VIII SA/Wa 101/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot (sprawozdawca), Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Protokolant Starszy referent Karolina Kaca, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2015 r. sprawy ze skargi J.K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego J. K. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. (zwany dalej: "PINB", "organ I instancji"), działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze. zm., zwana dalej: "k.p.a.") oraz art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz.1409 ze zm., zwana dalej: "p.b.") nakazał inwestorowi – [...] S.A. (zwany dalej także: "inwestor") rozbiórkę linii telekomunikacyjnej na działkach nr [...] i [...] w miejscowości B., gmina G.. Uzasadniając decyzję wskazał, iż w dniu [...] lutego 2014 r. (winno być [...]lutego) do PINB wpłynęło pismo J. K. (zwany dalej: "skarżący", "strona") w sprawie samowoli budowlanej polegającej na przebudowie linii telekomunikacyjnej na działkach nr [...] i [...] ]w miejscowości B., gm. G.. Na podstawie wypisu z rejestru gruntów z dnia [...] marca 2014 r. PINB ustalił, że działka [...] stanowi własność skarżącego, a działka [...] własność skarżącego i jego żony B. K.. Pismem z dnia [...] marca 2014 r. organ I instancji wezwał inwestora do udostępnienia inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej przebudowy linii telekomunikacyjnej oraz pisemnego ustosunkowania się do pisma strony. W odpowiedzi na powyższe (pismo z [...] marca 2014 r.) inwestor podał, iż w związku z prowadzoną modernizacją sieci energetycznej napowietrznej NN w miejscowości B., po uzyskaniu pisemnej zgody PGE Dystrybucja S.A. ułożono ww. kabel telekomunikacyjny we wspólnym wykopie wykonanym na działkach [...] i [...]. Inwestor nie przedstawił jednak ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę dotyczącej ww. przebudowy linii telekomunikacyjnej. W związku z powyższym zawiadomieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r. PINB wszczął postępowanie w przedmiotowej sprawie, a następnie postanowieniem Nr [...] z [...] maja 2014 r. nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia określonych dokumentów (zaświadczenia Wójta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz 4 egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi na podstawie przepisów szczególnych), w terminie 60 dni, od otrzymania ww. postanowienia. W wyznaczonym terminie inwestor nie przedstawił ww. dokumentów, złożył jedynie projekt budowlany [...] dotyczący przebudowy sieci elektroenergetycznej - [...] i [...] z wymianą stacji trafo, której inwestorem był [...]Sp. z o.o. S. K. ul. P. [...]. Inwestor złożył nadto pisemną zgodę [...] S.A. na ułożenie we wspólnym wykopie kabla telekomunikacyjnego typu XzTKMxpw 5x4x0,5 w rurze osłonowej HDPE 040 przy zachowaniu odległości min. 25 cm między kablami (pismo z 8 marca 2013 r.). W ocenie PINB rozpoczynając przebudowę linii telekomunikacyjnej z napowietrznej na naziemną, inwestor powinien uzyskać ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę, o której mowa w art. 28 ust. 1 p.b. Inwestor takiej decyzji nie uzyskał, a roboty budowlane rozpoczął na podstawie decyzji Wójta Gminy G. Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. o warunkach zabudowy (winno być: o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przedsięwzięcia – przebudowy sieci elektroenergetycznej ŚN-15 KV z wymianą stacji trafo, uwaga Sądu) oraz projektu budowlanego [...] dotyczących realizacji przez [...] Sp. z o.o. inwestycji polegającej na przebudowie sieci elektroenergetycznej - SN-15 kV i NN z wymianą stacji trafo. Wskazał, iż w związku z niewykonaniem przez inwestora obowiązku przedłożenia w wyznaczonym terminie dokumentów umożliwiających legalizację samowoli budowlanej, określonych w postanowieniu, PINB obowiązany był wydać decyzję nakazującą rozbiórkę obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. W odwołaniu wniesionym na powołane rozstrzygnięcie inwestor wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Uzasadniając powyższe podał, że pismem nr [...] z [...] marca 2010 r. [...] sp. z o.o. poinformował go o modernizacji sieci energetycznej napowietrznej NN w miejscowości B. P. gm. G.. Informację powyższą inwestor otrzymał z uwagi na fakt, że na podbudowie słupów energetycznych podwieszone są kable telekomunikacyjne. Modernizacja linii energetycznej polegała na wymianie słupów i przewodów energetycznych, po innych niż obecnie trasach, przy czym jeden z odcinków o długości około 561 m miał być zastąpiony linią kablową doziemną (działki nr [...],[...]- będące własnością skarżącego). W związku z powyższym inwestor wystąpił do [...] sp. z o.o. z prośbą o wyrażenie zgody na ułożenie kabli we wspólnym wykopie. Taką zgodę otrzymał na piśmie [...] marca 2013 r. Zatem [...]., jako inwestor budowy linii doziemnej, powinien pozyskać stosowne decyzje administracyjne i zgody czyniące tę inwestycję legalną, z punktu prawa budowlanego. [...] S.A nie była inwestorem, a jedynie na zasadzie zgody [...] sp. z o.o. ułożyła kabel doziemny, w zrealizowanym przez ten podmiot wykopie. Podał także, że jeżeli [...] sp. z o.o. zawarł ze skarżącym jako właścicielem przedmiotowych działek umowę, na podstawie, której nabył prawa do korzystania z nieruchomości na potrzeby zrealizowania wykopu i przeprowadzenia linii, to [...] S.A., korzystając z zezwolenia [...], nie była zobowiązana o pozyskanie zgody skarżącego. Decyzją Nr [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 142 i art. 144 k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 p.b., orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającego ją postanowienia z dnia [...] maja 2014 r. i na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie linii telekomunikacyjnej na działkach nr [...] i [...] położonych w miejscowości B., gmina G.. Uzasadniając WINB wskazał, iż zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 9 (przepis nieprawidłowy – uwaga Sądu) w związku z art. 30 ust. 1 pkt 1 p.b. przebudowa sieci elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych, cieplnych i telekomunikacyjnych wymaga zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno - budowlanej. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, iż w związku z przebudową sieci elektroenergetycznej SN-15 kV i nn z wymianą stacji trafo m.in. na działkach nr [...] i [...] położonych w miejscowości B. gm. G. zostały wymienione słupy i przewody energetyczne, które miały zostać zastąpione linią kablową doziemną. W związku z powyższym kabel telekomunikacyjny podwieszony na likwidowanych słupach również należało ułożyć doziemnie. Organ powiatowy uznał, iż spółka [...] S.A. wykonała przebudowę linii telekomunikacyjnej z napowietrznej na naziemną i przeprowadził postępowanie przewidziane w trybie art. 48 p.b. dotyczące obiektów budowlanych, na których budowę należało uzyskać pozwolenie na budowę. WINB uznał, że zastosowana przez PINB procedura wskazana w art. 48 p.b. nie może mieć zastosowania do ułożenia kabla telekomunikacyjnego w istniejącej rurze osłonowej sieci energetycznej. Przepis ten dotyczy bowiem samowolnej budowy obiektu budowlanego bądź jego części, czyli obejmuje swoim zakresem przedmiotowym wzniesienie bez wymaganego pozwolenia na budowę - budynku, budowli bądź obiektu małej architektury. Skoro przebudowa sieci energetycznej odbyła się zgodnie z prawem, a umieszczono w niej dodatkowy kabel telekomunikacyjny to organ (WINB) uznał, iż takie działanie nie wymagało uzyskania pozwolenia na budowę jak również zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych. W okolicznościach przedmiotowej sprawy zdaniem WINB doziemne ułożenie kabla telekomunikacyjnego we wspólnym wykopie z kablem energetycznym nie jest budową obiektu jak również robotami budowlanymi. Podał dalej, iż zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 1 p.b. ułożenie dodatkowego kabla telekomunikacyjnego nie jest wykonaniem obiektu budowlanego, w związku z czym ustawa Prawo budowlane wyłącza tego typu prace z reglamentacji. Spory między inwestorem, a właścicielem działek, na których zrealizowana została linia telekomunikacyjna na tle sposobu i zakresu użytkowania linii pozostają poza zakresem przepisów prawa budowlanego. Nie istnieje zatem faktyczny przedmiot postępowania, w stosunku do którego organy nadzoru budowlanego mogłyby podejmować dalsze czynności w sprawie. Powyższe w ocenie WINB wypełnia dyspozycję art. 105 k.p.a. dotyczącą umorzenia postępowania, w przypadku jego bezprzedmiotowości. W konsekwencji wobec ustalenia, iż w niniejszej sprawie brak jest przedmiotu postępowania, WINB za zasadne uznał uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającego ją postanowienia Nr [...] z dnia [...] maja 2014 r. oraz umorzenie postępowania administracyjnego prowadzonego przez organ powiatowy w sprawie linii telekomunikacyjnej na działkach o nr ew. [...] i [...]położonych w miejscowości B. gm. G.. W skardze złożonej na powołane rozstrzygnięcie do sądu administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postepowania. Wskazał, iż istniejąca przebudowa linii telefonicznej, o której mowa w decyzji nie jest przebudową z punktu widzenia Prawa budowlanego. Według ustawy Prawo budowlane przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego. Zaznaczył, że w niniejszej sprawie uległa zmianie długość (trasa zmieniona i wydłużona) i wysokość (było na wysokości ok. 6 m jest 1 m pod ziemią) linii telekomunikacyjnej. Stwierdził, iż przebudowa wymaga zgłoszenia, pozostałe roboty wymagają pozwolenia na budowę. Nadto według skarżącego kabel telekomunikacyjny nie jest zlokalizowany w istniejącej rurze osłonowej sieci energetycznej i nie umieszczono w przebudowanej sieci energetycznej dodatkowego kabla telekomunikacyjnego. Kabel telekomunikacyjny ułożony jest jako oddzielna sieć telekomunikacyjna w jednym, poszerzonym rowie kablowym (jak większość kabli w miastach - różne sieci ułożone równolegle). Kabel telekomunikacyjny jest elementem sieci telekomunikacyjnej, zatem nie jest elementem sieci energetycznej (nigdy nie był) dlatego nie można mówić o umieszczeniu dodatkowego kabla telekomunikacyjnego. Przebudowa sieci telekomunikacyjnej podlega zgłoszeniu lub pozwoleniu na budowę, jeżeli zakres robót jest większy niż mówi to Prawo Budowlane. Zdaniem skarżącego sieć telekomunikacyjna jest obiektem liniowym będącym technicznie odrębną częścią od sieci energetycznej, sieci te są zupełnie od siebie niezależne i oddzielnie funkcjonujące, bowiem każda służy do czego innego i realizowana jest na podstawie innych przepisów (Prawo Energetyczne, Prawo Telekomunikacyjne). Jednocześnie skarżący zwrócił uwagę, że na każdą linię opracowano oddzielny projekt i uzyskano oddzielne decyzje administracyjne i dysponowanie terenem na cele budowlane (zgody właścicieli działek) w momencie ich budowy tj. w 1970 r. dla sieci energetycznej i w ok. 1998 r. dla sieci telekomunikacyjnej. Uważa, że inwestycja prowadzona przez [...] S.A. polegająca na budowie sieci telekomunikacyjnej na jego działkach [...],[...]prowadzona była bez dysponowania terenem na cele budowlane, co jest samowolą budowlaną. W odpowiedzi na skargę WINB podtrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez Sąd przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Podstawę prawną rozstrzygnięcia podjętego przez organ odwoławczy stanowił przepis art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy uchyla zaskarżoną decyzję organu I instancji w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części. Umorzenie postępowania pierwszoinstancyjnego przez organ odwoławczy, na podstawie powołanego przepisu, może mieć miejsce wyłącznie wtedy, gdy organ II instancji stwierdzi, iż zaszły okoliczności skutkujące bezprzedmiotowością tego postępowania i co najważniejsze bezprzedmiotowość postępowania musi istnieć przed wydaniem rozstrzygnięcia przez organ I instancji. Innymi słowy zastosowanie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., w zakresie umorzenia postępowania pierwszoinstancyjnego, może mieć miejsce wyłącznie wtedy, gdy okoliczności sprawy uzasadniały wydanie przez organ I instancji decyzji umarzającej postępowanie na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., czyli w sytuacji, gdy nastąpił brak któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego powodujący brak podstaw do merytorycznego załatwienia sprawy, co do jej istoty. Natomiast jeżeli bezprzedmiotowość zachodzi już po wydaniu rozstrzygnięcia przez organ I instancji, to oznacza, że jej skutki rozciągają się wyłącznie na postępowanie odwoławcze, to w takiej sytuacji organ II instancji powinien wydać decyzję na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. tj. umorzyć postępowanie odwoławcze. Zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne, czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt I OSK 967/05). Bezprzedmiotowym może być zatem postępowanie zarówno z powodu braku przedmiotu faktycznego do rozpatrzenia sprawy, jak również z powodu braku podstawy prawnej do wydania decyzji w zakresie żądania wnioskodawcy (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2006 r., sygn. akt II SA 428/01). W konsekwencji postępowanie można zakwalifikować jako bezprzedmiotowe, gdy sprawa indywidualna nie podlegała i nie podlega merytorycznemu załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej lub postanowienia. W niniejszej sprawie bezsporne jest, iż pismem z dnia [...] lutego 2014 r. (data wpływu do PINB) zatytułowanym "skarga", skarżący poinformował organ o samowoli budowlanej polegającej na przebudowie linii telekomunikacyjnej na jego działkach nr [...] i [...] w miejscowości B.. Wskazał przy tym, że ww. przebudowa polegała na zmianie sposobu ułożenia kabla telekomunikacyjnego z napowietrznego na ziemny po innej trasie. Bezsporną jest także okoliczność, iż w związku z prowadzoną modernizacją sieci energetycznej napowietrznej NN w miejscowości B., we wspólnym wykopie wykonanym na działkach [...] i [...], ułożono ww. kabel telekomunikacyjny. Przy czym jako dokumenty wskazanej inwestycji przedstawiono jedynie: decyzję Wójta Gminy G. Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przedsięwzięcia – przebudowy sieci elektroenergetycznej ŚN-15 KV z wymianą stacji trafo, projekt budowlany [...] dotyczący przebudowy sieci elektroenergetycznej - SN-15 kV i NN z wymianą stacji trafo, której inwestorem był [...] Sp. z o.o. S. K. ul. P. [...] oraz pisemną zgodę [...] S.A. na ułożenie we wspólnym wykopie kabla telekomunikacyjnego typu XzTKMxpw 5x4x0,5 w rurze osłonowej HDPE 040 przy zachowaniu odległości min. 25 cm między kablami (pismo z [...] marca 2013 r., 5g akt organu I instancji). Kluczowym dla rozpoznania niniejszej sprawy jest ustalenie czy przebudowa linii telekomunikacyjnej była samowolna, czy podlegała pozwoleniu na budowę lub zgłoszeniu do organu architektoniczno-budowlanego. Organ I instancji przyjął, iż ww. inwestycja wymagała pozwolenia na budowę, organ odwoławczy ocenił natomiast, iż tego rodzaju przedsięwzięcie nie wymagało ani pozwolenia na budowę ani też zgłoszenia. Zdaniem Sądu orzekając w niniejszej sprawie organ odwoławczy posiłkując się definicją zawartą w art. 3 pkt 1 i 3 p.b. prawidłowo zakwalifikował sporną inwestycję - linię telekomunikacyjną jako obiekt budowlany liniowy. Jak bowiem wynika z art. 3 pkt 3a p.b. w przypadku obiektu budowlanego, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego, mamy do czynienia z obiektem liniowym. Nie mniej w ocenie Sądu niewłaściwie ocenił natomiast, iż realizacja spornej inwestycji, którą wedle WINB było "ułożenie dodatkowego kabla telekomunikacyjnego" nie jest wykonaniem obiektu budowlanego. Zdaniem Sądu, [...] sp. z o.o. wykonała inwestycję polegającą na przebudowie sieci elektroenergetycznej ŚN-15 KV z wymianą stacji trafo (co do której wydana została decyzja Wójta Gminy G. z [...] kwietnia 2008 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz zatwierdzony projekt budowlany) oraz na podstawie porozumienia z [...] S.A. z [...] marca 2013 r. inwestycję polegającą na przebudowie linii kablowej telekomunikacyjnej. Jak wynikaz materiału dowodowego sprawy, infrastruktura telekomunikacyjna podwieszona była na słupach energetycznych. Skoro [...] sp. z o.o. dokonywał przebudowy sieci elektroenergetycznej ŚN-15 KV z wymianą stacji trafo, która polegała na wymianie słupów, stacji i przewodów energetycznych po innych niż ułożone trasach, w tym odcinek około 561 m (na działkach [...] i [...]) wykonany jako doziemny (wcześniej nadziemny), to zdejmując kable linii telekomunikacyjnej z dotychczasowych słupów (linii nadziemnej) i kładąc je po innej trasie, we wspólnym wykopie z linią elektroenergetyczną dokonał przebudowy tej linii. W tym miejscu podać należy iż wedle ustawowych definicji z art. 3 p.b., ilekroć w ustawie jest mowa o budowie (pkt 6) - należy przez to rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego; robotach budowlanych (pkt 7) - należy przez to rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego; przebudowie (pkt 7a) - należy przez to rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego; remoncie (pkt 8) - należy przez to rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Wskazać dalej należy, iż zgodnie z regulacją art. 28 ust. 1 p.b. roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Zgodnie natomiast z regulacją art. 29 p.b., obowiązującą na dzień podjęcia decyzji przez organy, pozwolenia na budowę nie wymaga budowa telekomunikacyjnych linii kablowych (ust. 1 pkt 20a), przebudowa sieci elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych, cieplnych i telekomunikacyjnych (ust. 2 pkt 11) oraz instalowanie kabli telekomunikacyjnych w kanalizacji kablowej (ust. 2 pkt 17). Z treści 30 p.b., obowiązującej na dzień podjęcia decyzji przez organy wynika, że zgłoszenia właściwemu organowi wymaga budowa telekomunikacyjnych linii kablowych (ust. 1 pkt 1) oraz wykonywanie robót budowlanych polegających na przebudowie sieci elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych, cieplnych i telekomunikacyjnych (ust. 1 pkt 2). Zdaniem Sądu z przytoczonych wyżej przepisów prawa – art. 30 ust. 1 pkt 2 p.b. - wyraźnie wynika, wbrew twierdzeniu organu odwoławczego, że roboty budowlane polegające na przebudowie linii telekomunikacyjnej wymagały zgłoszenia właściwemu organowi architektoniczno-budowlanemu. W kontekście powyższego za nieprawidłowe uznać należy stanowisko WINB, iż wobec braku zgłoszenia wykonania przez inwestora przebudowy linii telekomunikacyjnej, brak było przedmiotu postępowania. Dodatkowo zauważyć należy, że w sprawie nie mamy do czynienia z ułożeniem doziemnym kabla telekomunikacyjnego, ale z sytuacją przebudowy – kabel telekomunikacyjny znajdował się na słupie, w wyniku podjętych działań doszło do demontażu kabla i umieszczeniu go w sposób doziemny. Inna jest sytuacja wymiany kabla we wspólnym wykopie, a inna gdy jest przebudowa z tzw. linii napowietrznej na doziemną. Umowa pomiędzy [...], a [...] nie może zastępować, że w ramach przebudowy linii energetycznej z tzw. automatu dochodzi do wymiany linii telekomunikacyjnej. Umowa taka ma znaczenie ustalenia warunków technicznych – położenia kabla, a nie wywiera skutków z punktu widzenia nadzoru budowlanego. Na marginesie Sąd zwraca uwagę, iż wobec braku zgłoszenia, postępowanie naprawcze winno odbywać się w trybie określonym w art. 49b p.b. Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy będąc związany dyspozycją art. 153 p.p.s.a. uwzględni przedstawione wyżej rozważania Sądu. W tej sytuacji brak było podstaw do umorzenia postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., a skarga okazała się uzasadniona. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a i c p.p.s.a., orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji (w pkt 1 wyroku). O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. (w pkt 2 wyroku).