VII SO/Wa 25/14

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. K. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwa G. w G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak: [...] postanawia: odmówić D. K. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek D. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż D. K. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem i dwiema córkami będącymi w wieku 8 lat i 8 miesięcy. Posiadają z mężem rozdzielność majątkową W formularzu strona podała, że jej rodzina utrzymuje się z dochodów z prowadzonej przez wnioskodawczynię działalności gospodarczej w wysokości około 6 000 zł. Posiadany majątek obejmuje mieszkanie o pow. 87 m2, nieruchomość gruntową o pow. 1 500 m2. Wnioskodawczyni posiada również we współwłasności samochód osobowy o wartości około 35 000 zł. Ma zaciągnięty kredyt w wysokości 400 000 zł. Obecnie przebywa na urlopie macierzyńskim. W dodatkowym piśmie wskazała, że mąż jest na utrzymaniu wnioskodawczyni i nie dokłada się do kosztów utrzymania rodziny. Kredyt został zaciągnięty na zakup mieszkania. Miesięczna rata wynosi 2 000 zł. Miesięczne koszty utrzymania to energia 250 zł., zarząd nieruchomością wspólną 285 zł., woda 175 zł., CO 155 zł., utrzymanie dźwigu 37 zł., hala garażowa 34 zł., utrzymanie terenów poza wspólnotowych 21 zł., wywóz nieczystości 39 zł., fundusz remontowy 47 zł., czynsz wraz z energią 1 100 zł., pozostałe wydatki (żywność, odzież, środki czystości itp.) około 2 000 zł. Dodała, że użytkowany samochód jest leasingowany i jest własnością banku. Poza obciążeniem kredytowym wnioskodawczyni nie posiada innych obciążeń. Do wniosku dołączono wypis Aktu Notarialnego Repertorium [...] nr [...] dotyczący umowy majątkowej małżeńskiej, dokument PIT 36L z którego wynika, ze wnioskodawczyni osiągnęła dochód w 2013 r. w wysokości około 99 000 zł., wyciąg z rachunku bankowego za lipiec, sierpień i wrzesień 2014 r. z którego wynika, ze wnioskodawczyni na dzień pobierania wyciągu posiadała na bieżącym koncie kwotę 77 018 zł. W sprawie zważono, co następuje. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową D. K. uznać należy, iż nie jest uzasadnione przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Stwierdzono, że brak jest podstaw do przyjęcia, że wnioskodawczyni jest osobą na tyle ubogą, że jej rzeczywiste zdolności płatnicze uniemożliwiają wywiązanie się z obowiązku partycypowania w kosztach postępowania sądowo-administracyjnego, które na obecnym etapie (w sprawie VII SA/Wa 2458/14) wynoszą 1 500 zł wpisu od skargi, a na kolejnych etapach koszty jakie mogą się pojawić to opłata za uzasadnienie wyroku (jeśli nie będzie on sporządzany z urzędu) – 100 zł. oraz 750 zł. ewentualnego wpisu od skargi kasacyjnej. Wnioskodawczyni posiada stały dochód, około 6 000 zł., który w 2013 r. wyniósł łącznie około 99 000 zł. Strona na bieżącym rachunku posiada około 77 000 zł. Posiada także dom i nieruchomość gruntową o pow. 1 500 m2. Okoliczności te wskazują, że pomimo stosunkowo wysokiego wpisu sądowego w wysokości 1 500 zł. wnioskodawczyni jest w stanie go uiścić bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny. Możliwości płatnicze wnioskodawczyni wystarczają na samodzielne poniesienie kosztów sądowych. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.