przedmiocie bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] I. zobowiązuje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] do rozpatrzenia wniosku Z. S. z dnia 27 lipca 2011r. o wszczęcie postępowania w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego przy ul. [...] "[...]"[...] w [...], II. stwierdza, że bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w rozpatrzeniu wniosku Z. S. miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. wymierza Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego [...] grzywnę w wysokości 5000 (pięć tysięcy) złotych, IV. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] na rzecz skarżącego Z. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 22 stycznia 2014 r. Z. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]. W skardze skarżący wskazał na wielokrotną odmowę wszczęcia postępowania administracyjnego dotyczącego stanu budynku przy ul. [...] w [...]. Skarga została wniesiona w następującym stanie faktyczny i prawnym sprawy: W dniu 1 grudnia 2010 r. Z. S. zwrócił się do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o podjęcie interwencji w sprawie dotyczącej budynku przy ul. [...] w [...]. Wskazał, że właściciel nieruchomości nie zajmuje się budynkiem od trzech lat. Poinformował, że właściciel odłączył prąd na klatce schodowej, przed budynkiem oraz w piwnicy. Wskazał także na niebezpieczeństwo wypadnięcia okien od strony ulicy i chodnika z uwagi na popękane szyby oraz słabo trzymające się ramy okienne. Do pisma załączono kopie zawiadomień kierowanych w powyższej sprawie do Straży Miejskiej, Straży Pożarnej oraz Burmistrza Gminy [...]. Pismem z dnia 2 grudnia 2010 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego przekazał pismo Z. S. Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego [...] (dalej jako: PINB [...]) według właściwości do merytorycznego załatwienia. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r., znak: [...], Burmistrz Dzielnicy [...] przekazał Pismo Z. S. z dnia 2 grudnia 2010 r. do rozpatrzenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego [...] zgodnie z właściwością. Także Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...], przekazał Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego [...] do rozpatrzenia zgodnie z właściwością sprawę z wniosku Z. S.. W dniu 14 stycznia 2011 r. PINB [...] przeprowadził oględziny budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w [...]. Pismem z dnia 1 lutego 2011 r. organ poinformował Z. S., że w dniu 14 stycznia 2011 r. przeprowadzono kontrolę budynku przy ul. [...] w [...]. W czasie kontroli ustalono, że stan techniczny budynku nie stwarza bezpośredniego zagrożenia życia lub mienia, poza złym stanem okienek poddasza (aktualnie nieużywane) oraz stolarki pustostanu – lokal nr 5 nad sklepem spożywczym. Brak oświetlenia klatki schodowej i dojścia do budynku stwarza możliwość uszczerbku zdrowia lokatorów budynku. Poinformował także, że w dniu 28 stycznia 2011 r. wezwał właściciela nieruchomości A. P. do złożenia wyjaśnień i przedłożenia niezbędnej dokumentacji w wyznaczonym terminie do dnia 17 lutego 2011 r. Pismem z dnia 17 marca 2011 r. organ zawiadomił A. P. o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w [...]. W dniu 11 kwietnia 2011 r. w siedzibie Inspektoratu A. P. złożył wyjaśnienia oraz przedstawił kopię protokołu kominiarskiego z dnia 31 grudnia 2010 r. Wskazał, że energia elektryczna została przywrócona na klatce schodowej budynku. Oświadczył, że nie ma dostępu do lokalu nr [...], w którym znajduje się wadliwa stolarka okienna, jak też nie ma prawnej możliwości wejścia i dokonania niezbędnej konserwacji. W przedstawionym protokole kominiarskim stwierdzono dobry stan kominów ponad dachem, dobry ciąg i drożność przewodów w trakcie kontroli. W dniu 10 czerwca 2011 r. przeprowadzono ponownie kontrolę stanu technicznego przedmiotowego budynku, podczas której właściciel nieruchomości przedstawił prowadzoną na bieżąco książkę obiektu oraz protokół kontroli okresowej 5-letniej stanu technicznego budynku z maja 2011 r., stwierdzającej ogólny stan budynku jako dobry. Przedstawiono także protokół przeglądu przewodów kominowych z wynikiem dobrym. Właściciel dokonał przeglądu i badań instalacji elektrycznej w maju 2011 r. oraz przywrócił energię elektryczną na klatce schodowej budynku. W trakcie oględzin części wspólnej (administracyjnej) stwierdzono dobry stan techniczny. Decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...], PINB [...] umorzył postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego dotyczące stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w [...]. Organ stwierdził brak podstaw do prowadzenia postępowania w sprawie stanu technicznego budynku, jak też do nakładania obowiązków. Prowadzone postępowanie stało się w ocenie organu bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu stosownie do art. 105 § 1 k.p.a. W dniu 3 sierpnia 2011 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przekazał organowi powiatowemu wniosek Z. S. i J. J. o podjęcie działań kompetencyjnych w związku ze stanem technicznym oraz niezgodnością z przepisami, w tym z warunkami technicznymi, budynku przy ul. [...] w [...]. W dniu 17 sierpnia 2011 r. do PINB [...] wpłynęło pismo Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] Urzędu [...], przekazujące wniosek mieszkańców przedmiotowego budynku dotyczący przeprowadzenia kontroli robót budowlanych polegających na remoncie przyłącza wodociągowego i kanalizacyjnego do budynku. W piśmie lokatorzy budynku przy ul. [...] w [...] informują o całkowitym pozbawieniu ich wody i kanalizacji. Do pisma Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] załączono również kopię zgłoszenia A. P. z dnia 16 czerwca 2011 r. dotyczącego zamiaru wykonania robót budowlanych, do których organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wniósł sprzeciwu. Postanowieniem z dnia [...] września 2011 r., nr [...], PINB [...], na podstawie art. 61a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu postanowienia organ powołał się na ustalenia dokonane w postępowaniu zakończonym własną decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...], umarzającą postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego w sprawie stanu technicznego przedmiotowego budynku. Wskazał, że właściciel nieruchomości wykonuje przedmiotowe roboty budowlane na podstawie zgłoszenia, zgodnie z art. 70 ustawy Prawo budowlane, a zakres prowadzonych robót wymienionych w zgłoszeniu obejmuje m.in. część wymienionych w protokole z dnia 14 stycznia 2011 r. stwierdzonych zastrzeżeń co do stanu technicznego budynku. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] października 2011 r., nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia Z. S., na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchylił w całości postanowienie PINB [...] z dnia [...] września 2011 r., nr [...], i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał na dokonanie przez organ powiatowy nieprawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego sprawy. W ocenie organu II instancji należy wszcząć i przeprowadzić postępowanie dowodowe w pełnym zakresie, materiał dowodowy nie wskazuje bowiem na brak nieprawidłowości i właściwy stan techniczny obiektu. Ponadto nadal oświetlenie w piwnicy nie zostało przywrócone, co stwarza zagrożenie dla bezpieczeństwa. Organ powiatowy nie wyjaśnił także ani nie odniósł się do informacji o odcięciu dopływu wody oraz kanalizacji. Zauważył, że postępowanie zakończone decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. o umorzeniu postępowania było skoncentrowane na kwestii energii elektrycznej w budynku i w jego trakcie organ nie odniósł się do stanu technicznego budynku w pełnym zakresie. Organ odwoławczy stwierdził, że zakończenie postępowania w sprawie stanu technicznego budynku oraz dokonanie zgłoszenia zamiaru wykonania robót niewymagających pozwalania na budowę nie zwalnia organu nadzoru budowlanego od przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie nieprawidłowości nie objętych poprzednim rozstrzygnięciem oraz prawidłowości wykonywanych robót budowlanych. W dniu 13 stycznia 2012 r. PINB [...] przeprowadził oględziny budynku pod kątem prowadzenia robót budowlanych. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 37 § 2 k.p.a., uznał zażalenie Z. S., M. K. i M. J. na bezczynność PINB [...] za zasadne i wyznaczył dodatkowy 30-dniowy termin na zakończenie postępowania w sprawie stanu technicznego i robót budowlanych prowadzonych w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w [...]. Następnie PINB [...] w dniu 4 kwietnia 2012 r. oraz w dniu 11 maja 2012 r. przeprowadził oględziny przedmiotowego budynku pod kątem prowadzenia robót budowlanych. Postanowieniem z dnia [...] października 2012 r. organ powiatowy, w trybie art. 62 ust. 3 w zw. z art. 61 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. nr 243, poz. 1623 ze zm.), nałożył na [...] A. P. obowiązek wykonania i przedstawienia ekspertyzy technicznej określającej stan techniczny budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w [...] –w terminie miesiąca. Wobec niewykonania nałożonego obowiązku pismem z dnia 5 lutego 2013 r. wezwano [...] A. P. do niezwłocznego wykonania obowiązku nałożonego ww. postanowieniem. Następnie pismem z dnia 30 marca 2013 r. organ zwrócił się do Oddziału ds. zamówień publicznych i umów o wyłonienie wykonawcy, który zrealizuje na koszt inwestora ekspertyzę techniczną wymaganą postanowieniem z dnia [...] października 2012 r. W odpowiedzi na skargę Z. S. PINB [...] wniósł o oddalenie skargi. Poinformował, że przed organem prowadzone jest z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w [...]. Wskazał, że legitymację procesową strony w tym postępowaniu posiada jedynie [...] A. P.. Organ wskazał, że postanowieniem z dnia [...] października 2012 r., nr [...] nałożono na [...] A. P. obowiązek wykonania ekspertyzy technicznej określającej stan techniczny budynku. Po bezskutecznym upływie wyznaczonego terminu postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...], zobowiązano [...] A. P. do wpłacenia zaliczki na poczet wykonania zastępczego ww. ekspertyzy technicznej. Ponadto pismem z dnia 31 stycznia 2014 r. zwrócono się do prokuratury o podjęcie stosownych działań za wykroczenia popełnione w wyniku naruszenia przepisów Prawa budowlanego. Odnosząc się do zarzutów skargi wyjaśnił, że postanowienie z dnia [...] września 2011 r., nr [...], odmawiające wszczęcia postępowania w przedmiotowej sprawie na wniosek Z. S. i J. J., zostało wyeliminowane z obrotu prawnego postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2011 r., nr [...]. Mając na uwadze treść pism mieszkańców budynku, którzy jednak nie mają przymiotu strony, jak również zalecenia organu wojewódzkiego zawarte w postanowieniu z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...], organ podjął z urzędu działania kompetencyjne mające na celu ustalenie stanu faktycznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Rozpatrując skargę na bezczynność organu Sąd kontroluje, czy skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) oraz czy zwłoka w załatwieniu sprawy przekroczyła terminy określone w przepisach prawa. Natomiast na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organu, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji lub dokonania czynności albo stwierdzenia lub uznania uprawnienia czy obowiązku wynikających z przepisów prawa. Zgodnie z art. 149 § 2 p.p.s.a., Sąd w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie z art. 52 § 1 ww. ustawy warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi na bezczynność organu jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl przepisu art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej jako: k.p.a.) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W rozpoznawanej sprawie skarżący wyczerpał przysługujące mu środki zaskarżenia. Z akt sprawy wynika, że skarżący złożył do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w trybie art. 37 § 2 k.p.a. zażalenie na bezczynność PINB [...] w sprawie stanu technicznego i robót budowlanych prowadzonych w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w [...]. Organ wyższego stopnia postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...], uznał zażalenie na bezczynność PINB [...] za zasadne i wyznaczył dodatkowy 30-dniowy termin na zakończenie postępowania. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności proceduralnych, przewidzianych w obowiązujących przepisach prawa, nie wykonuje ich w terminie określonym przez te przepisy. W konsekwencji zarzut bezczynności powinien pojawić się wówczas, gdy organ, będąc zobowiązanym do wydania np. decyzji lub innego aktu administracyjnego, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu i rozstrzygnięcia określonej sprawy administracyjnej. Strona wnosząca do organu administracji publicznej żądanie określonej treści ma prawo domagać się rozstrzygnięcia o jej prawach i obowiązkach na podstawie i w granicach zakreślonych obowiązującymi przepisami prawa, w tym regułami proceduralnymi oraz normami kompetencyjnymi wyznaczającymi zakres właściwości tego organu. To rozstrzygnięcie natomiast powinno nastąpić niezwłocznie. W szczególności niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (art. 35 § 1 k.p.a.). Niezależnie od powyższego sprawa administracyjna powinna być załatwiona najpóźniej w granicach terminów zakreślonych w art. 35 § 3 k.p.a. (o ile przepis szczególny nie stanowi inaczej np. w przypadku informacji publicznej), zgodnie z którym załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. W związku z powyższym o bezczynności organu administracji publicznej możemy mówić, gdy organ w ustalonym terminie nie wydaje merytorycznego rozstrzygnięcia w stosownej formie, ale także wtedy, gdy nie dokonuje czynności, które warunkują merytoryczne rozpatrzenie sprawy. Taka sytuacja zaistniała w okolicznościach niniejszej sprawy. PINB [...] dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku Z. S. o podjęcie działań kompetencyjnych w związku ze stanem technicznym oraz niezgodnością z przepisami prawa, w tym warunkami technicznymi, budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w [...], przekazanego przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 3 sierpnia 2011 r. Następnie w dniu 17 sierpnia 2011 r. wpłynęło pismo lokatorów przedmiotowego budynku, w tym m.in. Z. S., informujące o całkowitym pozbawieniu ich wody i kanalizacji, zawierające także wniosek o przeprowadzenie kontroli robót budowlanych polegających na remoncie przyłącza wodociągowego i kanalizacyjnego do budynku. Do dnia wydania niniejszego orzeczenia nie zostało wydane rozstrzygnięcie w sprawie wniosku Z. S. Zgodnie z zasadą oficjalności wyrażoną w art. 61 § 1 k.p.a. możliwe jest wszczęcie postępowania administracyjnego z urzędu, niezależnie od wniosku jednostki. Oprócz tego istnieją sytuacje, kiedy do wszczęcia postępowania niezbędny jest wniosek strony, co z kolei stanowi realizację zasady skargowości (art. 61 § 1 k.p.a.). Przypomnieć trzeba, że zgodnie rozwiązaniem przyjętym w Kodeksie postępowania administracyjnego prawu strony do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego, przewidzianym w art. 61 k.p.a., odpowiada obowiązek organu do załatwienia zgłoszonego żądania w formach przewidzianych w tej ustawie poprzez nadanie sprawie biegu lub wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania opartego o art. 61a k.p.a. Należy zwrócić uwagę, że w sprawach, w których możliwe jest wszczęcie postępowania zarówno z urzędu, jak i na wniosek – a z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie dotyczącej kompetencji organu nadzoru budowlanego – nie jest dopuszczalne prowadzenie postępowania z urzędu bez procesowego rozpatrzenia zgłoszonego żądania, tj. nadania mu biegu lub wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Tylko bowiem wskazane procesowe formy załatwienia sprawy stanowią gwarancję zapewnienia praw procesowych strony w postępowaniu administracyjnym. W przypadku wszczęcia postępowania na wniosek będzie to zapewnienie udziału wnioskodawcy w prowadzonym postępowaniu w charakterze strony. W przypadku zaś postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w oparciu o art. 61a k.p.a. rozstrzygnięcie to podlega weryfikacji w toku instancji – służy na nie jednostce zażalenie, a następnie skarga do sądu administracyjnego, podlega ono także weryfikacji w nadzwyczajnych trybach postępowania administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie PINB [...] postanowieniem z dnia [...] września 2011 r., nr [...], odmówił wszczęcia postępowania na wniosek Z. S. i J. J. Organ z faktu uchylenia powyższego rozstrzygnięcia postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2011 r., nr [...], wywodzi błędny wniosek, iż tym samym niejako ustał jego obowiązek do rozpoznania wniosku Z. S.. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] września 2011 r. nie tylko jednak uchylił postanowienie PINB [...], ale także przekazał sprawę – co trzeba podkreślić – sprawę z wniosku Z. S., do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Na organie nadal ciąży zatem obowiązek rozpatrzenia w prawem przewidzianej formie wniosku Z. S.. Zgodnie zaś z zasadą skargowości wszczęcie postępowania na wniosek może nastąpić tylko z inicjatywy jednostki mającej legitymację procesową strony w danym postępowaniu. PINB [...] nie może tłumaczyć pozbawienia skarżącego prawa do procesowego rozpatrzenia jego wniosku lakonicznym stwierdzeniem, iż skarżącemu nie przysługuje legitymacja procesowa do udziału w prowadzonym z urzędu postępowaniu administracyjnym w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w [...] i że legitymację procesową strony w tym postępowaniu posiada jedynie [...] A. P.. Nie przesądzając na tym etapie sprawy kwestii legitymacji Z. S. do udziału w postępowaniu dotyczącym stanu technicznego budynku przy ul. [...] w [...] – nie to jest bowiem przedmiotem kontroli Sądu w tym postępowaniu – wskazać należy, że ustalenie to nie znalazło odzwierciedlenia w prawem przepisanej formie, chociażby w drodze postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Nie nadanie sprawie biegu oraz jednoczesny brak wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania przesądza o bezczynności organu w rozpoznaniu zgłoszonego żądania. Wyjaśnić też trzeba, że organ nie może kwestionować stanu bezczynności w rozpoznaniu wniosku Z. S. wskazując na podejmowane czynności w toku wszczętego z urzędu postępowania w sprawie stanu technicznego budynku przy ul. [...] w [...]. Podejmowane czynności, choć mają związek ze stanem technicznym budynku przy ul. [...] w [...], którego dotyczył przedmiotowy wniosek Z. S., nie mogą być jednak uznane za podjęte w wyniku tego wniosku skarżącego z uwagi na brak jego rozpoznania w formie przewidzianej przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ, pomimo uchylenia przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania z dnia [...] września 2011 r., nr [...], i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia temu organowi, nie podjął czynności mających doprowadzić do rozpoznania wniosku Z. S.. Z uwagi na powyższe Sąd uznał zasadność skargi na bezczynność. Stanu tego nie wyłącza dokonywanie w ramach wszczętego z urzędu postępowania czynności, m. in. wydanie postanowienia z dnia [...] października 2012 r., nr [...], którym nałożono na [...] A. P. obowiązek wykonania ekspertyzy technicznej budynku. Czas trwania stanu bezczynności – ok. 2,5 roku, przy braku przyczyn usprawiedliwiających przekroczenie terminów określonych w przepisach w Kodeksie postępowania administracyjnego, uzasadnia stwierdzenie, iż bezczynność ma miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Jak podkreśla się bowiem w orzecznictwie, rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań możemy powiedzieć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Nie wystarczy przy tym samo językowe wyjaśnienie tego pojęcia, gdyż musi zostać ono osadzone w kontekście okoliczności sprawy, w której do naruszenia prawa doszło (patrz: wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępna pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazane okoliczności uzasadniają również celowość wymierzenia organowi grzywny w oparciu o art. 149 § 2 p.p.s.a., przy czym Sąd ustalił jej wysokość, mając na uwadze stopień naruszenia przez organ przepisów prawa, a przede wszystkim okres pozostawania w bezczynności. Reasumując powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny, uznając skargę na bezczynność za uzasadnioną, orzekł jak w sentencji na podstawie art. 149 § 1 i 2 p.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.