VIII SA/Wa 144/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 14 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku M. S. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanowił: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Postanowieniem z 11 maja 2018 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej także jako "Sąd") odrzucił skargę M. S. (dalej: "skarżący") na powołane wyżej postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego. Ustalił jednocześnie, iż termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał z dniem 15 marca 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu zażalenia skarżącego na postanowienie z dnia 11 maja 2018 r., postanowieniem z 10 lipca 2018r., sygn. akt II FZ 398/18 oddalił zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Tym samym postanowienie z dnia 11 maja 2018 r., o którym mowa jest od dnia 10 lipca 2018 r. prawomocne. Pismem z dnia 30 lipca 2018 r. M. S. wniósł do Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę, w której podniósł, iż postanowienie z dnia 10 lipca 2018 r. nie zostało obiektywnie wydane, a przedmiot sprawy wyjaśnia zażalenie z dnia 18 maja 2018 r. W treści powyższego pisma skarżący wyjaśnił, iż po leczeniu szpitalnym potrzebował całodobowej opieki i przez długi czas przebywał u dzieci w miejscowości oddalonej o 150 km od miejsca stałego zamieszkania. W dniu 21 sierpnia 2018 r. skarżący wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w niniejszej sprawie. Podniósł, iż przedmiot sprawy wyjaśnia zażalenie z dnia 18 maja 2018 r. oraz skarga do Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego. Dodał, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do dokonania ww. czynności. Pisma z dnia 30 lipca 2018 r. i z dnia 21 sierpnia 2018 r. zostały przez Naczelny Sąd Administracyjny przekazane do rozpoznania tut. Sądowi zgodnie z właściwością. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, tj.; dalej: ppsa) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie zaś do art. 86 § 1 ppsa sąd może na wniosek strony przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 ppsa, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ppsa). W myśl art. 87 § 2 powołanej ustawy, we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanki przywrócenia terminu, które muszą być spełnione łącznie, aby wniosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie, określają zatem przepisy § 1-4 art. 87 ppsa, a są nimi: – wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, – uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu, – powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego, – równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie. Zgodnie z art. 88 (zdanie pierwsze) ppsa spóźniony lub mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z brzmienia powyższych przepisów wynika, iż przed przystąpieniem do badania okoliczności uprawdopodabniających brak winy strony w uchybieniu terminu, Sąd jest zobowiązany do dokonania oceny czy wniosek został złożony z zachowaniem terminu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu do dokonania czynności, do której dokonania strona była zobowiązana. W przypadku bowiem stwierdzenia, iż wniosek o przywrócenie terminu jest spóźniony Sąd wniosek taki odrzuca. Nie dokonuje przy tym oceny okoliczności uchybienia przez stronę terminowi, o którego przywrócenie strona wnosi. Zdaniem Sądu dokonując oceny wniosku skarżącego w powyższym zakresie uznać należy, że jest on spóźniony i podlega odrzuceniu. Dokonując analizy akt sprawy zauważyć wypada, że postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi w niniejszej sprawie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu 16 maja 2018r. (k. 23 akt sądowych). Już wówczas skarżący powziął wiedzę, że z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego skarga została odrzucona. Skarżący skorzystał z przysługującego środka zaskarżenia od ww. postanowienia Sądu i złożył zażalenie, które postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 lipca 2018r. zostało oddalone. Z uzasadnienia zażalenia wynika, iż skarżący nie kwestionował okoliczności nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi, ale wskazał, iż nie zastosował się do wezwania Sądu z uwagi na ciężką chorobę i leczenie szpitalne. Z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skarżący wystąpił w dniu 21 sierpnia 2018 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym). Jako okoliczności uzasadniające brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu skarżący wskazał okoliczności, które przywoływał w zażaleniu i skardze do Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego. Tym samym uznać należy, iż skarżący jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia odwołania wskazuje zły stan zdrowia, w związku z którym przebywał w szpitalu i pod opieką dzieci w miejscowości położonej 150 km od miejsca zamieszkania. Z dołączonych do zażalenia kart informacyjnych leczenia szpitalnego wynika, iż pobyty w szpitalu miały miejsce w okresach od dnia 8 lutego do 23 lutego 2018 r., od dnia 28 lutego do dnia 1 marca 2018 r. oraz od dnia 21 marca do dnia 23 marca 2018 r. Skarżący nie podał w jakim okresie przebywał pod opieką dzieci poza miejscem zamieszkania. Nie mniej jednak z uwagi na wniesienie zażalenia na postanowienie z dnia 11 maja 2018 r. w dniu 18 maja 2018 r. uznać należy, iż skarżący w tej dacie miał możliwość działania i przyczyna uchybienia terminowi do uiszczenia wpisu od skargi ustała najpóźniej w tym dniu. W dacie tej była znana i niekwestionowana przez skarżącego okoliczność nieuiszczenia wpisu od skargi i przyczyny tego faktu. W ocenie Sądu zatem od tej chwili należało liczyć siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Tymczasem skarżący tego terminu nie dochował i z takim wnioskiem wystąpił dopiero 21 sierpnia 208r. (zob. k. 60 akt sądowych). Do tożsamych wniosków należy dojść przyjmując, iż jako wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi należy uznać pismo z dnia 30 lipca 2018 r. zatytułowane "Skarga" i skierowane do Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego. Tym samym wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego nie mógł być przedmiotem merytorycznego rozpoznania, gdyż jako spóźniony podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 88 ppsa Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.