VIII SA/Wa 115/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędzia WSA Renata Nawrot, Protokolant Sekretarz sądowy Dominika Jeromin, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2018 r. w Radomiu sprawy ze skargi [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. G. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2017 r. Nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej ze środków unijnych 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji w części dotyczącej utrzymania w mocy decyzji Nr [...] z dnia [...] lipca 2015 r.; 2. zasądza od Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącej [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. G. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga [...] Spółka z o.o. z siedzibą w Z. G. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Nr [...] z [...] listopada 2017 r. w przedmiocie pomocy finansowej ze środków unijnych. Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym sprawy: Wnioskiem z 31 marca 2014 r. [...] Spółka z o.o. z siedzibą w Z. G.– wstępnie uznana grupa producentów (zwana dalej także: Grupa, skarżąca, Spółka) zwróciła się do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. (dalej: Dyrektor, organ I instancji) o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowalnych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania za okres od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. (II półrocze 2 roku realizacji planu dochodzenia do uznania). Grupa wnioskowała o pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania (zwanym dalej: PDU) za ww. okres w wysokości [...] zł. Po uzupełnieniu braków formalnych wniosku oraz przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego dotyczącego poczynionych przez spółkę wydatków związanych z budową budynku przechowalni owoców (budynek bloku komór chłodniczych) oraz zagospodarowania terenu Dyrektor decyzją Nr [...] z [...] września 2014 r., działając na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 3 lit. a i lit. b ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku suszu paszowego oraz rynków lnu i konopi uprawianych na włókno (Dz. U. 2011 r. Nr 145, poz. 868 ze zm., zwanej dalej: u.o.r.o.w.), art. 117 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) Nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz.Urz.UE.L.157 z 15 czerwca 2011 r., zwanego dalej: rozporządzeniem 543/2011) i art. 104 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2013, poz. 267 ze zm., zwanej dalej: k.p.a.), orzekł o: 1. przyznaniu pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości [...] zł za II półrocze 2013 r. realizacji PDU, z czego pomoc ze środków UE wynosi: [...] zł; 2. odmowie przyznania wnioskowanej kwoty pomocy na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości [...] zł za II półrocze 2013 r. realizacji PDU; 3. dokonaniu obniżki należnej kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym PDU w wysokości [...] zł. Na skutek złożonego przez Spółkę odwołania w zakresie części decyzji o odmowie przyznania i obniżeniu należnej kwoty finansowej, Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Prezes ARiMR, organ odwoławczy) decyzją nr [...] z [...] lipca 2015 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zakresie zaskarżonej części decyzji organu I instancji, orzekł o: 1. uchyleniu zaskarżonej części decyzji nr [...] w zakresie dotyczącym odmowy przyznania pomocy na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym PDU; 2. przyznaniu dodatkowej pomoc finansową na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym PDU w wysokości [...] zł; 3. odmowie przyznania wnioskowanej kwoty pomocy na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym PDU w wysokości [...] zł; 4. dokonaniu obniżki należnej kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym PDU w wysokości [...] zł. Łączna kwota pomocy finansowej wyniosła [...] zł. Na skutek złożonej przez Grupę skargi od części ww. decyzji dotyczącej odmowy przyznania i obniżenia należnej kwoty finansowej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 15 lipca 2016 r., sygn. akt VIII SA/Wa 917/15, orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji w części dotyczącej odmowy przyznania wnioskowanej kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym PDU w kwocie [...] zł oraz dotyczącej dokonania obniżki należnej kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym PDU w kwocie [...] zł. Decyzją Nr [...] z [...] października 2017 r. Prezes ARiMR, działając na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., orzekł o uchyleniu decyzji w zaskarżonej części i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Podstawę rozstrzygnięcia stanowiło ustalenie, że w sprawie nastąpiła zmiana stanu faktycznego sprawy, skutkująca zmianą jej stanu prawnego w postaci wszczęcia postanowieniem z [...] maja 2017 r., Nr RP [...] Ds. [...], śledztwa przez Prokuraturę Rejonową w W., obejmującego również nieprawidłowości podczas uzyskiwania przez Spółkę dotacji. W związku z tym Prezes uznał, że organ I instancji zobowiązany jest rozpatrzyć ponownie zebrany w sprawie materiał dowodowy, z uwzględnieniem art. 115 ust. 2 rozporządzenia 543/2011. W sprzeciwie złożonym na powołaną decyzję skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Wniosła nadto o przeprowadzenie dowodów z dokumentów załączonych do sprzeciwu, tj.: postanowienia Prokuratury Regionalnej w W. o wszczęciu śledztwa RP [...] Ds. [...], decyzji Dyrektora nr [...] z [...] lipca 2016 r., odwołania spółki od tej decyzji wraz z pismem z 17 listopada 2016 r. uzupełniającym odwołanie oraz zawiadomieniem z 21 września 2017 r. o niezałatwieniu sprawy w terminie, decyzji Dyrektora OT ARR z [...] kwietnia 2017 r. o uznaniu Grupy za organizację producentów. Wydanemu rozstrzygnięciu Spółka zarzuciła naruszenie przepisów postępowania oraz prawa materialnego, tj.: 1. art. 138 § 2 w związku z art. 15 k.p.a. przez błędne zastosowanie w związku z niezastosowaniem art. 136 k.p.a. (w brzmieniu obowiązującym do 1 czerwca 2017 r.) w związku z art. 12 k.p.a., przez przyjęcie przez organ odwoławczy, że wszczęcie śledztwa w sprawie oszustwa na szkodę ARiMR rzekomo popełnionego przez 27 różnych, niezwiązanych ze sobą podmiotów, powoduje konieczność wyjaśnienia przez organ I instancji przesłanek zawieszenia płatności na rzecz spółki na podstawie art. 115 ust. 2 rozporządzenia 543/2011 i wyklucza możliwość wyjaśnienia tej kwestii przez organ odwoławczy w trybie art. 136 k.p.a.; 2. art. 138 § 2 k.p.a. w związku z rażącym naruszeniem art. 115 ust. 2 rozporządzenia 543/2011 przez jego błędne zastosowanie w związku z błędnym niezastosowaniem art. 60 w związku z art. 79 pkt 3 w związku z art. 80 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/891 z dnia 13 marca 2017 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw, uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do kar, które mają być stosowane w tych sektorach, a także zmieniającego rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 (Dz. Urz. UE L 138/4 z 25 maja 2017 r., zwane dalej: rozporządzeniem 2017/891) przez przyjęcie, że konieczność wyjaśnienia możliwości zastosowania art. 115 ust. 2 rozporządzenia 543/2011 uzasadnienia konieczność zastosowania art. 138 § 2 k.p.a., pomimo, że z przepisów przejściowych rozporządzenia 2017/891 wynika, że od 1 czerwca 2017 r. art. 115 ust. 2 rozporządzenia 543/2011 nie obowiązuje, a zamiast niego zastosowanie winien znaleźć art. 60 ust. 1 rozporządzenia 2017/891, wskutek czego organ odwoławczy błędnie zastosował art. 138 § 2 k.p.a.; 3. art. 138 § 2 k.p.a. przez błędne zastosowanie w związku z błędną wykładnią art. 115 ust. 2 rozporządzenia 543/2011 przez przyjęcie, że zmiana w postępowaniu odwoławczym stanu faktycznego, skutkująca teoretyczną możliwością zawieszenia płatności (tj. wszczęcie śledztwa), skutkuje zmianą przedmiotu postępowania (...); Na skutek złożonego sprzeciwu Prezes ARiMR w ramach autokontroli zaskarżonej decyzji Nr [...] z [...] października 2017 r. decyzją Nr [...] z [...] listopada 2017 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., orzekł o: 1. uchyleniu zaskarżonej decyzji Nr [...] z [...] października 2017 r. w sprawie uchylenia decyzji Dyrektora Nr [...] z [...] września 2014 r. w części dotyczącej przyznania pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania za II półrocze drugiego roku realizacji PDU, w części dotyczącej pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości [...] zł oraz nałożenia kary finansowej w wysokości [...] zł i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia; 2. utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji Nr [...] z [...] lipca 2015 r. w sprawie uchylenia decyzji Dyrektora Nr [...] z [...] września 2014 r. oraz przyznania dodatkowej pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym PDU w wysokości [...] zł oraz odmowy przyznania wnioskowanej kwoty pomocy na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym PDU w wysokości [...] zł i dokonania obniżki należnej kwoty pomocy na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym PDU w wysokości [...] zł. Uzasadniając podjętą decyzję organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie, treść mających zastosowanie przepisów (art. 103 a ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych, Dz.Urz.UE.L.299 z 16 listopada 2007 r., str. 1, ze zm., zwanego dalej: rozporządzeniem 1234/2007), art. 9 ust. 1 pkt 3 u.o.r.o.w., § 1 ust. 1 pkt 1 lit.a, § 2 ust. 1 pkt 4 lit.a oraz pkt 1 Załącznika rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 lipca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania (Dz. U. z 2013 r., poz. 872, ze zm., zwanego dalej: rozporządzeniem wykonawczym) oraz wskazał na wytyczne wydanego w sprawie prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sygn. akt VIII SA/Wa 917/15). Uznał, iż w sprawie wystąpiły przesłanki do uchylenia zaskarżonej decyzji Prezesa ARiMR nr [...] z [...] października 2017 r. w części podlegającej postępowaniu odwoławczemu i orzeczenia co do istoty sprawy. Prezes ARiMR wyjaśnił, że warunkiem przyznania pomocy finansowej jest m.in. ujęcie inwestycji w zatwierdzonym PDU na dany okres rozliczeniowy. W przypadku inwestycji dotyczącej prac budowlanych, wysokość pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji dokumentowana jest aktualnym kosztorysem, sporządzonym z zastosowaniem cen rynkowych, która nie może przekraczać kwoty zatwierdzonej w PDU. Organ wydający decyzję o przyznaniu pomocy jest uprawniony do merytorycznego badania kosztorysu powykonawczego, kontroli jego prawidłowości i rzetelności w zakresie wykonania inwestycji pod względem rzeczowym i kosztowym, z uwzględnieniem uwarunkowań rynkowych. Zarówno bazy cen w budownictwie, jak i Katalog Nakładów Rzeczowych stanowią dowód w sprawie, podlegający ocenie na gruncie konkretnych okoliczności sprawy. ARiMR, jako agencja płatnicza, weryfikuje wnioski o przyznanie pomocy oraz załączniki wymagane przepisami rozporządzenia wykonawczego, w oparciu o jednakowe i obiektywne zasady oraz kryteria oceny. W odniesieniu do załączników, którymi w przypadku inwestycji budowlanych są składane przez podmioty kosztorysy powykonawcze, ocena dokonywana jest przy wykorzystaniu informacji dotyczących kosztów i cen, m.in. w oparciu o katalogi norm i normatywów (np. KNR, KNNR, KNZ, KNRW, NNRNKB) oraz w oparciu o bazy cen katalogowych (np. BISTYP-CONSULTING, SEKOCENBUD, INTERCENBUD, ORGBUD), przyjmując cenę rynkową robót budowlanych. Organ odwoławczy wskazał, że poddał weryfikacji kosztorys powykonawczy złożony przez Grupę biegłemu kosztorysantowi w celu sporządzenia opinii w tym zakresie. W odniesieniu do opinii biegłego wskazał, że organ I instancji przyjął za wiarygodną przedstawioną wycenę uznając, że opinia ta może stanowić podstawę do określenia właściwych kosztów realizacji inwestycji. W opinii w sprawie inwestycji pn. "Budowa budynku przechowalni", zrealizowanej przez Grupę, biegły przedstawił źródła informacji i analizowane materiały przyjmując, że ceny jednostkowe robocizny, materiałów i sprzętu nie powinny być wyższe od cen rynkowych. Za ceny rynkowe biegły uznał ceny katalogowe producentów lub dostawców obowiązujące w danym okresie na rynku, jak również ceny rynkowe publikowane przez specjalistyczne wydawnictwa, w tym wypadku SEKOCENBUD. Biegły kosztorysant wskazał, iż informacje o danych wyjściowych do kosztorysowania, wskazane na stronie tytułowej kosztorysu z [...] grudnia 2013 r. złożonego przez Grupę, są wzajemnie sprzeczne, ponieważ podane: stawka roboczogodziny, koszty pośrednie, zysk, to średnie dane dla robót ogólnobudowlanych inwestycyjnych w województwie [...] w IV kwartale 2013 r., opublikowane przez SEKOCENBUD, a nie INTERCENBUD: Wskazał, że nie jest możliwe ujęcie w bazach cenowych stawek i narzutów dla wszystkich miejscowości w kraju, wszystkich materiałów dostępnych na rynku, a także wszystkich możliwych wariantów robót budowlanych. Dostosowanie wyceny konkretnego wariantu roboty jest zadaniem kosztorysanta. Prezes ARiMR zaaprobował ww. opinię. Podał, iż analiza spornych pozycji kosztorysu powykonawczego i opinii biegłego wykazała, że biegły kosztorysant zakwestionował przyjęte przez Spółkę ceny jednostkowe, wskazał ceny rynkowe dla danych robót budowlanych oraz przedstawił pozycje uznane za prawidłowo wyliczone. Biegły zastosował tę samą stawkę roboczogodziny co Grupa, pomimo jego zastrzeżeń w tej kwestii. Zdaniem biegłego, korektę stawki należałoby przeprowadzić globalnie dla całego kosztorysu, po jego dostarczeniu w wersji szczegółowej. Wskazał, iż ewentualne zwiększenie ceny inwestycji nie może być motywowane wydłużonym ponad ustawowy okresem gwarancji. Wykonawca, przedłużając okres gwarancji, powiększa cenę usługi o koszt przyszłych potencjalnych napraw. Odnosząc się do argumentów Spółki, że [...] kwietnia 2014 r. omyłkowo przekazała Dyrektorowi ARiMR błędną wersję kosztorysu, a wersję zmodyfikowaną, opiewającą na dokładnie tę samą kwotę ([...] zł + VAT), przedłożyła [...] lipca 2014 r., biegły po porównaniu obu wersji stwierdził, iż nowy kosztorys został stworzony na okoliczność wyników przeprowadzonej kontroli na miejscu, w celu dostosowania danych w nim zawartych do wyników obmiarów dokonanych przez kontrolerów ARiMR. Biegły kosztorysant podał, że w kilkudziesięciu pozycjach kosztorysu Grupa wprowadziła korekty polegające na: zmianie ilości robót (np. poz. 35-47), dopisaniu nowych pozycji (np. poz. 4, 9, 58, 64, 72), usunięciu pozycji (np. 62), zmianie ceny jednostkowej roboty (np. poz. 1, 44, 88). Ocenił, iż prawdopodobieństwo, aby po dokonaniu takich zmian wartość kosztorysowa robót pozostała niezmieniona, jest bliskie zera. Z tego względu pod uwagę wzięto pierwotną wersję kosztorysu złożoną przez Spółkę [...] kwietnia 2014 r. W kalkulacji szczegółowej cen jednostkowych przyjęto stawki i wskaźniki narzutów (które odpowiadają wskaźnikom przyjętym w kalkulacji przez Spółkę): stawka roboczogodziny: 17,43 zł/r-g, wskaźnik narzutu kosztów pośrednich: Kp = 65,00%, wskaźnik narzutu zysku: Z = 10,80%. W zawartej w decyzji Tabeli Nr 1 organ odwoławczy zestawił wartości spornych pozycji kosztorysowych- pobranych z kosztorysu powykonawczego grupy (z pierwotnej wersji złożonej [...] kwietnia 2014 r.), kosztorysu weryfikacyjnego ARiMR oraz sporządzonego przez biegłego kosztorysanta kosztorysu weryfikacyjnego. Szacowane zawyżenie wartości kosztorysu powykonawczego Grupy, wynikające z błędów w wyżej opisanych pozycjach kosztorysowych, wynosi: [...] zł + VAT ([...] – [...]). Wartość ta jest zatem większa od ustalonej przez organ kwoty [...] zł + VAT. Jednocześnie podał, że wycena kosztorysowa Grupy zawiera szereg innych błędów i wymagających wyjaśnienia niejasności, np.: poz. 36 i 37, 40+42, 45 i 46 - prawdopodobnie zdublowane nakłady, poz. 48 - błędny obmiar robót (niepoprawny mnożnik 1,10), poz. 54 - powielenie nakładów z poz. 53, poz. 57+61 - błędna wycena posadzki, zdublowane nakłady, poz. 70+75 - błędny obmiar i wycena konstrukcji stalowej, poz. 82 - powielenie nakładów z poz. 81, poz. 84 - błędna wycena. Ponadto w kosztorysie zastosowano niewłaściwą, zawyżoną stawkę roboczogodziny. Błędy te mogłyby zostać zweryfikowane na podstawie kosztorysu w wersji szczegółowej, po ustaleniu, który z wariantów kosztorysu powykonawczego przedłożonego przez Grupę jest właściwy, a także na podstawie powykonawczej dokumentacji technicznej. Prezes ARiMR stwierdził, iż ponowna analiza kosztorysu przy pomocy opinii biegłego kosztorysanta, obejmująca zakres spornych pozycji kosztorysu powykonawczego pn. "Budowa budynku przechowalni owoców", wskazała, że zawyżenie wartości kosztorysu powykonawczego Grupy, wynikające z błędów w wyżej opisanych pozycjach kosztorysowych, jest wyższe niż wynikało z wyliczeń, na podstawie których została wydana decyzja nr [...] z [...] lipca 2015 r. Z uwagi jednak na regulację art. 138 § 1 pkt 1 i art. 139 k.p.a. orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji nr [...] z [...] lipca 2016 r., którą uchylono w zaskarżonej części decyzję w zakresie dotyczącym odmowy przyznania pomocy na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania, przyznano dodatkową pomoc finansową na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym PDU w wysokości [...] zł oraz odmówiono przyznania wnioskowanej kwoty pomocy na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym PDU w wysokości [...] zł. i dokonano obniżki należnej kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym PDU w wysokości [...] zł. Łączna kwota pomocy finansowej wynosi [...] zł. Prezes ARiMR wskazał, że analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego potwierdza podtrzymanie dotychczasowego stanowiska organu odwoławczego w kwestii zmniejszenia kwoty pomocy finansowej w wysokości wynikającej z przeprowadzonej w Spółce kontroli na miejscu w dniach [...]-[...] lipca 2014 r. Podał, iż z pisemnego oświadczenia D. C. z [...] sierpnia 2014 r. wynika, że w okresie przeprowadzanej kontroli ww. sam zdał sobie sprawę z błędów w kosztorysie powykonawczym, jeszcze zanim zostało to dostrzeżone przez inspektorów. Ww. oświadczenie ocenił jako niewiarygodne, bowiem w trakcie kontroli na miejscu Grupa nie może dokonywać zmian w składanych dokumentach aplikacyjnych (kosztorysach), uwzględniając pomiary dokonane przez inspektorów organu I instancji. W związku z tym stwierdził, że koszty redukcji dokonanej po przeprowadzonej kontroli na miejscu są zasadne. Kwota redukcji wynosi: [...] zł. Organ odwoławczy stwierdził, iż wykonał zalecenia wynikające z wyroku WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 917/15, ponieważ powołał w sprawie kolejnego biegłego. Wyjaśnił w tym zakresie, iż pierwszy biegły dokonał redukcji kwoty pomocy. Następnie na etapie postępowania odwoławczego pracownicy ARiMR, posiadający wykształcenie i doświadczenie z zakresu budownictwa i sporządzania kosztorysów, dokonali własnej kontroli i oceny złożonych w sprawie kosztorysów. Kolejny biegły w swojej opinii z [...] czerwca 2017 r. potwierdził ustalenia organu I instancji, jak i ustalenia zawarte w decyzji nr [...] z [...] lipca 2015 r. Dokonana redukcja kosztów jest większa od tej dokonanej przez Prezesa ARiMR w decyzji z [...] lipca 2015 r. Wskazał, iż wbrew argumentom Spółki, analiza złożonej przez biegłego opinii wykazała, że jest ona jednoznaczna, logiczna, czytelna i spójna, może zatem stanowić podstawę oceny w sprawie. Biegły stwierdził zawyżenie kwestionowanych pozycji na łączną kwotę [...] zł (plus VAT), a kwota ta jest większa od ustalonej przez ARiMR w decyzji nr [...] z dnia [...] lipca 2015 r. kwoty [...] zł (plus VAT). Odnosząc się do zarzutów Spółki podał, że sam fakt przeprowadzenia postępowania ofertowego i przedstawienie faktury to niekwestionowane dowody na to, że Grupa zapłaciła za usługę cenę rynkową. Nie uprawnia to jednak jej do żądania refinansowania wydatku w tej samej wysokości. W niniejszym postępowaniu uwzględniono fakt złożenia faktury Vat, postępowania ofertowego, gwarancji i ustalono, że przedstawiony przez Grupę kosztorys nie potwierdza, że koszty inwestycji zostały poniesione przez Spółkę w sposób racjonalny. Stwierdził, że skoro Grupa zapłaciła kwotę za fakturę, to nie może oczekiwać, że - składając do ARiMR wniosek o przyznanie pomocy finansowej - otrzyma pełną kwotę. Przedstawiona przez Grupę faktura, kosztorys potwierdzający poniesione koszty, złożona w sprawie gwarancja i powołana wykładnia definicji ceny rynkowej stoją w sprzeczności z ustaleniami organu po przeprowadzonej kontroli administracyjnej, w której udowodniono zawyżenie kosztów kwalifikowanych. Jednocześnie organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z wykazem kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym PDU, stanowiącym załącznik do rozporządzenia wykonawczego, gwarancja nie stanowi kwalifikowanego kosztu inwestycji. Podkreślił, że gwarancja przy sprzedaży przewidziana została w art. 577-581 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. 2017 poz. 459, zwanej dalej: k.c.) i stanowi fakultatywne zobowiązanie gwaranta (np. producenta) odnośnie do towaru w stosunku do kupującego (w tym także konsumenta), w szczególności do naprawy, wymiany, zwrotu ceny rzeczy, bądź zapewnienia innych usług w razie braku właściwości rzeczy określonych w oświadczeniu gwarancyjnym. Zgodnie z art. 577 § 4 k.c., jeżeli nie zastrzeżono innego terminu, termin gwarancji wynosi dwa lata, licząc od dnia, kiedy rzecz została kupującemu wydana. Zatem gwarancję świadczoną poza okresem wskazanym w ww. przepisie należy uznać za dodatkową usługę, której zgodnie z § 5 rozporządzenia wykonawczego nie można uznać, jako kwalifikowany koszt inwestycji. W skardze złożonej na powołaną decyzję do sądu administracyjnego skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w części utrzymującej w mocy decyzję nr [...] z [...] lipca 2015 r. - w części, w jakiej odmówiono przyznania wnioskowanej kwoty pomocy na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych zatwierdzonym PDU w wysokości [...] zł oraz w części w jakiej dokonano obniżki należnej kwoty pomocy na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym PDU w wysokości [...] zł oraz zwrot kosztów postępowania. Wydanej decyzji skarżąca postawiła zarzut naruszenia przepisów postępowania oraz prawa materialnego, tj.: I. art. 138 § 1 - § 3 w związku z art. 127 § 1 w związku z art. 15 w związku z art. 16 § 2 k.p.a. w związku z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) przez błędne zastosowanie i rozstrzygnięcie zaskarżoną decyzją w przedmiocie poprzedniej decyzji organu odwoławczego nr [...] z [...] lipca 2015 r., zamiast w przedmiocie decyzji organu I instancji nr [...] z [...] września 2014 r., pomimo że: a) decyzja organu odwoławczego nr [...] z [...] lipca 2015 r. w części dotyczącej przyznania pomocy stała się prawomocna, a w części dotyczącej odmowy przyznania pomocy i dokonania obniżki została uchylona prawomocnym wyrokiem Sądu z 15 lipca 2016 r., sygn. akt VIII SA/Wa 917/15, wobec czego utraciła moc i nie wywołuje skutków prawnych, nie może być zatem przedmiotem rozstrzygnięcia w postępowaniu odwoławczym; b) wobec treści ww. wyroku WSA przedmiotem postępowania po przekazaniu sprawy organowi odwoławczemu przez Sąd do dalszego prowadzenia, w świetle art. 138 § 1 - § 3 k.p.a., może być tylko decyzja organu I instancji i wniesione od niej odwołanie z 3 października 2014 r.; c) zasadność zarzutu znajduje potwierdzenie nawet w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji; II. art. 153 p.p.s.a. przez jego błędne zastosowanie, polegające na: a) oparciu ustaleń faktycznych decyzji wyłącznie na opinii biegłego i pominięciu, że przyjęta przez niego metoda weryfikacji kosztorysu jest rażąco sprzeczna z oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania, zawartymi w wyroku z 15 lipca 2016 r., sygn. akt VIII SA/Wa 917/15, m. in. weryfikuje kosztorys wyłącznie z użyciem cen średnich rynkowych, wyłącznie przez pryzmat katalogów cen, bez uwzględnienia konkretnego miejsca, czasu wykonania usługi, a także aktualnego popytu na dane usługi; b) nierozważeniu wskazanej w ww. wyroku okoliczności, iż spółka realizowała budowę w systemie zleconym, tj. poprzez wybór w postępowaniu ofertowym generalnego wykonawcy i nie miała wpływu na cenę zakupu poszczególnych elementów i materiałów budowlanych, wskutek czego uznano za niekwalifikowane koszty pojedynczych produktów lub materiałów w części przekraczającej średnią cenę rynkową, w oderwaniu od wysokości kosztów pozostałych materiałów (produktów), których cena mogła być niższa niż rynkowa; III. art. 80 w związku z art. 77 § 1 w związku z art. 7 oraz art. 75 § 1 k.p.a. przez błędne zastosowanie, tj. ocenę dowodów w sposób sprzeczny z zasadami logiki i doświadczenia życiowego oraz zaniechanie dopuszczenia dowodów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy poprzez: 1) przyjęcie, że opinia biegłego wraz z opinią uzupełniającą jest wiarygodnym dowodem i pominięcie wniosku spółki o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego, pomimo że: a) opinia uzupełniająca stoi w sprzeczności z opinią główną, m.in. weryfikuje kosztorys wyłącznie przy zastosowaniu średnich cen rynkowych, uzasadniając to instrukcją dla pracowników ARiMR, która nie ma jakiejkolwiek mocy prawnej; b) biegły przyznał w opinii uzupełniającej, że zachodzi możliwość weryfikacji kosztorysu przy użyciu cen większych niż średnie rynkowe, ale nie zbadał kosztorysu pod tym kątem, nie zbadał okoliczności podnoszonych przez Grupę, m.in. większego popytu na usługi budowy budynków przemysłowych i magazynowych w powiecie grójeckim aniżeli w innych powiatach woj. mazowieckiego; c) biegły zweryfikował kosztorys Grupy wyłącznie przy użyciu katalogów (baz) cen; d) biegły wykluczył szczególny wzrost cen w powiecie [...] w 2013 r., powołując się na stosunek cen z 2013 r. do cen z 2012 r., podczas gdy istotą podniesionego przez Spółkę argumentu jest zróżnicowanie terytorialne popytu na usługi budowlane, a co za tym idzie - cen na lokalnych rynkach, czego biegły w ogóle nie rozważył, w konsekwencji weryfikując kosztorys Grupy przy użyciu średniej ze średnich cen w woj. [...], obliczonej dla wszystkich powiatów woj. [...] w katalogach cen; e) argument biegłego, jakoby informacja publiczna udzielona przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o zróżnicowaniu popytu na budynki przemysłowe i gospodarcze w woj. [...] nie uzasadniała tezy o wyższym popycie i wyższych cenach w powiecie [...] z uwagi na fakt, iż inwestycja spółki stanowi budynek innej klasy PKOB, jest sprzeczny z doświadczeniem życiowym - klasyfikacja PKOB ma charakter statystyczny, toteż zaklasyfikowanie tak znacznej ilości budynków przemysłowych i magazynowych do klasy innej niż wyceniany budynek magazynowy nie oznacza, że ich budowa w powiecie [...] nie miała wpływu na koszt budowy wycenianego budynku; 2) przyjęcie, że opinia biegłego jest trzecią opinią w sprawie, co rzekomo uzasadnia pominięcie wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego, pomimo że pierwszy podmiot weryfikujący kosztorys nie był biegłym, a podmiotem prywatnym, działającym na zlecenie organu, a druga weryfikacja została przeprowadzona przez pracowników ARiMR, których błędy i brak przymiotu biegłego, zostały potwierdzone wydanym w niniejszej sprawie wyrokiem; 3) zaniechanie dołączenia do akt sprawy akt postępowania w przedmiocie wydania przez organ I instancji opinii o zmianie zatwierdzonego PDU, w toku którego Dyrektor weryfikował postępowanie ofertowe przeprowadzone przez Spółkę, pozyskane oferty i ich wartość, nie wnosząc do nich jakichkolwiek zastrzeżeń, pomimo że znajdujące się w nich oferty stanowią dowód rynkowości cen przyjętych przez Grupę, uznany wcześniej przez organ I instancji za wiarygodny; 4) pozorną ocenę faktu przeprowadzenia przez Grupę postępowania ofertowego na przeprowadzenie inwestycji i niezgłoszenia przez organ I instancji jakichkolwiek zastrzeżeń co do ofert, ich wartości i wyników postępowania ofertowego na etapie opiniowania przez organ I instancji zmian w PDU, tj. zaniechanie merytorycznej oceny pozyskanych przez Spółkę w postępowaniu ofertowym ofert i wpływu wartości tych ofert na kwestię weryfikacji kosztorysu przy zastosowaniu cen rynkowych wyższych niż średnie ceny rynkowe i ograniczenie się wyłącznie do kilkukrotnego powtórzenia, że nie jest to niekwestionowany dowód (co jest oczywiste), a ARiMR ma kompetencję do weryfikacji poszczególnych pozycji kosztorysów; 5) pominięcie wniosku Spółki o zwrócenie się do innej komórki organizacyjnej organu odwoławczego o udostępnienie informacji wskazanych w jej wniosku na okoliczność szczególnych czynników cenotwórczych, wpływających na występowanie w powiecie [...] cen wyższych niż średnia cen średnich rynkowych, obliczana dla woj. [...]; 6) przyjęcie, że kosztorys z 18 lipca 2014 r. jest dokumentem stworzonym na okoliczność wyników kontroli, a rozbieżności stwierdzone między kosztorysem z 18 lipca 2014 r. a kosztorysem z 15 kwietnia 2014 r. są wynikiem zamierzonego działania, zaś oświadczenie D. C. jest niewiarygodne, pomimo nieprzesłuchania ww. osoby w charakterze świadka na te okoliczności; IV. pkt 1 załącznika do rozporządzenia wykonawczego w związku z § 1 ust. 1 pkt 3 oraz § 5 ust. 3 i 4 tego rozporządzenia w związku z art. 577 § 4 k.c. poprzez błędne zastosowanie i przyjęcie, że brak literalnego wymienienia gwarancji w ww. wykazie oraz określenie w art. 577 § 4 k.c. podstawowego okresu gwarancji na 2 lata i charakter dodatkowej usługi wykluczają kwalifikowalność kosztu 5-letniej gwarancji, pomimo że: a) § 1 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia wykonawczego nakłada na Grupę obowiązek wykorzystywania tej inwestycji zgodnie z jej przeznaczeniem przez okres 5 i 10 lat; b) rozumowanie organu odwoławczego jest wewnętrznie sprzeczne: brak wzmianki o gwarancji w ww. wykazie odnosi się także do 2-letniej gwarancji, którą Prezes ARiMR od lat uznaje za koszt kwalifikowany, zatem brak tej wzmianki nie może być jakimkolwiek argumentem przeciwko uznaniu za koszt kwalifikowany 5- letniej gwarancji; c) w orzecznictwie podejmowanym w sprawach o przyznanie pomocy grupom producentów owoców przyjmuje się, iż koszt gwarancji przekraczającej okres 2 lat, wliczany w fakturze i kosztorysie do kosztu zakupu, stanowi koszt kwalifikowany (podobne stanowisko zajmował także sam organ odwoławczy w innych sprawach innych grup producentów); d) w doktrynie prawa cywilnego oraz orzecznictwie sądów powszechnych przyjmuje się, że gwarancja stanowi "zapewnienie gwaranta co do istnienia określonych w oświadczeniu gwarancyjnym właściwości rzeczy sprzedanej, w którym gwarant zobowiązuje się do określonego świadczenia, gdy sprzedana kupującemu rzecz nie ma właściwości wskazanych w oświadczeniu gwarancyjnym", "z nadzieją gwaranta co do minimalnego skorzystania z nich przez kupującego, właśnie dlatego, że rzecz jest dobra", co wyklucza przyjęcie, jakoby gwarancja stanowiła koszt eksploatacji - istota gwarancji polega na zwolnieniu nabywcy nie z kosztów eksploatacji, ale z kosztów usuwania wad jakościowych tkwiących w rzeczy, które - biorąc pod uwagę gwarancję, czyli zapewnienie dobrej jakości - w toku eksploatacji w ogóle nie powinny się pojawić. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlega zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. W pierwszej kolejności podać należy, co już wskazywano przy omówieniu stanu faktycznego, że niniejsza sprawa administracyjna, dotycząca przyznania pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym PDU za okres od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., tj. II półrocze 2 roku realizacji PDU, była już przedmiotem oceny sądu administracyjnego. W wyniku rozpoznania skargi Spółki, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 15 lipca 2016 r., sygn. akt VIII SA/Wa 917/15, orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji Prezesa ARiMR nr [...] z [...] lipca 2015 r. - w części dotyczącej odmowy przyznania wnioskowanej kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym PDU w kwocie [...] zł oraz dotyczącej dokonania obniżki należnej kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym PDU w kwocie [...] zł. Z powyższego wynika, co prawidłowo także podniosła skarżąca, iż zaskarżoną aktualnie decyzją Nr [...] z [...] listopada 2017 r. organ odwoławczy orzekał co do decyzji nr [...] z [...] lipca 2015 r. w części, która była już przedmiotem kontroli sądowej, skutkiem której było jej uchylenie, a więc wyeliminowanie z obrotu prawnego. Wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 lipca 2016 r., wydany w sprawie VIII SA/Wa 917/15, nie został zaskarżony skargą kasacyjną i uprawomocnił się 27 września 2016 r. Z tą datą zaskarżona decyzja nr [...] z [...] lipca 2015 r. w uchylonej przez Sąd części została wyeliminowana z porządku prawnego. Zgodnie z art. 170 p.p.s.a. wyrok jest wiążący dla stron i sądu, który go wydał. Z istoty postępowania odwoławczego oraz przepisów procesowych zawartych w art. 138 k.p.a. wynika, iż przedmiotem oceny organu odwoławczego może być tylko i wyłącznie decyzja znajdująca się w obrocie prawnym. Co istotne, poza ustawowymi wyjątkami, musi być zachowana określona w art. 15 k.p.a. dwuinstancyjność postępowania. W ocenie Sądu, zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja w zaskarżonej części, która odnosi się do decyzji nr [...] z [...] lipca 2015 r., dotknięta jest wadą kwalifikowaną, tj. rażącego naruszenia prawa art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 15 k.p.a., przez utrzymanie w mocy decyzji wyeliminowanej z obrotu prawnego wyrokiem Sądu, co stanowi podstawę stwierdzenia jej nieważności. Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje, że o rażącym naruszeniu prawa w rozumieniu tego przepisu decydują łącznie trzy przesłanki: oczywistość naruszenia prawa, charakter przepisu, który został naruszony, oraz racje ekonomiczne lub gospodarcze – skutki, które wywołuje decyzja. Oczywistość naruszenia prawa polega na rzucającej się w oczy, "widocznej gołym okiem" sprzeczności między treścią rozstrzygnięcia a przepisem prawa stanowiącym jego podstawę prawną. Skutki, które wywołuje decyzja uznana za rażąco naruszająca prawo, to skutki niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia wymagań praworządności – gospodarcze lub społeczne skutki naruszenia, których wystąpienie powoduje, że nie jest możliwe zaakceptowanie decyzji jako aktu wydanego przez organy praworządnego państwa (por. np. wyrok NSA z 18 lipca 1994 r., sygn. akt V SA 535/94, publ. ONSA 1995, nr 2, poz. 91, wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1134/04, publ. cbosa, wyrok NSA z dnia 18 maja 2011 r., sygn. akt II OSK 878/10, publ. cbosa). Kontrolowana decyzja Prezesa ARiMR utrzymała w mocy decyzję nr [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nie tylko w części, o której orzekał już WSA w Warszawie, ale i w części dotyczącej uchylenia decyzji Dyrektora ARiMR z dnia [...] września 2014 r., nr [...] oraz przyznania dodatkowej pomocy finansowej na pokrycie kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym PDU w wysokości [...] zł, której to części decyzji nie objęła przedmiotowa skarga Grupy, a którą Sąd badał z urzędu w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. (badanie w granicach sprawy, a nie skargi). W tej części organ odwoławczy ponownie orzekł o decyzji, która w tym zakresie stała się już ostateczna, ponieważ nie została zaskarżona skargą do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 16 § 3 k.p.a., była ona w tej części nie tylko ostateczna, ale i prawomocna. Zachodzi w tym zakresie przesłanka nieważności postępowania z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a., bowiem kontrolowane w przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcie w części niezaskarżonej przez skarżącą dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, tj. decyzją Prezesa ARiMR nr [...] z dnia [...] lipca 2015 r. Z treści art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wynika, że Sąd, uwzględniając skargę na decyzję, stwierdza jej nieważność w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. Jak wynika z powyższego, takie przyczyny zaistniały w przedmiotowej sprawie, dlatego Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. O kosztach postępowania sądowego, obejmujących wpis sądowy od skargi ([...] zł) oraz koszty zastępstwa procesowego ([...] zł + 17 zł opłaty skarbowej), orzeczono w punkcie 2 sentencji wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015, poz.1800, ze zm.). W tej sytuacji – wobec stwierdzenia najdalej idących skutków w postaci wyeliminowania w części zaskarżonej decyzji ze skutkiem ex tunc, za przedwczesne Sąd uznał odnoszenie się do pozostałych zarzutów skargi. Organ odwoławczy, po ponownym rozpoznaniu odwołania skarżącej z dnia 3 października 2014 r. od decyzji Dyrektora ARiMR z dnia [...] września 2014 r. w części odmowy przyznania wnioskowanej kwoty pomocy finansowej, po uwzględnieniu treści ostatecznej decyzji Prezesa ARiMR z dnia [...] lipca 2015 r. dotyczącej przyznania części pomocy oraz wytycznych zawartych w wyroku WSA w Warszawie z dnia 15 lipca 2016 r. w sprawie VIII SA/Wa 917/15, rozpozna od początku całość zebranego w sprawie materiału dowodowego, dokona jego wszechstronnej oceny i wyda nową decyzję w tym zakresie, której sentencja i uzasadnienie będą jednoznaczne, niebudzące wątpliwości i poddające się kontroli sądowej, zgodne z ustaleniami faktycznymi i prawnymi w sprawie dotyczącej rozpoznania wniosku Grupy z dnia 31 marca 2014 r. Jednocześnie Sąd stwierdza, że wbrew stanowisku organu odwoławczego, zawartemu w odpowiedzi na skargę, nie można uznać, że zarzut skarżącej z punktu 1.1 skargi pozostaje już nieaktualny, z uwagi na fakt wydania przez Prezesa ARiMR postanowienia z dnia [...] stycznia 2018 r., Nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w sentencji własnej decyzji z dnia [...] listopada 2017 r., Nr [...] oraz na stronie 16 jej uzasadnienia. Kontrolując zaskarżoną decyzję Sąd nie mógł uwzględnić jej w brzmieniu nadanym postanowieniem o sprostowaniu, ponieważ w dacie orzekania ww. postanowienie nie było jeszcze prawomocne. Jak wynika z oświadczenia pełnomocnika skarżącej, złożonego na rozprawie sądowej w dniu [...] maja 2018 r., zostało ono zaskarżone zażaleniem, zarzucając rażące naruszenie prawa, tj. art. 113 k.p.a. Na rozprawie w dniu 29 maja 2018 r. Sąd oddalił wniosek pełnomocnika organu o zawieszenie postępowania sądowego, zgłoszony na podstawie art. 125 § 1 pkt 2 p.p.s.a., do czasu zakończenia postępowania, prowadzonego przez Prokuraturę Regionalną w [...] (RP [...]), gdyż w jego wyniku potwierdzone zostaną okoliczności uzasadniające wznowienie postępowania administracyjnego, a w szczególności rzeczywista wartość rynkowa zakupionych przez skarżącą towarów, która mogłaby podlegać refinansowaniu ze środków unijnych (pismo z dnia 15 maja 2018 r.). Z treści art. 125 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wynika, że sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli ujawni się czyn, którego ustalenie w drodze karnej lub dyscyplinarnej mogłoby wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej. Zdaniem Sądu, w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki z ww. przepisu, ponieważ ani z wniosku o zawieszenie, ani z akt administracyjnych nie wynika, aby ujawnił się taki czyn, o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Postępowanie w tej sprawie toczy się w trybie zwykłym o przyznanie pomocy finansowej na rzecz Grupy za okres od 1 lipca 2013 r. do 31 grudnia 2013 r., a nie w postępowaniu wznowieniowym, o którym mowa we wniosku o zawieszenie postępowania. Poza tym, jak wynika z postanowienia Prokuratury Regionalnej w [...] z dnia [...] maja 2017 r., śledztwo w sprawie doprowadzenia ARiMR do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w bliżej nieustalonym okresie, nie wcześniej niż w 2008 r. i nie później niż w grudniu 2016 r., zostało wszczęte w sprawie, a nie wobec skarżącej, i obejmuje 27 spółek (w tym skarżącą). Brak zatem w chwili obecnej podstaw do stwierdzenia, aby ww. postępowanie karne ujawniło czyn, który mógłby wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie.