VII SO/Wa 34/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. Ł. w sprawie pozbawienia uprawnień zawodowych Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: odrzucić wniosek. Pismem z 27 października 2021 r. M. Ł. (dalej jako: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o pozbawienie uprawnień zawodowych Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. We wniosku skarżący podniósł, że wnosi skargę na zaniechanie Prezydenta Andrzeja Dudy polegające na niezapewnieniu przez niego prawa do odpowiedniego sądu, poprzez niewłaściwą organizację sekretariatu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Wydział VII, tj. uchybieniu normie określonej w art. 5, art. 7, art. 8 ust 2, art. 45 i art. 126 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019, poz. 2325 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w przepisie art. 3 § 2 p.p.s.a. i obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do treści art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę tego sądu w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Natomiast zgodnie z art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Rozpoznając przedmiotowy wniosek M. Ł. należało w pierwszej kolejności ustalić, co jest jej przedmiotem. W tym miejscu należy zaznaczyć, że o tym, w jakim przedmiocie pismo rozpozna Sąd decyduje jego treść. Niezależnie od tego, jakie oznaczenie nada mu strona, pismo inicjujące postępowanie przed sądem powinno być bowiem rozpoznane zgodnie z intencją strony zawartą w treści pisma (por. postanowienia NSA z dnia: 9 grudnia 2009 r. sygn. akt II FZ 530/09, LEX nr 580779; 28 września 2011 r. sygn. akt II OZ 833/11, LEX nr 1069194). Przekładając powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ściśle określonych przez ustawę. W tak wyznaczonym zakresie właściwości sądów administracyjnych nie mieści się wniosek M. Ł. o pozbawienie uprawnień zawodowych Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. W piśmie z dnia 27 października 2021 r. zatytułowanym jako "skarga/wniosek o pozbawienie uprawnień zawodowych Prezydent Duda" M. Ł. wniósł o pozbawienie uprawnień zawodowych Prezydenta RP. Z uwagi na powyższe nie można było wywieść, że pismo to stanowi skargę, gdyż nie wskazano organu, którego czynność lub brak czynności jest skarżony. Co więcej nie można z tego pisma wywnioskować jaka czynność lub brak czynności jest w nim zaskarżona. Sąd uznał, że pismo z 27 października 2021 r. stanowi wniosek, o którym mowa w art. 63 p.p.s.a. W ocenie Sądu wniosek M. Ł. o pozbawienie uprawnień Prezydenta RP jest niedopuszczalny, gdyż sądy administracyjne nie sprawują kontroli nad organami konstytucyjnymi, w znaczeniu jakie przyjmuje skarżący. Takiej kontroli nie przewiduje Konstytucja RP, ani żaden inny akt prawny. Skoro żaden akt prawny nie daje sądom administracyjnym podstaw do kontrolowania Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, tym bardziej sąd administracyjny nie może orzekać w zakresie działalności wykonywanej przez Prezydenta RP. Prezydent RP jest najwyższym przedstawicielem Rzeczypospolitej Polskiej i gwarantem ciągłości władzy państwowej (art. 126 Konstytucji RP). Nie jest, ani nie pełni funkcji, jakie można przypisać organowi administracji publicznej. Podkreślić ponadto należy, że Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z art. 145 Konstytucji RP za naruszenie Konstytucji, ustawy lub za popełnienie przestępstwa może być pociągnięty do odpowiedzialności przed Trybunałem Stanu. Postawienie Prezydenta RP w stan oskarżenia może nastąpić uchwałą Zgromadzenia Narodowego, podjętą większością co najmniej 2/3 głosów ustawowej liczby członków Zgromadzenia Narodowego na wniosek co najmniej 140 członków Zgromadzenia Narodowego. Z powyższych zapisów ustawy zasadniczej wynika, że Prezydent RP za swoją działalność nie podlega odpowiedzialności przed sądami w tym sądami administracyjnymi. Reasumując, skoro złożony przez M. Ł. wniosek nie dotyczył wykonywania zadań administracji publicznej w formach prawnych poddanych przez ustawodawcę kontroli sądu administracyjnego, należało stwierdzić, że wniosek ten jest niedopuszczalny, co obligowało sąd do jego odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.