VII SO/Wa 6/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Montowski po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wojewody [...] o wymierzenie Gminie G. grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi na uchwałę Nr [...] Rady Miejskiej w G. z [... listopada 2023 r. postanawia: 1. wymierzyć Gminie G. grzywnę w wysokości 5 000 (pięć tysięcy) złotych; 2. zasądzić od Gminy G. na rzecz Wojewody [...] kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda [...], reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z 19 lutego 2025 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniosek o wymierzenie Gminie G. grzywny, na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), w maksymalnym wymiarze określonym w art. 154 § 6 p.p.s.a., za nieprzekazanie skargi Wojewody [...] na Uchwałę Nr [...] Rady Miejskiej w G. z [...] listopada 2023 r. Wojewoda [...] (dalej "Wnioskodawca") w uzasadnieniu wniosku wskazał, że w dniu [...] marca 2024 r., znak [...], wniósł skargę na uchwałę Nr [...] Rady Miejskiej w G. z [...] listopada 2023 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części wsi K. po zachodniej stronie ul. [...] w gminie G. Wnioskodawca wskazał, że przedmiotowa skarga została doręczona organowi 16 kwietnia 2024 r. Stosowanie do wymogu art. 54 § 2 p.p.s.a., organ powinien przekazać sądowi skargę wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Wnioskodawca podkreślił, że z przekazanego za pośrednictwem poczty elektronicznej pisma Wydziału Informacji Sądowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 lutego 2025 r. wynikało, iż strona przeciwna nie przekazała ww. skargi. Do wniosku z 19 lutego 2025 r. załączono kopię skargi z 28 marca 2024 r. oraz kopię zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji (znak [...]) nadanej przez Wojewodę [...] do Gminy G. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 lutego 2025 r., doręczono organowi odpis wniosku z 19 lutego 2025 r. i zobowiązano go do nadesłania odpowiedzi na wniosek. Pismem z 11 marca 2025 r. Rada Miejska w G. przekazała kserokopię (wydruk) skargi Wojewody [...] z [...] marca 2024 r. wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy. Jednocześnie organ wniósł o odstąpienie od nałożenia grzywny z uwagi na to, że opóźnienie w przesłaniu dokumentacji było wynikiem niezawinionego i przypadkowego błędu przy wewnętrznej dekretacji pisma wpływającego do urzędu. Nadto, wskazano, że opóźnienie po stronie Urzędu Miejskiego i organów Gminy w tego rodzaju sprawach miało charakter jednorazowy i władze Gminy dołożą wszelkich starań aby podobna sytuacja się nie powtórzyła. Na mocy zarządzenia Sądu z 17 marca 2025 r., akta sprawy przedstawiono Przewodniczącemu Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie celem rejestracji ww. skargi. Skarga Wojewody [...] z [...] marca 2024 r., znak [...], na uchwałę Nr [...] Rady Miejskiej w G. z [...] listopada 2023 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części wsi K. po zachodniej stronie ul. [...] w gminie G., została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie w dniu 18 marca 2025 r. pod sygn. akt: VII SA/Wa 602/25. W dniu 3 kwietnia 2025 r., na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 marca 2025 r. w sprawie VII SA/Wa 602/25, wezwano organ do nadesłania oryginału skargi wraz z załącznikami i kopertą Wojewody [...] z dnia [...] marca 2024 r. na uchwałę nr [...] Rady Miejskiej w G. – w terminie 7 dni pod rygorem uruchomienia procedury określonej w art. 112 p.p.s.a. Pismem z 7 kwietnia 2025 r. organ poinformował, że Urząd Miejski w G. nie posiada oryginału ww. skargi a jedynie wersję elektroniczną zapisaną w systemie obiegu korespondencji. Wydruk ww. wersji elektronicznej został wysłany do Sądu przy poprzednim piśmie. W związku z tym, organ wniósł, aby Sąd zwrócił się do skarżącego, tj. Wojewody [...] o przesłanie oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu wniesionej skargi wraz z dowodem jej doręczenia do Urzędu Miejskiego w G. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek Wojewody [...] o wymierzenie grzywny Gminie G. za nieprzekazanie w terminie do Sądu wniesionej przez niego skargi, zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie natomiast do treści art. 54 § 2 zd. 1 p.p.s.a., organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Zgodnie z § 3 ust. 1 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 maja 2019 r. w sprawie szczegółowego sposobu oraz szczegółowych warunków przekazywania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego (Dz.U. z 2019 r., poz. 1003), organ przekazuje skargę oraz odpowiedź na skargę w takiej formie lub postaci, w jakiej zostały sporządzone (wpłynęły do organu). Jak stanowi art. 55 § 1 zd. 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Z powyższego wynika, że możliwość wymierzenia organowi grzywny uzależniona jest od spełnienia dwóch warunków: 1) stwierdzenia przekroczenia przez organ terminu do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę oraz 2) złożenia stosownego wniosku przez stronę. Z kserokopii potwierdzenia odbioru korespondencji nadanej przez Wojewodę [...] do Gminy G. wynika, że skarga została doręczona organowi w dniu 16 kwietnia 2024 r. (k.25). Tymczasem w niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że organ nie zastosował się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Ustawowy termin na przekazanie skargi nie został więc zachowany. Nadto, oryginał skargi do dnia dzisiejszego nie został przekazany do Sądu. Jak wskazano powyżej, organ wyjaśnił przy piśmie z 7 kwietnia 2025 r. (w sprawie VII SA/Wa 602/25), że nie posiada oryginału skargi wraz z kopertą a jedynie wersję elektroniczną skargi zapisaną w systemie obiegu korespondencji. Nadto, organ wniósł, aby Sąd zwrócił się do skarżącego Wojewody [...] o przesłanie oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu wniesionej skargi wraz z dowodem jej doręczenia do Urzędu Miejskiego w G. W rozpatrywanym przypadku przekroczenie terminu do przekazania skargi trwa nadal. Z tych przyczyn Sąd uznał, że rozpoznawany wniosek zasługuje na uwzględnienie. Jak już podniesiono, przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi, że grzywnę na jego podstawie Sąd może wymierzyć w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., z którego z kolei wynika, że może ona sięgnąć dziesięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 9 lutego 2024 r. (M.P. z 2024 r. poz. 106), przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2023 r. wyniosło 7 155,48 zł. We wniosku z 19 lutego 2025 r. Wojewoda [...] wniósł o wymierzenie organowi grzywny w ww. maksymalnym wymiarze, o którym mowa w art. 154 § 6 p.p.s.a., Określenie w art. 154 § 6 p.p.s.a. jedynie górnej granicy dopuszczalnej wysokości grzywny oznacza, że sąd może wymierzyć grzywnę w niższej wysokości. Przy jej ustaleniu powinien natomiast wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a., okres jaki upłynął od wniesienia skargi, a także to, czy przed rozpoznaniem wniosku organ obowiązek wypełnił (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 czerwca 2008 r. sygn. akt I OZ 449/08 – niepublikowane; dostępne: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Uwzględnienie tego typu okoliczności pozwala na określenie wysokości grzywny na poziomie pozwalającym w najpełniejszy sposób spełnić funkcje przypisane temu środkowi prawnemu. Należy bowiem zaznaczyć, że grzywna przewidziana w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter dyscyplinująco-restrykcyjny. Oznacza to, że jej celem jest nie tylko doprowadzenie do tego, by organ przekazał sądowi skargę wraz z aktami sprawy i swoim stanowiskiem, ale także nałożenie sankcji za naruszenie prawa strony do rozpoznania jej sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Grzywna, o której mowa, ma ponadto funkcję prewencyjną – ma zapobiegać podobnym naruszeniem prawa w przyszłości (zob. np. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r. sygn. akt II GPS 3/09 - ONSAiWSA z 2010 r. nr 1 poz. 2). Ustalając wysokość grzywny, Sąd wziął pod uwagę, że organ do dnia dzisiejszego (upływ ponad roku od dnia wniesienia skargi do organu) nie przekazał oryginału skargi, wnosząc jednocześnie, aby Sąd zobowiązał stronę przeciwną do przedłożenia oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu wniesionej skargi wraz z dowodem jej doręczenia do Urzędu Miejskiego w G. Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że wymierzenie grzywny w kwocie określonej w punkcie pierwszym niniejszego postanowienia w najwłaściwszy sposób zrealizuje zarówno cel represyjny środka określonego w art. 55 § 1 p.p.s.a., jak również najlepiej zmobilizuje organ do unikania podobnych uchybień w przyszłości. O zwrocie kosztów postępowania Sąd postanowił w punkcie drugim postanowienia, na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.