VIII SA/Wa 176/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Sędzia WSA Sławomir Fularski, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2011 r. sprawy ze skargi T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie usunięcia drzew oddala skargę. Decyzją, znak [...] z dnia [...] stycznia 2010 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (DZ.U z 2000 roku, nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: kpa) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym odwołania T.S., od decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] listopada 2009 roku, znak [...], odmawiającej wznowienia postępowania w sprawie wydania zezwolenia na usunięcie drzew zakończonego decyzją z dnia [...] lutego 2009 roku, znak [...],– utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. Decyzją z dnia [...] listopada 2009 roku, znak [...] Wójt Gminy K. odmówił T.S. wznowienia postępowania w sprawie A.K. w sprawie wycięcia drzew z zadrzewień zakończonej decyzją ostateczną tegoż organu z dnia [...] lutego 2009 roku, znak [...]. Organ I Instancji wskazał, że żądanie wnioskodawcy dotyczy działki nr [...], która nie była przedmiotem rozpatrzenia, wobec czego nie zachodziła konieczność informowania wnioskodawcy jako strony. O okoliczności wycięcia drzew i krzewów z tej działki organ nie był informowany przez organy Policji prowadzące postępowanie w sprawie rzekomej kradzieży. Decyzja kończąca postępowanie w sprawie, której wznowienia żąda wnioskodawca, wydana została na wniosek A.K., która wniosła o wydanie zezwolenia na wycięcie drzew z działki nr [...]/1 stanowiącej jej własność. Od decyzji organu I Instancji odwołanie złożył T. S. wnosząc o uchylenie tej decyzji i wznowienie postępowania. W uzasadnieniu odwołania podniósł, że jest sąsiadem A.K., która wycięła większą liczbę drzew niż to wynika z zezwolenia, ponadto dokonała tego w stosunku do drzew rosnących na jego działce. Wydając zezwolenie na wycięcie drzew organ nie skonsultował tego z ochroną środowiska. Wznowienie postępowania ma na celu wzruszenie decyzji , co dodatkowo będzie miało wpływ na możliwość dochodzenia przez wnioskodawcę odszkodowania. Dokonując oceny prawnej decyzji organ odwoławczy podniósł, że odwołujący się we wniosku o wznowienie postępowania jako podstawę żądania podał – nie zawiadomienie go jako strony o toczącym się postępowaniu o wydanie zezwolenia na wycięcie drzew z sąsiedniej działki, na którą wydano decyzję wycięcia drzew na działce pani A. K.. Jak wynika z wniosku oraz odwołania odwołujący się jest władającym działką sąsiednią. Skoro ustalono, że wniosek o wznowienie postępowania nie pochodzi od strony postępowania, organ był uprawniony do wydania decyzji o jakiej mowa w art. 149 § 3 kpa. Skargę na decyzję organu odwoławczego wniósł T. S. (dalej jako skarżący) wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Zaskarżone decyzje są niezgodne z prawem i stanem faktycznym. W ocenie skarżącego, zgodnie z treścią art. 28 k.p.a., powinien być on stroną postępowania o wydanie zezwolenia na wycięcie drzew, powinien być również powiadomiony o całym postępowaniu, decyzja powinna być mu doręczona, by mógł się od niej odwołać. A.K. w ocenie skarżącego wprowadziła w błąd organ I instancji, w związku z czym toczy się postępowanie karne. W ocenie skarżącego zachodzą przesłanki do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa – strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o oddalenie skargi podtrzymując dotychczas zaprezentowaną argumentację. Dodatkowo wskazał, że stroną postępowania w sprawie wydania zezwolenia na wycięcie drzew jest właściciel nieruchomości. Sąsiedzi nieruchomości nie mają przymiotu strony w tym postępowaniu. Podnoszone przez skarżącego okoliczności wycięcia drzew z naruszeniem zezwolenia mogą być przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego prowadzonego w trybie art. 88 ustawy z dnia 16 kwietnia 2005 r. o ochronie przyrody (Dz.U. Nr 92, poz. 880 ze zm.), nie mają natomiast wpływu na ostateczną decyzję o zezwoleniu na wycięcie drzew. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002r., nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwanej dalej p.p.s.a. (DZ.U nr 153, poz.1270, ze zmianami) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu dającego podstawę do wznowienia postępowania, a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności. Jak stanowi przepis art.134 § 1 p.p.s.a. Sąd badając legalność zaskarżonego aktu, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd dokonując kontroli legalności zaskarżonej przeprowadza ocenę zgodności decyzji z prawem. W szczególności istotne jest ustalenie, czy w postępowaniu przed organami administracyjnymi zostały dostatecznie i w sposób prawidłowy wyjaśnione okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Ustalenie, iż okoliczności te nie zostały w sposób dostateczny wyjaśnione uniemożliwia dokonanie oceny, czy zaskarżone decyzje są zgodne z prawem, a w szczególności, czy nastąpiło naruszenie przepisów prawa materialnego, mające wpływ na wynik sprawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 1981 roku, S.A. 910/80, ONSA 1981, nr 1, poz. 7). Decyzja jest zgodna z prawem, jeżeli odpowiada przepisom postępowania administracyjnego, jak też uregulowaniom prawa materialnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 października 2002 roku, syg. akt II SA 2554/04, LEX nr 77 220). Należy uznać, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I Instancji są zgodne z prawem, zatem skarga jako niezasadna podlega oddaleniu. Zauważyć należy, że z treści wniosku skarżącego o wznowienie postępowania wynika, że brak jest ustawowych podstaw do wznowienia, ponieważ był on złożony przez podmiot (skarżącego), który nie był stroną postępowania w sprawie zakończonej decyzją o zezwoleniu na wycięcie drzew wydanej dla A.K.. Stroną postępowania administracyjnego o wydanie zezwolenia na wycięcie drzew jest tylko i wyłącznie właściciel nieruchomości. Sąsiedzi nieruchomości nie mają w takim postępowaniu przymiotu strony. Stąd na podstawie powołanych przez organy przepisów art. 149 § 3 kpa w zw. z art. 147 kpa – należało odmówić wznowienia postępowania w tej sprawie. Natomiast fakt wycięcia większej liczby drzew niż określona w zezwoleniu, czy wycięcie drzew z innej nieruchomości – mogą być przedmiotem odrębnych postępowań, czy to na podstawie art. 88 ustawy o ochronie przyrody (w celu wymierzenia kary administracyjnej za usunięcie drzew niezgodnie z zezwoleniem), czy też postępowania karnego w zależności od ustaleń w kierunku zniszczenia drzew lub ich kradzieży. Oceniając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji Sąd podzielił pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 7 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 1747/07 (lex nr 484887), z którego treści wynika, że gdy w świetle twierdzeń wynikających już z samego wniosku o wznowienie wynika, że brak jest ustawowych podstaw do wznowienia, tj. wniosek składa podmiot niebędący stroną albo termin do jego złożenia nie został zachowany organ wydaje decyzję o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 k.p.a.). Z uwagi na powyższe biorąc za podstawę art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę. ----------------------- 4