VII SO/Wa 5/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. F. o wymierzenie Prezydentowi (...) kary grzywny za nie przekazanie skargi z dnia (...) grudnia 2011 r. postanawia: oddalić wniosek o wymierzenie Prezydentowi (...) kary grzywny. W dniu 15 lutego 2012 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek K. F. o wymierzenie grzywny Prezydentowi (...) za nie przekazanie jego skargi z dnia (...) grudnia 2011 r. Z informacji sądowych wynika, że organ przesłał do Sądu skargę skarżącego z dnia (...) grudnia 2011 r. Wpłynęła ona do Sądu w dniu 5 marca 2012 r. i została zarejestrowana pod sygnaturą VII SA/Wa 552/12, w której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 maja 2012 r. skargę odrzucił. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie organowi grzywny Prezydent (...) wniósł o nieuwzględnienie wniosku. Jednocześnie organ przedstawił chronologiczny opis sprawy, z którego wynika, że w dniu (...) grudnia 2011 r. skarżący złożył w kancelarii Urzędu (...) pismo zatytułowane skarga/wniosek w sprawie unieważnienie decyzji nr (...) z dnia (...) stycznia 2005 r. zaadresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Z uwagi na niejednoznaczne sformułowanie pisma organ zgodnie z zasadą sformułowaną w art. 222 Kodeksu postępowania administracyjnego zakwalifikował pismo skarżącego jako wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta (...) nr (...) z dnia (...) stycznia 2005 r. i zgodnie z art. 157 kpa przekazał go Wojewody (...) jako organu właściwego w sprawie stwierdzenia nieważności. Po wpłynięciu do organu w dniu (...) lutego 2012 r. korespondencji skarżącego z dnia (...) lutego 2012 r. z prośbą o wyjaśnienie dlaczego skarga z dnia (...) grudnia 2011 r. nie został przekazana do Sądu, organ w dniu (...) lutego 2012 r. zwrócił się do Wojewody (...) z prośba o rozważenie konieczności przekazania pisma skarżącego z dnia (...) grudnia 2011 r. do Sądu zgodnie z wolą wnioskodawcy. W dniu (...) lutego 2012 r. Wojewoda (...) zwrócił "skargę/wniosek" do Prezydenta (...), który w dniu (...) lutego 2012 r. przekazał skargę K. F. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek o wymierzenie organowi kary grzywny nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Natomiast zgodnie z art. 54 § 2 w/w ustawy organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1 p.p.s.a.). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Wyjaśnić należy, że postępowanie sądowe o wymierzenie organowi grzywny za niedopełnienie obowiązków, wynikających z art. 54 § 2 powołanej ustawy, wszczęte na wniosek skarżącego na podstawie art. 55 § 1 tej ustawy, jest odrębnym postępowaniem sądowym zmierzającym do ustalenia faktu przekazania bądź nieprzekazania sądowi przez organ administracji publicznej wniesionej za jego pośrednictwem skargi w sprawie sądowoadministracyjnej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W postępowaniu tym sąd nie dokonuje zatem kontroli działalności administracji publicznej oraz nie rozstrzyga o zasadności skargi strony. Wskazać należy, że termin, o którym mowa we wskazanym art. 54 § 2 jest terminem o charakterze instrukcyjnym. Zatem samo uchybienie temu terminowi nie pociąga za sobą negatywnych skutków dla organu administracji publicznej, którego działalność zaskarżono. Wymierzenie zaś grzywny za nieprzekazanie przez organ skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi jest jedynie środkiem dyscyplinującym i kompensującym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego. Zawarte w powołanym przepisie art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sformułowanie " w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny" oznacza, że wymierzenie grzywny ma charakter fakultatywny, a wyłączną materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych art. 54 § 2 powołanej ustawy, w terminie przewidzianym w tym przepisie. Nie ulega wątpliwości, iż w niniejszej sprawie organ nie dochował terminu wskazanego w art. 54 § 2 p.p.s.a bowiem przedmiotowa skarga wpłynęła do organu w dniu (...) grudnia 2011 r. natomiast organ wysłał ją do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę w dniu (...) lutego 2012 r. Skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt VII SA/Wa 552/12. Mimo to w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki do wymierzenia Prezydentowi (...) grzywny, skoro po wpłynięciu do organu pisma skarżącego, z którego jednoznacznie nie wynikało jaki ono ma charakter (pismo zostało zatytułowane skarga/wniosek w sprawie unieważnienia Decyzji nr (...) z dnia (...).01.2005 r. dotyczącej zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego lokalu usługowego) organ prawidłowo zastosował art. 222 kodeksu postępowania administracyjnego mówiący o tym, że o tym, czy pismo jest skargą albo wnioskiem, decyduje treść pisma, a nie jego forma zewnętrzna. Na podstawie poczynionych ustaleń organ uznał, że pismo skarżącego stanowi wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji nr (...) z dnia (...).01.2005 r. i przekazał go do rozpoznania zgodnie z właściwością do Wojewody (...). W momencie powzięcia informacji, na podstawie pism z dnia (...) lutego 2012 r., o faktycznej intencji skarżącego, czyli że pismo to stanowi skargę do Sądu, a nie wniosek o stwierdzenie nieważności, Prezydent o tym fakcie poinformował Wojewodę, który zwrócił pismo do Prezydenta. Prezydent po otrzymaniu pisma – skargi bezzwłocznie udzielił odpowiedzi na skargę oraz przesłał ją wraz z odpowiedzią i aktami administracyjnymi do Sądu zgodnie z wolą K. F. Wprawdzie nadesłanie skargi wraz z odpowiedzią i aktami administracyjnymi nastąpiło z opóźnieniem, jednakże okoliczność ta nie miała żadnego wpływu na sytuację skarżącego. Mając jednakże na uwadze fakt, iż organ w całości wypełnił obowiązki określone w art. 54 § 2 zaś, jak wskazano powyżej, celem instytucji wymierzenia organowi grzywny jest zdyscyplinowanie go do jak najszybszego przekazania sprawy do sądu administracyjnego, Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw do jej wymierzenia. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 54 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.