VIII SA/Wa 115/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska – Gwiazda (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz – Nowak, Protokolant Specjalista Ilona Obara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2017 r. w Radomiu sprawy ze skargi T. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu zatrzymanego prawa jazdy oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. decyzją z dnia [...] grudnia 2016 roku, nr [...], po rozpoznaniu odwołania T. T. (dalej: "skarżący"), utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z [...] października 2016 roku, nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu prawa jazdy do czasu złożenia z wynikiem pozytywnym egzaminu sprawdzającego kwalifikacje do kierowania pojazdami wg posiadanych kategorii. Stan faktyczny sprawy przedstawia się w sposób następujący: Decyzją z dnia [...] maja 2010 r. znak: [...] Prezydent Miasta R. cofnął skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi wg kat. B na okres 18 miesięcy tj. od [...].04.2010r. do [...].10.2011 r. w związku z wyrokiem Sądu Rejonowego w R. z dnia [...] września 2009 r. sygn. akt [...], w którym orzeczono wobec w/w zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 18 miesięcy. Decyzja ta jest ostateczna. Podstawę prawną w/w decyzji stanowił wówczas przepis art. 182 § 2 ustawy z dnia 6.06.1997r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 1997r., Nr 90, poz. 557 ze zm.). Przepis ten stanowił, że organ do którego przesłano orzeczenie zawierające zakaz prowadzenia pojazdów zobowiązany jest cofnąć uprawnienia do ich prowadzenia w orzeczonym zakresie oraz nie może wydać tych uprawnień w okresie obowiązywania zakazu. Wnioskiem z 4 października 2016 r. skarżący zwrócił się do prezydenta Miasta R. o zwrot zatrzymanego prawa jazdy. Decyzją z dnia [...] października 2016 r., Prezydent Miasta R., odmówił skarżącemu zwrotu prawa jazdy do czasu złożenia z wynikiem pozytywnym egzaminu sprawdzającego kwalifikacje do kierowania pojazdami wg posiadanych kategorii. Organ I instancji wskazał, powołując się m. in. na art. 49 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami, że sprawdzeniu kwalifikacji w formie egzaminu państwowego podlega osoba ubiegająca się o przywrócenie uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi cofniętego na okres przekraczający rok. Organ podsumował, iż dopiero informacja przekazana z WORD o pozytywnym wyniku egzaminu państwowego sprawdzającego kwalifikacje do kierowania pojazdami będzie skutkować wydaniem decyzji o przywróceniu uprawnień do kierowania pojazdami i zwrotem wygenerowanego prawa jazdy z aktualnym terminem ważności. Od powyższej decyzji skarżący złożył odwołanie wnosząc o jej uchylenie jako niecelowej i niezgodnej z prawem. W uzasadnieniu swojego odwołania wskazał, że cofnięto mu uprawnienia do kierowania pojazdami wg kat. B prawa jazdy na .podstawie absurdalnych i nielogicznych wyroków sądowych, w których stwierdzono, że kierował pojazdem będąc po użyciu alkoholu o nieustalonej zawartości alkoholu we krwi. Uważa, że Wydział Komunikacji powinien zwrócić się do Sądu o dokonanie wykładni co rozumie pod pojęciem "kierowanie pojazdem o nieustalonej zawartości alkoholu". Jego zdaniem, spełnia wymogi, o których mowa w treści orzeczenia lekarskiego z dnia [...] maja 2015 r., który przesłał wcześniej organowi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję w całości. Organ odwoławczy wskazał, że podstawę wydania decyzji stanowi cytowany wyżej przepis art. 182 § 2 ustawy z dnia 6.06.1997r. - Kodeks karny wykonawczy. (Dz. U. z 1997r., Nr 90, poz. 557 ze zm.). Przepis ten nie pozwala organowi na jakikolwiek luz decyzyjny. Z art. 182 § 2 K.k.w. koresponduje obecnie art. 103 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5.01.2011 r. o kierujących pojazdami. W świetle tych przepisów starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów. Zdaniem organu, z powołanych przepisów wynika zatem, że to sąd powszechny - a nie organ administracji – orzeka o zakazie prowadzenia pojazdów, ustalając jednocześnie jakiego rodzaju pojazdów zakaz dotyczy i dopiero to orzeczenie sądu powszechnego stanowi podstawę do cofnięcia uprawnień do ich prowadzenia w orzeczonym sądowym wyroku w zakresie przez właściwy organ. Organ odwoławczy podkreślił, iż zgodnie z art. 114 ust. 4 (uchylony) obowiązującej wówczas ustawy z dnia 1 lutego 1983 r. - Prawo o ruchu drogowym, zwrot dokumentu stwierdzającego uprawnienie do kierowania pojazdem, którego osoba pozbawiona była na okres przekraczający jeden rok, może nastąpić wyłącznie po zdaniu przez osobę ubiegającą się o jego wydanie, egzaminu państwowego sprawdzającego kwalifikacje. Natomiast materialno-prawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji w aktualnym stanie prawnym stanowi przepis art. art. 49 ust.1 pkt 3 i ust. 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami. Przepis ten stanowi (ust. 1 pkt 3), że sprawdzeniu kwalifikacji w formie egzaminu państwowego podlega osoba ubiegająca się o: a) przywrócenie uprawnienia do kierowania motorowerem, pojazdami silnikowymi lub tramwajem cofniętego na okres przekraczający rok lub cofniętego w związku z utratą kwalifikacji, b) zwrot zatrzymanego prawa jazdy, którego była pozbawiona na okres przekraczający rok. W przypadkach, o których mowa w w/w przepisie prawa, prawo jazdy wydaje się po złożeniu, z wynikiem pozytywnym, odpowiedniego do rodzaju uprawnienia egzaminu państwowego sprawdzającego kwalifikacje (art. 49 ust. 2). Organ wskazał, iż sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego stanowi administracyjnoprawną konsekwencję cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami na okres przekraczający rok w związku z wyrokiem sądu powszechnego. Odnosząc się do odwołania Kolegium wyjaśniło, że organ administracji publicznej nie ma żadnych uprawnień do kwestionowania czy chociażby poddawania w wątpliwość wyroków sądów powszechnych i uzasadnień tych wyroków w prowadzonym postępowaniu administracyjnym. W skardze złożonej do Sądu, skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy w postaci: - obrazy art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § kpa w zw. z art. 78 § 1 kpa poprzez nieuwzględnienie wniosku o zwrot dokumentu prawa jazdy kat. B nr [...] z uwagi na to że zatrzymanie prawa jazdy jako sankcja administracyjna nie jest de facto sankcją karną oraz z tych powodów że nie zebrano w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i nie ustalono wszystkich okoliczności faktycznych na których powinno być oparte rozstrzygnięcie i wnoszę o uchylenie zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji z powodu wskazanego naruszenia, które miało wpływ na wynik postępowania oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Ocena zaskarżonej decyzji przeprowadzona w zakresie wynikającym z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") nie potwierdza, aby w toku postępowania administracyjnego uchybiono prawu w sposób uzasadniający uchylenie decyzji. Istota sporu między stronami sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii, czy w ww. okolicznościach faktycznych przedmiotowej sprawy zaistniały podstawy do stwierdzenia, iż przesłanką zwrotu skarżącemu prawa jazdy jest wymóg uzyskania pozytywnego wyniku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji do kierowania pojazdami. Przepis art. 102 ust 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 627 ze zm.; dalej "u.k.p.") stanowi, że zwrot zatrzymanego prawa jazdy następuje po ustaniu przyczyny zatrzymania, przy czym jeżeli od dnia zatrzymania prawa jazdy upłynął okres przekraczający rok, warunkiem wydania prawa jazdy jest uzyskanie pozytywnego wyniku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji. Zasady oraz tryb postępowania w sprawach dotyczących wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami zostały uregulowane w ustawie o kierujących pojazdami. Natomiast w myśl jej art. 49 ust. 1 pkt 3 lit. b u.k.p., sprawdzeniu kwalifikacji w formie egzaminu państwowego podlega osoba ubiegająca się o zwrot zatrzymanego prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem, którego była pozbawiona na okres przekraczający rok. Z przepisu tego wynika, że warunkiem koniecznym do zwrotu zatrzymanego na okres przekraczający rok prawa jazdy jest poddanie się osoby ubiegającej się o taki zwrot sprawdzeniu kwalifikacji w formie egzaminu państwowego. Stanowisko to znajduje też potwierdzenie w przepisach rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 31 lipca 2012 r. w sprawie wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. z 2012 r., poz. 1005, z późn. zm. - § 13) oraz w regulacji art. 102 ust. 2 ustawy, w myśl którego zwrot zatrzymanego prawa jazdy następuje po ustaniu przyczyny zatrzymania oraz po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej. Jeżeli od dnia zatrzymania prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem upłynął okres przekraczający rok, warunkiem wydania prawa jazdy jest uzyskanie pozytywnego wyniku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że wyrokiem Sądu Rejonowego w R. z dnia [...] września 2009 r. sygn. akt [...] wobec skarżącego został orzeczony środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 18 miesięcy. Wobec tego skoro skarżący miał zatrzymane prawo jazdy w sposób ciągły ponad rok, należy zdaniem Sądu stwierdzić, iż w tych okolicznościach zasadnie organy uznały, że warunkiem zwrotu skarżącemu prawa jazdy jest uzyskanie pozytywnego wyniku kontrolnego sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami. Brak zaś przedłożenia pozytywnego wyniku kontrolnego sprawdzenia tych kwalifikacji stanowił zgodną z prawem podstawę do odmówienia skarżącemu w drodze decyzji zwrotu zatrzymanego prawa jazdy. Odnosząc się do zarzutów skargi, nie ma znaczenia fakt powoływania się Skarżącego na krzywdzący, jego zdaniem, wyrok sądu zatrzymujący mu prawo jazdy za kierowanie pojazdem w stanie nietrzeźwości o nieustalonej zawartości alkoholu. Wyrok Sądu Rejonowego w R. z dnia [...] września 2009 r. sygn. akt [...] jest prawomocny. Należy wskazać, że wyrok ten na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego i jego obrońcę został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w R. z dnia [...] lutego 2010 r. sygn. akt [...]. Wyrok taki ma charakter wiążący i sąd administracyjny nie ma uprawnień do kwestionowania czy chociażby poddawania w wątpliwość wyroku sądu powszechnego w prowadzonym postępowaniu sądowo administracyjnym. Mając na uwadze powyższe Sąd, uznając decyzję organów obu instancji za legalne i odpowiadające przepisom art. 102 ust 2 w zw. z art. 49 ust 1 pkt 3 lit. b ustawy o kierujących pojazdami, na podstawie art. 151 ppsa, orzekł o oddaleniu wniesionej przez skarżącego skargi.