VII SO/Wa 13/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia F. w B. o przyznanie prawa pomocy postanawia: odmówić Stowarzyszenia F. w B. przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. Stowarzyszenie F. w B. złożyło wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Niniejszy wniosek – złożony w piśmie datowanym na 19 października 2016 r. jest kolejnym wnioskiem złożonym w sprawie. Pierwotnie złożony wniosek został prawomocnie rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 listopada 2015 r. Zażalenie na ww. postanowienie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny mocą postanowienia z dnia 2 lutego 2016 r. sygn. akt II OZ 91/16. Kolejny wniosek złożony w tej samej sprawie może być zatem rozpoznawany w kontekście zmiany okoliczności sprawy – zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej zw. p.p.s.a. Jednocześnie należy wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny we wskazanym wyżej postanowieniu z dnia 2 lutego 2016 r. sygn. akt II OZ 91/16 zaznaczył, że w treści wszystkich pism procesowych składanych przez Stowarzyszenie w tej sprawie, od wniosku o przyznanie prawa pomocy zaczynając na zażaleniu kończąc, Stowarzyszenie nie wskazało, z jaką konkretnie sprawą administracyjną powiązana jest potrzeba udzielenia wnioskodawcy prawa pomocy. I dalej >>we wniosku złożonym na urzędowym formularzu Stowarzyszenie wskazuje, że wniosek dotyczy "np. wszystkich postępowań w Sądach", zaś w kolejnych pismach procesowych wymienia przykładowe sygnatury spraw sądowych. Już te okoliczności uniemożliwiały Sądowi pierwszej instancji, niezależnie od argumentacji podniesionej w zaskarżonym postanowieniu, uwzględnienie żądania i przyznanie prawa pomocy<<. Mając powyższe okoliczności na uwadze, zestawiając je z kolejnym wnioskiem złożonym w sprawie należy zauważyć, że również i ten wniosek nie zawiera wskazania zaskarżonego aktu, czynności lub bezczynności przez określenie rodzaju przedmiotu zaskarżenia, daty jego wydania, numeru, nazwy organu, przedmiotu wniosku oraz wartości przedmiotu zaskarżenia. Przedstawiciel wnioskującego Stowarzyszenia był zatem świadomy skutków składania formularza PPPr bez wskazania zaskarżonego aktu, czynności lub bezczynności przez określenie rodzaju przedmiotu zaskarżenia, daty jego wydania, numeru, nazwy organu, przedmiotu wniosku oraz wartości przedmiotu zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że okoliczności te uniemożliwiają uwzględnienie żądania i przyznanie prawa pomocy. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Z treści tego przepisu, a także z art. 247 p.p.s.a., mówiącego o tym, że prawo pomocy nie przysługuje w razie oczywistej bezzasadności skargi, wywieść należy, że prawo pomocy może być udzielone stronie, na jej wniosek złożony także przed wszczęciem postępowania przed sądem administracyjnym, jednak na potrzeby konkretnego postępowania. Ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika uprawnia bowiem do udzielenia pełnomocnictwa do reprezentowania strony i podejmowania czynności w konkretnym postępowaniu, podobnie jak zwolnienie od kosztów sądowych dotyczy konkretnej sprawy administracyjnej. Ponadto, w myśl art. 252 § 2 p.p.s.a., wniosek o udzielenie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wzór urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy określony został, stosownie do art. 256 p.p.s.a., w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz.U. z 2015 r., poz. 1257), a uprzednio w rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2003 r. sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2003 r., Nr 227, poz. 2245). Oba wzory formularzy, w rubrykach od 3.1 do 3.6, nakładają na wnioskodawcę ubiegającego się o przyznanie mu prawa pomocy obowiązek wskazania zaskarżonego aktu, czynności lub bezczynności przez określenie rodzaju przedmiotu zaskarżenia, daty jego wydania, numeru, nazwy organu, przedmiotu wniosku oraz wartości przedmiotu zaskarżenia. Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że składające wniosek Stowarzyszenie nie wskazało w treści wniosku z jaką konkretnie sprawą administracyjną powiązana jest potrzeba udzielenia wnioskodawcy prawa pomocy. Z tego względu merytoryczne rozpoznawanie wniosku i przyznanie prawa pomocy nie jest możliwe. Nie jest możliwe określenie w jakiej wysokości należałoby ustalić wpis sądowy i ocenić, czy Stowarzyszenie ma możliwości finansowe do jego opłacenia. W związku z powyższym, na podstawie art. 243 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.