VIII SA/Wa 1289/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur (sprawozdawca), Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Protokolant Referent stażysta Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 maja 2015 r. sprawy ze skargi A. [...] S. na czynność [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie naliczenia punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisanych do ewidencji kierowców oddala skargę. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie była skarga A. J. S. (dalej: "skarżący") na czynność [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie naliczenia punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisanych do ewidencji kierowców. W przebiegu postępowania poprzedzającego złożenie skargi, skarżący w związku ze skierowaniem przez [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w związku z wielokrotnym naruszeniem przepisów ruchu drogowego, wezwał ww. organ Policji pismem z dnia [...] września 2014 r. do usunięcia naruszenia prawa polegającego na ponownym sprawdzeniu zasadności naliczonych punktów karnych. Zaskarżonej czynności materialno-technicznej zarzucił naruszenie: - § 2 pkt 9 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego z dnia 25 kwietnia 2012 r. (Dz.U. z 2012 r. poz. 488; dalej: "rozporządzenie z dnia 25 kwietnia 2012 r."), polegającego na niewłaściwym naliczeniu skarżącemu punktów karnych za zdarzenie drogowe z dnia [...] maja 2014 r. w K. w łącznej liczbie 20 pkt (14+6), podczas gdy właściwą liczbą za popełnione wykroczenia jest liczba 8 pkt karnych; - art. 130 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r. poz. 1137; dalej: "p.r.d.") polegającego na naliczeniu za określone naruszenie liczby punków karnych w wysokości 14, podczas gdy ww. przepis prawa przewiduje skalę od 0 do 10. Skarżący wniósł o prawidłowe naliczenie liczby 8 punktów karnych i wycofanie wniosku o sprawdzenie kwalifikacji z dnia 29 sierpnia 2014 r., skierowanego do Starostwa Powiatowego w O. oraz wstrzymanie jego wykonania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia liczby punktów karnych. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, iż prawomocnym wyrokiem z dnia [...] lipca 2014 r. został skazany za następujące wykroczenia: I. w dniu [...] maja 2014 r. około godz. 16.40 w K. na ul. P. kierując motocyklem marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] w celu uniknięcia kontroli nie zastosował się do sygnału osoby uprawnionej do kontroli ruchu drogowego, nakazującej zatrzymanie pojazdu; II. w czasie i miejscu jak w pkt I kierując na drodze publicznej motocyklem marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] nie zachował bezpiecznego odstępu od omijanego samochodu osobowego marki [...] [...] o numerze rejestracyjnym [...] (oznakowany radiowóz policyjny) w wyniku czego doprowadził do zderzenia z nim, czym spowodował zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu lądowym; III. w czasie i miejscu jak w pkt I kierując na drodze publicznej motocyklem marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] nie zachował ostrożności w ten sposób, że jadąc po chodniku nie ustąpił pierwszeństwa nieustalonym pieszym zmuszając ich do ucieczki, czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Pozostałe wykroczenia są bezsporne - nie naliczano za nie punktów karnych, bowiem "zagrożenia w ruchu drogowym" dotyczą tylko kwalifikacji z art. 86 § 1 k.w. i przepisy wymienione w pozostałych czynach od IV do X, nie dotyczą spornych kodów - A02 i A06. Skarżący wskazał, iż opisane w pkt I, II i III czyny z tego samego wyroku dotyczą jednego zdarzenia drogowego, bowiem istnieje tożsamość czasu, miejsca i pojazdu. Wykonując jeden manewr omijania – A. S. jedną swoją czynnością (jednym ruchem kierownicy): nie zastosował się do sygnału osoby uprawnionej do kontroli - w ten sposób, że ominął radiowóz chodnikiem, jednocześnie otarł się motocyklem o radiowóz. Tymczasem, zdaniem skarżącego, organ administracji nalicza punkty - tak jakby miały miejsce 3 różne czynności rozciągnięte w czasie i w różnych miejscach. Jednocześnie wskazał, iż zgodnie z załącznikiem 1 do ww. rozporządzenia - wykazem naruszeń przepisów ruchu drogowego: za wykroczenie z pkt I należy przypisać liczbę 8 punktów - C01, a za wykroczenie z pkt II (kolizja z radiowozem) - A02 (według Komendanta Wojewódzkiego - błędnie A06) - należy pamiętać, że zgodnie z § 2 pkt 9 rozporządzenia z dnia 25 kwietnia 2012 r. - punkty za spowodowanie zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego, określone w załączniku nr 1 kodami A02 lub A06 przypisuje się wówczas, gdy przyczyną zagrożenia było naruszenie niewyszczególnione w tym załączniku, albo wtedy gdy przewidziana dla niego liczba punktów jest nie większa niż 6. Jeżeli przyczyną zagrożenia było naruszenie, za które przewidziana liczba punktów wynosi więcej niż 6, przypisuje się punkty wyłącznie za to naruszenie. Skarżący wskazał, iż w niniejszej sprawie - przyczyną kolizji z czynu nr II i wjechania na chodnik z czynu nr III było naruszenie z C01 (niezastosowanie się do sygnału osoby uprawnionej do kontroli). Naruszenie to otrzymało liczbę punktów 8, tak więc zgodnie z § 2 pkt 7 rozporządzenia z dnia 25 kwietnia 2012 r. - pozostaje przypisanie punktów wyłącznie w liczbie 8, za to naruszenie, które było powodem pozostałych zagrożeń. W ocenie skarżącego, organ administracji w sposób nieprawidłowy kumulacyjnie naliczył punkty karne dwa razy za A06 po 6 punktów - 12 i zsumował je z 8 pkt za C01. Z art. 130 p.r.d. wynika, że określonemu naruszeniu przypisuje się liczbę punktów w skali od 0 do 10, tymczasem w pkt 2 uzasadnienia wniosku o sprawdzenie kwalifikacji prawdopodobnie omyłkowo wpisano liczbę, aż 14 punktów w jednej pozycji. W odpowiedzi na wezwanie [...] Komendant Wojewódzki Policji (dalej: "Komendant", "organ wojewódzki Policji") pismem z dnia [...] października 2014 r. poinformował skarżącego, że w okresie od [...] maja 2013 r. do [...] maja 2014 r. dopuścił się naruszeń, za które uzyskał 25 punktów. Odnosząc się do argumentacji skarżącego dotyczącej popełnianych naruszeń w ruchu drogowym z dnia [...] maja 2014 roku w miejscowości K. ul. P., Komendant wskazał, iż opisane naruszenia w ruchu drogowym nie dotyczą tego samego czynu i tego samego zdarzenia drogowego bowiem nie istnieje między innymi tożsamość czasu. Wyjaśnił, iż, jak wynika z zebranych informacji dotyczących powyższych naruszeń w ruchu drogowym, skarżący nie zastosował się, w celu uniknięcia kontroli, do sygnału osoby uprawnionej do kontroli ruchu drogowego, nakazującego zatrzymanie pojazdu (kod C01, 8 punktów), następnie dokonując kolejnego naruszenia drogowego polegającego na spowodowaniu zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego - kolizja drogowa (kod A02, 6 punktów) doprowadził do kolizji z radiowozem oznakowanym (jak słusznie zauważył pełnomocnik skarżącego błędny zapis kodu A06 - niemniej ostatecznie wartość punktowa za naruszenia w ruchu drogowym jest identyczna). Powyższe naruszenia zostały zarejestrowane na karcie [...] o godz. 16:40. Kolejnym naruszeniem w ruchu drogowym popełnionym przez skarżącego było spowodowanie innego niż kolizja drogowa zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego (kod A06, 6 punktów) polegającego na "przejechaniu około 50 metrów chodnikiem dla pieszych po którym poruszali się niechronieni uczestnicy ruchu drogowego" czym stworzył realne niebezpieczeństwo dla osób postronnych. Powyższe naruszenie w ruchu drogowym zarejestrowane zostało na karcie [...] o godz. 16:41. Komendant podniósł, iż w kontekście obowiązującej jurysdykcji prawniczej naliczanie punktów za naruszenia w ruchu drogowym w przypadku wykroczeń złożonych, to jest w razie ich zbiegu (art. 9 § 2 k.w.) albo zbiegu przepisów ustawy (art. 9 § 1 k.w.) daje jasną wykładnię i powoduje sumowanie punktów za poszczególne naruszenia przepisów niezależnie od tego ile wykroczeń sprawca popełnił. Zdaniem Komendanta bezsprzecznie błędnym założeniem jest twierdzenie, że przyczyną kolizji w wyżej wymienionym przypadku było niezastosowanie się do sygnału osoby uprawnionej do kontroli, gdyż nie zachodzi tutaj związek przyczynowo - skutkowy. Konkludując organ wojewódzki Policji uznał, iż sposób naliczenia punktów za naruszenia w ruchu drogowym popełnione przez skarżącego jest właściwy i zgodny z rozporządzeniem z dnia 25 kwietnia 2012 r. Tym samym brak jest podstaw prawnych do zmiany ilości punktów za naruszenia w ruchu drogowym. Pismem z dnia [...] października 2014 r. skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. czynność organu wojewódzkiego Policji naliczenia liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisanych do ewidencji kierowców. Zaskarżonej czynności zarzucił naruszenie przepisów tj.: 1) § 2 pkt 9 rozporządzenia z dnia 25 kwietnia 2012 r. polegające na niezastosowaniu tego przepisu, a przez to niewłaściwym naliczeniu skarżącemu punktów karnych za zdarzenie drogowe z dnia [...] maja 2014 r. mające miejsce w K. w łącznej liczbie 20 pkt, podczas gdy właściwą liczbą za popełnione wykroczenia jest liczba 8 pkt karnych, bowiem przepis ten wyklucza sumowanie punktów karnych w przypadku zagrożenia w ruchu drogowym, spowodowanego innym naruszeniem wyszczególnionym w załączniku do rozporządzenia - w tej sytuacji C 01; 2) art 130 § 1 p.r.d. polegające na naliczeniu za określone naruszenie liczby punktów karnych w wysokości 14 (punkt 2 wniosku KWP z/s w R. z dnia [...] sierpnia 2014 r.), podczas gdy ww. przepis prawa przewiduje skalę od 0-10, która została w tym przypadku przekroczona. Z uwagi na wskazane naruszenia skarżący wniósł o: 1. zażądanie z Sądu Rejonowego II Wydział Karny w O. akt sprawy wykroczeniowej o sygnaturze [...] i dopuszczenie dowodu z dokumentów znajdujących się w tych aktach tj.: karta 1 i 3 - notatka urzędowa, karta 19 i 20 protokół przesłuchania świadka wykroczenia, karta 24 protokół przesłuchania obwinionego, wyrok Sądu Rejonowego z dnia [...] lipca 2014 r. - na okoliczność, że przyczyną spowodowania zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu lądowym - było niezastosowanie się w celu uniknięcia kontroli do sygnału osoby uprawnionej do kontroli ruchu drogowego nakazującego zatrzymanie pojazdu, oraz że przyjęte przez KWP z/s w R. punkty karne zostały ustalone bez uwzględnienia okoliczności, że dotyczą one jednego zdarzenia drogowego; 2. uchylenie zaskarżonej czynności KWP w R. tj. naliczenia punktów karnych A. S. oraz wniosku o sprawdzenie kwalifikacji z dnia [...] sierpnia 2014 r. w całości. W odpowiedzi na skargę Komendant podtrzymał dotychczasowe stanowisko co do zasadności i prawidłowości dokonanej czynności, przytaczając argumentację zawartą w piśmie z dnia [...] października 2014 r. Nadto Komendant podkreślił, iż bezsprzeczną rolą organów kontroli ruchu drogowego jest reagowanie na wszelkie przejawy agresywnych zachowań na drodze i eliminowanie z ruchu kierujących, którzy stwarzają realne zagrożenie dla innych uczestników ruchu drogowego zwłaszcza tzw. "niechronionych" tj., pieszych. Jednocześnie stwierdził, że Sąd orzeka co do winy i w przypadku skarżącego uznał go za winnego dokonania zarzucanych mu czynów. Sąd nie nakłada punktów za naruszenia w ruchu drogowym. Jest to czynność czysto techniczna i ma na celu ukazanie sposobu jazdy i zachowania się kierującego na drodze. Odpowiadając na sugestię dotyczącą cyt. "(...) czynności liczenia punktów w sposób najbardziej korzystny dla osoby, której dotyczy, ponieważ jest to rodzaj sankcji, forma represyjnego oddziaływania" Komendant wskazał, że punkty za naruszenia nie są karą, a jedynie formą ewidencji kierowców, którzy popełniają wykroczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Według art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2014 r. poz. 1647), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na inne niż decyzje i postanowienia akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Sąd uwzględniając skargę na akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, uchyla taki akt albo stwierdza bezskuteczność czynności. Sąd może także w wyroku uznać uprawnienie bądź obowiązek wynikające z przepisów prawa (art. 146 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a. skargę na akt lub czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu, w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący spełnił te wymogi. Pismem z dnia [...] września 2014 r. zwrócił się do [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji o usunięcie naruszenia prawa, polegającego na nieprawidłowym naliczeniu punktów karnych. Następnie, z uwagi na odmowę spełnienia przez organ wskazanego żądania, skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na czynność organu wojewódzkiego Policji naliczenia liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisanych do ewidencji kierowców. Sąd stwierdza, że pismo właściwego organu prowadzącego ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego w sprawie ustalenia liczby punktów karnych należy traktować jako akt z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Obliczenie punktów przez organy Policji odbywa się w oparciu o delegację ustawową z art. 130 ust. 4 p.r.d. oraz o przepisy wydanego na podstawie tej delegacji rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U. z 2012 r., poz. 488, zwane także: "rozporządzeniem z 25 kwietnia 2012 r."). Zgodnie z art. 130 ust. 1 p.r.d. w zw. z § 3 ust. 1 rozporządzenia z 25 kwietnia 2012 r. ewidencję prowadzi komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania ewidencjonowanych. Nie budzi wątpliwości, że pismo właściwego Komendanta Wojewódzkiego Policji stanowiące odpowiedź na wniosek o usunięcie, bądź skorygowanie wpisu punktów karnych do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego jest aktem z zakresu administracji publicznej. Dla tej czynności nie jest bowiem przewidziana forma decyzji administracyjnej. Podstawą prawną kwestionowanej czynności organu są przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz powołanego rozporządzenia z dnia 25 kwietnia 2012 r. Artykuł 130 ust. 1 p.r.d. stanowi, że Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Z kolei § 2 ust. 1 rozporządzenia z 25 kwietnia 2012 r. stanowi, iż do ewidencji wpisuje się kierowcę, który kierując pojazdem silnikowym lub motorowerem, dopuścił się naruszenia przepisów ruchu drogowego, zwanego dalej "naruszeniem". Wpisowi do ewidencji nie podlega kierowca niebędący obywatelem polskim i nieposiadający karty pobytu, chyba że dopuścił się naruszenia, za które może być orzeczony środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów (§ 2 ust. 2 ww. rozporządzenia). Do ewidencji wpisuje się naruszenia wraz z odpowiadającą im liczbą punktów, zgodnie z wykazem określonym w załączniku nr 1 do rozporządzenia (§ 2 ust. 3 ww. rozporządzenia). Jeżeli kierowca jednym czynem naruszył więcej niż jeden przepis ruchu drogowego, w ewidencji uwidacznia się wszystkie naruszenia, przypisując każdemu odpowiednią liczbę punktów, z zastrzeżeniem ust. 5-9 (§ 2 ust. 4 ww. rozporządzenia). Zgodnie z § 2 ust. 7 ww. rozporządzenia, jeżeli w związku z wyprzedzaniem tego samego pojazdu albo kolumny rowerów, wózków rowerowych lub kolumny pieszych kierowca dopuścił się naruszeń określonych w załączniku nr 1 kodami B 02, C 11 lub F 01 do F 09, do ewidencji wpisuje się to naruszenie, któremu przypisano największą liczbę punktów; jeżeli dwu lub więcej naruszeniom przypisano taką samą liczbę punktów, wpisuje się to naruszenie, które ma mniejszy znacznik literowy i liczbowy. W myśl § 2 ust. 9 rozporządzenia z dnia 25 kwietnia 2012 r. punkty za spowodowanie zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego, określone w załączniku nr 1 kodami A 02 lub A 06, przypisuje się wówczas, gdy przyczyną zagrożenia było naruszenie niewyszczególnione w tym załączniku albo gdy przewidziana dla niego liczba punktów jest nie większa niż 6. Jeżeli przyczyną zagrożenia było naruszenie, za które przewidziana liczba punktów wynosi więcej niż 6, przypisuje się punkty wyłącznie za to naruszenie Na gruncie niniejszej sprawy należy stwierdzić, że bezsporny jest fakt popełnienia przez skarżącego w dniu [...] maja 2014 r. w miejscowości K. ul. P. naruszeń w ruchu drogowym, co znalazło także potwierdzenie w wyroku skazującym sądu powszechnego z dnia [...] lipca 2014 r., na który powołuje się skarżący już w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Przywołując treść wyroku, z podkreśleniem stwierdzeń "w czasie i miejscu jak w pkt I" skarżący podnosi, iż wykroczenia z trzech kolejnych punktów wyroku, za które został skazany, dotyczą jednego zdarzenia drogowego. Z treści przywołanych przez skarżącego wynika, iż został on skazany za nie zastosowanie się do sygnału osoby uprawnionej do kontroli ruchu drogowego, nakazującej zatrzymanie pojazdu, przy czym jako czas i miejsce zdarzenia wskazano [...] maja 2014 r. około godziny 16.40 w K.. Pozostałe wykroczenia, polegające na: nie zachowaniu bezpiecznego odstępu od omijanego samochodu będącego oznakowanym radiowozem policyjnym, w wyniku czego skarżący doprowadził do zderzenia z nim, czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu lądowym oraz nie zachowanie należytej ostrożności w ten sposób, że jadąc po chodniku nie ustąpił pierwszeństwa nieustalonym pieszym zmuszając ich do ucieczki, czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, odwołując się do czasu i miejsca popełnienia wykroczenia dotyczącego nie zastosowania się do sygnału nakazującego zatrzymanie pojazdu, o którym mowa wyżej. Z tych bezspornych okoliczności skarżący wywodzi zaistnienie jednego zdarzenia drogowego, wskazując na istnienie tożsamości czasu, miejsca i pojazdu. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do okoliczności, czy naruszenia przepisów ruchu drogowego (bezsporne) stanowią jeden czy też trzy czyny. Wobec tego, iż wnioski dowodowe zawarte w skardze dotyczą w istocie okoliczności bezspornych, nie zostały spełnione przesłanki z art. 106 § 3 p.p.s.a. uzasadniające ich uwzględnienie. W odniesieniu do kwestii spornych w niniejszej sprawie, zdaniem Sądu należy podzielić ocenę organu wojewódzkiego Policji, iż popełnione naruszenia nie są wynikiem jednego, tego samego czynu i tego samego zdarzenia drogowego. Jak wynika z zebranych przez organ Policji informacji dotyczących powyższych naruszeń w ruchu drogowym skarżący nie zastosował się, w celu uniknięcia kontroli, do sygnału osoby uprawnionej do kontroli ruchu drogowego, nakazującego zatrzymanie pojazdu (kod C01 – 8 punktów), następnie dokonując kolejnego naruszenia drogowego polegającego na spowodowaniu zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego - kolizja drogowa (kod A02 – 6 punktów) doprowadził do kolizji z radiowozem oznakowanym. Powyższe naruszenia zostały zarejestrowane na karcie Mrd5 o godz. 16:40. Kolejnym naruszeniem w ruchu drogowym popełnionym przez skarżącego było spowodowanie innego niż kolizja drogowa zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego (kod A06 – 6 punktów) polegającego na przejechaniu około 50 metrów chodnikiem dla pieszych po którym poruszali się piesi, czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Powyższe naruszenie w ruchu drogowym zarejestrowane zostało na karcie Mrd5 o godz. 16:41. Wobec tego, iż Załącznik Nr 1 do rozporządzenia z dnia 25 kwietnia 2012 r. odwołuje się w zakresie naruszeń oznaczonym kodem A 02, A06 i C01 do czynów kwalifikowanych przepisami ustawy z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 2013r., poz. 482 j.t. ze zm.; dalej: "k.w."). celem ustalenia czy w niniejszej sprawie mamy do czynienia z jednym czynem, jak to podnosi skarżący, należy odnieść się do regulacji dotyczących czasu i miejsca popełnienia wykroczenia zawartych w k.w. Zgodnie z art. 4 § 1 k.w. wykroczenie uważa się za popełnione w czasie, w którym sprawca działał lub zaniechał działania, do którego był obowiązany, zaś w odniesieniu do miejsca popełnienia wykroczenia uważa się je za popełnione na miejscu, gdzie sprawca działał lub zaniechał działania, do którego był obowiązany, albo gdzie skutek nastąpił lub miał nastąpić (art. 4 § 2 k.w.). Wskazane wyżej ustalenia faktyczne prowadzą do wniosku, iż skarżący dopuścił się trzech czynów naruszających przepisy ruchu drogowego, które nastąpiły kolejno po sobie w krótkich odstępach czasu i na przestrzeni pewnego odcinka drogi publicznej. Nie zastosowanie się do sygnału osoby uprawnionej do kontroli, nakazującej zatrzymanie pojazdu nastąpiło jako pierwsze i wyprzedza w czasie i miejscu niezachowanie bezpiecznego odstępu od omijanego samochodu i zderzenie z nim. Kolejno po tych naruszeniach nastąpiła jazda po chodniku i zmuszenie pieszych do ucieczki, tym samym spowodowanie zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, iż skarżący dopuścił się jednego czynu. Zauważyć jednocześnie należy, iż skarżący, jak sam wskazuje został skazany za trzy wykroczenia, a w opisie czynu wskazano: "w dniu [...] maja 2014 r. około godz. 16.40 w K. na ul. P.", odnosząc powyższe także do pozostałych zachowań ze wskazaniem: "w czasie i miejscu jak w pkt I". Opis ten wskazujący na czas "około godz. 16.40" i miejscowość ze wskazaniem nazwy ulicy nie stanowi podstawy do przyjęcia argumentacji skarżącego za prawidłową. Ustalenie czasu popełnienia wykroczeń z użyciem określenia "około" nie stanowi bowiem o tożsamości czasu wszystkich naruszeń, w szczególności że występowały one kolejno po sobie w krótkich, trudnych do ustalenia odstępach czasu. Z tych względów w ocenie Sądu wpisanie liczby punktów: dwa razy po 6 i jeden raz 8 w świetle § 2 ust. 3 rozporządzenia z 25 kwietnia 2012 r. było prawidłowe. W ocenie Sądu brak jest podstaw do podzielenia argumentacji skarżącego o zasadności zastosowania w niniejszej sprawie § 2 ust. 7 i § 2 ust. 9 rozporządzenia z 25 kwietnia 2012 r. Regulacje te pozostają bowiem z związku z zapisem § 2 ust. 4 rozporządzenia z 25 kwietnia 2012 r. dotyczącym sposobu postępowania w przypadku naruszenia jednym czynem (co w niniejszej sprawie nie występuje) więcej niż jednego przepisu ruchu drogowego. W świetle powyższego za prawidłowe i zgodne z przepisami rozporządzenia z dnia 25 kwietnia 2012 r. należy uznać naliczenie przez organ Policji punktów za naruszenia w ruchu drogowym naliczenia wpisanych do ewidencji kierowców. popełnione przez skarżącego. Okoliczność błędnego wskazania kodu A06, zamiast A02, wobec tożsamej ilości punktów, przewidzianych w tych kodach pozostaje bez wpływu na ilość punktów wpisanych do ewidencji. Za niezasadne zatem należy uznać zarzuty naruszenia art. 130 ust. 1 p.r.d. oraz § 2 ust. 9 rozporządzenia. Należy też podkreślić, że ewidencja punktów, o których mowa w art. 130 ust. 1 p.r.d. nie jest celem samym w sobie, lecz ma charakter techniczny – jest syntetycznym wskaźnikiem dokonanych przez danego kierowcę zaewidencjonowanych naruszeń przepisów dotyczących ruchu drogowego i związanych z tym zagrożeń, jakie stwarza dla bezpieczeństwa tego ruchu. Ewidencja ta jest zatem jednym z instrumentów oddziaływania na uczestników ruchu drogowego, mającym na celu realizację celów ustawy, określonych m.in. w art. 3 i 4 ustawy. Jego skuteczność związana jest z możliwością stosowania sankcji nie tylko karnych, lecz również działań prewencyjnych, o którym mowa w art. 114 ust.1 lit. b, czy art. 135 ust.1 pkt 1 lit. g Z tych wszystkich powodów skarga nie mogła doprowadzić do podważenia zgodności z prawem stanowiska organu, zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił, orzekając jak w wyroku.