VIII SA/Wa 1109/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Parafii [...] w [...] o wstrzymanie wykonania decyzji Zarządu Województwa [...] z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu części dofinansowania z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. Parafia [...] w [...] (dalej: "skarżąca") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] października 2013 r. w przedmiocie zwrotu części dofinansowania z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Jednocześnie skarżąca wniosła o wydanie decyzji wstrzymującej ze strony Urzędu Marszałkowskiego "wszelkie ruchy mające na celu windykację spornej kwoty". W piśmie z dnia [...] lutego 2014 r. skarżąca sprecyzowała swoje żądanie wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji Zarządu Województwa [...] z dnia [...] października 2013 r. Uzasadniając wskazała, iż Parafia nie jest w stanie wpłacić żądanej kwoty, gdyż zadanie, które realizowała przy wsparciu Funduszy Unijnych pochłonęło kwotę o [...] zł większą od pierwotnej planowanej, co spowodowało poważne problemy w płynności finansowej Parafii. Nadto skarżąca zalega na rzecz płatności ogólnokościelnych na kwotę [...] zł., a jej obecna sytuacja finansowa jest taka, iż na bieżąco reguluje płatności związane z funkcjonowaniem tj. media, płace, wydatki związane z utrzymaniem posiadanych budynków, rozliczenia podatku VAT. W ocenie skarżącej, odrzucenie wniosku, a w następstwie rozpoczęcie windykacji będzie dla Parafii "katastrofą", gdyż związane z tym zablokowanie konta parafialnego uniemożliwi spłatę kredytu (opiewającego na kwotę [...] zł), regulowanie bieżących należności w tym opłat za gaz, prąd, wodę, co spowoduje kolejne szkody np. wstrzymanie dostaw, brak możliwości zapewnienia Najemcom warunków do bytowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: "p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku, chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, w szczególności jeśli szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Chodzi zatem o sytuację, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla strony skarżącej lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu (v. postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r. Sygn. akt GZ 138/04). W przedmiotowej sprawie skarżąca wskazała przyczyny uzasadniające, jej zdaniem wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednakże rodzaj obowiązku tj. obowiązek zwrotu kwoty dofinansowania [...] zł ze środków unijnych – w wyniku jego wykonania – nie wywoła stanu, który byłby nieodwracalny. Chodzi bowiem o świadczenie pieniężne, którego spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne (por. post. NSA z dnia 28 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GZ 80/09). W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji z dnia [...] października 2013 r. uiszczona należność podlega zwrotowi. Podnieść także należy, iż z załączonego wyciągu z rachunku bankowego Parafii wynika, iż środki pieniężne jakimi dysponowała skarżąca w okresie [...] listopada 2013 r. – [...] stycznia 2014 r. były znaczne i obejmowały kwotę [...] zł. Dlatego też powoływanie się przez skarżącą na nadmierne obciążenie finansowe (kredyt, zaległości na rzecz płatności ogólnokościelnych) oraz, że konieczność zwrotu dofinansowania uniemożliwi zarówno spłatę kredytu, jak i regulowanie bieżących należności nie mogą zdaniem Sądu zostać uznane za uzasadniające wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Na marginesie należy dodać, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.