VIII SA/Wa 157/07

PostanowienieWSA w Warszawie2007-03-07

Skład orzekający: Marek Wroczyński, Wojciech Mazur, Artur Kot

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy WSA powinien umorzyć postępowanie sądowe w sytuacji, gdy organ administracji publicznej, uwzględniając zarzuty skargi, uchylił zaskarżoną decyzję i wydał nowe rozstrzygnięcie merytoryczne?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowe podlega umorzeniu, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Taka sytuacja ma miejsce, gdy organ administracji publicznej, w trybie autokontroli, uwzględni skargę w całości, uchyli zaskarżoną decyzję i wyda nowe rozstrzygnięcie merytoryczne, zanim rozpocznie się rozprawa przed sądem. W takim przypadku sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA, orzeka o umorzeniu postępowania.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych, argumentując, że wynagrodzenie pozaetatowego członka Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest zwolnione z opodatkowania. Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił stwierdzenia nadpłaty za 2001 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżąca wniosła skargę do WSA, podtrzymując swoje argumenty. Następnie Dyrektor Izby Skarbowej, uznając zarzuty skargi za słuszne, uchylił zaskarżoną decyzję i wydał nowe rozstrzygnięcie, stwierdzając nadpłatę. Organ ten złożył do WSA wniosek o umorzenie postępowania.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w sprawie i zasądzono od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz skarżącej kwotę 148 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Wojciech Mazur, Asesor WSA Artur Kot, Protokolant Mariola Pronobis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2007 r. sprawy ze skargi I. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2006 r. , nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. postanawia: 1) umorzyć postępowanie w sprawie; 2) zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz skarżącej kwotę 148 (sto czterdzieści osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 27 kwietnia 2006 r. I. W. złożyła wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 1995-2004. Wniosek uzasadniła tym, iż jest pozaetatowym członkiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R., wobec czego jej wynagrodzenia z tego tytułu były wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych. Skarżąca powołała się na orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2005 r., sygn. akt FSK 2536/04, w sprawie zwolnienia z opodatkowania wynagrodzenia otrzymywanego przez pozaetatowego członka kolegium. Wniosek ten został uzupełniony poprzez złożenie korekty zeznań PIT – 37 za lata 1995-2004. Decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. Nr [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w R. odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych w części dotyczącej stwierdzenia nadpłaty za 2001r. w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu organ ten podał, iż stosownie do postanowień art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Oznacza to, że opodatkowaniu podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem enumeratywnie wymienionych przez ustawodawcę, jako wolne od podatku oraz tych, od których Minister Finansów zaniechał poboru podatku w drodze rozporządzenia. W myśl art. 13 pkt 5 ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania tych osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek. Na podstawie art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001r., Nr 79, poz. 856 ze zm.) pozaetatowi członkowie kolegium otrzymują wynagrodzenie za udział w posiedzeniach oraz zwrot kosztów podróży. Wymienione świadczenia otrzymywane przez pozaetatowych członków samorządowego kolegium odwoławczego są przychodem, o którym mowa w powołanym przepisie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stosownie zaś do art. 21 ust. 1 pkt 17 wskazanej ustawy, wolne od podatku dochodowego są diety oraz koszty stanowiące zwrot kosztów, otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie kwoty 2.280,00 zł. Powyższym zwolnieniem objęte są kwoty stanowiące zwrot kosztów podróży przyznane osobom pełniącym funkcje pozaetatowego członka samorządowego kolegium odwoławczego. Natomiast ze zwolnienia nie korzysta wynagrodzenie tych osób za udział w posiedzeniach. Przedmiotowe wynagrodzenie podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych. Powołane przez skarżącą orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie jest źródłem powszechnie obowiązującego prawa, i wiąże jedynie w sprawie, w jakiej zapadły. Od powyższej decyzji I. W. w dniu 31 lipca 2006 r. złożyła odwołanie, podnosząc zarzut błędnej interpretacji art. 21 ust. 1 pkt 17 oraz art. 13 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zw. z art. 15 ust. 4 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych i wniosła o uchylenie powyżej decyzji w całości. W uzasadnieniu podniosła, iż stanowisko organu jest całkowicie odmienne od interpretacji zawartej w postanowieniu Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. z dnia 5 grudnia 2006 r., znak: [...]. Interpretacja ta jest ma dla organu charakter wiążący, co wynika wprost z art. 14 b § 2 ustawy Ordynacja podatkowa. Wynagrodzenie przez nią otrzymywane nie ma charakteru zarobkowego, jest natomiast dietą w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co znajduje też wyraz w wielu orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego. Decyzją z dnia [...] października 2006 r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, uznając ją za słuszną i przytaczając argumenty tam zawarte. W ocenie organu II instancji wynagrodzenie członków samorządowego kolegium odwoławczego nie jest dietą wbrew twierdzeniu skarżącej. Przedmiotowe wynagrodzenie podlega opodatkowaniu na ogólnych zasadach, co oznacza, że dokonujący ich wypłat podatnik jest zobligowany obliczyć zaliczkę na podatek oraz przekazać do organu podatkowego, według zasad określonych w art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odnośnie zaś zarzutu, dotyczącego działania organu pierwszej instancji wbrew prawu poprzez zajęcie odmiennego stanowiska niż w wydanym postanowieniu z dnia [...] grudnia 2005 r., znak: [...], podatkowa interpretacja jest wiążąca dla organów podatkowych właściwych dla wnioskodawcy, a wnioskodawcą w sprawie był płatnik, tj. Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Organ podkreślił również, że w/w postanowienie zostało uchylone z urzędu w dniu [...] lipca 2006 r. decyzją nr [...], w której Dyrektor Izby Skarbowej w W. uznał stanowisko płatnika za nieprawidłowe. W dniu 17 listopada 2006 r. (data stempla pocztowego) skarżąca I.W.złożyła w terminie skargę na powyższą decyzję, wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skarżąca podtrzymała dotychczas przedstawione argumenty. Jeszcze raz podkreśliła iż pozaetatowi członkowie samorządowego kolegium odwoławczego nie nawiązują z kolegium umownego stosunku prawnego o charakterze odpłatnym. Wykonywanie przez taką osobę swoich obowiązków nie ma charakteru zarobkowego. Jest to rodzaj diety z tytułu pełnienia określonych obowiązków społecznych i obywatelskich. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. W dniu 6 marca 2007 r. wpłynęło do tut. Sądu pismo Dyrektora Izby Skarbowej w W. z wnioskiem o umorzenie postępowania. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż Dyrektor Izby Skarbowej w W., uznając zarzuty zawarte w skardze za słuszne, uwzględnił w całości skargę I. W. i w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) podjął decyzję z dnia [...] marca 2007 r. Nr [...], którą uchylił w całości zaskarżoną decyzję. Ponadto rozpoznając odwołanie skarżącej z dnia 31 lipca 2007 r. uchylił w całości decyzję Naczelnika [...] Skarbowego w R. z dnia [...] lipca 2006 r. Nr [...] i orzekł stwierdzenie dla I. W. nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. w kwocie [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) dalej jako ppsa Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie taka sytuacja miała niewątpliwie miejsce, gdyż organ w trybie autokontroli zweryfikował zaskarżoną do sądu decyzję z dnia [...] października 2006 r. Nr [...], dokonując uchylenia jej w całości i orzekł merytorycznie o żądaniu zwrotu nadpłaty. Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy ppsa organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Wobec powyższego Sąd, na podstawie 161 § 1 pkt 3 i § 2 ppsa Sąd orzekł, jak w postanowieniu. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 ppsa w zw. z §1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). .

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło