VIII SA/Wa 11/20

WyrokWSA w Warszawie2020-03-05

Skład orzekający: Iwona Owsińska Gwiazda, Iwona Szymanowicz-Nowak, Marek Wroczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba bezrobotna i niepełnosprawna, prowadząca wspólne gospodarstwo domowe z matką posiadającą dochody z emerytury i gospodarstwa rolnego, spełnia kryterium dochodowe do przyznania zasiłku okresowego z pomocy społecznej?
Ratio decidendi
Skarżący, mimo swojej niepełnosprawności i bezrobocia, nie spełnia kryterium dochodowego do przyznania zasiłku okresowego, ponieważ jego dochód, uwzględniający fikcyjny dochód z gospodarstwa rolnego matki oraz jej emeryturę, przekracza ustawowe kryterium dochodowe dla rodziny. Ponadto, nie wykazano "szczególnie uzasadnionego przypadku", który uzasadniałby przyznanie zasiłku mimo przekroczenia kryterium dochodowego.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o przyznanie zasiłku okresowego z powodu bezrobocia i ciężkiej sytuacji materialnej. Organ I instancji odmówił przyznania zasiłku, uznając, że dochód rodziny skarżącego (emerytura matki i fikcyjny dochód z gospodarstwa rolnego) przekracza kryterium dochodowe. Organ II instancji utrzymał decyzję w mocy. Skarżący zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych dotyczących jego stanu zdrowia oraz naruszenie art. 41 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska Gwiazda, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak (sprawozdawca), Sędzia WSA Marek Wroczyński, Protokolant specjalista Mariola Pronobis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2020 r. w Radomiu sprawy ze skargi W. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku okresowego z powodu bezrobocia oddala skargę. Skarga została wywiedziona na tle następujących okoliczności: W dniu [...] września 2019 r. W. R. (dalej: skarżący, strona) złożył w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w W. (dalej: GOPS) wniosek o przyznanie pomocy w formie zasiłku okresowego, wskazując na swoją ciężką sytuację materialną z powodu niemożliwości podjęcia pracy (choroba, bezrobocie). Decyzją z [...] października 2019 r. nr [...] Wójt Gminy W. (dalej: Wójt, organ I instancji), działając na podstawie art. 104, art. 107, art. 129 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2018r. poz. 2096 ze zm., dalej: k.p.a.) oraz art. 2 ust. 1 art. 3 ust. 3 i 4, art. 8 ust. 1 pkt 3, art. 38 ust. 2 pkt 2 oraz art.106 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1508 ze zm., dalej: u.p.s.), rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 lipca 2018 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz.U. z 2018 r. poz. 1358, dalej: rozporządzenie z 2018 r.), odmówił skarżącemu zasiłku okresowego z powodu bezrobocia z uwagi na niespełnienie kryterium dochodowego. W uzasadnieniu decyzji Wójt powołał się na przeprowadzony rodzinny wywiad środowiskowy, na podstawie którego ustalił, że strona jest osobą bezrobotną i niepełnosprawną, prowadzącą wspólne gospodarstwo domowe z niepełnosprawną matką. Organ I instancji, ustalając przesłankę wspólnego prowadzenia gospodarstwa domowego, wziął pod uwagę następujące argumenty: wszelkie opłaty związane z eksploatacją domu ponosi matka strony D. R., posiłki są przygotowywane wspólnie dla wszystkich, strona korzysta swobodnie z dostępu do mieszkania, wszelkich sprzętów gospodarstwa domowego oraz jego wyposażenia, jak również ze środków finansowych, którymi dysponuje matka. W mieszkaniu jest jedna kuchnia, jedna lodówka, a skarżący każdorazowo podczas spotkań z pracownikiem socjalnym informował, że wszelkie czynności porządkowe oraz pranie przy matce wykonuje osobiście. Strona aktualnie nie dysponuje żadnymi środkami finansowymi i nie podejmuje zatrudnienia od czasu opuszczenia Zakładu Karnego w październiku 2017 r., jest widywany [...]. Organ I instancji stwierdził, że źródłem utrzymania strony jest świadczenie emerytalne jego matki w kwocie [...] zł oraz gospodarstwo rolne o łącznej powierzchni [...] ha przeliczeniowego. Zgodnie z art. 8 ust. 9 u.p.s. przyjmuje się, że z 1 ha przeliczeniowego uzyskuje się dochód miesięczny w wysokości [...] zł, co stanowi w przypadku strony miesięczną kwotę [...] zł. Organ I instancji, rozpatrując wniosek skarżącego, wziął pod uwagę art. 8 ust. 3 u.p.s. i uznał, że dochód skarżącego oraz jego matki wynosi [...] zł, a więc przekracza określone w art. 8 ust. 1 pkt 3 u.p.s. kryterium dochodowe, które w przypadku rodziny strony wynosi [...] zł miesięcznie. Zgodnie bowiem z art. 38 ust. 1 pkt 2 u.p.s. zasiłek okresowy przysługuje rodzinie, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego rodziny. Stąd skarżący nie spełnia wszystkich przesłanek z art. 38 ust. 1 pkt 2 u.p.s., warunkujących przyznanie prawa do świadczenia pieniężnego w formie zasiłku okresowego. Decyzją z [...] listopada 2019 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej: Kolegium, organ odwoławczy), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpoznaniu odwołania skarżącego, orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Kolegium wskazało na wynikające z art. 8 ust. 1 u.p.s. ustawowe przesłanki uprawnienia do pomocowych świadczeń pieniężnych i zależność ich przyznawania od spełnienia tzw. kryterium dochodowego, które dla rodziny skarżącego nie może przekraczać kwoty [...] zł miesięcznie. Organ odwoławczy stwierdził, że w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku (tj. sierpniu 2019 r.) dochód rodziny skarżącego przekroczył ustawowe kryterium dochodowe, ponieważ wyniósł on [...] zł ([...] zł z tytułu emerytury matki skarżącego oraz [...] zł dochód z tytułu posiadanego gospodarstwa rolnego, przy uwzględnieniu [...] ha przeliczeniowego x [...] zł). Jednocześnie Kolegium rozważyło możliwość przyznania skarżącemu zasiłku okresowego na podstawie art. 41 pkt 2 u.p.s. W tym zakresie oceniło, że nie zaistniał w sprawie żaden szczególnie uzasadniony przypadek, o którym mowa w tym przepisie, ponieważ skarżący wprawdzie jest osobą bezrobotną i niepełnosprawną, lecz prowadzi wspólne gospodarstwo z matką, uzyskującą dochody. Natomiast o tym, czy zachodzi "szczególnie uzasadniony przypadek" w rozumieniu art. 41 pkt 2 u.p.s. decydują indywidualne okoliczności każdej sprawy. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył skarżący, zarzucając jej: - błąd w ustaleniach faktycznych poprzez brak uwzględnienia, że jest on osobą schorowaną (choroby [...],[...], przewlekła [...]), posiada orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu [...], jest w wieku [...] lat bez prawa do emerytury, nie jest w stanie pracować ani wykonywać normalnych czynności dnia codziennego; - naruszenie art. 41 pkt 2 u.p.s. polegające na bezzasadnym uznaniu, że w sprawie nie zachodzi "szczególnie uzasadniony przypadek", zważywszy na ww. przyczyny. W odpowiedzi na skargę Kolegium wnosiło o jej oddalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Ustawa o pomocy społecznej, stanowiąca podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji, określa przesłanki przyznawania poszczególnych świadczeń z pomocy społecznej oraz wskazuje na cele instytucji polityki społecznej państwa. Z art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 1 i 2 u.p.s. wynika, że pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwianie osobom i rodzinom przezwyciężania trudnych sytuacji życiowych, których osoby i rodziny nie są w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Celem pomocy społecznej nie jest wyręczanie strony w zaspakajaniu wszelkich potrzeb życiowych, lecz jedynie wspieranie osób i rodzin w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwienia im życia w warunkach odpowiadających godności człowieka. Celem pomocy społecznej nie może się zatem stać zapewnienie wnioskodawcom stałego źródła dochodów. Odmienna interpretacja przepisów ustawy pozostawałaby w sprzeczności z intencją ustawodawcy, który pomocy społecznej nadał funkcję wspierania własnych wysiłków strony w przezwyciężaniu trudności życiowych, a nie wyręczania jej aktywności. Zgodnie przy tym z art. 3 ust. 4 u.p.s. potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny być uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom polityki społecznej państwa i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej. Co do zasady prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje, jak stanowi art. 8 ust. 1 pkt 3 u.p.s., rodzinie, której dochód nie przekracza sumy kwot kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, przy jednoczesnym wystąpieniu co najmniej jednego z powodów wymienionych w art. 7 pkt 2-15 u.p.s. lub innych okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy społecznej. Na datę zaskarżonej decyzji kryterium dochodowe dla osoby w rodzinie wynosiło [...] zł, natomiast kwota dochodu z 1 ha przeliczeniowego – [...] zł (§ 1 pkt 1 litera b oraz pkt 3 rozporządzenia z 2018 r.). Pojęcie dochodu zostało zdefiniowane w art. 8 ust. 3 u.p.s. jako suma miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszona o: 1) miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych; 2) składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach; 3) kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób; Stosownie do treści art. 38 ust. 1 u.p.s. zasiłek okresowy przysługuje w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego: 1) osobie samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej; 2) rodzinie, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego rodziny. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy, mając na uwadze materiał dowodowy zebrany w sprawie, uznać należy, że skarżący niewątpliwie jest osobą długotrwale bezrobotną (od [...] października 2017 r.) bez prawa do zasiłku, bez żadnego majątku, z przewlekłymi chorobami ([...], [...], [...], [...]). Niewątpliwie spełnia jedną z powyższych przesłanek przyznania zasiłku okresowego, chociażby z tytułu bezrobocia. Jednak organy orzekające w przedmiotowej sprawie zasadnie uznały, że skarżący nie spełnia przesłanki kryterium dochodowego. Bezsporne jest w sprawie, że skarżący zamieszkuje razem z matką w jej domu, gospodaruje jej środkami finansowymi, gotuje i sprząta wszystkie pomieszczenia, opiekuje się matką, która ma [...] lata, jest po [...] i ma trudności z poruszaniem się (wywiad środowiskowy, uzasadnienie skargi). Nie jest więc osobą samotnie gospodarującą, tylko wspólnie z matką prowadzi gospodarstwo domowe. Sąd podziela w tym zakresie ustalenia organu I instancji, że wspólne prowadzenie gospodarstwa domowego rozumie się nie tylko jako wspólne zamieszkiwanie określonych osób, ale związane z tym wspólne zaspokajanie potrzeb życiowych, w tym wzajemną współpracę w załatwianiu codziennych spraw związanych z prowadzeniem domu, niezarobkowanie i pozostawanie w związku z tym na całkowitym lub częściowym utrzymaniu osoby, z którą się gospodarstwo domowe prowadzi, a wszystko to dodatkowo uzupełnione powinno być cechami stałości, które tego typu sytuacje charakteryzują (por. wyrok WSA w Lublinie z 21 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Lu 664/10, publ. cbosa). W związku z powyższym kryterium dochodowe w przypadku rodziny wynosi 1.056 zł (suma kwot kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, tj. 2 x 528 zł - art. 38 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 8 ust. 1 pkt 2 i 3 u.p.s.). Jak ustaliły organy orzekające w tej sprawie źródłem utrzymania rodziny skarżącego jest emerytura jego matki wynosząca [...] zł oraz dochód z gospodarstwa rolnego stanowiącego jej własność o powierzchni [...] ha przeliczeniowego, co stanowi [...] zł ([...] x [...] zł). Dochód z posiadanego gospodarstwa rolnego ustala się według reguły wskazanej w art. 8 ust. 9 u.p.s., tj. jako iloczyn ilości hektarów przeliczeniowych i normatywnej kwoty dochodu z 1 hektara przeliczeniowego, ustalanej przez Radę Ministrów drogą rozporządzenia. Jak wynika z § 1 pkt 3 rozporządzenia z 2018 r. od 1 października 2018 r. normatywna kwota dochodu z 1 ha przeliczeniowego wynosi 308 zł. W odniesieniu do art. 8 ust. 9 u.p.s. należy wskazać, że zakłada on swego rodzaju fikcję prawną, tzn. nakazuje obligatoryjne przyjęcie ryczałtowego dochodu z gospodarstwa rolnego. Przeliczenia dokonuje się bowiem niezależnie od tego, czy dochody są osiągane i czy obiektywnie można je osiągnąć. Wprawdzie skarżący wskazał w skardze, że zarówno on jak i jego matka nie pracują w gospodarstwie rolnym, a z akt administracyjnych wynika, że w dniu [...] września 2019 r. D. R. wydzierżawiła swoje gospodarstwo rolne o powierzchni [...] ha na okres 10 lat w zamian za opłacanie świadczeń podatkowych, to jednak dla ustalenia dochodu rodziny na podstawie ustawy o pomocy społecznej przy wykorzystaniu ww. fikcji prawnej liczy się fakt posiadania tytułu prawnego, a taki posiada matka skarżącego, z którą on prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Z punktu widzenia art. 8 ust. 9 u.p.s. bez znaczenia jest zatem okoliczność, czy gospodarstwo rolne jest uprawiane, czy też nie i z jakiego powodu oraz czy rzeczywiście przynosi ono dochody. Przyjąć należy, że każdy właściciel nieruchomości rolnej uzyskuje dochód miesięczny niezależnie od tego, w jaki sposób korzysta z nieruchomości lub w jaki sposób nią rozporządził (por. wyroki NSA: z 30 października 2018 r., I OSK 2502/18, publ. Lex nr 2599006, z 15 listopada 2018 r., I OSK 2694/18, publ. Lex nr 2613110). Dodatkowo należy zauważyć, że przepis art. 8 ust. 9 u.p.s. był przedmiotem oceny Trybunału Konstytucyjnego, który wyrokiem z 6 maja 2008 r., sygn. akt K 18/05 (Dz.U. Nr 82, poz. 503) orzekł o jego zgodności z art. 2 i art. 32 Konstytucji RP. Organy prawidłowo więc wyliczyły kwotę dochodu rodziny skarżącego i uznały, że jest ona wyższa od kryterium dochodowego ustalone dla rodziny, co skutkuje odmową przyznania zasiłku okresowego z powodu braku wystąpienia łącznie wszystkich przesłanek z art. 38 ust. 1 pkt 2 u.p.s. Niezasadne są zatem podnoszone przez skarżącego w skardze zarzuty dotyczące nieprawidłowego ustalenia stanu faktycznego w zakresie wyliczenia dochodu jego rodziny. Sąd podziela również stanowisko Kolegium co do braku podstaw do zastosowania wobec skarżącego przepisu art. 41 pkt 2 u.p.s., z którego wynika, że w szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie albo rodzinie o dochodach przekraczających kryterium dochodowe może być przyznany zasiłek okresowy, zasiłek celowy lub pomoc rzeczowa, pod warunkiem zwrotu części lub całości kwoty zasiłku lub wydatków na pomoc rzeczową. W orzecznictwie sądowym ukształtował się pogląd, że "szczególnie uzasadniony przypadek" w rozumieniu tego przepisu to taka sytuacja życiowa osoby lub rodziny, która ponad wszelką wątpliwość, bez konieczności wnikliwych zabiegów kwalifikacyjnych w stosunku do istniejącego stanu rzeczy, pozwala stwierdzić, że tak drastyczne, czy tak dotkliwe w skutkach i ingerujące w plany życiowe zdarzenia nie należą do zdarzeń codziennych, ale do zdarzeń nadzwyczajnych. O tym, czy mamy do czynienia ze "szczególnie uzasadnionym przypadkiem" każdorazowo rozstrzyga organ orzekający w sprawie, po rozważeniu wszystkich istotnych okoliczności, w oparciu o wszechstronnie zebrany materiał dowodowy (por. wyrok NSA z 29 czerwca 2016 r., I OSK 1077/16, publ. Lex nr 2082436). Tego rodzaju nadzwyczajnych zdarzeń w przedmiotowej sprawie strona nie wykazała, a organ odwoławczy prawidłowo ocenił okoliczności niniejszej sprawy (skarżący bezrobotny i niepełnosprawny, ale prowadzący wspólne gospodarstwo domowe z matką posiadającą dochody). Nie znajduje więc uzasadnienia zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 41 pkt 2 u.p.s. Mając powyższe na uwadze Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. Dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 poz. 1302 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło