VIII SA/Wa 207/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Sędziowie Sędzia WSA Cezary Kosterna, Sędzia WSA Renata Nawrot (sprawozdawca), , Protokolant Starszy sekretarz sądowy Dominika Jeromin, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2025 r. w Radomiu sprawy ze skargi E. D. na informację Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 20 lutego 2025 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o objęcie przedsięwzięcia wsparciem 1. stwierdza, że ocena przedsięwzięcia została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa; 2. zasądza od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącej E. D. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem rozpoznania Sądu jest skarga E.D.(dalej: strona, skarżąca) na informację Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Agencja) z 20 lutego 2025 r., znak: [...] w przedmiocie oceny wniosku o objęcie przedsięwzięcia wsparciem. Do wydania zaskarżonej informacji doszło w następującym stanie faktycznym sprawy: Strona 15 listopada 2023 r. za pośrednictwem Platformy Usług Elektronicznych złożyła wniosek o objęcie przedsięwzięcia wsparciem "6. Wsparcie w zakresie rolnictwa 4.0" (dalej wniosek), realizowanego w ramach inwestycji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w Krajowym Planie Odbudowy i Zwiększania Odporności (nabór wniosków nr [...]). W wyniku weryfikacji stwierdzono, że podmiot ubiegający się o objęcie przedsięwzięcia wsparciem nie spełnia warunku, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2023 r. oraz w § 1 ust. 3 pkt I Regulaminu wyboru przedsięwzięć , tj.: - nie podlega ubezpieczeniu społecznemu rolników z mocy ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2023 r. poz. 208, 337 i 641) jako rolnik, ani - nie zostały mu przyznane płatności bezpośrednie w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2022 r. poz. 1775 i 2727) lub o których mowa w przepisach ustawy z dnia 8 lutego 2023 r. o Pianie Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 (Dz. U. poz. 412) co najmniej w roku, w którym złożono wniosek o przyznanie wsparcia, a jeżeli w danym roku nie przyznano jeszcze tych płatności - co najmniej w roku poprzedzającym rok złożenia wniosku o objecie wsparciem ani; - nie jest producentem rolnym w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2023 r. poz. 885) -będącym posiadaczem w rozumieniu art. 2 pkt 16 ustawy z dnia 4 listopada 2022 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz. U. poz. 2727 oraz z 2023 r, poz. 412). Kwestie podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników zweryfikowano w bazie KRUS, do której zasobów ARiMR posiada dostęp. Uzyskana w ten sposób informacja jednoznacznie wskazuje, że na dzień sprawdzenia tj. 21.11.2024 r. strona - E.D. figuruje w rejestrze ubezpieczonych jako małżonek rolnika od dnia 01/06/2011 r. do 31/12/2023, tym samym nie podlega ubezpieczeniu społecznemu rolników z mocy ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2023 r. poz.208, 337 i 641) jako rolnik. Weryfikacja drugiego z możliwych do spełnienia warunków, o których mowa w 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, tj. warunku dotyczącego przyznania płatności bezpośrednich w bazie płatności bezpośrednich w Zintegrowanym Systemie Zarządzania i Kontroli (ZSZiK) oraz lACSPlus, wykazała natomiast: "Brak wyników". Weryfikacja trzeciego z możliwych do spełnienia warunków, o których mowa w 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, tj. warunku posiadania zwierząt odbyła się w systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt którym dysponuje ARiMR i wykazała że: Wnioskodawca na dzień złożenia wniosku o przyznanie wsparcia tj. 15-11-2023 r. nie miał zarejestrowanej siedziby stada a tym samym nie posiadał zwierząt. Jak wskazała Agencja, Wnioskodawca nie musi spełniać jednocześnie ww. warunków - wystarczy, że spełniony jest jeden z nich. Jeżeli jednak żaden z powyższych warunków nie jest spełniony, wsparcie nie może zostać udzielone. Zdaniem Agencji strona na dzień złożenia wniosku o przyznanie wsparcia tj. 15 listopada 2023 r. nie spełnia żadnego z powyższych warunków o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2023 r. oraz w § 1 ust. 3 pkt 1 Regulaminu wyboru przedsięwzięć w związku z tym Agencja nie udziela wsparcia. Powyższą informację Agencja wydała w dniu 21 listopada 2024 r., informując stronę, że przedsięwzięcie nie podlega wsparciu oraz o przyczynach podjętego stanowiska. Skarżąca pismem z 28 listopada 2024 r. złożyła wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia. Skarżąca wyjaśniła, iż na dzień składania wniosku czyli 15-11-2023 r. podlegała pod ubezpieczenie w KURS z mocy ustawy w zakresie emerytalno-rentowym oraz wypadkowym, chorobowym i macierzyńskim jako rolnik. Jako rolnik była ubezpieczona w KRUS w terminie od 04-11-2011 do 31-12-2023 r. Na potwierdzenie tego faktu załączyła aktualne zaświadczenie z KRUS w G. potwierdzające spełnienie warunku ubezpieczenia w KRUS jako rolnik na dzień składania wniosku. Oświadczyła, iż w regulaminie w paragrafie nr 1 w punkcie 3) opisano wymogi w zakresie ubezpieczania w KRUS, a w punkcie nr 4) wskazano czytelnie iż "Warunki o których mowa w ust. 3 powinny być spełnione co najmniej w dniu złożenia wniosku," - wobec powyższego w dniu złożenia wniosku o dofinansowanie była ubezpieczona w KRUS jako rolnik i spełniała ten warunek. Do wniosku dołączyła nakaz podatkowy wystawiony na nią i na jej męża. Zaskarżonym aktem z 20 września 2025 r. Agencja poinformowała skarżącą, że pozostawia wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia bez rozpatrzenia. Agencja wskazała, że: Zgodnie z § 3 ust. I Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2023 r. w sprawie szczegółowego przeznaczenia, warunków i trybu udzielania wsparcia w zakresie rolnictwa 4.0 w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększenia Odporności {Dz. U. z 2023 r., poz. 1389), zwanego dalej rozporządzeniem, wsparcie może być udzielone osobie fizycznej, która: 1) podlega ubezpieczeniu społecznemu rolników w pełnym zakresie z mocy ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2023 r. poz. 208, 337 i 641) jako rolnik lub której przyznano płatności bezpośrednie w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2022 r. poz. 1775 i 2727) lub o których mowa w przepisach ustawy z dnia 8 lutego 2023 r. o Planie Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 (Dz. U. poz. 412) co najmniej w roku, w którym złożono wniosek o przyznanie wsparcia, a jeżeli w danym roku nie przyznano jeszcze tych płatności - co najmniej w roku poprzedzającym rok złożenia wniosku o objecie wsparciem, lub jest producentem rolnym w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2023 r. poz. 885) będącym posiadaczem w rozumieniu art. 2 pkt 16 ustawy z dnia 4 listopada 2022 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz. U. poz. 2727 oraz z 2023 r. poz. 412); 2) ma nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r, o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności; 3) jest pełnoletnia. Ponadto wg § 3 ust. 2 rozporządzenia, warunki, o których mowa w ust. 1, powinny być spełnione co najmniej w dniu złożenia wniosku o objęcie wsparciem. W dalszej części informacji powtórzono w całości treść poprzedniego aktu, stwierdzając, że od 1 stycznia 2024 r. strona nie spełnia żadnego z warunków udzielenia wsparcia, tym samym wsparcie nie może zostać udzielone. W podsumowaniu zaznaczono, iż wsparcie może być udzielone osobie fizycznej, która podlega ubezpieczeniu społecznym rolników w pełnym zakresie z mocy ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników. Udzielenie wsparcia oznacza zawarcie umowy, zatem co najmniej w dniu złożeniu wniosku w takim przypadku oznacza; najpóźniej w dniu złożenia wniosku do momentu podpisania umowy. Udzielenie wsparcia to moment zawarcia umowy, dlatego też warunek podlegania ubezpieczeniu w KRUS powinien być spełniony również na dzień zawarcia umowy. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, na informację Agencji z 20 lutego 2025 r. skarżąca zarzuciła: - mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie: § 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 3 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2023 r. w sprawie szczegółowego przeznaczenia, warunków i trybu udzielania wsparcia w zakresie rolnictwa 4.0 w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększenia Odporności (Dz. U. z 2023 r., poz. 1389, dalej zwanego: ..Rozporządzeniem") oraz § 1 ust. 3 pkt 1 w zw. z § 1 ust, 4 Regulaminu wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększenia Odporności Inwestycja: A 1.4.1. Inwestycje na Rzecz Dywersyfikacji i Skracania Łańcucha Dostaw Produktów Rolnych I Spożywczych oraz Budowy Odporności Podmiotów Uczestniczących w Łańcuchu związanego z częścią Inwestycji: Wsparcie w zakresie rolnictwa 4.0, obowiązującego dla naboru wniosków przeprowadzonego w roku 2023 (nabór wniosków nr [...]) (zwanego dalej: "Regulaminem" poprzez bezpodstawne, bezzasadne i niezgodne z ww. przepisami uznanie przez Organ, że Skarżąca powinna spełniać warunek z § 3 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia oraz z § 1 ust. 3 pkt 1 Regulaminu (podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników w pełnym zakresie z mocy ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników) do dnia zawarcia umowy o udzielenie wsparcia i/lub w dniu zawarcia umowy o udzieleniu wsparcia, podczas, gdy z przepisów § 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 3 ust. 2 Rozporządzenia i § 1 ust. 3 pkt 1 w zw. z § 1 ust. 4 Regulaminu wynika, że wystarczyło, aby warunki w nich zawarte (w tym warunek podlegania ubezpieczeniu jako rolnik) Skarżąca spełniła w dniu złożenia wniosku o udzielenie wsparcia tj. 15 listopada 2023 r., co doprowadziło do nieprawidłowego i bezpodstawnego stwierdzenia przez Agencję niespełnienia przez Skarżącą warunków § 3 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia oraz w § 1 ust. 3 pkt X Regulaminu, a w konsekwencji naruszenia § 4 ust. 1 pkt. 1-3 Regulaminu poprzez nieprawidłowe I bezpodstawne stwierdzenie przez Organ niespełnienia przez wniosek Skarżącej ww. kryteriów Regulaminu i w efekcie błędną ocenę wniosku poprzez odmowę udzielenia wsparcia przedsięwzięcia, 2. § 5 ust. 5, 7 i 8 Regulaminu poprzez niezgodne z ww. przepisami wskazanie w Informacji o wyniku ponownej oceny przez Organ, że "pozostawia wniosek o ponowna ocenę przedsięwzięcia bez rozpatrzenia" podczas, gdy z treści ww. Informacji o wyniku ponownej oceny wynika, że Organ nie stwierdził żadnych braków wniosku o ponowną ocenę, ani złożenia wniosku po terminie oraz dokonał jego merytorycznej oceny. Skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena przedsięwzięcia objętego wnioskiem Skarżącej została przeprowadzona w sposób naruszający prawo (w szczególności przepisów i zapisów Regulaminu podniesionych w zarzutach skargi), z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Organ; oraz o zasądzenie kosztów postępowania na rzecz Skarżącej według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżąca rozwinęła postawione zarzuty. Agencja nie zajęła pisemnego stanowiska w sprawie, na rozprawie pełnomocnik Agencji wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega uwzględnieniu, niezależnie od treści formułowanych w niej zarzutów. W pierwszej kolejności przypomnienia wymagają ogólne ramy prawne wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego, określone w Rozdziale 2aa "Plan rozwojowy" ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2023 r. poz. 225, ze zm.; dalej: u.z.p.p.r.). Zgodnie z nimi, instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji dokonuje wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny na podstawie przepisów właściwych dla realizacji określonej inwestycji lub jej części (art. 14lza ust. 1 i ust. 3). W przypadku braku przepisów właściwych, o których mowa w ust. 3, do wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem stosuje się art. 14lzb-14lzf (art. 14lza ust. 4). Instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji przyjmuje regulamin wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego oraz podaje go do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej (art. 14lzb ust. 1). Niezwłocznie po dokonaniu oceny przedsięwzięć instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji informuje podmioty wnioskujące o objęcie wsparciem o wyniku oceny (art. 14lzd). Podmiotowi wnioskującemu o objęcie przedsięwzięcia wsparciem, w przypadku nieobjęcia przedsięwzięcia wsparciem, przysługuje wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia (art. 14lze ust. 1). Wniosek, o którym mowa w ust. 1, wnosi się, w terminie 7 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 14lzd, do: 1) instytucji odpowiedzialnej za realizację inwestycji; 2) jednostki wspierającej plan rozwojowy, w przypadku gdy na podstawie art. 14li ust. 1 wykonywała zadanie oceny przedsięwzięcia (art. 14lze ust. 2). Instytucja, o której mowa w ust. 2, niezwłocznie po dokonaniu ponownej oceny przedsięwzięcia informuje podmiot wnioskujący o objęcie wsparciem o wyniku ponownej oceny, pouczając o prawie złożenia skargi, o której mowa w art. 14lzf ust. 2 (art. 14lze ust. 7). W zakresie wsparcia "Inwestycje na rzecz dywersyfikacji i skracania łańcucha dostaw produktów rolnych i spożywczych oraz budowy odporności podmiotów uczestniczących w łańcuchu" w ramach inwestycji [...] – podmiotem udzielającym wsparcia jest Agencja (§ 10 rozporządzenia KPO), która działa zgodnie z regulaminem wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem (§ 4 ust. 2 rozporządzenia KPO). Z kolei na podstawie art. 14lzf ust. 1 i 2 u.z.p.p.r. – do postępowania w zakresie wyboru przedsięwzięcia do objęcia wsparciem oraz ponownej oceny przedsięwzięcia nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem art. 24 oraz przepisów dotyczących doręczeń i sposobu obliczania terminów, które stosuje się odpowiednio. W przypadku ponownej negatywnej oceny przedsięwzięcia lub pozostawienia wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia bez rozpatrzenia podmiot wnioskujący o objęcie przedsięwzięcia wsparciem może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej: p.p.s.a.). Również powyższe zapisy ustawowe znalazły analogiczne brzmienie w postanowieniach § 2 ust. 7 i § 5 ust. 5 i ust. 11 i 12 Regulaminu. Szczególnie istotny jest § 2 ust. 7 Regulaminu, zgodnie z którym do postepowania w zakresie wyboru przedsięwzięcia do objęcia wsparciem i ponownej oceny przedsięwzięcia nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem art. 24 oraz przepisów dotyczących doręczeń i sposobu obliczania terminów, które stosuje się odpowiednio. Kontrolując niniejszą sprawę, Sąd dostrzegł, że pismo Agencji z 21 listopada 2024 r. informujące skarżącą, że zgłoszone przez nią przedsięwzięcie nie podlega wsparciu zostało podpisane przez S.Z.. Również ta sama osoba z Agencji (pracownik) podpisała zaskarżoną informację z 20 lutego 2025 r. o ponownej ocenie przedsięwzięcia. Zatem w tej sytuacji Sąd stwierdza, że w sprawie doszło do istotnego naruszenia art. 14lzf ust. 1 u.z.p.p.r. oraz § 2 ust. 7 Regulaminu, które nakazują, aby w postępowaniu w zakresie ponownej oceny przedsięwzięcia zastosowanie znalazł art. 24 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775, ze zm.; dalej: k.p.a.). Zgodnie zaś z art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a., pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie, w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji. Zwrócenia uwagi wymaga, że problem wyłączenia pracownika załatwiającego daną sprawę w pierwszej instancji od rozpoznania jej w postępowaniu odwoławczym przed organem jednoosobowym, w postępowaniu, w którym nie obowiązuje zasada dewolutywności było przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2013 r. o sygn. akt I GPS 2/12, w której stwierdzono, że artykuł 130 § 1 pkt 6 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, ze zm.); dalej: op) ma zastosowanie do pracownika organu jednoosobowego w postępowaniu odwoławczym, o którym mowa w art. 221 tej ustawy. W uzasadnieniu uchwały, NSA odwołując się do orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego oraz piśmiennictwa zauważył, że przesłanka wyłączenia pracownika określona w art. 130 § 1 pkt 6 op wskazuje, iż niepożądaną jest sytuacja, gdy przy rozpatrywaniu sprawy – i to bez względu na to, czy chodzi o jej rozpoznanie w ramach dwóch instancji, czy też w ramach jednej instancji – zaangażowany w jej merytoryczne rozpoznanie w jej całokształcie jest pracownik, który brał już udział w wydaniu decyzji w poprzedniej fazie. Uczestniczyłby on nie tylko w dokonywaniu ponownej oceny materiału dowodowego, ale również miałby odnieść się do zarzutów stawianych poprzedniej decyzji przez stronę, w tym także zarzutów adresowanych ad personam do osoby np. najpierw prowadzącej postępowanie dowodowe, a następnie wydającej (podpisującej) decyzję. Jest oczywistym, że w tego rodzaju przypadkach może istnieć bardzo prawdopodobna obawa, że ze względu na tę bliskość pracownika do sprawy i wyrażone w uzasadnieniu poglądy, nie będzie on obiektywny przy ocenie podniesionych zarzutów. NSA podzielił także wyrażany w orzecznictwie pogląd, że przesłanka "brania udziału w wydaniu zaskarżonej decyzji", powodująca wyłączenie pracownika jednoosobowego organu podatkowego z postępowania wszczętego wniesieniem odwołania, o którym mowa w art. 221 op utożsamiana jest z określeniem "udział w załatwianiu sprawy". Ustawodawca nie posługuje się określeniem "wydał zaskarżoną decyzję", a określeniem szerszym, nawiązującym do procesu wydawania decyzji jako czynności rozciągniętej w czasie, obejmującej także jej przygotowanie i podejmowanie czynności procesowych, co niewątpliwie rozszerza istotę tego określenia. W wyroku z 15 grudnia 2008 r. o sygn. akt P 57/07 (OTK ZU-A 2008, nr 10, poz. 178) Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że "przez określenie to należy rozumieć nie tylko wydanie (podpisanie) decyzji przez pracownika (...), lecz także podejmowanie czynności procesowych mających lub mogących mieć wpływ na wynik (rozstrzygnięcie) sprawy. W pojęciu "udział w wydaniu zaskarżonej decyzji" chodzi o podejmowanie istotnych czynności procesowych, a nie tylko czynności technicznych, organizacyjnych, a więc nie tylko o wydanie decyzji w rozumieniu art. 210 § 1 pkt 2 i 8 op. Zawężające rozumienie tej przesłanki przeczyłoby i niweczyło istotę oraz cele wyłączenia pracownika. W ocenie NSA, każde wydanie (podpisanie) decyzji przez upoważnionego pracownika w poprzedniej fazie załatwiania sprawy wyłączy go zawsze od udziału w postępowaniu w sprawach dotyczących zobowiązań podatkowych oraz innych spraw normowanych przepisami prawa podatkowego, w sytuacji określonej w art. 221 op. Ze względu na zbieżne brzmienie art. 130 § 1 pkt 6 op z art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a., jak również art. 221 op z art. 127 § 3 k.p.a., w orzecznictwie przyjmuje się jednolicie, że poglądy wyrażone w tej uchwale znajdują również zastosowanie do instytucji wyłączenia pracownika w sprawach, w których zastosowanie znajdują przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, dotyczące wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Znajdą one zatem zastosowanie również w kontrolowanej sprawie, z uwagi na regulacje zawarte w art. 14lzf ust. 1 u.z.p.p.r. oraz § 2 ust. 7 Regulaminu, odsyłające do stosowania art. 24 kpa. Co istotne, we wcześniejszym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreślano, że wyrażenie "udział w wydaniu zaskarżonej decyzji" odnosi się do stadium decyzyjnego postępowania, i wiąże się z odpowiedzialnością za prawnie wiążące rozstrzygnięcie sprawy przez podpisanie projektu decyzji przez osobę zajmującą stanowisko organu albo pracownika imiennie upoważnionego przez osobę sprawująca stanowisko organu (por. wyroki NSA: z 30 maja 2005 r. o sygn. akt I GSK 253/05; z 26 stycznia 2012 r. o sygn. akt o sygn. II FSK 1357/10; dostępne na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl; pozostałe cytowane wyroki tamże). W rezultacie Sąd stwierdza, że omawiane wyłączenie obejmuje podejmowanie jakichkolwiek czynności procesowych istotnych dla weryfikacji zgodności z prawem wydanego rozstrzygnięcia. Bez znaczenia jest natomiast powód, dla którego określona osoba uczestniczy w wydaniu rozstrzygnięcia chociażby poprzez jego akceptację czy też zatwierdzenie. Oczywistym jest, że zwykle wynika to z zakresu obowiązków tej osoby oraz organizacji pracy danej instytucji. Powód nie zmienia jednak samego faktu uczestnictwa, a przepis art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. nie przewiduje odstąpienia od jego stosowania z uwagi na okoliczność, że udział w wydaniu rozstrzygnięcia i poprzedzającym je postępowaniu jest uzasadniony z uwagi na organizację urzędu oraz zakres obowiązków pracownika (por. wyrok NSA z 24 lutego 2022 r. o sygn. akt II GSK 2200/18). Podobny pogląd został zaprezentowany w wyroku V SA/Wa 2102/23 z dnia 29 listopada 2023 r., który Sąd w składzie orzekającym w całości podziela i przyjmuje jako własny. Kluczowe jest również to, że omówiona zasada bezwzględnego wyłączenia pracownika, który brał udział w czynnościach postępowania na wcześniejszych jego etapach, wprost realizuje wynikającą z art. 14lza ust. 1 u.z.p.p.r. gwarancję dokonania wyboru przedsięwzięcia w sposób bezstronny. Potwierdza to także Regulamin § 2 ust. 7. W tej sytuacji w rozstrzyganej sprawie zostało wydane wadliwe rozstrzygniecie na skutek złożonego wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia. Ponownie rozpoznając sprawę Agencja będzie zobowiązana do ponownej oceny przedsięwzięcia, przy czym należy dokonać rzeczywistej ponownej oceny - bez udziału wskazanego pracownika. Również należy odnieść się do argumentów strony zawartych we wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia, załączonych dokumentów, nie ograniczając się do wydania tożsamej w treści informacji. Wobec powyższego odnoszenie się do zarzutów merytorycznych wobec oceny przedsięwzięcia sformułowanych w skardze byłoby w obecnym stanie sprawy przedwczesne. Z tych przyczyn Sąd – działając na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 w zw. z art. 14lzf ust. 3 zdanie trzecie u.z.p.p.r. – stwierdził, że ocena przedsięwzięcia została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Agencję. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.