VII SAB/Wa 9/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla W. postanawia: odrzucić skargę. Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem, o którym mowa w cytowanym przepisie jest m. in. skarga (art. 230 § 2 ustawy). Stosownie zaś do art. 220 § 3 ustawy skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 8 lutego 2016 r. K. K. wezwany został do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla W., w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczony został w dniu 16 lutego 2016 r., termin do uiszczenia wpisu upłynął więc z dniem 23 lutego 2016 r. Z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo - Budżetowego tutejszego Sądu wynika, że skarżący nie uiścił wpisu od skargi. Zauważyć jednocześnie trzeba, że wprawdzie w piśmie z 19 lutego 2016 r. K. K. wycofał skargę, jednak cofnięcie nie mogło wywołać skutków procesowych. Cofnąć można bowiem skargę skutecznie wniesioną, przy czym do warunków skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego zalicza się m.in. uiszczenie wpisu od skargi. W przypadku, gdy skarga nie została skutecznie złożona, postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 16 stycznia 2014 r. sygn. II OSK 3150/13 LEX nr 1452869, z 3 stycznia 2008 r. sygn. I OSK 1829/07 LEX nr 335007, z dnia 27 czerwca 2008 r. sygn. II OSK 923/08 LEX nr 527696). W okolicznościach niniejszej sprawy oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi jest zatem prawnie nieskuteczne, a skarga podlega odrzuceniu. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 220 § 3 ustawy.